Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

De finaliO nomē glorioſum. O nomē celeberrimū. O nomen ſublime: ante tēpora vniuerſa ī dei p̄deſtinatōne cōpoſitum. et in tēpore digne ꝑſone: ẜmrem cōueniēter impoſitū. O nomē qd̓ nominat̉ſepius: frequētat̉ dultius in conſilio et cōgregatione iuſtorum: quod verſat̉ clementius inore peccatoꝝ. Quis em̄ vnꝙͣ criminū veniā pecijt: niſi mediāte maria: Omnes mariā inuocātOmnes mariā nomināt. Mariā omībꝰ amātOmnis etas ſexus et profeſſo: mariam ſtudioſereclamat. Cum em̄ ſūmum regē peccādo perdimus. angelos et ſanctos om̄s offendimꝰ:etiaꝫ nobiſip̄is graues ſumꝰ: oīno neſcimꝰ qͥdagere debeamus. hoc ſolū reſtat miſeris: vt oculos cordis corꝑis ad te leuemus. conſiliū querentes. petentes auxiliū. Unde Anſelmꝰ. Nihilcerte vtiliꝰ poſt deū memoria matris dei. nihilſalubrius meditatōne pij amoris. quo feruebatin memoria et cōtemplatōne filij ſui. nihil iocundius ſapore pertracti gaudij eius. quo multipliciter paſcebat̉ in eodē: et eūdem filiuꝫ ſuum.Sepe quidē vidimꝰ et audiuimꝰ plurimos homi. in ſuis periculis recordari nomīs ip̄ius beate Marie virginis. et ilico omnis periculi malūeuaſiſſe. Uelotior eſt em̄ nonnūꝙͣ ſalus memorato nomīe eius: ꝙͣ inuocato nomīe domini ih̓uvnici filij eius. Et id quidē ideo fit: ip̄a maior eo ſit. aut potētior. nec em̄ ip̄e magnus autpotēs eſt illā: ſed illa ip̄m. Quare ergo ſalꝰpromptior ī recordatōne eius ꝙͣ filij ſui ſepe ꝑcipiatur: dicam quod ſentio. Filius quidem eiusdominus eſt et iudex omniū. diſcernens meritaſinguloꝝ. Dum igit̉ ip̄e a quouis ſuo nomīe inuocatus. non ſtatim exaudit. ꝓfecto iuſto iudicio id facit. Inuocato aūt noīe mr̄is ſue: ſi merita īuocātis merent̉. merita mr̄is ītercedūtvt exaudiat̉. Hec deniqꝫ humanꝰ vſus qͦttidiebat: qͥs ꝓpoſito amici noīe ab alio īpetrat efficacit̉: qd̓ ſimpl̓r ſua p̄ce nequaꝙͣ īpetrare valebat. Itaqꝫ ſi tam vtilis ē ī ſubueniēdo memorianomīs mr̄is dei: mirū ſi magis affert fructūfrequēs meditatō ſancti amoris eiꝰ: ſi plenā iocūditatē dabit dulci ſtudio. cogitata et recogitata īmenſitas gaudij eius Hec Anſel. TibiO ſpes nr̄a gaudiū et leticiā cordis nr̄i. ego peccator ī vocē ſalutatōnis et laudis cupiēs ꝓrūpęre. teqꝫ ex intimo cordis. gemitu et lacrimiset deuota cordis genuflectōe affectuoſiſſime matrē gr̄e ſalutare et laudare: mēte ꝑtracto viros illuſtres te ab inicio laudauerūt. ſtupore deficio. vltra ſpm̄ non habeo. Sꝫ ad meip̄m redeo. hec ītra me reuoluo: dicēs. Salue opia dei mr̄: et virgo: quā laudat orbis tͣre plenitudo eiꝰ. celi celoꝝ et oīs virtꝰ eoꝝ: quicqͥd dep̄conio tuo lingua dice̓ potuit. calamꝰ ſcriberepaluit. cor potuit cogitare oībꝰ illis ſil̓ collectiset ꝯſcriptis. ī vnū manipulū cōgeſtis. cētuplicata: infinicies multiplicata corbe deuoto. aureo decore. mellifluo ſapore. odore aromatico tibi porrigo ad laudandū et glorificandū tevirgo beata nūc in eternū. Un̄ Augꝰ. Accipeiudicioitaqꝫ quaſcūqꝫ meritis tuis īpares gr̄arūactiones laudes: et ſuſciꝑes vota. culpas nr̄as:orādo excuſa. Admitte noſtras p̄ces ītra ſacrariū pie exauditōnis: reporta nobis antidotuꝫrecōciliatōnis. Sit te excuſabile: qd̓ te ingerimus. fiat impetrabile quod fida mēte poſcimꝰaccipe quod offerimus. impetra qd̓ rogamꝰ. excuſa quod timemꝰ: quia nec potiorē meritis inuenimꝰ ad placādū irā iudicis: ꝙͣ te que meruiſti mat̓ exiſtere eiuſdē redēptoris iudiciſ. Succurre ergo miſeris. Iuua puſillanimes. refoueflebiles. ora ppl̓o. īterueni clero. ītercedemonachoꝝ choro. exora deuoto femīeo ſexu.Sentiāt om̄s tuū iuuamē quicūqꝫ deuote celebrant tuā aſſumptōeꝫ. Sit tibi cōpaſſio ſuꝑ afflictis. ſit piꝰ affectꝰ ſuꝑ celoꝝ ꝑegrinis. Et cumte ſemꝑ letantē aſpicis. fletus qͦꝫ nr̄os ad deumip̄a admittas: eūqꝫ vt ꝓpriū filiū pro nobis īterpelles p̄camur. Nos em̄ adhuc in hac terra affligimur. iniurijs laceſſimur. obprobrijs afficimur. eſurimus. ſitimus. ſomnū patimur. ī carcere retinemur. Tu d̓o in celeſtibꝰ regnis. p̄lata es cūctis virginū choris. Tu agnū quocunqꝫperrexerit ſequeris. tu virgineos choros: ab īcentiue carnis illecebris alienos. albentia lilia. roſaſqꝫ vernātes: ad fontē perennis vite potādos īuitas. Tu ī illa beatoꝝ feliciſſima regnapͥmi ordinis dignitate indēpta. plantis roſcidisoberrās. īter paradiſi amenitatē gramineoſqꝫ. crocos tenero poplice ꝑgis. feliciqꝫ palma violas īmarceſſibiles carpis; Tu ꝯcinis ſine finechoris cōiūcta angelicis: archangeliſqꝫ ſociataī defeſſa voce ſanctꝰ clamare ceſſas. Tu ī cubiculo regis. btītudine gēmis ac margaritis ornata exiſtis. Tibi thronꝰ ab angelis ē collocatꝰ inaula regis eterni. teqꝫ ip̄e rex regū: vt mr̄eꝫ veram decorā ſponſam. oībꝰ diligens. amorisamplexū aſſociat. Nec mirum ſi dignet̉ tibi adgaudere deꝰ regnās ī celis. quē tu ꝑuulum ex tehoīeꝫ natum totiēs oſculata es ī terris. Hastuas felicitates poſſidēs. cōuerte̓ ad nr̄aꝝ miſeriaꝝ ſalutē. Int̓ hec fr̄es cariſſimi toto mētis affectu btīſſime v̓ginis int̓ceſſiōibꝰ nos ꝯmittamꝰOēs patrocinia niſu īploremꝰ: vt nos ſuꝑplici obſeqͥo frequētamꝰ ī t̓ris. ip̄a nos ſedula p̄ce cōmēdare dignet̉ ī cel̓. Neqꝫ em̄ dubiū eſt meruit liberādis ꝓferre p̄ciū. poſſe plusſct̄is oībꝰ lib̓atis īpende̓ ſuffragiū. Sꝫ qͥd nob̓deſt hāc īterpellare vocibꝰ: niſi et̄ hūilitatis eiexēpla teneamꝰ: Curemꝰ dilectiſſimi fr̄es: vt hꝰ diei feſtiuitati int̓eſſe cupimꝰ. veſtimētishūilitatis atqꝫ caritatis īduti apꝑeamꝰ. noſīuidia aliene felicitatis torq̄at. ira uſqꝫ ad diuiſionē dilaniet. cupiditas a nob̓ xp̄m excludat. ſecl̓i nos triſtitia exurat. ꝓſꝑitas eiꝰīcaute decipiat. luxuria inqͥnet. īmūdiciapolluat. non elatio corrumpat. non ſuperbia īflet: vt cum nos virtutibus ornatos. caritateconiūctos. humilitate fundatos. beata dei genitrix maria ſue nos intereſſe feſtiuitati ꝑſpexerit ardentiꝰ ſubuenire feſtinet apd̓ filiū dn̄m