ad mare tiberiadisqͦi adhuc imꝑfecti nomīe agnoꝝ: ⁊ ꝑfecti. q̄ nomine ouiū poſſunt ītelligi. Et bis dictū eſt. paſche agnos meos. ſed ſemel. paſche oues measqꝛ īfirmi ⁊ adhuc tenelli ī fide āpliori paſtoralicura ⁊ ſolicitudine īdigent. ꝙͣ fortiores ⁊ grandiuſculi. qui ſe rege̓ valēt. nec tanta cura egēt.Paſcit igit̉ Petrꝰ agnos. paſcit ⁊ oues: paſcitfilios. paſcit ⁊ mr̄es: qꝛ regit ⁊ ſubditos et p̄latos. Oīm igit̉ paſtor ē. qꝛ preter agnos et ouesin eccl̓a nihil eſt. nihil inquam quod ſuis paſtoribus commiſerit. Sed cū Iohannes a domīo magis eſſet dilectus. quare non eſt alijs apoſtol̓ p̄latus. ſed Petrꝰ? Quia erat adoleſcēs⁊ ſi eſſet prelatus. illi ſcādalizarent̉ forte in eoſed nō ita ī Petro. qꝛ ſenex. Item ne videreturamicos carnales exaltare. ⁊ eos alijs preferre.Utinam eccl̓a imitaret̉ hoc exempluꝫ. ⁊ nō faceret in multis contrarium. Conſidera hic ſolitam domī caritatem ⁊ benignitatē. Aꝑte n. vides. quomō diligēter ⁊ affectuoſe impͥmit. reiterat ⁊ recōmēdat petro aīas noſtras. Ter .n.īterrogans euꝫ de amore. Ter ſubiūxit paſcheNon dicit ei conde. munge. macta ⁊ manduca.ſed dicit tribus vicibus. paſche: ſcꝫ pane doctrine ⁊ ſancte predicatōnis verbo. vite et honeſteconuerſionis exēplo. ⁊ temꝑalis ſuſtentatōnisſubſidio. Ter ergo dictum eſt paſche. ad ſignificandum. ꝙ habens curam animarum debꝫ ſubditos paſcere paſtu triplici. ſcilicet verbi dei. ⁊boni exempli. ⁊ prout poteſt temporalis ſubſidij. Sed iſtud quod dicitur ter paſche qͥdā mali mutant ī conde. munge. ⁊ occide. qꝛ multi hodie ſubditos exactōibus temporaliū oppͥmuntmalis ſuaſionibus ⁊ exemplis corrumpūt ⁊ occidunt: ſed de triplici paſtu p̄dicto paruꝫ cogitant vel curāt. Deinde poſtꝙͣ Petrus dominum ſe amare ter rn̄dit: ⁊ ꝑ hoc amoris ſui pͥuilegiū ꝯfirmauit: mortē ſuam ei dominꝰ nuncians. ſuum martirium ſibi p̄dixit. ī qua morte quantū Petrus eum dilexerit: demōſtrauitaꝑte: quia p̄lati eccl̓e tantam debēt caritatemhabe̓. vt parati ſint ſe morti ꝓ grege exponere.Unde ait Xp̄c: loquēs Petro parabolice. Cuꝫeſſes iunior nō tam etate ꝙͣ ſenſus. ⁊ v̓tutis ībecillitate quā negaſti me. cigebas te ⁊ ad libitūtuū ꝓperabas ⁊ ābulabas vbi ẜm appetitū volebas. cū aūt ſenueris nō tā etate ꝙͣ ſēſꝰ ⁊ v̓tutisſtabilitate. ſicut iam tua demōſtraſti ꝯfeſſioneextēdes manꝰ tuas .ſ. ad crucē: hoc ē crucifigeris. vbi ꝓmptitudo eꝰ ad martiriū tolerādū deſignat̉. ⁊ genꝰ mortis. ⁊ alius .ſ. tortor te cinget etligabit vīcul̓. fuit .n. ligatus cordis. ⁊ ſic ī crucepoſitꝰ. nō clauis affixꝰ. vt viue̓t diutius. ⁊ longior eſſet ip̄iꝰ cruciatꝰ: ⁊ ducet te .i. viriliter trahet quo non vis ire. naturaliter ẜm appetitumſenſitiuū .ſ. ad mortē quā refugit ſenſualitas ⁊bolūtas natural̓: volūtate tn̄ deliberata et electia qͦ cupiebat eſſe cū xp̄o in vita eterna. ⁊ ẜmappetituꝫ ītellectiuū etiā ſenex voluit ad mortēduci ⁊ crucifigi. ſequens magiſtꝝ ſuuꝫ qui aitnō mra ſꝫ tua volūtas fiat. Sed ſi fieri poſſet:Secunde partis. Cap. lxxix.vitā eternā p̄ter mortis moleſtiā ꝯcupiſceret.Eſt .n. ī hoīe duplex appetitꝰ .ſ. ſenſitinꝰ ⁊ ītellectiuus. ⁊ vterqꝫ aliquādo ⁊ large loq̄ndo voluntas nominat̉. qꝛ ſolus appetitꝰ ītellectiuus proprie volūtas dicit̉. Licet ergo appetitus intellectiuus ī petro eēt ꝓmptꝰ ad martiriuꝫ: tn̄ appetitus ſenſitiuus refugiebat. qꝛ mors ē vltimū t̓ribiliū. Et eodē mō in xp̄o fuit. vt viſū ē ſupravbi ad pr̄eꝫ orauit. Nā īter aīam ⁊ corpus ē adeo natural̓ amor. ꝙ nunꝙͣ vellet aīa a corꝑeſeꝑari nec ecōuerſo: ⁊ iō dīc. quo tu nō vis. ſcꝫẜm nature īſtīctū. q̄ ſic ē natural̓. vt nec ip̄a ſenectus eum Petro auferre potuerit. ſꝫ deſiderium gr̄e hoc īmittit. Unde dīc apoſtolꝰ. Cupiodiſſolui ⁊ eſſe cū xp̄o. Unde Criẜ. Dicit gͦ. quonō vis. ꝓpter naturalē ꝯpaſſionē aīe: q̄ inuitaſeꝑatur a corpore: deo hoc vtilit̓ diſpenſāte. vtnō multi ſibi mortē inferant violētā. hec Criẜ.Sed ẜm Aug. quantacūqꝫ ſit moleſtia carnisdebꝫ eam vīce̓ vis amoris. quo amat̉ xp̄c. qͥ etiam mori voluit pro nob̓: qꝛ ſi nulla eſſꝫ vel parua mortis moleſtia. nō eſſꝫ tāmagna martirijgl̓a. vn̄ Gregꝰ. Neqꝫ .n. ſi pleīſſime petrꝰ nollꝫ ꝓxp̄o pati potuiſſet. ſꝫ martiriū qd̓ ꝑ īfirmitatēcarnis noluit: per virtutem ſpūs amauit. Quidum ꝑ carnē ad penas ire trepidat. ꝑ ſpūm adgloriā exultat. Actūqꝫ ē. vt cruciatū martirijnolēdo voluiſſꝫ. Sic nos qͦꝫ cū gaudiū q̄rimꝰ ſalutis. amaꝝ poculū ſumimꝰ purgatōis. Amaritudo qͥdeꝫ ī poculo diſplicet: ſed reſtituēda ꝑ amaritudinē ſalꝰ placꝫ. Cū gͦ ꝯgnouit dn̄s. ꝙ dilige̓tur a Petro: p̄dixit ei fructum dilectōis .ſ.coronā martirij quo oues paſce̓. ⁊ eccl̓am multiplicare. ⁊ ſe caput ſequi deberet. Un̄ glo. Paſſurum p̄dicit. qͥ negatuꝝ p̄dixerat. hoc iaꝫ poterit .ſ. pati pro xp̄o rōne firmatus. quod īmature pollicebat̉ īfirmꝰ. Iā nō metuit huiꝰ viteīteritum: qꝛ reſurgente domino vite alterius p̄ceſſit exemplum. Vnde ⁊ Criẜ. Et nimiruꝫ hocvolebat ⁊ cupiebat: idcirco ei manifeſtū hoc fecit. qꝛ em̄ dixit. aīaꝫ meā ponam ꝓ te. ⁊ ſi oportuerit me mori tecuꝫ. nō te negabo: dedit eī qd̓deſiderabat. Quia .n. petrꝰ ſꝑ volebat eē ī eis q̄ꝓ eo erant ꝑicul̓. cōfide ait: ita .n. tuum īplebodeſideriū. vt q̄ nō paſſus es iuuenis exiſtēs. hocte oporteat pati ſenem factum. hec Criẜ. Hocaūt qd̓ ait. aliꝰ te cīget: ⁊ ducet te. debet precede̓hoc quod dīc. extēdes manꝰ tuas: nam ī alteriꝰcīctōne exprimit̉ īpoſitō ꝑīculorū a ꝑſecutore.Unde Augꝰ. Extēdes inqͥt manꝰ tuas. hoc ē crucifigeris: ad hoc aūt vt venias. alius te cinget.⁊ ducet non quo vis. ſed quo non vis. Prius dixit ꝙ fieret: ⁊ deīde quomodo fieret. Non enimcrucifixus. ſed crucifigēdus quo nollet ē ductꝰhec Augꝰ. Et bene dicit cum ſenueris. Nā poſttempꝰ quō verba iſta dicta ſunt uſqꝫ ad tempꝰmortis Petri. fluxer̄t fere trigītaſeptē āni. Un̄patet. ꝙ ſatis ſenex erat. In hoc aūt ꝙ Petrꝰcū ſenuiſſꝫ. ⁊ ꝓpe terminū vite iam eēt paſſꝰ eſtmoleſtiam crucis: miſtice ſignificatū ē. ꝙ poſtpct̄i remiſſionē. toto tꝑe vite ſue debet homo ꝓ