Nūo Maria magd. ⁊ aliecorde ac deſiderio querebāt in ſepulchro. qd̓ eſtꝓpriꝰ mortuoꝝ locus: ita et nos cū nr̄is aromatibꝰ .ſ. oꝑatione bonoꝝ oꝑm. ⁊ odore virtutū.ſuauitateqꝫ or̄onū. toto affectu mētis ad deuꝫ.ꝑ ſct̄a deſideria ꝓficiſcamur: et querāꝰ euꝫ nō īſepulchro ſꝫ ī celo. qͦ ip̄m aſcēdiſſe credimꝰ atꝫnouimus. Un̄ Greg. Sancte mulieres q̄ dn̄mfuerāt ſecute cū aromatibꝰ ad monumētū venerūt. et ei quē viuēteꝫ dilexerāt. etiā mortuoſtudio humanitatis obſequūt̉. Et nos gͦ in eūqͥ eſt mortuus credētes. ſi odore virtutū refecticū oꝑatiōe bonoꝝ opeꝝ dn̄m querimꝰ. ad monumētū ꝓfecto illiꝰ cuꝫ aromatibꝰ benimꝰ. hecGrego. Miſtice monumentū eſt corpꝰ dn̄icūad qd̓ accedere nemo debꝫ. niſi vna ſabbati .i. īpace ⁊ quiete pectoris. ⁊ valde dilucl̓o .i. cū feruore. mane em̄ ſignificat feruorē querēdi: veldiluculo .i. excuſſis vitōꝝ tenebris. ꝑ diluceſcētem gr̄aꝫ: portās aromata oꝑatōis et fame bone. Qui aliter accedit. caueat ſibi ne iudiciummāducet ⁊ bibat. Un̄ beda. Ꝙ aūt valde manevenerūt mulieres ad monumētū. iuxta hiſtoriam quidē magnꝰ querendi et inueniēdi dn̄mferuor caritatis on̄dit̉. Iuxta ītellectū v̓o miſticum. dat̉ nobis exēplū: illuminata facie. d̓cuſſiſqꝫ vitioꝝ tenebris. ad ſacro ſct̄m dn̄i corpus accedere. Naꝫ ⁊ ſepulchꝝ illd̓ venerabile figurā dn̄ici altaris ht̄. in qͦ carnis eiꝰ et ſāguisſolēt miſteria celebrari. Aromata at̄ q̄ mulieres deferūt. odorē virtutū ⁊ or̄onū ſuauitateꝫquibꝰ altari appropinquare debemꝰ ſignificāt.hec beda. Aulier gͦ que prīa iuit ad culpā. nc̄prima veīt ad beniā: et qͥ prima ꝑfidiā ſūpſit īꝑadiſo. feſtinat nūc pͥma fidē ſumere de ſepulchro. cōtendit de morte raꝑe vitā. q̄ de vita rapuit mortē. Ꝙ aūt dn̄s dilucl̓o ſurrexit huiccōſentit autoritas illa. q̄ dīc dn̄m qͣdragīta horis fuiſſe mortuū. et totidē diebꝰ an̄ aſcenſionēpoſt ī terra moratū: qꝛ qͣtuor horis ꝑaſceues ⁊trigintaſex duaꝝ noctiū ⁊ vnius diei: qd̓ eccl̓iaꝯſentire videt̉. q̄ matutinas laudes celebrat ꝓxp̄i reſurrectōe. Und̓ Petrꝰ cātor. Ualde manedicit diluculo. Diluculū em̄ eſt inter tenebrasnoctis ⁊ diei claritatē. in qͣ ſalꝰ humani gene̓isfelici vicinitate p̄uenit ī eccl̓ia declarāba. more ſolis qͥ ꝓxīa luce cōſurgens roſeam p̄mittitaurorā. vt tantꝰ ſplēdor p̄paratis oculis poſſitintueri. qͣndo tp̄s dn̄ice reſurrectōis illuxit: vttūc .ſ. diluculo laudes xp̄i tota caneret exēploſct̄arū feīaꝝ eccl̓ia. qn̄ genus humanū exēploſue reſurrectōis aīauit. qn̄ fidē p̄ſtitit et lumencredulitatis infudit. Ergo xp̄c mane et vicinoortu ſolis ſurrexit: ẜm Aug. qui dicit dn̄m tm̄qͣdragīta horis quieuiſſe ī ſepulchro. ſexta hora ꝑaſceues paſſū. et ita cū eſſꝫ equinoctiū diluculo ſurrexit. Ecōtra Piero. dīc dn̄m ſurrexiſſe media nocte. legit̉ eī ī libro Iudicū tūcſampſonem aſportaſſe portas gaze uſqꝫ ī ſuꝑciliū mōtis. Solutio at ꝯͣrietatis eſt. ꝙ in tꝑemedio inter diluculū et mediā noctē ſurrexit.hec Pe. Dum gͦ mulieres ad monumētū eū-marie Petrus ac Ioh̓estes eſſēt extͣ portā ciuitatis. reuocabāt ad memoriā afflictōes et penas ſui mgr̄i ⁊ dn̄i. Et inoībꝰ locis ī quibus ꝯͣ ip̄m notabiliter aliqͥd factum fuerat. aliꝙͣtulū ſubſiſtebāt genu flectētes et oſculātes terrā. gemitus ⁊ ſuſpiria dantes atꝫ dicētes. Hic obuiauimꝰ ei cū cruce ſuꝑcollū. qn̄ mater eiꝰ ſemimortua facta eſt: ⁊ h̓ ſepertit ad mulieres. hic cruceꝫ depoſuit fatigatus. et ſuꝑ iſto lapide ſe parumꝑ appobiauit: h̓fuit vbi ſic crudeliter et fortiter eū impulerūt.vt velotiꝰ ambularet. et eū qͣi currere coeger̄thic ſpoliauerūt eū ⁊ nudauer̄t. et hic eum crucis patibulo affixerūt. Et tunc cū magno clamore et inundatione lacrimaꝝ ꝓcidentes ī facies ſuas adorauerunt. et oſculate ſunt cruceꝫadhuc precioſo ſanguine rubricatam. Deindeſurgētes et perſus ſepulchrū euntes. cum ſexꝰſui fragilitateꝫ conſiderarent et magnitudinēlapidis recolerēt. qui tā magnus fuiſſe fertur.vt vix a viginti homnibꝰ moueri poſſꝫ: dicebātadinuiceꝫ. et colloquētes ſe mutuo interrogabant. Quis reuoluet nobis lapidē de oſtio monumēti: vt .ſ. poſſumus in illud ingredi. Quaſidicerent. Nō poſſumus per noſipſos reuoluere: quia erat magnꝰ valde. Sed ꝙͣuis talia dicerent. nō tn̄ ab accepto itinere ceſſabant. credētes domino eē poſſibile. quod humane fragilitati videbatur impoſſibile. Et reſpiciētes viderūt reuolutū lapidem. ꝑ angelum qui p̄bensdomino ſuo obſequium: vene̓at ad manifeſtādum xp̄i reſurrectōem iam factā: et ip̄m angelum dn̄i ſedentem ſuꝑ lapidē extra monumentū. Aonumentū poteſt dici ſcriptura. in quadn̄s olim iacuit ml̓tis figuris occultatꝰ. ſꝫ ptꝰreſurrectōnē angelꝰ magni ꝯſilij ſcripture difficultatē aperuit. Un̄ ẜm bedaꝫ. reuolutio lapidis. miſtice reuolutōnem ſacr̄oꝝ xp̄i. q̄ velamine littere legalis tegebat̉ inſinuat: lex em̄ īlapide ſcripta fuit. et ideo ꝑ lapidē deſignatur.Et ẜm eundeꝫ. angelus ſedebat ſuꝑ lapidem. qͦoſtium monumēti claudebat. vt clauſtra inferoꝝ ſua ip̄m dominū virtute deieciſſe doceret.Moraliter hic lapis deſignat pn̄ie pondꝰ. adqd̓ aſpiciētes incipiētes ad deū ꝯuerti. timereincipiūt. ne poſſint inchoantē pn̄iaꝫ ꝯſumare.ideo dicunt ingemiſcētes. Quis reuoluet nob̓lapidem ab oſtio monumēti .i. a corde in qͦ xp̄caffectat ſepeliri: Sꝫ nō debēt diffidere ⁊ retrocedere. ſed cū his mulieribꝰ cominus ꝓcedere.et videbūt ꝙͣtociꝰ lapidem reuolutū: deſcēdet eīangelus de celo. i. gr̄a ſpūſſct̄i. quę lapidē amouebit. quia totā pondꝰ pn̄ie ſubleuabit. Ip̄e em̄ait. Iugum meū ſuaue eſt et onus meum leue.ſcilicet gratia dei. Et introeuntes ab oriēte īmonumentū. id eſt intra clauſurā ⁊ domūculārotundā. q̄ erat c̓ca ſepulchꝝ: vider̄t aliū angelū ſedētē a dextris ſepulchri ih̓u. ſtola candidacooꝑtū: et obſtupuer̄t ⁊ p̄ gaudio ⁊ āmiratōnetāte viſiōis. Uider̄t em̄ iuuenē ip̄o habitu corporis iuuenil̓ p̄cedētē īmortalitatē r̄ſurrectōisī qͣ renouat̉ vt aqͥle iuuētꝰ ⁊ nēo ſeneſcit: ſedē