Epilogusram xp̄i olim filij iacob p̄figurauerūt. qui frēꝫſuū ioſeph in ciſternā miſer̄t. Hāc etiā ionas p̄figurauit. quē ꝓiectū de naui ī mare cetꝰ deu orauit. Ionas fuit per tres dies ⁊ noctes ī ceto. itaxp̄c fuit vſqꝫ ad triduū ī monum̄to. Nūc r̄cogita qͣliter dn̄s tuꝰ ſeptē horis p̄dictis ꝓ te paſſus ſit: ⁊ auſculta eū qͣi te moueret ⁊ diceret. Cūpͥmo nocte ſurrexe̓is. ob reuerēciā illiꝰ amorisqͦ me vinctū tradidi ī manꝰ malorū. ⁊ qͦ factꝰ ſūobediēs uſqꝫ ad mortē. diſponas ī corde tuo obedire velle ad oīa q̄ tibi iniūgūtur. Circa primā. ob reuerēciā hūilitatis qͣ corā indigno iudice velut agnꝰ māſuetꝰ ſteti. ſubicias te oī creature ꝓpter me. ⁊ ad queqꝫ vilia oꝑa ſis ꝑatus.Ad terciā ob amorē qͦ ego ꝯtēptus. ꝯſputus ⁊obprobrio ſaturatꝰ fui. teip̄m ꝯtēnas ⁊ vilipendas ⁊ obprobria ſuſtineas. Ad ſextā crucifigastibi md̓m teqꝫ md̓o. cogitās qͣliter ego oīm creator ꝓ amore tuo crucifixꝰ ſū. ⁊ ideo oīa delectabilia md̓i ſint tibi qͣſi crux amara. Ad nonammoriaris md̓o ⁊ oī creature .ſ. vt amara morsin tantū corde tuo dulceſcat vt oīs creatura deſipiat. Circa veſꝑam qͣ de cruce depoſitus ſū recolas ī gaudio qͣliter pꝰ mortē et ꝯmēs laborestuos felici reqͥe pauſabis ī ſinu meo. Ad ꝯpletorium memor ſis vnionis illius qͣ ſpūs vnꝰ mecū effectꝰ. meip̄o in ſūma experiēcia ꝑfrueris.q̄ vnio hic ī via incipit ꝑ voluntatis mee et tueconcordiā. in oībꝰ taꝫᵉ aduerſis ꝙͣ ꝓſperis. et infuturo ꝯplebit̉ ꝑ eternā gl̓am in celis. Appropinquāte at nocte dicit ioh̓es dn̄e. ꝙ eis expedit r̄cede̓ qꝛ nō ē ꝯueniēs ibi morari vl̓ d̓ nocte ad ciuitatē redire. Tūc dn̄a ꝓut pt̄ ſurgit ⁊ad monum̄tū genuflectit. ⁊ ip̄m amplectit̉ acbn̄dicit. Nā cruciata gemitibꝰ. fatigata doloribꝰ. afflicta ploratibꝰ. neq̄bat ſtare pedibꝰ. Tn̄ ſicut poterat ml̓ieribꝰ ſct̄is adiuta. cūctis plorātibꝰ ſimul cū ea cepit recede̓. Cum at̄ vener̄t adcrucē ibi ip̄a genuflexit ⁊ crucē adorauit. Sil̓r⁊ oēs fecer̄t. Cogitare nāqꝫ potes ꝙ ip̄a fuit pͥma q̄ crucē adorauit. ſicut ⁊ pͥma q̄ filiū natumadorauit. Hec at̄ ſct̄a crux pꝰ paſſionē ⁊ reſurrectōꝫ dn̄i ꝑ iudeos cū crucibꝰ latronū ſub mōte caluarie ꝓfūde ſubt̓ra abſcōdita fuit. vbi ducētis ānis ⁊ āpliꝰ uſqꝫ ad tꝑa ꝯſtātini et helenelatuit. ſꝫ helena ī lapide plꝰ ꝙͣ vigīti paſſibꝰ fodiēs ip̄as tres cruces inueīt. quibꝰ ſublatis crucē dn̄i ab alijs ſigno r̄ſurrectōis mortui ꝓbauit⁊ diſcreuit. Ip̄e at̄ locꝰ ī qͦ crux inuēta ē. diſtata loco caluarie decē pedibꝰ v̓ſus oriētē deſcēdendo. vbi ī eccl̓ia q̄ ꝯtinet mōtē caluarie ē criptaꝓfūda īferior pauimēto xl. gͣdibꝰ vel circa. ⁊ ſt̄ibi qͣtuor colūne. q̄ dicūt̉ mortē dn̄i fleuiſſe. Deinde r̄cedūt v̓ſus ciuitatē. ⁊ ꝑ viā ſepe dn̄a ſe v̓tebat retro aſpiciēs ꝑ ꝯpaſſiōeꝫ. Intrātibꝰ aūtillis ciuitatē. multi vidētes dn̄am moti pietateſr̄ illiꝰ doloe̓ ad luctū ꝯuertebāt̉ amaꝝ: ⁊ ꝯcurrūt vndiqꝫ bone matrōe ⁊ v̓gīes ābulātes poſtip̄aꝫ ⁊ aſſociātes eā ꝑ viā: ⁊ ꝯſolātes ac etiā lamētātes eā. Sꝫ ⁊ boni hoīes ꝑ qͦs trāſibat ꝯpaciebāt̉ eidē et mouebāt̉ ad fletū. Undiqꝫ ſit plodominice paſſionisratus magnus et luctꝰ. Naꝫ dolor eius multosfaciebat dolētes. Uix lacrimas ꝯtinere poterātqͥcūqꝫ eā plorantē videbāt. Fiebat luctꝰ qͦcūqꝫtrāſibat maria. plorabat ip̄a. plorabāt ⁊ oēs abulātes cū ea. plorabāt ⁊ ml̓ti veniētes obuiaꝫei. Sic vtiqꝫ deducit̉ a plorātibꝰ plorans qͦuſqꝫꝑuentū eſt ad domū ioh̓is. Cū at̄ vener̄t ad bomū. tūc ip̄a v̓tens ſe verſus dn̄as illas inclinauit ſe agēs grās. Ille v̓o inclinātes ſe eidē valedixerūt. ⁊ cū lacrīs receſſerūt. Intrauit gͦ dn̄adomū. ibi reſedit ibi ꝑmāſit. et eā ioh̓s ī ſua cura et cuſtodia r̄tinuit. ac ſuꝑ ꝓpriā mr̄eꝫ oī corde amauit. Flebat ⁊ plāgebat valde cuꝫ ioh̓e etmagdalēa ⁊ ſororibꝰ ſuis. Soluebat dolori amaras lacrimas. filij ſui mortē nimis amarā ī corde ſuo r̄colēs. ac paſſiōis loca ⁊ cūcta qͣ paſſusfuerat in aīmo voluēs. Tandē ioh̓es. hortandoꝙ deſiſteret ꝯſolatꝰ ē eā vt poterat. Tu qͦꝫ experiaris vires tuas. ſi ſcires eā ꝯſolari ⁊ ꝯfortae̓ꝙ paꝝ comederet. ⁊ alios ꝯmedere face̓t. qͥa adhuc ieiuni ſūt ⁊ refectōne indigēt. ac eis ꝑare etmīſtrare coneris. ⁊ poſtea bn̄dictōe ab ea et alijs ſingl̓is accepta recede̓ poteris. Hic notaꝙ hodie ſcꝫ die ꝑaſceues non ꝯſecrat̉ hoſtia. qꝛvera hoſtia hodie ē oblata. In hac etiā ſexta feria ī qͣ paſſus ē xp̄c. ml̓ta ſūt facta diuerẜ āniset vicibus. de quibus ſunt iſti verſus.Salue feſta dies. que vulnera noſtra cohercesAngelus eſt miſſus. eſt paſſus in cruce xp̄c.Eſt adam factus. et eodem tempore lapſus.Ob meritū becime. cadit abel frater ab enſe.Offert melchiſedech. ÿſaac ſupponitur aris.Eſt decollatus xp̄i baptiſta iohannes.Eſt petrus ereptus. iacobꝰ ſub herode ꝑemptꝰ.Tedet iaꝫ audire ⁊ recitare iudeoꝝ blaſphēias.Altera em̄ die que ē poſt ꝑaſceuen iam incepta. ſcꝫ cū iā ſexta feria trāſiſſet. ⁊ ſero facto pꝰſolis occaſū ſabbatū iā intraſſet. ꝯueniūt iterūſacerdotes ⁊ phariſei ad pilatū: dicentes. Dn̄erec ordati ſumꝰ. qꝛ ſeductor ille dixit adhuc viuēs: poſt tres dies reſurgā. Qd̓ dicunt illi ex īuidia eſt. q̄ etiā ꝓpriū nomē non patit̉. ⁊ dicētesſeductor. hoc qd̓ ip̄imet erāt dn̄o imponūt. Nōſufficit ſeductoribꝰ ſcelus mortis. niſi et pꝰ lacerant famā eius. Eſt aūt ſeductō duplex: ſcꝫ bona ⁊ mala. Prima ē ſeductō ſct̄itatis ſcꝫ a falſitate in veritatē. de qͣ dicit Hieremias. ſeduxiſtime dn̄e ⁊ ſeductꝰ ſū: alia ē ſeductō ꝑuerſitatis.ſcꝫ ē veritate in falſitatē. ⁊ hāc īponūt iud̓i xp̄oUn̄ Piero. Principes aūt ſacerdotū licet īmēſum facinꝰ in nece dn̄i ꝑpetrauerīt. tn̄ nō ſufficit eis niſi etiā poſt mortē. eius cōcepte neqͥciepirus exerceāt. famā eiꝰ lacerātes: ⁊ quē innocentē ſciebāt. ſeductorē vocāt. Sic at̄ caiphasignorās an̄ ꝓphetauerat: dicēs. expedit onū hominē mori ꝓ ppl̓o ⁊ nō tota gens ꝑeat: ſic ⁊ moſeductor em̄ erat xp̄c nō a veritate ī errorē mittēs. ſꝫ a falſitate ad veritatē. a vicijs ad v̓tutesa mortē ad vitā ducēs Hec hiero. Iube gͦ cuſtodiri ſepulcꝝ. ne diſcipuli furent̉ eum. et dicantalijs ꝙ ſurrexit a mortuis. Stulti cuſtodiam