Dedominus noſter ī hoc facto ē paſſus. et quō iudei ludū qͣſi pueroꝝ fecerūt de eo: et oret dicendo. Ih̓u qui ludibrijs iud̓oꝝ ꝑcuſſus in capitepphetizare exactus fuiſti: ꝓphetiza tu mihi obſecro xp̄e. vt cognoſcā quis ⁊ qualis ego miſerſū. qui tociēs manu praui oꝑis prohdolor te ꝑcuſſi. Inſuꝑ potes etiam meditari. ꝙ alij maūreuerſa dulciſſimū et mellifluū os eius ꝑcutiebant. alij pugnis euꝫ cedebant. alij ſāctiſſimābarbaꝫ eius euellebāt. alij ꝑ ſuos venerabilescapillos ip̄m trahebāt: et viliter inter pedes cōculcabant. ac ſine reuerētia et pietate aliquadn̄m angeloꝝ male tractabāt. Et nihilominꝰalia multa blaſphemātes dicebāt in eū et faciebāt. Cū em̄ crudeliſſimi et ſine miſericordia eſſēt. omnia mala et vituꝑia q̄ poterāt ei faciebāt: alij ex ſua mala volūtate ad hoc moti: alij vt placerēt maioribꝰ qͥ erāt īmaniſſi. Quidergo tu faceres: ſi hec videres? Nūqͥd nō teꝓiceres ſuꝑ ip̄m dn̄m dicēs. Nolite iā nolite faceretantū malū dn̄o meo: ecce me. facite mihi. ecce ꝑcutite me. et dn̄o meo tātas iniurias irrogare nolite. Et tūc amplexareris flexis genibꝰdn̄m ⁊ mgr̄m tuū: ⁊ ſic ſuſciꝑes libent̓ ſuꝑ te ꝑcuſſiones ad tuendū ip̄m. Qd̓ ita mēte face̓ recogites. et totū ſicut ſi p̄ſens eēs te facturū eſtimes. Cōſpice igit̉ ſingula. quō illi maledicti dominū vexāt. falſos teſtes ꝓcurant. ip̄m examināt. et veritatē .ſ. ſe filiū dei eē ꝯfeſſū quaſi blaſphemū ꝯdemnant: et quō obprobrijs vexatusin omnibus paciēter ſe habet: et cōpatere ſibiquia ꝓ te omnia ſuſtinet: iugiterqꝫ lacrimas fūdens. ſpecioſiſſimā faciē eiꝰ quā illi impudēterſuis illiniūt ſputis. tu reuerenter tuis laua lacrimis. Quis em̄ audiens vel mente ꝑtractās.quomodo fuit factꝰ opprobriū hoīm. ip̄e dn̄s ⁊gloria āgeloꝝ: ⁊ abiectō pleb̓. filiꝰ dei pr̄is: poterit ſe cōtine̓ a lacrimis? Un̄ Anſel. Conciliomalignātiū aduerſū te pontificū p̄ſentatꝰ es. ⁊veritatē ꝓut oportuit confeſſus: qͣſi de blaſphemia adiudicatꝰ es morti. Amātiſſīe dn̄e ih̓u.quāta illic īdigna. a ꝓpria gēte ꝑtuliſti. Uultūtuū honorabilē ī quē deſiderāt āgeli ꝓſpicere.qui omnes celos adimplet leticia. quē dep̄cāt̉oēs diuites plebis: pollutis labijs et ſputis inquinauerūt. ſacrilegis manibꝰ ceciderunt. velooperuerūt ī deriſionē: ⁊ te dn̄m vniuerſe creature tāꝙͣ ẜuū cōtēptibileꝫ colaphiſauerūt. Sꝫvt ait Beda. ip̄o diſpēſāte qui patit̉ oīa ꝓ nob̓fiūt. vt ſicut petrꝰ hortat̉ xp̄o in carne paſſo.nos eadē cogitatōe armemur. atqꝫ ad tolerādaꝓ nomīe eiꝰ irriſionē obprobria p̄paremꝰ. Iudei qͥ xp̄m deluſerūt: olim in philiſteis hoſtibꝰſāꝑſonis p̄figurati fuerūt. Sampſon em̄ quadā vice volūtarie ſe ligari fecit. quē philiſtei captū excecauerūt: et ei illudētes in deriſionemip̄m habuerūt. Sic xp̄c ſponte a iudeis ligari.velari. illudi voluit et derideri. Quadā aūt vice dū ſampſoni placuit: tūc ſe d̓ inimicis horribiliter vindicauit. Sic in fine ſeculoꝝ de īimicis xp̄i erit. cū ip̄e in maieſtate et pt̄ate ad iumatutinisditiū venerit. Cōſpice igit̉ ih̓m p̄cūctis merito honorandū. indigne et viliter tractari: ⁊ eūin imitādo diſce huīliari: grāmqꝫ honoris ſpernere: et laudē hūani fauoris ꝯtēnere. Cū gͦ hōforis videns reputat te vileꝫ in oculis ſuis: tuvilē te reputa ī oculis dei: nec murmures velindigneris. ſi corā hoībꝰ vilis reputaris: ſꝫ magis in oculis dei qui omnia nouit occulta ꝯfūdaris. Et caue ne maloꝝ exēplo corruptꝰ: dominū potiꝰ exhoͣrtare videaris ꝙͣ imitari. qͥ eītūc exhortatꝰ ē blaſphemijs iudeoꝝ et infidelium. etiā nūc exhortat̉ veſanis obprobrijs falſoꝝ xp̄ianoꝝ: et nominetenꝰ fideliū. ꝓut ſupraī articul̓ illuſionū hmōi ē tactū Cogita etiāqͣliter dolebāt petrꝰ et iohānes: hec ꝑcipientesvel forte videntes. Et qͣliter petrꝰ iā torpēs frigore īfidelitatis: ſedet calefaciēs ſe exteriꝰ. cuicalor caritatis et verꝰ ignis extīguebat̉ īteriꝰet negat ter dn̄m ſuū timore ꝑterritꝰ. Nec mirū ſi accedit ad eū tēptatō. qͥ ſe elōgat a xp̄o.Primo quidē ī atrio ab ancilla oſtiaria cōpellit̉ et negat. Un̄ greg. Uniꝰ ancille voce ꝑcuſſꝰdū mortē timuit: vitā negauit. Sꝫ cur ab ancilla pͥus ꝓdat̉ petrꝰ ꝙͣ a viris. vna rō ē ad ꝯfutatōem p̄ſūptōis. qꝛ a muliere nō a viro. ab ancilla nō a libera pͥmo victꝰ ē. Secūda rō eſt. vton̄dat̉ omnis ſexꝰ et ꝯditō ī dn̄i peccaſſe neceꝫet redimi ꝑ eiꝰ paſſionē. Deinde pꝰ negatōeꝫ timēs petrꝰ īt̓ iudeos diu ſtare: exiuit foras an̄atriū et gallus cātauit. Exeūdo at̄ animaduertit eū alia ancilla. et dū foris eēt: dixit miniſtris q̄ ſe calefaciebāt. et hic cū ih̓ū erat: ſꝫ pꝰꝙͣ redijt. qd̓ dictū fuerat. vnus de circūſtātibꝰ.ẜm lucā. ſꝫ plures d̓ eis ẜm ioh̓eꝫ ei idē dixer̄t:⁊ negat cū iuramēto. Ecce argumentum. ꝙ exvno peccato hō ruit ī aliud grauiꝰ. Un̄ rabanꝰAora ī peccato bat īcremētū ſcelerū. Et greg.Peccatū qd̓ pnīa nō diluit: mox ſuo ponde̓ adaliud tͣhit. Et timēs petrꝰ iteꝝ foras exiuit. Etīteruallo facto qͣi hore vniꝰ: reuerſus iteꝝ ẜmmatheū et marcū a multis et ẜm alios ab vnoqͥ cognatꝰ malchi erat: ꝯpellit̉: et negat cū iuramēto et deteſtatōe: et ſtatim gallꝰ ſecūdo cantauit. Vt̄ eē ꝙ multi tumultuates ibi ſtantespetro hoc dixerūt. vel vnꝰ eoꝝ ꝓ oībus: ⁊ qͣſi inꝑſona oīm exp̄ſſiꝰ ⁊ acriꝰ dixit ei. Et ſic ſemelnegat an̄ pͥmū gallicātū. bis an̄ ſecūdū. Nō eīſolū negat xp̄m. qͥ dicit eū nō eē xp̄m. ſꝫ etiā qͥcū ſit: negat ſe eiꝰ diſcipulū vel mēbrū. vel qͥ negat ſe eē xp̄ianū: dn̄s em̄ nō ait petro diſcipulū meū te negab̓: ſꝫ me negabis. Negauit gͦ petrus xp̄m. cū ſe negauit eiꝰ diſcipulum. Et iſtomō ſe etiā negauit xp̄ianū. Ubi aug. Ecce medici ꝯpleta ē ꝯditō: egroti ꝯuicta ē p̄ſūptō. Nōem̄ factū qd̓ iſte dixerat. aīaꝫ meā ꝓ te ponā: ſꝫfactū ē qd̓ ille p̄dixerat. ter me negab̓. Et grauat̉ ī petro culpa: et exagerat̉ crimē. ẜm ꝓcelſū negatōnū. qꝛ pͥmo ſimplicit̓ negauit. ſecūdonegatōi ꝑiuriū addidit. ſꝫ tertio adiecit ꝑiuriodeteſtationē: et cepit anathematizare .i. maledice̓ ſibip̄i. ⁊ maledictōi ſe obligare. ſi cogͦuiſſꝫ