De caritatiua correptionereſumit ⁊ ſedet. Vt eī dr̄ ī eccl̓i. amictꝰ hoīs enūciat de illo. Per hoc at̄ on̄dit. ꝙ ſuꝑior pꝰ actū hūilitatis dꝫ r̄ſume̓ debitū offitiuꝫ aucͣtatis. Aiſticeat̄ ẜm alchuinū īpleta redēptōis nr̄e purgatōe. ꝑſāguīs ſui effuſionē. accepit veſtim̄ta ſua t̓tia died̓ ſepulcro r̄ſurgēs. ⁊ eodē corꝑe iā īmortali beſtitꝰ. ⁊ aſcēdēs ī celū ī dextera pr̄ne dīnitatis r̄cūbēſin̄ vēturꝰ ē ad iudicādū. Et cū r̄cubuiſſet iteꝝ adcenā corꝑis ſui faciēdā. docuit eos qͣre hoc feceritī exēplo .ſ. mutuo ſibi ẜuiēdi. Un̄ dixit. Scitis qͥdfecerī dob̓ .i. qͣntā hūilitatē exhibuerī vobis. Int̓rogat vt eos attētos r̄ddat. Dein̄ eos ad imitābū ſuū exēplū ꝯfortat. d. Vos vocatis me mgr̄ etdn̄e. ⁊ bn̄ dicitis. qꝛ veꝝ ē qd̓ dicitis. Sū etm̄ mgr̄⁊ dn̄s. qꝛ d̓i v̓tꝰ d̓i ⁊ ſapīa. Agr̄ īꝙͣ ꝓpt̓ ſapīaꝫ quādoceo v̓bis. dn̄s ꝓpt̓ potētiā quā on̄do miracul̓. Ꝙdīc magͣ d̓ ſe n̄ ē arrogātia: ſꝫ v̓itas q̄ ꝓdeſt auditoribꝰ. ſic facit ⁊ pau. Aug. vituꝑabile ē ꝙ qͥſqꝫ ſeꝯmēdꝫ ꝓpt̓ ꝑiculū ſuꝑbiēdi. Nā ꝑiculoſū ē ſibi place̓ cui cauēdū ē ſuꝑbire. d̓ gͦ n̄ īminꝫ ꝑiculū ſuꝑbiendi. nō ē vituꝑiū ꝓpͥa ꝯmēdatō. In xp̄o at̄ hoc ꝑiculū nō tīebat̉. ille eī qͥ ſuꝑ oīa ē. qͣntūcūqꝫ ſe laudet. nō ſe extollit excelſꝰ. Itē qꝛ aliqn̄ laudabile ēꝙ hō ſe ꝯmēdꝫ. qn̄ .ſ. cedit ad vtilitatē fideliū. ⁊ ſicapl̓s ꝯmēdauit ſe. Sꝫ valde ē nob̓ vtile ⁊ nccͣriuꝫvt ꝯgnoſcāꝰ deū. vn̄ expedit nobis ꝙ mag̓tudinēſuā nobis r̄uelet. ⁊ iō oꝑtꝫ ꝙ ip̄e ſe nob̓ laudꝫ. Nōē igr̄ v̓itas qn̄qꝫ tacēda ꝓ vitāda iactātia. Greg.Incaute ſūt hūiles qͥ ſe mēdatō illaq̄ant. dū arrogātiam vitāt. qꝛ ꝯͣ v̓itatē ſe erigūt quā relīquūt.Qui eī nccͣitate cogēte vera de ſe bono loqͥt̉. tātomagis hūilitati iūgit̉. qͣnto v̓itati ſociat̉. Tūcarguit a mīori. Si gͦ ego laui pedes vr̄os dn̄s etmgr̄. d̓ qͦ minꝰ pr̄. ⁊ qd̓ minꝰ erat debitū. ⁊ vos ſibimet diſcipl̓i ml̓tofortiꝰ debetis hoc exēplo ꝓuocati alt̓ alteriꝰ lauae̓ pedes ⁊ ad oē obſeqͥū hūiliari.qꝛ mgr̄ ſū. meā doctrinā r̄cipite. Et qꝛ dn̄s. meuꝫmādatū cuſtodite. Hic ꝑ vnū obſeqͥū accipiūt̉ ſinodochice oīa alia obſeqͥa fr̄na. qͣi. d. Debetis vobis mutua obſeqͥa hūilitatis ⁊ caritatis exhibe̓ .ſ.īuicē mīſtrare. īuicē īiurias dimitte̓. ꝓīuicē orae̓Criẜ. Nō ī lauādo pedes hāc legē ſcribit ſolū. ſꝫ ⁊ī alijs oībꝰ q̄ circa nos mrāuit. Exēplū eī dedi vobis vt quē admodū ego feci vobis. hūiliādo me ſubvobis. Ita ⁊ vos īferiores faciatis vobis īuicē. etmaxīe ī caſu nccͣitatis. qͣi. d. Nōſoluꝫ hoc feci ꝓpt̓pedū corꝑaliū emūdatōꝫ: ſꝫ ꝓpt̓ hūilitatis eruditōeꝫ. ⁊ ad hoc feci. vt on̄derē vos ad hoc teneri. ẜmCriẜ. Xp̄iana religio potiꝰ attēdit modū ꝙͣ opꝰ:qꝛ dn̄s n̄ attēdit qͣntū ſꝫ ex qͣnto .i. potiꝰ hoc ꝙͣ illd̓Et bn̄ docuit hūilitatē exēplo. Nā ī moralibꝰ ⁊ inactibꝰ hoīꝫ plꝰ mouēt exēpla ꝙͣ v̓ba. illd̓ eī hoc agit ⁊ elegit qd̓ ſibi vr̄ bonū. Un̄ magis on̄dit qͥs illud eē bonū qd̓ ip̄emet eligit. ꝙͣ qd̓ docet: ⁊ in̄ ē ꝙqn̄ qͥs docꝫ aliqͥd ⁊ alid̓ facit. magis ſuadꝫ alijs qd̓facit. ꝙͣ id qd̓ docꝫ. ⁊ iō maxīe ē nccͣriū ex ip̄o fct̄odare exēplū. Nō ē ẜuꝰ maior dn̄o ſuo. neqꝫ apl̓s .i.miſſꝰ ſeu nūciꝰ maior eo qͥ miſit illū. ⁊ iō ſic ego domīꝰ ⁊ mgr̄ ⁊ mittēs. me hūilio vobis. ita ⁊ vos hūiliare d̓betis. ⁊ face̓ eqͣlibꝰ vr̄is qd̓ me vobis mīoribꝰ face̓ vidiſtis. qͣi. d. ẜm criẜ. Si a me hec fct̄a ſt̄ml̓tomagis a vobis oꝑtꝫ hec fieri. d̓bitoēs eī nosproditorisꝯſtituit deꝰ. ip̄e īcipiēs. Qui ſedꝫ ſuꝑ cherubī pedes lauit ꝓditoris. Tu v̓o hō t̓ra ⁊ cinis exn̄s ⁊ pl̓uis ⁊ lutū. extoll̓ teip̄m ⁊ magͣ ſapis. Ecce qͣntuꝫexēplo ⁊ v̓bo eos ad hūilitatē īuitauit: et doctrīeſue d̓ hūilitate factū ⁊ exēplū hūilitatis p̄miſit: ⁊ī hoc cōueniētē modū docēdi on̄dit. ẜm illd̓. cepitih̓s face̓ ⁊ doce̓. Hic et̄ aꝑuit ī hoc ꝙ pe. dixit. Scies at̄ poſtea. Au. hoc ē bt̄e petre qd̓ neſciebas cūtibi lauare pedes n̄ ſinebas. hoc tibi poſtea ſciēd̓ꝓmiſit. qn̄ vt ſine̓s terruit te mgr̄ tuꝰ ⁊ dn̄s tuꝰ lauās pedes tuos. Didicīꝰ fr̄es hūilitatē ab excelſofaciāꝰ īuicē hūiles. qd̓ hūilit̓ fecit excelſꝰ. Aug. Etad lr̄aꝫ ⁊ ad miſticū ſēſū. hoc mādatū dn̄i dꝫ īpleri. Ad lr̄aꝫ qͥdē. vt ꝑ caritatē ẜuiāꝰ īuicē. nōſolū īlauādo pedes fr̄m. ſꝫ ⁊ ī oībꝰ nccͣitatibꝰ adiuuādo⁊ oꝑa mīe exercēdo. Qd̓ ſi n̄ fiat ad lr̄aꝫ .ſ. maū ſaltē faciāꝰ corde. vt ī illoꝝ nūero ſimꝰ qͥbꝰ dr̄. bn̄di.cite ſct̄i ⁊ hūiles corde dn̄o. Aug. ml̓tomeliꝰ ē. ⁊ ſine ꝯͣuerſia veriꝰ. vt et̄ maībꝰ fiat. ne dedignet̉ qd̓fecit xp̄c face̓ xp̄ianꝰ. Cuꝫ eī ad pedes fr̄is īclinat̉corpꝰ. et̄ ī corde ip̄o vel excitat̉. vl̓ ſi iā īerat ꝯfirmat̉ ip̄iꝰ hūilitatis affectꝰ. Aug. Sꝫ excepto iſtomorali ītellectu nihilomīꝰ hoc et̄ ad miſticū ītellectū ⁊ ſpūalr̄ face̓ debēꝰ. In lotōe eī pedū dat̉ ītelligi ablutō macl̓aꝝ. Tūc gͦ ſpūalr̄ lauas pedes fr̄istui. cū xp̄m imitādo abluis qͣntū ī te ē macl̓as ēHoc at̄ fit triplr̄. r̄̓mittēdo .ſ. ei offēſā. ſic ille nob̓penitētibꝰ pct̄a dimittit. itēqꝫ orādo ꝓ pct̄is eiꝰ. ſicille lauit nos a pct̄is īt̓ pellēdo pr̄eꝫ ꝓ nobis. ⁊ iſteduplex lauādi modꝰ cōis ē oībꝰ fidelibꝰ. tertiꝰ modꝰ ꝑtinꝫ ad p̄latos. qͥ lauare dn̄t r̄mittēdo pct̄a auctoritate clauiū. Nr̄m ē gͦ donāte dn̄o mīſteriū caritatis ⁊ hūilitatis adhibe̓. illiꝰ ē exaudire. ac nosab oī ꝯtamīatōe pct̄oꝝ mūdare. Dem̄ qd̓ dixit ſeqn̄ti p̄mio ꝯfirmat dicēs. Si hec ſcitis q̄ feci ⁊ doceo. bt̄i eritis h̓ ī ſpē ⁊ ī futuro ī re. ſi feceritis eaqꝛ bt̄i qͥ audiūt v̓bū dei ⁊ cuſtodiūt illd̓. ⁊ ītellectꝰbonꝰ faciētibꝰ ea. Beda. Quia ſcire bonū ⁊ n̄ face̓n̄ ꝑtinꝫ ad bt̄itudinē: ſꝫ ad ꝯdēnatōꝫ. ẜm illd̓. ſciēti bonū ⁊ n̄ faciēti pct̄m ē illi. Un̄ ⁊ criẜ. Bt̄itudonō copulat̉ cū ſcīa. ſꝫ cū oꝑe ⁊ lumīe ſcīe. Oratioitis ih̓u et ve̓ hūilitatis exēplū. qͥ lauiſtipe. diſcipu. tuoꝝ. peto ⁊ obſecro dn̄e. purga meos affectꝰ. vt vtroqꝫ pede gemīa vꝫcaritate purgatꝰ ⁊ accenſꝰ ad te purificatorē meūaccedā ſecurꝰ. Purifica me ī finē dieꝝ. et emūdaab oībꝰ macul̓ pct̄oꝝ. vt dimiſſis negligētijs ⁊ peccatis meis. īimici die mortis ꝯfuſi abcedat. qͥ meum calcaneū obẜuabūt. Dirige dn̄e pedes meos īpiā pacis. vt d̓ maībꝰ oīm īimicoꝝ liberatꝰ bn̄dicā te cū electis tuis oībꝰ in ſcl̓a ſcl̓oꝝ. Ca. LV.De caritatiua correptōne ꝓditoris ⁊ egreſſu eiꝰIrca tertiū aūt dolēs etmeſtus auſculta. Cuꝫ em̄ hec dixiſſetih̓s turbatus .i. cōtriſtatus ē. nō carnaliter. ſꝫ ſpū .i. ſpūaliter et ex imꝑioratōis. qꝛ ip̄e ſpū ſuo ⁊ t̓ate fecit ī ſe iſtā ꝓpaſſiōisturbatōꝫ. ⁊ hec turbatio ī parte ſenſitiua exiſtēsnō erat ꝯͣria ratōi: ſꝫ magis ꝯueniēs ei. v̓tuoſū eīē ꝯͣ vitia t̄bari. Spūal̓ turbatō ad pietatē ⁊ mīaꝫſpectat ſꝫ carnal̓ furorē ⁊ irā excitat. Spū igitur