Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

Secūde partisſuccurrere: maxīe tu crubelis p̄ſidēs ſeu p̄late. ſpālit̓ religioſe. infirmis ꝯmiſẜ de mīſtriscuſtodibꝰ vl̓ qͥbuſcūꝫ alijs nccͣijs ſtudes ꝓuide̓.Attēde vide. qꝛ hoc t̓ribile iudiciū. ī de oꝑibusmiſcd̓ie diſceptatio fit. ſpālit̉ immīet: qꝛ p̄cipueimmiẜicordes arguet iudex puniet. Tūc audiescorreptōes duriſſimas qͥbꝰ pote̓is ꝯͣdice̓.abijcis monitōes molliſſimas qͥbꝰ vereris repugͣre. Tūc erit hora tua tibi inſtabit horrēdamiẜia. vt maledictis eas ī ignē et̓nū. dia. angel̓ eiꝰ ꝑatū. Illuc ꝑgēs dēlictꝰ a cura cuſtodiad̓ina. tuos infirmos de̓liqͥſti ſn̄ cura cuſtodia hūana. tūc nl̓ eoꝝ ꝯͣ caritatē ẜuaſti. neceſſitatibꝰ īdigētiū crudelr̄ ſubtͣxiſti. te a miẜia lih̓abit. ſꝫ tua crudelitas te ſn̄ fine īmaīt̓ cruciabit.Tc̄ bōi poter̄t ꝯͣ te ſume̓ ꝑabolaꝫ. dice̓ ad exaggerandū tuā miẜiaꝫ. Qūo ceſſauit exactor. qͥeuittributū: Ceſſauit exactor. alijs nccͣia ſubtͣ hēdoqͣſi exactōnare eos videbat̉: qͥeuit tributū qd̓ alijd̓fectū patiēdo qͣi ſolue̓ cogebāt̉. Quid tibi miſertūc ꝑbeit tua crudelitas auaritia. hēbis pati tāta et talia ſn̄ fine māſura. Tūc penā: ſꝫ nīstarde aꝑient̉ ocl̓i tui. auaritiā ꝯͣ oꝑa miẜicordie ſt̄ excecati: et tūc ſola vexatio dabit intellectū. c̓ca vexatos hēs cor induratū. Hecpauca o auare. impie. crudel̓ dire tÿrāne diligēter attēde. et dūadhuc vales te emēdare ſtude: vtmala ꝑpetua poſſis deo auxiliante euadē Amen. Sufficiētia at̄ p̄dictoꝝ oꝑm miſcd̓ie hoc modoaccipit̉. ī vita pn̄ti. prīo indiget ex ꝑte corporis alimēto. ſn̄ pt̄ .ſ. cibo potu: et ſic ēduplex opꝰ miſcd̓ie .ſ. paſce̓ eſuriētē. potare ſitientē. Scd̓o indigꝫ alimēto ſn̄ pt̄ bn̄ .ſ. indumēto et domicilio. et ſic iteꝝ ē duplex opꝰ miẜicodie .ſ. veſtire nudū collige̓ vel r̄ciꝑe hoſpiteꝫ.Tercio indiget pꝰ vitā iſtā ſepult̉a. et ſic ē qͥntūopꝰ miſcd̓ie .ſ. ſepelire mortuū. Iſta at̄ qͥnqꝫ p̄dicta ſūt oībꝰ cōia. Alia ſūt duo oꝑa miẜicordie.impēdūt̉ alicui ex aliqͦ accidēte ſuꝑueniēte. vt ſialiqͥs incurrat infirmitatē vel capiat̉ ab hoſtibꝰet ſic accipiūt̉ duo oꝑa miſcd̓ie ſt̄ viſitare infir. et redimere captiuū. Et noīe redēptōis intelligit̉ om̄e bn̄ficiū eis impēſū. Iſta at̄ ſeptē impēſa fidelibꝰ ꝓpter xp̄m. reputat ip̄e xp̄c ſibi facta:eꝯͣrio fidelibꝰ denegata. qꝛ ſibi reputat denegata.fideles ſt̄ eiꝰ bra. ꝓpt̓ qd̓ faciētibꝰ oꝑa miſcd̓iereddit vitā et̓naꝫ: denegātibꝰ at̄ ea reddit penā.Aduertēdū tn̄ dr̄. dn̄e qn̄ te vidiꝰ eſuriētem⁊cͣ. eſt q̄ſtio ꝓcedēs ex igͦrātia. qꝛ iuſti cognoſcēt oꝑa miſcd̓ie facta mēbris xp̄i. ip̄e ſibi r̄putat fieri. talibꝰ ſe ſaluari. ſil̓r mali ſciēt ſeꝯͣrio damnari: ſꝫ ē q̄ſtio admiratōis magnitubine gr̄e fiet electis. magnitudīe miẜie infliget̉ reprob̓. Sic itaqꝫ iudiciū ſn̄ miſcd̓ia fit ei. fecit miſcd̓iaꝫ. Quid merēt̉ aliena rapiunt ſi et̓naliter dānāt̉ de ſuo dederīt; Si talia ſuſtīebt̄ immiẜicordes qͣlia paſſuros putamꝰcrudeles; Un̄ criẜ. ex hoc loco ſciēdū ē. tm̄eo peccauer̄t hoīes ꝯtēnādi ſt̄. ſed et̄ eo bn̄ faciūt. Si at̄ eo bn̄ faciūt ſic ꝯdēnāt̉.putas qͣles penas exoluent eo peccāt? Et diCapitulum .l.gne. Deꝰ em̄ hoīeꝫ fecit vt bn̄faciat. et ad gl̓aꝫdei ꝑtineat: tm̄ vt peccet. ſi faciat bonū. nec ē creatꝰ ē. Sine dubio ſi creatꝰ fuiſſꝫ. pct̄m fieret ſr̄ t̓raꝫ. intelligit miſteriū d̓ine diſpēſatōnis qͣre factꝰ ē: cogͦſcit qꝛ me̓ito qͣi peccas ꝯdēnet̉. iuſtīaꝫ fāc. hecCriſ. Sic̄ at̄ meliꝰ ē oꝑa miſcd̓ie c̓ca aīam ꝙͣ ccacorpꝰ face̓: ſic peiꝰ ē ea c̓ca aīaꝫ ꝙͣ cͣca corpꝰ negligere. Un̄ Criẜ. Si hec corꝑalit̓ corꝑibꝰ pr̄areimpietatis ē. etſi accipiūt ea pn̄t viue̓ ſꝑ: putas. quāte impietatis ē hec oīa ſpūalit̓ aīabꝰ ꝑiclitātibꝰ mīſtrare. poterāt viue̓ ineternū. ſihec eis mīſtrata fuiſſēt. Quātū melior ē aīa ꝙͣcorpꝰ: tātogͣuiꝰ ē pct̄m aīabꝰ laborātibꝰ. ſpiritales el̓ yas p̄ſtare. ꝙͣ corꝑibꝰ corꝑales. In eccl̓a nōſolū ſt̄ pauꝑes corꝑalit̓ eſuriētes. aut debilescorꝑalit̓. aut ꝑegrini ẜm corpꝰ: ſꝫ et̄ ſpūalit̓ pauꝑes ſn̄ cibo iuſtīe. ſn̄ potu agnitōis d̓i. ſn̄ veſtim̄to xp̄i. Maxīe talit̓ pauꝑes ſt̄. corꝑalit̓ vidēt̉ diuites eſſe. qm̄ pleꝝqꝫ ī habūdātia reꝝ. in opia iuſticie inuenit̉. Sūt ꝑegrini ī hoc md̓o. ſūt debilesaīo. ſt̄ mēte ceci. in obr̄a ſurdi. ceteris paſſiōibꝰſpiritalibꝰ egrotātes: qͦꝝ aīe oēꝫ eſcā ſpiritalemabhoīantes. appropinqͣuer̄t uſqꝫ ad portas mortis. Qui ht̄ vn̄ faciat el̓yas corꝑales. faciatſpiritales ex gr̄a v̓bi quā accepit a deo: et inueītretributōꝫ dignā a xp̄o. oīa corꝑalia ꝙͣ ſpiritalia data qͣſi ī ſe fct̄a ꝯmēorat. hoībꝰ fiūt.Hec dixīꝰ. vt ſciāt doctores. quātū bt̄itudīs ſibiacqͥrāt ſi diligētes fuerīt circa v̓bū. qͣntū dānatōis ſi fuerīt negligētes. hec Criẜ. Et ibūt hi .ſ.reprobi ī ſuppliciū et̓nū. iuſ. at̄ ī vi. eter. Un̄ crẜ.ꝓpter hoc vtiqꝫ hi iuſte puniūt̉ illi coronāt̉. ſidecē milia bōa fecerīt: gr̄e hec ē munificētia.tāꝑuis vilibꝰ. celū tātū regnū. tāmagnū eisdari honorē. hec criſ. Et̓nū ē ſuppliciū maloꝝ.et ſil̓r p̄miū bonoꝝ. Sic̄ pct̄a actualia trāſeūtactu remanent reatu: ita bōa oꝑa trāſeūt actu r̄manēt merito. Un̄ hiero. Prudēs lector intēde. et ſupplicia et̓na ſint vita ꝑpetua: mētū deīceps hēat ruinaꝝ. Et notādū potiꝰ fit diſceptatō oꝑbꝰ miſcd̓ie ꝙͣ de oꝑbꝰ iuſtīe. tn̄ magis teneamur ad oꝑa iuſtīe: qꝛ oꝑa miſ. facilioraſt̄. qꝛ nat̉a ad hec inclīat: ideo magis arguēdavbi deficiūt. mīꝰ remūerāda vbi aſſūt. ſi iſtaremūerāt̉. alia. It̄ potiꝰ arguit de obmiſſiōe ꝙͣde ꝯmiſſiōe. tn̄ maioris crīs ſint cōmiſſa: etmagis arguēda. qꝛ puniēdo qd̓ mīꝰ ē. innuit āpliꝰfaciēdū de maioribꝰ. Si obmiſſa arguit. ml̓toplꝰ cōmiſſa. It̄ magis arguit de pct̄is ī ꝓximū ꝙͣī deū: qꝛ ſi pct̄a ī ꝓximū ꝯdēnāt̉ ml̓tomagis pct̄aī deū. vt blaſpheīa idolatria. It̄ ſeptē ſit oꝑamiſ. vnū .ſ. ſepult̉aꝫ mortuoꝝ ( intatū Cobiasꝯmēdat̉) obmittit. qꝛ mīꝰ eſt nccͣia int̓ cete̓a oꝑamīe. It̄ ſit miſe. corꝑalis ſpūal̓. potiꝰ defectūarguit oꝑm corꝑaliū ſpūaliū: qꝛ oꝑa corꝑaliaſt̄ euidētora. vel hoc et̄ ſignificāt̉ illa. Pt̄ at̄q̄ri vtꝝ illa diſceptatio ſnīa erit vocalis vl̓talis tm̄. vid̓r vocal̓. qꝛ vt dīc Aug. qͦt dieshoc iudiciū tēdat̉ incertū ē: ſꝫ ſi mētalit̓ fie̓t tm̄.ſtatim expedie̓t̉. Econtͣ qͥdā dicūt iudiciū erit