De ſamaritanisdiſce ad ſingula dona gracias agere. Diligēterinqͥt ꝯſidera q̄ tibi aponūt̉. vt nulla videlicꝫ deidona debita grārūactōne fruſtrent̉. nō grādianō mediocra. nō puſilla. Deniqꝫ iubemur colligere fragmēta ne ꝑeāt .i. nec mīma bn̄fitia obliuiſci. Nūqͥd nō perit qd̓ donat̉ īgrato. Ingratitudo inimica ē aīe. exinanitio meritoꝝ. virtutum diſſipatio. bonoꝝ diſꝑſio. bn̄fitioꝝ ꝑditioIngratitudo ē ventꝰ brens. ⁊ ſiccans ſibi fontēpietatis. rorē miſcd̓ie. fluēta gr̄e. Qualis v̓odebeat eſſe grārūactio docet idem Bern̄. dicēs.Nō tm̄ verbo ⁊ līgua: ſꝫ oꝑe ⁊ virtute exhibeamus noſmetip̄os gratos. nō em̄ grārū dictōemſꝫ grārūactōeꝫ exigit a nobis dn̄s deus nr̄. Un̄etiā Chriẜ. Agamus igit̉ eī iuges gr̄as. ⁊ nonmodo verbis hoc nr̄is. verūetiam oꝑbꝰ nr̄is.īmo ip̄is principalit̓ impleamꝰ. Agamꝰ d̓o gracias. nō de ꝓprijs tm̄. verūetiaꝫ de alienis bonisIta em̄ ⁊ inuidiā poterimꝰ extinguere. ⁊ alerecaritatē. Neqꝫ iā illis poteris inuidere. d̓ quoꝝbonis grās deo referēdo letaris. Quid igit̉ magnū repoſcit. qͥ ꝓ liberalitate in nos ſua ſolummō gratos ſibi eſſe nos p̄cepit. Ingratitudinisaūt vitiū ex arrogantia potiſſimū gigni ſolet.cū ſe aliqͥs dignuꝫ eſſe bn̄fitijs eſtimat. Qūiliatus v̓o atqꝫ cōtritus. nō ꝓ bonis ſolū: ſꝫ ꝓhis q̄ꝯͣria eſtimāt̉ eſſe. grārūactōes mittet deo. ⁊ qd̓cūqꝫ paciet̉ nihil ſe dignū eſtimabit paſſū eſſe.Hec Criẜ. Et hec ē magͣ cā. qͣre deū nō diligimꝰqꝛ eiꝰ bn̄fitia nō recogͦſcimꝰ. Un̄ Hiero. Uis ſcire qͣre deū n̄ diligis: qꝛ eiꝰ bn̄fitia nō recogͦſcis.Quātomagis ī bonitate eiꝰ aſcēdis. tantoplusin amore eius inardeſcis hec Diero. Oratio.Omīe ih̓u xp̄e. d̓ tua pietate ꝯfiſus. adte piū medicū ego qͣſi leproſus. varietate pct̄oꝝ reſꝑſus ꝯfugio. ad te fontemmiſcd̓iaꝝ. ego īmūdus macul̓ vitioꝝ curro. etſupplex te exoro. qͣtenꝰ digneris meā ſanare infirmitatē. lauare feditatē. ⁊ me dirige̓ ad ſalutem. Da mihi vt ſꝑ bn̄fitia tua ī corde habeā. ⁊de vniuerſis grās tibi agā. Sꝫ qꝛ hō mortal̓ cinis ⁊ puluis. nec vnū ꝓ mille grās referre ſufficit. referāt tibi grates ꝓ me v̓go maria ⁊ oēs ciues ſuꝑceleſtes. atqꝫ oīs creatura. q̄ diuīe laudis ſit materia Amen. Capitulum. XX.¶ De ſamaritanis hoſpitium dn̄o negantibꝰ.C aūt aduetus dominiih̓u nō lateret. miſit nūcios ſuos .ſ.iacobū ⁊ ioh̓em. an̄ faciē ſuā ī ciuitatē ſamaritanoꝝ. vt ibidē hoſpitium ⁊ ceterā nccͣria q̄ nō magni ꝯſtabāt ſibi p̄ꝑarēt. Hec ciuitas ſamaria nūc ſebaſtendictaiā pct̄is exigentibꝰ. nec vnicā hꝫ domū niſi tm̄duas eccl̓as. vnā ī mōte. vbi qͦndā fuit r̄gis palatiū. ſcd̓aꝫ ī honore ſct̄i ioh̓is baptiſte. in qͣ ſepultꝰ fuit int̓ abdiā ⁊ helÿſeū. Samaritani v̓oqͥ emulabāt̉ tēplo hieroſolimitano. et īuidebāteūtibꝰ ī hirl̓m adorare. qꝛ videbāt xp̄m cū diſcipul̓ hr̄e faciē ſeu vultū .i. p̄tende̓ ſil̓itudinē ⁊ ſignū eūtis ī hierl̓m ad feſtū paſchale cā or̄onisfaciēde. iō eos ex emulatōe ꝓpt̓ locuꝫ adoratōisdomino hoſpitiumnoluerūt hoſpitō reciꝑe. qꝛ dicebāt locū adoratōnis eē apd̓ eos ī mōte garizim. ⁊ nō ī hirl̓m.Un̄ ſupͣ mulier ſamaritana qͣſi emulando dixitdn̄o. Pr̄es nr̄i ī mōte hoc adorauerūt. ⁊ vos dicitis. qꝛ hieroſolimis locꝰ ē: in qͦ oꝑtet adorareItē qꝛ ex veſtim̄tis xp̄i ⁊ diſcipuloꝝ eiꝰ. cognouerūt ſamaritani. ꝙ fuer̄t iudei. iudei aūt erātſamaritanis odioſi. eo ꝙ ꝯtēpnebāt eos nolentes ꝯmede̓ ⁊ bibe̓ cū eis. n̄ eī contūt̉ iudei ſamaritanis. ſic ⁊ hebrei egiptijs. Un̄ Hiero. Hoſtiliint̉ ſe ſamaritani atqꝫ iudei diſcordāt odio. Uidētes itaqꝫ dn̄m ad hoſtes ſuos ꝑgere. ſamariteeū reciꝑe noluer̄t. Ꝙꝙͣ alia ſubiciat̉ ītelligētiaqꝛ volūtas dn̄i fuerit n̄ ſuſcipi a ſamaritāis. qꝛfeſtinabat hirl̓m pati. ⁊ ſāguinē fūdere. ne occupatꝰ ſuſceptōe ſamaritica. ⁊ doctrina gētis illiꝰ. paſſiōis differret diē. ad quā venerat ſuſtinendā Hec Hiero. Sic at̄ dn̄o in hirl̓m tēdentireſtiter̄t ſamaritani. ſic ſi mēs tua ī celū tēdathēbis ſemꝑ qͥ rixas. odia ⁊ bella gerāt. nō tn̄ inrepat vindicta menti tue. ſꝫ qͣntū poteris ſtudevtil̓ eē. Un̄ ſūt perſꝰ. Pirl̓m ciues gentes odireforēſes. Quotqͦt nō recipit menibꝰ illa ſuis. Sigͦ in his q̄ ẜm deū oꝑari deſideras. aliqͦs tibi obſiſtere ſeu te īpedire videas. noli ꝯtentōnibꝰ deẜuire. ſꝫ teip̄m ī teip̄o reſtringe. ⁊ te cū deo tuorecollige. ſibiqꝫ dicas. Dn̄e vim patior: rn̄de ꝓme. Nec de hoc ꝯtriſteris. qꝛ nihil pn̄t. niſi ꝙ deus ſcit finalit̓ ꝓ bono tuo eē expediēs: īmo ꝙͣ ꝙͣad pn̄s nō videas: videbis finalit̓. ſi tn̄ pacient̉portaueris. ꝙ illud ī qͦ tibi eos impedimētū p̄ſtare credebas. erit tibi iuuamē ad tuū ꝓpoſitūexequendū. ſicut d̓ ioſeph ⁊ multis alijs ē factūqꝛ ẜm Chriẜ. ſi legē xp̄i cuſtodiri volueris. neceſſitatē qͥdem nullā. q̄ te ab obſeruatōe eiꝰ īpediat aliqn̄ pacieris. Si etiā ī his q̄ ẜm deū deſideras. te videas qͦdāmodo diuinitꝰ īpediri. vel ꝑinfirmitatē vel qͦcūqꝫ alio mō ꝯtingēte. de hocnullatenꝰ ꝯturberis: ſꝫ totū eqͣnimit̉ feras. ⁊ teex toto illi ꝯmittas. q̄ meliꝰ nouit ꝙͣ tuip̄e qͥd tibi expediat. qͥ te ad ſe ꝯtinue ſubleuat. dūmō taip̄m ex toto illi ꝯmittas. ꝙͣuis forte hoc ip̄e nōvideas. Ad hoc gͦ ſit totū tuū ſtudiū. vt teip̄m īpace ⁊ cordis trāqͥllitate poſſideas. ⁊ ꝓ qͦcūqꝫ euē̄tu n̄ doleas. niſi de ſolo pct̄o ꝓprio vel alienoſeu etiā de his q̄ te īducerēt ad pct̄m. ⁊ q̄ poſſētaliēare ſeu elōgare a deo. vl̓ mediū face̓ int̓ te ⁊ip̄m deū. q̄uis eī tibi oct̄rēs aduerſitas. eiꝰ nutu ⁊ ꝓuidētia gerit̉. cꝰ v̓tute res create ſūt ⁊ ī ſuoeē ꝯẜuāt̉. Cū igr̄ t̓bulatō aduenerit exi obuiāhoſpiti tāto. benigne eū recipiendo. ⁊ dic cordeiocūdo. Bn̄ venerit aīca mea tribulatō. Qui eīaduerſa libēt̉ ꝓ deo patit̉. xp̄o paſſo aſſil̓at̉. etiō ab eo tāꝙͣ a ꝯſil̓i nexū dilectōis p̄cipuo ꝯſtrīgit̉. Porro d̓ īuolūtarijs t̓bulatōibꝰ ſcire debesꝙ licꝫ īuolūtariū inqͣtū hmōi n̄ ſit meritoriū.perū tn̄ ſi prubēs aīmꝰ hoc qd̓ īuolūtarie illatūē. volūtarie pati voluerit. ⁊ volūtatē ſuā hactenꝰ rebellē ad v̓gā dei īclīauerit. v̓tutē faciēs exnccͣitate. haud dubiū qͥn ſalubre ⁊ meritoriū fiet. ⁊ ad ſpūale v̓tutū īcrem̄tū ꝓficiet. hoc qd̓ an̄
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten