De reſuſcitationede numero impoſſibiliū. Nāetſi pauꝑtas nonorgeat: vrget tamē ambitio. Si egritudo nōſtimulet: ira inflāmat. Si tēptatōes nō impetāt: emergūt ſepe cogitatōes inique. Nō ē at̄paruꝰ labor iracūdiaꝫ refrenare. ꝯpeſcere illicita deſideria. oſtētatōes ſedare. deſpectōeꝫ remittere. vitā aſperā duce̓: talia v̓o nō agenteꝫimpoſſibile ē ſaluari. hec criſ. Si gͦ tꝑales miſerie terrēt. aut delitie delectāt: eterne tibi inniētē veniāt: et oculis tuis occurrāt: vt ſic facilius tꝑales miſerias ꝑferre et eternas euadere. ac tēporales delitias fugere: et eternas ꝯſequi merearis. Un̄ greg. Si bonū diligit̉: mēsin bonis melioribus .i. celeſtibꝰ delectetur. Simalū metuitur mala aīe eterne ꝓponātur. Vtdū illic eē ꝯſpicit: et ampliꝰ qd̓ diligat. ⁊ āpliꝰqd̓ ꝑtimeſcat: hic omnino nō abhereat. Un̄ etaugꝰ. In p̄ſenti vita et delitie tꝑales dulces ſt̄et tēꝑales tribulationes amare ſunt. Si quisnō bibat tribulatōis poculū: metuēs ignē gehennalē? Et quis nō ꝯtemnat dulcedinē ſeculiinhÿans bonis vite eterne: Et iteꝝ. Si fortetemptāt fluctus ꝯcupīe: intuearis quod ꝓmiſit deus: et dulcedo ꝓmiſſoꝝ facit te ꝯtēptoremdulcedinuꝫ ſeculi. Pro eo qd̓ ꝓmiſit deus contēnis tꝑalē felicitatē. ꝓmiſit r̄quiē patere moleſtiā. minatur ignē ꝯtemnere tēporales dolores. hec aug. Un̄ etiā criſ. Mala carnalia ideoa deo creata ſūt. nō vt timeātur: ſed vt ꝑ eoꝝtimorē mala ſpiritualia magis timeāt̉. Bonacarnalia ideo creata ſūt. dt ꝑ hmōi bona carnalia: intelligant̉ ſpiritualia: et magis diligātur. hec criſ. Ut aūt temporales felicitates etvoluptates melius ꝯtemnas: cogita cariſſimeet vide. quid beatitudinis ſiue in ſpe ſiue in refelicitates p̄terire et voluptates in te effecerītet ſic iudica de futuris. Pro his em̄ omnibꝰ nōniſi tormentū remanebit et luctus. Un̄ ī apoca. Quantuꝫ glorificauit ſe et in delitijs fuit:tantum date illi tormentū et luctū. Requiemergo lazari et penam diuitis ꝯſiderantes. pauperes nō deſpitiamus. nec inimici oculo aſpitiamus: ſed vt patronos ⁊ aduocatos in die iuditij ip̄os honoremus: et eoꝝ indigētijs ꝓ viribus ſuccurramus. īmo dominatorē omniū nudū circuentem. et ianuas ex ianuis trāſmutātem. et ſemꝑ ad exitus ſtantē: et manus extēdentē: deſpici vel honorari ī eis certiſſime ſciamus. Ip̄e eī dīc. quicquid vni ex minimis meis feciſtis: mihi feciſtis. Un̄ greg. Fratres meiet requiem lazari et pena diuitis cognoſcētesſollerter agite. culparū veſtrarū interceſſoresquerite: atqꝫ aduocatos vobis in diem iuditijpauꝑes ꝓcurate. Cū quoſlibꝫ ī hoc mūdo abiectos aſpicitis. etiā ſiqua rep̄henſibilia eorumeſſe videantur: nolite d̓ſpicere. Qui fortaſſe qͦsmoꝝ infirmitas vulnerat: medicina paupertatis curat. Quoꝝ ſiqͣ ſūt talia. q̄ debeāt iure rep̄hēdi: panē pariter detis⁊ v̓bū. panē refectōiscū v̓bo refecti correptōis. Et duo a vob̓ alimēta ꝑcipiat qͥ vnū q̄rebat. dū exterius cibo et īLazariterius ſaciat̉ in eloquio: pauꝑ gͦ cū rep̄henſibilis cernit̉: moneri debet et deſpici nō debet.ſi v̓o rep̄henſionis nihil habet: venerari ſūmopere debet. Et iteꝝ neceſſe ē. vt cū nature nr̄eꝯſortes. exteriora nō habere ꝯſpicimꝰ: ꝙͣmulta deſint nobis interiora bona pēſemꝰ. Quatenus ſeſe ſuꝑ īopes cogitatō nr̄a nō eleuet. cūſollerter videt. quia nos tantovberius: quanto interius īdigentes ſumꝰ. Negant̉ electis inhac vita bona terrena. qꝛ et egris qͥbus ſpesviuēdi ē. nequaꝙͣ a medico. cūcta q̄ appetūt cōcedunt̉. Dant̉ aūt reprobis bona q̄ appetuntqꝛ et deſperatis egris omne qd̓ deſiderāt nō negat̉. Un̄ et ambro. Cōtinuus ſucceſſus tēporaliū: eterne reprobatōis ē iuditiū. Un̄ etiā augꝰ. Tu ꝯſolatio ſempiterna. q̄ ſolis illis te tribuis qui ꝯſolatōeꝫ huiꝰ mūdi ꝓ ꝯſolatōe tua ꝯtemnūt. Nā qui hic ꝯſolant̉: indigni tua ꝯſolatōne habent̉. ſꝫ qͥ hic cruciant̉: a te ꝯſolāturet qui ꝑticipāt paſſionibꝰ: ꝑticipāt ꝯſolatōnibus. Nemo em̄ pt̄ in vtroqꝫ ſeculo ꝯſolari. necpt̄ quis hic ⁊ in futuro gaudere: ſꝫ vnā neceſſeē ꝑdere qͥ alterā vult poſſide̓. hec aug. Hec igit̉p̄miſſa bene ꝯſiderata. et diuitibꝰ et pauꝑibusvalde ſūt nccͣia qꝛ et illis dant timoreꝫ: et iſtisꝯſolatōeꝫ. Audiant hic diuites penas ſuas: etpauꝑes gaudia ſua vt illi terreant̉ ⁊ iſti mulciant̉. Sꝫ heu parū hec attēdimꝰ. et memoriāeoꝝ cū ſonitū trāſire permittimus. Oratio.Omine ih̓u xp̄e. cū ſim omnino pauꝑv̓tutibꝰ. plenꝰ peccatoꝝ vlceribꝰ. mēdicus ante ianuā tue miſericordie poſitꝰcupiēs ſaturari de micis exemploꝝ. q̄ cadūt demēſa diuituꝫ filioꝝ tuoꝝ. qͥ induunt̉ purpurapaſſionū. et epulant̉ quottidie ſplendide ferculis v̓tutū. Ueniāt canes doctores tui: vt līgantvulnera peccatoꝝ meoꝝ. vt moriens mūdo: deporter ab angel̓ in ſinū ꝯtēplatōis celeſtiū: audiā moyſen et ꝓphetas declinādo a malo: et faciendo bonū. vt ex mortuis operibꝰ reſurgensſperē vitā habere eternā. ¶ De reſuſcitatōneLazari.Capitulum decimūſeptimū.Om autē eſſet ih̓s cumdiſcipulis trāſiordanē in loco vbiiohānes pͥmū haptit guerat: contijgit lazarū fr̄em marie et marthe īfirmari ī bethania. q̄ īde ꝑ dietā vl̓ circa diſtabat. Sorores gͦ eiꝰ curatōeꝫ fr̄is ſui deſiderātesmiſerūt nuntiū ad ih̓m. vt ip̄as a dolore et illūa lāguore liberaret: dicētes. Hn̄. ecce quem amas infirmat̉. Nihil ampliꝰ mādant ei. Sufficit em̄ amāti inſinuare neceſſitatē amici. abſqꝫ alicuiꝰ petōis additamēto ſpāli. Qui eī ꝓximū ī neceſſitate deſerit. nec ei ſuccurrit: amicꝰeiꝰ n̄ ē: nec eū diligit. Un̄ aug. Nō dixerūt. veni⁊ ſana. n̄ auſe ſūt dice̓. ibi iube ⁊ hic fiet: ſꝫ tm̄ecce quē amas īfirmat̉. q. d. Sufficit vt noueris: nō em̄ amas et deſeris. Un̄ et criſ. Per hocem̄ ad miſerēdū volūt attrahere xp̄m. Iō aūtnō iuerūt ad xp̄m: ſꝫ mittūt: qꝛ ꝯfidebāt d̓ xp̄ovehemēter. et qꝛ a luctu detinebantur. Et ẜm