et paralitico⁊ in fine multotiēs ab ip̄a ſpe excidētes. dn̄atoripͥo clemēti. vbi omī nō ē reciꝑe retributōeꝫ ml̓to maiorē. laboribꝰ nō ſuſtinemꝰ aſſidere cū decēti ſtudio. Et qͣnto hec ſupplicatio digna? Et ſinihil ſuſciꝑe eſſet. hocip̄m .ſ. ꝯtinue ei loqͥ. noīeinfinitis dignū bonis eſſet eſtimare? Sꝫ laborioſū: ais. ꝯtinua or̄o. Et q̄ tibi grā vtiqꝫ eēt vteiꝰ rei ſuſciꝑes mercedē. ſi nō laborioſa hec reseſſet; Qm̄ circa illa magis aīa affectuoſe diſponit̉. ꝓ quibꝰ laborauit Hec Criẜ. Cōſidera etiāꝙ ſicut dn̄s reqͥſiuit infirmū ſi vellet ſanꝰ fieri.ita nobis ſine nr̄o ꝯſenſu. ſalutē nō dabit. Et faciliter ꝯſequit̉ hō veniā a deo. dūmodo velit. etobicē n̄ ponat. Et iō inexcuſabiles ſūt pct̄oresvoluntati dn̄i ⁊ ſue ſaluti nō ꝯſentiētes. Quiavt ait Augꝰ. Qui creauit te ſine te: nō iuſtificabit te ſine te. Moralit̓ ꝓbatica piſcina .i. ouil̓.in qͣ oues lauabant̉. q̄ in ſacrifitio deo offerebant̉. ꝯuerſatōem deſignat ſanctā ⁊ religioſā īquā lauat̉ aīa. q̄ ouis debet eſſe ꝑ innocentiaꝫ.vt offerat̉ dn̄o ꝑ oꝑatōem bonā. Habet iſta piſcina qͥnqꝫ porticꝰ ꝓpter qͥnqꝫ ſenſꝰ corꝑis. ꝑ qͦsoīs noſtra actō ad effectū ſeu ꝓfectū ducit̉. Inhis aūt .i. ſenſibꝰ nr̄is iacet magnitudo magnalanguentiū: qꝛ multiplex ē corruptio ſenſuumcorꝑaliū. Quotqͦt em̄ in aliqͦ ſenſu illicitos appetitꝰ qͥs hꝫ. tot in eodē ſenſu languētes ꝯtinetAqua in qͣ languidi ſanabant̉. ſignificat ꝯpūctōem. angelꝰ v̓o qui mouebat aquā. ſpm̄ſāctū.Angelꝰ dn̄i deſcēdebat in piſcinā. ⁊ mouebaturaqͣ. ⁊ ſanabat̉ infirmꝰ. Sic ſpūſſanctꝰ quotiensin nos deſcēdit ⁊ in nobis excitat grām ꝯpunctōnis. ſanat̉ nr̄ animꝰ vel ſenſꝰ a qͣcūqꝫ detinetur infirmitate corruptōnis. Circa iſtos infirmos p̄dictos notat̉ morbi diuerſitas. Oē em̄peccatū aūt fit ꝑ inertiā ⁊ deſidiā: aut ꝑ ignorātiam. aut ꝑ infirmitatē hūanā. aut ꝑ certā malitiā. aut ꝑ conſuetudinē longā. Illi qͥ peccantꝑ inertiā ⁊ deſidiā. ſūt lāguidi. qͥ languēt ꝓpterinopiā ⁊ defectū gr̄e ⁊ boni. Illi qͥ peccāt ꝑ igͦrantiā. intelligunt̉ ꝑ cecos: qꝛ ceci ſūt qͥ lumenfidei nō hn̄t. vel qui nec dn̄m nec eiꝰ mādata cognoſcūt. Illi qͥ peccāt ꝑ infirmitatē hūanā. intelligunt̉ ꝑ claudos. claudi eī ſūt qͥ firmū greſſum nō hn̄t. ⁊ in ſemita iuſtitie ac bonoꝝ oꝑmgreſſus nō dirigunt. vel qui q̄ vident oꝑari nōpn̄t. Illi qͥ peccant ꝑ malitiā. intelligūt̉ ꝑ aridos. tales em̄ arefacti ſūt ab humore gr̄e ⁊ volūtatis bone nā aridi ſūt. qͥ quicqͥd agant. ſinepinguedine caritatis ſūt ⁊ operant̉. vel qui inbona actōne. vel elemo ſinaꝝ largitōne manusnō porrigūt. Illi qui peccāt ꝑ ꝯſuetudinē inueteratā. intelligūt̉ ꝑ infirmuꝫ. qui trigintaoctoannos in infirmitate ſua habebat. Iō aūt potius ſanauit iſtū inueteratuꝫ. ꝙͣ aliquē cecum.claudū vel ariduꝫ. ad innuendū ꝙ ſi deus aliqn̄iuſtificat hoīem qui peccauit ꝑ ꝯſuetudinē lōgam. nō debet deſperare aliqͥs qui peccauit autꝑ deſidiā vt languidꝰ. aut per ignorantiam. vtcecus. aut ꝑ infirmitatē vt claudus. aut ꝑ malitiā vt aridus. Ꝙ aūt vnus tm̄ ſanat̉ de mul-Capitulum.lxxviij.titudine languidoꝝ. ſignat ꝙ pauci ſaluant̉ d̓multitudīe vocatorū. Qui lāguerat: ſurgit. acgrabatū domi reportat ⁊ ambulat. cū aīa a vitijs ſurgens. ⁊ a torpore ac praua ꝯſuetudīe ſeerigēs. pct̄oꝝ remiſſione curata: ſe ad internāſui cuſtodiā cū ip̄o corꝑe refert. ne qͥd iterū vn̄feriat̉ admittat. ac de virtute in virtutē ambulans. ⁊ in bono oꝑe ꝓficiēs. uſqꝫ ad viſioneꝫ deifeſtinat. Erat aūt ſabbatū die illa. qn̄ fiebātiſta. in qͦ nō ē licituꝫ oꝑa facere ſeruilia. Dicebant gͦ iudei. illi qͥ ſanatus ſuerat. Sabbatū ē.i. dies feriatus. nō licet tibi ꝓpter legis ꝓhibitōnem tollere grabatū tuū. Quaſi dicerēt. Si ſanitas nō erat differēda: nūquid et opus fueratimꝑandū? Sic dicūt mali ꝯſiliarij. feſtū eſt. nōlicet tibi ieiunare aut pnīam facere. Iſti falſūdicebāt: qꝛ oꝑa corꝑalia q̄ ad cultū ⁊ honoremdei ſūt. in ſabbato licite fieri pn̄t. Sicut ſacerdotes corꝑaliter oꝑabāt̉ in tēplo: ip̄m templūornando. hoſtias lauando. ⁊ īmolando. ⁊ ꝯſil̓iafaciēdo. Sil̓r portatio illiꝰ grabati erat ad magnificentiā diuini miraculi. ſicut ⁊ mō illi qͥ decarceribꝰ ⁊ hmōi liberant̉. portāt ꝯpedes ſuospublice. ad manifeſtatōem ſue liberatōnis miraculoſe. Sꝫ tn̄ aliter ſe excuſat iſte ſanatus:qꝛ auctorē ſanitatis ſue obiciēs calūniantibꝰ. ⁊auctorē dn̄ice legis p̄tendēs: rn̄dit eis dicens.Qui me ſanū fecit. ⁊ ꝑ hoc ſe diuinā virtutē habere on̄dit: ille tāte auctoritatis ⁊ virtutis mihi dixit. tolle grabatū tuū ⁊ ambula. et huic obediendū fuit. Quaſi diceret. Ille qͥ me diuinapirtute ſanauit. eadē virtute ⁊ auctoritate mihip̄cepit. ⁊ ꝑ ꝯſequens ſibi qͥ tantus ē. ⁊ bn̄fitiummihi tale ꝯtulit. obedire teneor. nec ſum tranſgreſſor. Quare em̄ nō acciperē iuſſionē: a quoacceperā ſanitatē: Nō cedit aduerſarijs. nec timet p̄dicare eū: qͥ eū ſanū fecit. Sꝫ qͥs vel vbiē qui nūc contra ſeuitiā principū vel damnuꝫꝓpriū eū p̄dicet? Et qꝛ curatuꝫ hoīem qui ꝑ curantē ſe cōueniēter excuſabat calūniari nō poterant: ideo xp̄m curantē calūniari nitentes: q̄rebant de eo. nō quidem bona intentōe vt ꝓficerēt: ſꝫ maligno aīo vt ꝑderent. Et hāc eoꝝ malitiā. ip̄oꝝ verba manifeſtant. cum em̄ dn̄s etſanauerit languidū. ⁊ tolli iuſſerit grabatū. pͥmū virtutis diuīe oſtenſiuū ⁊ irrefragabile ſignū ſubticent ⁊ aliud qd̓ tranſgreſſio legis videbat̉ replicant. interrogādo eū: dicētes. Quiseſt ille ho. qͥ tibi dixit. tolle grabatū tuū et ambula. Quaſi dicerēt. Malus hō ē. qui talia p̄cepit. Nō calūniant̉ de collatōe ſalutis: ſꝫ de portatōe lecti. ⁊ ſic accipiebāt qd̓ poſſent ſaltē apparenter rep̄hendere. nō qd̓ poterant laudare.Sic mali hoīes. ⁊ malitioſe cōtra aliquē agentes. frequēter notāt ⁊ ꝯſiderāt ī alijs qd̓ poſſintrep̄hendere ⁊ accuſare: nō qd̓ poſſint laudare ⁊ad edificatōem trahere. ſiqͥd boni in eis vident̉tacent. ⁊ mala ſi qua vidēt: manifeſtāt. et qn̄qꝫetiā bonū in malū ꝯuertūt. Ubi Chriẜ. Uideamus quātū liuor malū. ⁊ qualiter aīme oculosexcecat. aduerſus eius qui captus eſt ſalutem.