Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

olim ab eis eiectopriū debuerat amare ſapientiā. ante ocl̓osſuos. et ī medio gremio ſapīaꝫ poſitā ꝯtēpſerūt. Illa ad hoīeꝫ cucurrit. iſti a deo receſſerūtIlla munera multa obtulit vt audiret. iſtiaūt nec p̄mia regni celoꝝ acciꝑe volūt. vt credūt. Et iteꝝ. Regina auſtri venit a finibꝰ terre. ad audiendū ſalomonē: et xp̄iani nolūt venire de plateis ad audiendū xp̄m. multi etiamde eccl̓ia exeūt: et ibi xp̄m ſolū relinquūt. heccriſ. Aiſtice hic damnata plebe iudeoꝝ. eccleſie miſteriū ſecretū expͥmit̉. ī niniuitis etin regina auſtri de tociꝰ finibꝰ orbis ꝯgregaturet ī illis fides gentiū iſraheli antefert̉. Dueſūt ꝑtes eccleſie. vl̓ duo genera hoīm ī ea. vnūqd̓ peccauit: ſꝫ deſiſtit penitētiā: et hoc ſigͣ ē niniuitas. de qͦꝝ peccato legit̉: alteꝝ qd̓mortaliter peccauit et hoc ſignatū ē regi auſtri: de peccato cuiꝰ legit̉. Un̄ ambro.Eccleſia fideliū ex gētibꝰ collecta. ī niniuitis penitētiā p̄terita peccata delet. et in reginaauſtri. electa dubitat̉. ſapiētiā cauetfutura. ī iuditō ꝯdēnabit generatōꝫ hāc nequādānabit autē ſine pt̄ate; ſꝫ operatōnis exēplo. qꝛ p̄fert̉ eccl̓ia ſynagoge. Ex duobꝰ igiturꝯſtat eccl̓ia. vt aut peccare neſcias. aut peccare deſiſtas. pnīa em̄ peccata abolet: ſapīa cauet. hec ambro. Per niniuitas etiā ſignanturpeccatores. ad vocē p̄dicatoris pnīam agenteset reginā auſtri ſimplices. ſapīam xp̄i. deuote querētes: quoꝝ ſalus ẜm ſentētiaꝫ ſaluatoris. p̄ponit̉ ſaluti eoꝝ vident̉ iuſti vel ſapiētes. ſua iuſtitia vl̓ ſciētia p̄ſumētes. Niniuite qͦꝫ interp̄tant̉ germina pulchritudinis. ideoetiaꝫ ſignificare poſſūt iuuenes exiſtētes ī ſtatu potiſſimo iuuētutis. ſolēt d̓facili ad vitiadeclinare. et ad bonā intētōꝫ defacili penitereꝓpter quod ſubdit̉. fecerūt penitētiā ad p̄dicatōeꝫ ione. colūba interp̄tatur. et ſīpliciter admonēs ſignificat̉. Per r̄ginā v̓o auſtri ſignari pt̄ anīa rationalis. ſi bene regatvires inferiores dictamē legis nature: dicit̉regina: ſꝫ ſi hoc facit ex caritatis feruore. tūcdr̄ regina auſtri: eo ab auſtro ꝓuenit feruorcaloris. ſignās feruorē caritatis. Et hec regīavenit ad verū ſalomonē ih̓m xp̄m deuotōemafferēs ei auꝝ ſapīe et gēmas v̓tutū et aromata bone fame. iſtis vtēdo ad diuinū honorem.Ex facto igit̉ iuuenū p̄dictoꝝ. obſtinati ſenes:ex facto aīe bene et ex caritate ſe regētis anīafrigida et negligēs: ꝯdemnabiles on̄dunt̉.generatōꝫ iudeoꝝ ſignant̉. Poſt hec dn̄s ꝯtͣiudeos nolētes aſſimilari niniuitis. qꝛ eo penitētiā p̄dicāte. penituerūt: vel regine auſtriqꝛ eo docēte: didicerūt: īducit exēplum adarguendū īgratitudinē eoꝝ. on̄dens eos ſimiles homini pͥus a demone obſeſſo. et poſt liberato: et iteꝝ ꝓpter negligētiā plenius poſſeſſo. pͥmo dÿabolus habitauit ī eis. qn̄ erant inegipto viuētes ẜm ritū egiptōꝝ. expulſus fuit ab eis. qn̄ ī figura xp̄i mactauerūt agnū. etſāguine eiꝰ liniti ſūt: qn̄ et legē acceperūt. exCapitulum. lxxiiij.cludebat cultū demonū. īducebat ad colēdūvnū deū verū: et ſic eiectus trāſijt ad poſſiden plenius gētiles. ſine lege et ꝓphetaꝝ oraculis diuētes: et eos tenebat ī ÿdolatria ſubiectos. Sꝫ adueniēte xp̄i p̄dicatōne et apl̓orumiudei maiori ꝑte īcreduli ꝑmāſerūt. gētilesb̓o deuote fideꝫ xp̄i acceperūt: et ſic dÿaboluseiectꝰ a gētibꝰ: reuerſus ē ad poſſidendū popu iudaicū. errore excecatū: et facta ſūt nouiſſima huiꝰ ppl̓i peiora pͥoribꝰ. qꝛ peior ē modo ꝙͣa pͥncipio an̄ legē datā fuerit ſtatꝰ eiꝰ. Un̄ ait. īmūdus ſpūs .ſ. dÿabolꝰ. īmundū faciēset īmunditiā diligēs vel īhabitās: demonesdicūt̉ ſpūs īmūdi. vel affectōe. quia diligūt immūda. vl̓ ꝑſuaſione. quia ſuadēt īmūda. vl̓ īhabitatōe. qꝛ īhabitāt corba īmunda: exierit abhoīe .ſ. a ppl̓o iudaico. quia ẜm ambro. in hoīetocius iudaici ppl̓i comꝑatio ē: a biuente adhūc ſub lege nature īmūdus ſpūs exierat ſuſceptōꝫ legis moſaice: ambulat loca arida etinaquoſa .i. corda gentiliū. pͥus humore gratieet virore fidei. ac pinguedine ſpūſſancti carentia. ritū ÿdolatrie et maculas criminū eis immittēdo: querēs ī eis requiē .i. ꝑpetuā māſionēappetēs ibi finaliter manere infidelitatē dominatōeꝫ et īuenit: qꝛ adueniēte xp̄o. et p̄dicantibꝰ apl̓is. ſuſcepta xp̄i fide: inde electus fuit. Tūc dicit intra ſe. Reuertar in domū meaꝫid ē ad populū iudaicū. vn̄ exiui eos dimittendo. Et veniēs īuenit vacantē ab obẜuantialegis et oꝑbꝰ virtutū negligentiaꝫ. ac fide etbonis oꝑbus bacuā: xp̄m hoſpitē haben: et ſcopis mūdatā ab oꝑbꝰ vitōꝝ ſuꝑficialiter et ẜm apparētiā. qꝛ populus iudaicꝰ habebat quādā exteriorē mūditiā. ſicut em̄ ſcopa tollit tenaces ſordes: ſed ſuꝑfitiales: ita ip̄iqd̓ deforis ē ſcopebāt et mundabant. ac munditiā exteriorē q̄rebāt: ſꝫ ītꝰ ſordidi manebantet ornatā exteriꝰ y̓pocriſim. et boni ſimulatōeꝫ. ꝓpter legis apparentiā. et traditōnū pharizeoꝝ obẜuātiā. Tāgit tria dāt locū dÿabolo .ſ. otioſitatē. ſāctitatis p̄ſūptōeꝫ: et virtutis ſimulatōeꝫ. Similit̓ hodie timendū ē eccl̓iene olī expulſus ab eo dÿabolꝰ: īueniat vacā ab obſeruātia mādatoꝝ dei: et ſcopis munbatā. ẜm exteriorē apparentiaꝫ: et ornatamexterioreꝫ cultū: et obẜuantiā humanarū traditōnū. Aulti em̄ hodie plus attēdūt ad cultūeccl̓ie corꝑalē ꝙͣ ſpūalē. qꝛ ꝑiētes eccl̓ie altaria ornāt̉ ornatōe purgatōe mīſtroꝝ paꝝcurat̉. Sꝫ ecōtrario ī eccl̓ia fuit pͥmitiua: maior em̄ vis fiebat ī ornatu ſpūali et īteriori. Et multū diſtat nūc eccl̓ia in hoc tꝑe malo: aſtatu ſuo priſtino. Un̄ hiero. Xp̄i eccl̓ia priusnata poſt adulta. ꝑſecutōibꝰ creuit: martiriis coronata ē. Et poſtꝙͣ ad xp̄ianos principesvenit: potētia qͥdē diuitijs maior: ſꝫ v̓tutibusminor ē facta. Tūc vt firmiꝰ poſſid̓at iudeosvadit conatū: aſſumit. vij. alios ſp̄s. qͦsniue̓ſitas d̓monū vitōꝝ qͥbꝰ tēptat: ītelligit̉:qꝛ vniue̓ſitas hoc nūero ſepe d̓ſigͣt̉. hec ſt̄. vij.