olim ab eis eiectopriū eē debuerat amare ſapientiā. ante ocl̓osſuos. et ī medio gremio ſapīaꝫ poſitā ꝯtēpſerūt. Illa ad hoīeꝫ cucurrit. iſti a deo receſſerūtIlla munera multa obtulit vt audiret eū. iſtiaūt nec p̄mia regni celoꝝ acciꝑe volūt. vt credūt. Et iteꝝ. Regina auſtri venit a finibꝰ terre. ad audiendū ſalomonē: et xp̄iani nolūt venire de plateis ad audiendū xp̄m. multi etiamde eccl̓ia exeūt: et ibi xp̄m ſolū relinquūt. heccriſ. Aiſtice hic damnata plebe iudeoꝝ. eccleſie miſteriū ſecretū expͥmit̉. q̄ ī niniuitis etin regina auſtri de tociꝰ finibꝰ orbis ꝯgregaturet ī illis fides gentiū iſraheli antefert̉. Due eīſūt ꝑtes eccleſie. vl̓ duo genera hoīm ī ea. vnūqd̓ peccauit: ſꝫ deſiſtit ꝑ penitētiā: et hoc ſigͣtū ē ꝑ niniuitas. de qͦꝝ peccato legit̉: alteꝝ qd̓mortaliter nō peccauit et hoc ſignatū ē ꝑ reginā auſtri: de peccato cuiꝰ n̄ legit̉. Un̄ ambro.Eccleſia fideliū ex gētibꝰ collecta. q̄ ī niniuitisꝑ penitētiā p̄terita peccata delet. et in reginaauſtri. q̄ electa eē nō dubitat̉. ꝑ ſapiētiā cauetfutura. ī iuditō ꝯdēnabit generatōꝫ hāc nequādānabit autē nō ſine pt̄ate; ſꝫ operatōnis exēplo. qꝛ p̄fert̉ eccl̓ia ſynagoge. Ex duobꝰ igiturꝯſtat eccl̓ia. vt aut peccare neſcias. aut peccare deſiſtas. pnīa em̄ peccata abolet: ſapīa cauet. hec ambro. Per niniuitas etiā ſignanturpeccatores. ad vocē p̄dicatoris pnīam agenteset ꝑ reginā auſtri ſimplices. ſapīam xp̄i. deuote querētes: quoꝝ ſalus ẜm ſentētiaꝫ ſaluatoris. p̄ponit̉ ſaluti eoꝝ qͥ vident̉ iuſti vel ſapiētes. ⁊ d̓ ſua iuſtitia vl̓ ſciētia p̄ſumētes. Niniuite qͦꝫ interp̄tant̉ germina pulchritudinis. ideoetiaꝫ ſignificare poſſūt iuuenes exiſtētes ī ſtatu potiſſimo iuuētutis. qͥ ſolēt d̓facili ad vitiadeclinare. et ad bonā intētōꝫ defacili penitereꝓpter quod ſubdit̉. ꝙ fecerūt penitētiā ad p̄dicatōeꝫ ione. qͥ colūba interp̄tatur. et iō ꝑ eū ſīpliciter admonēs ſignificat̉. Per r̄ginā v̓o auſtri ſignari pt̄ anīa rationalis. q̄ ſi bene regatvires inferiores ꝑ dictamē legis nature: dicit̉regina: ſꝫ ſi hoc facit ex caritatis feruore. tūcdr̄ regina auſtri: eo ꝙ ab auſtro ꝓuenit feruorcaloris. ſignās feruorē caritatis. Et hec regīavenit ad verū ſalomonē ih̓m xp̄m ꝑ deuotōemafferēs ei auꝝ ſapīe et gēmas v̓tutū et aromata bone fame. iſtis vtēdo ad diuinū honorem.Ex facto igit̉ iuuenū p̄dictoꝝ. obſtinati ſenes:ex facto aīe bene et ex caritate ſe regētis anīafrigida et negligēs: ꝯdemnabiles on̄dunt̉. qͥ ꝑgeneratōꝫ iudeoꝝ ſignant̉. Poſt hec dn̄s ꝯtͣiudeos nolētes aſſimilari niniuitis. qꝛ eo penitētiā p̄dicāte. nō penituerūt: vel regine auſtriqꝛ eo docēte: nō didicerūt: īducit exēplum adarguendū īgratitudinē eoꝝ. on̄dens eos ſimiles homini pͥus a demone obſeſſo. et poſt liberato: et iteꝝ ꝓpter negligētiā plenius poſſeſſo.Nā pͥmo dÿabolus habitauit ī eis. qn̄ erant inegipto viuētes ẜm ritū egiptōꝝ. qͥ expulſus fuit ab eis. qn̄ ī figura xp̄i mactauerūt agnū. etſāguine eiꝰ liniti ſūt: qn̄ et legē acceperūt. q̄ exCapitulum. lxxiiij.cludebat cultū demonū. ⁊ īducebat ad colēdūvnū deū verū: et ſic eiectus trāſijt ad poſſidendū plenius gētiles. ſine lege et ꝓphetaꝝ oraculis diuētes: et iō eos tenebat ī ÿdolatria ſubiectos. Sꝫ adueniēte xp̄i p̄dicatōne et apl̓orumiudei ꝓ maiori ꝑte īcreduli ꝑmāſerūt. gētilesb̓o deuote fideꝫ xp̄i acceperūt: et ſic dÿaboluseiectꝰ a gētibꝰ: reuerſus ē ad poſſidendū populū iudaicū. errore excecatū: et facta ſūt nouiſſima huiꝰ ppl̓i peiora pͥoribꝰ. qꝛ peior ē modo ꝙͣa pͥncipio an̄ legē datā fuerit ſtatꝰ eiꝰ. Un̄ ait.Cū īmūdus ſpūs .ſ. dÿabolꝰ. īmundū faciēset īmunditiā diligēs vel īhabitās: demones eīdicūt̉ ſpūs īmūdi. vel affectōe. quia diligūt immūda. vl̓ ꝑſuaſione. quia ſuadēt īmūda. vl̓ īhabitatōe. qꝛ īhabitāt corba īmunda: exierit abhoīe .ſ. a ppl̓o iudaico. quia ẜm ambro. in hoīetocius iudaici ppl̓i comꝑatio ē: a qͦ biuente adhūc ſub lege nature īmūdus ſpūs exierat ꝑ ſuſceptōꝫ legis moſaice: ambulat ꝑ loca arida etinaquoſa .i. corda gentiliū. pͥus humore gratieet virore fidei. ac pinguedine ſpūſſancti carentia. ritū ÿdolatrie et maculas criminū eis immittēdo: querēs ī eis requiē .i. ꝑpetuā māſionēappetēs ibi finaliter manere ꝑ infidelitatē ⁊ dominatōeꝫ et nō īuenit: qꝛ adueniēte xp̄o. et p̄dicantibꝰ apl̓is. ſuſcepta xp̄i fide: inde electus fuit. Tūc dicit intra ſe. Reuertar in domū meaꝫid ē ad populū iudaicū. vn̄ exiui eos dimittendo. Et veniēs īuenit eā vacantē ab obẜuantialegis et oꝑbꝰ virtutū ꝑ negligentiaꝫ. ac fide etbonis oꝑbus bacuā: ⁊ xp̄m hoſpitē nō habentē: et ſcopis mūdatā ab oꝑbꝰ vitōꝝ ſuꝑficialiter et ẜm apparētiā. qꝛ populus iudaicꝰ habebat quādā exteriorē mūditiā. ſicut em̄ ſcopanō tollit tenaces ſordes: ſed ſuꝑfitiales: ita ip̄iqd̓ deforis ē ſcopebāt et mundabant. ac munditiā exteriorē q̄rebāt: ſꝫ ītꝰ ſordidi manebantet ornatā exteriꝰ ꝑ y̓pocriſim. et boni ſimulatōeꝫ. ꝓpter legis apparentiā. et traditōnū pharizeoꝝ obẜuātiā. Tāgit gͦ tria q̄ dāt locū dÿabolo .ſ. otioſitatē. ſāctitatis p̄ſūptōeꝫ: et virtutis ſimulatōeꝫ. Similit̓ hodie timendū ē eccl̓iene olī expulſus ab eo dÿabolꝰ: eā īueniat vacātē ab obſeruātia mādatoꝝ dei: et ſcopis munbatā. ẜm exteriorē apparentiaꝫ: et ornatam ꝑexterioreꝫ cultū: et obẜuantiā humanarū traditōnū. Aulti em̄ hodie plus attēdūt ad cultūeccl̓ie corꝑalē ꝙͣ ſpūalē. qꝛ ꝑiētes eccl̓ie ⁊ altaria ornāt̉ ⁊ d̓ ornatōe ⁊ purgatōe mīſtroꝝ paꝝcurat̉. Sꝫ ecōtrario ī eccl̓ia fuit pͥmitiua: maior em̄ vis fiebat ī ornatu ſpūali et īteriori. Etiō multū diſtat nūc eccl̓ia in hoc tꝑe malo: aſtatu ſuo priſtino. Un̄ hiero. Xp̄i eccl̓ia priusnata ⁊ poſt adulta. ꝑſecutōibꝰ creuit: martiriis coronata ē. Et poſtꝙͣ ad xp̄ianos principesvenit: potētia qͥdē ⁊ diuitijs maior: ſꝫ v̓tutibusminor ē facta. Tūc vt firmiꝰ poſſid̓at iudeosvadit ꝑ conatū: ⁊ aſſumit. vij. alios ſp̄s. ꝑ qͦs v̓niue̓ſitas d̓monū ⁊ vitōꝝ qͥbꝰ tēptat: ītelligit̉:qꝛ vniue̓ſitas hoc nūero ſepe d̓ſigͣt̉. hec ſt̄. vij.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten