De arta via quebilonē ⁊ hierl̓m ē nūciꝰ fideliſſimꝰ regi bene notus et curie. oratō .ſ. q̄ ī ſecreto noctis ſilentō ꝑignotas ſemitas archana celi penetrare: et cubiculū regis adire: et oportuna īportunitateīpij regis animū ad auxiliū mittendū inflectere nouit. hec bernh̓. Uides ꝙͣ magne potētie etv̓tutis ſit orō. Ad quoꝝ oīm ꝓbatōeꝫ. obmiſſisſcripturaꝝ ꝓbatōibꝰ. hoc tibi ſit ꝓ efficaci ꝓbatōe. ꝙ audiuimꝰ et videmꝰ qͦttidie per exꝑientiam. illitteratas et ſimplices ꝑſonas predicta ⁊plura alia etiā maiora ꝑ oratōem impetrare.Magnū qͥppe ſignū ē gr̄e dei vacare frequēteror̄oi. Un̄ augꝰ. Cū videris nō a te amotā dep̄catōeꝫ tuā: ſecurꝰ eſto qꝛ nō ē amota a te miſericordia ip̄ius. ¶ Et vt breuiter vtilitateꝫ or̄oisdicā: multū ē neceſſaria ad ſalutē ꝓmerendaꝫ.Un̄ augꝰ. Nullū credimꝰ ad ſalutē niſi deo īuitāte venire. nullū īuitatū niſi d̓o adiuuāte bona oꝑari. nullū niſi orantē dei auxiliū ꝓmereriUaca igr̄ or̄oi. nihilqꝫ aliud (neceſſarijs curistm̄ exceptis) te delectet niſi or̄o. qꝛ nihil tm̄ tedelectare debet: quātū morari cū deo. qd̓ fit ꝑor̄oeꝫ. Un̄ criſoſt. Cōſidera quāta ē tibi ꝯceſſafelicitas. quāta gloria attributa. orationibusfabulari cū deo. cū xp̄o miſcere colloqͥa: optare qd̓ velis: qd̓ deſideras poſtulare. Deindeauget orātibꝰ obtinēdi fidutiā: a minoribꝰ cōſurgēs ad maiora. ꝯfirmās ſuꝑius ꝓmiſſū perexēpla. Et ponit pͥmo ſimilitudinē de amico. q̄ꝓpter īportunitatē et ꝯſtātiā amici media nocte veniētis et petētis ſurgit: et panes neceſſarios cōmodat. Si eī hō ꝑſeuerāter petēti datex tedio: multomagis deꝰ ꝑſeuerāter petēti datex amicitia. Un̄ beda. Cōꝑatō ē a minore. Siem̄ amicꝰ hō ſurgit de lecto et dat nō amicitiaſꝫ tedio cōpulſus: quātomagis dat deꝰ. qͥ ſinetedio largiſſime donat qd̓ petit̉. ſꝫ ad hoc ſe peti vult: vt capaces donoꝝ eiꝰ fiāt qͥ petūt. Un̄et augꝰ. Nō ꝓpter amicitiā ꝙͣuis amicꝰ ſit: ſꝫ ꝓpter īprobitatē. qꝛ pulſare nō deſiſtit. qꝛ et cuꝫeēt negatū nō ſe auertit: ille qui nolebat dareqd̓ petebat̉ fecit: qꝛ impetēdo nō deficit. Quātomagis dabit bonꝰ pater qͥ nos hortat̉ vt petamꝰ. cui diſplicet ſi nō petamꝰ. Ubi etiā ambroſiꝰ. Aedia nocte ꝑrexit. vt oībꝰ momentisnonſolū diebꝰ: ſꝫ etiaꝫ noctibꝰ or̄o deferat̉. Etiō ſcriptoꝝ memores. noctibꝰ ac diebꝰ oratōniinſtātes: peccatis nr̄is beniā poſtulemꝰ. Nā ſiille tam ſāctus et qͥ regni erat neceſſitatibꝰ occupatꝰ ſepties ī die laudē dn̄o dicebat: matutinis ⁊ veſꝑtinis ſacrifitijs intētus. quid nos facere oportet. qui eo amlpiꝰ rogare d̓bemꝰ. quofrequētius carnis ac mētis fragilitate delinqͥmus. vt de via laſſis. ⁊ iſtius ſeculi curſu ac vite huiꝰ anfractu grauiter fatigatis. panis refectōis deeſſe nō poſſit qͥ hoīs cor ꝯfirmet. Necſolū media nocte dn̄s: ſꝫ oībꝰ ꝓpe docet vigilādū eē momētis. Uigilandū ē ſemꝑ. multe em̄ īſidie ſūt nob̓: ⁊ grauis corꝑis ſomnus. Quia ſidormire mēs ceꝑit: vigorē ſue v̓tutis amittet.Excita igit̉ ſomnū tuū. vt pulſes oſtium xp̄i.ducit ad vitamhec ambro. ¶ Secūdo ponit ſimilitudineꝫ depatre carnali: q̄dat filijs ſuis bona data: ⁊ neceſſaria q̄ petūt. Et ponit exēplū de tribꝰ. ꝑ q̄intelligūt̉ q̄ a deo poſtulare debemꝰ. Primuꝫē panis: et ſignificat caritatē. qꝛ ſicut ſine pane oīs mēſa īops dr̄: ſic ſine caritate oīs v̓tusvana et inanis ē: et omne opꝰ bonū ꝑdit̉. Huic opponit̉ duritia cordis. qͥ ꝑ lapidē ītelligit̉.Et ꝓ vtroqꝫ iſtoꝝ debet orari. vt .ſ. caritas det̄et duritia cordis auferat̉. Secūdo ponit exemplū de piſce. ꝑ quē ītelligit̉ fides. qꝛ ſicut piſcisī aqua naſcit̉ et ī fluctibꝰ aq̄ nō morit̉. ſꝫ potius purgat̉ et meliorat̉: ſic ī baptiſmo fides naſcit̉: et inter tribulatōes et fluctꝰ anguſtiaruꝫhuiꝰ mūdi nō extinguit̉ ſꝫ potius purgat̉. Huic ꝯͣrius ē ſerpēs ꝓpter venenū īfid̓litatis. Iſtāfidē debemꝰ petere a deo. et nō dabit nobis ſerpentē .i. īfidelitatē aut doctrinā vel ꝑuerſitatēhereticoꝝ q̄ ꝑ ſerpentē intelligit̉. Tertio po.nit exemplū de ouo et ſignificat ſpem. qꝛ ſicutī ouo nondū ē fetꝰ ꝑfectꝰ ſꝫ ſola ſpes fetus: ſicſpēs nō ē de habitis ſꝫ habēdis. Un̄ ſicut ab ouo expectat̉ pullus. ſi ouū a mr̄e fuerit calefactuꝫ: ſic et̓na beatitudo a ſpe expectat̉. ſi ſpesa mr̄e ꝯſcīe ī calore caritatis ꝯſeruat̉. Huic ꝯtrariat̉ ſcorpio. cuiꝰ venenata ē cauda. Hancſpem debem pete̓ a xp̄o et nō dabit nobis ſcorpionē. qͥ pūgit cauda: et occidit et mortē inferni īducit. Tres v̓tutes p̄dictas pete̓ debemusqꝛ ſine eis nō ē ſalus. Si gͦ hō qͥ malꝰ ē ad ꝯparatōꝫ diuine bonitatis et clementie (reſpectucuiꝰ nemo ē bonꝰ. qͥ etiā ideo malus dicit̉. qͥaad malū ē ꝓnus) dat bona data ſibi a deo .ſ. tēꝑalia filio petēti: ml̓tomagis pater nr̄ celeſtisqͥ ex natura ſua bonus et pius ē ꝑ eſſentiā. dabit ſpiritū bonū .i. bona ſpūalia .ſ. grām ⁊ gloriā petētibꝰ ſe nō renuētibꝰ. Uocat aūt oē donū ſpūale ſpiritū bonū. qꝛ ẜm aug. Spūſſanctꝰ ē pͥmū donū ī qͦ oīa donant̉. Ubi augꝰ. Nondenegabit ſe petentibus: qui ſponte obtulit ſenon petentibus. Et p̄ter hec omnia qͥ ꝓprio filio ſuo n̄ peꝑcit: ſꝫ ꝓ oībꝰ tͣdidit illū. ⁊ dedit adoccidendū: quō nobis nō cūcta q̄ petimꝰ donabit: Dabit aūt ea q̄ petimꝰ. ſi tn̄ ea q̄ p̄cipit fecerimꝰ. Et iteꝝ. Qui vult audiri a deo pͥus audiat deū. Qua frōte poſtulas qd̓ ꝓmiſit deꝰ. ſinō facis qd̓ iuſſit deꝰ. Oriꝰ audi monitōes. ⁊ ſicexige ꝓmiſſiones. Qui a p̄ceptis dei auertiturqd̓ ī or̄oe poſtulat n̄ meret̉. hec augꝰ. Deīdeon̄dit ꝑ qͥd or̄o a ꝑte orātis exaudibilis ſit. etad meritū exauditōis ꝯcludēdo ſubiūgit. Oīa gͦq̄cūqꝫ vultis .ſ. rōnabilit̉ ⁊ dictāte caritate vtfaciāt vob̓ hoīes .ſ. vtilit̓ ⁊ ordinate: eadē ⁊ vosfacite eis .ſ. loco ⁊ tꝑe. Qua eī frōte petis dn̄mtuū. qͥ n̄ agͦſcis parē tuū? Quaſi dicat. Si vultis petita acciꝑe. q̄ſita īueīre. pulſātes īt̓re: gͦvos facite alijs q̄ vob̓ fie̓i vultis ab ill̓. Sꝫ necab alijs expectetis: qd̓ illis n̄ fece̓itis. Ubi criſ.Ac ſi dice̓t. Si gͦ cupitis audiri. p̄ter illa q̄ dixi. etiā iſta ꝑficite. Uidiſti certe. qꝛ cū or̄oe opꝰ ſit etiā diſciplina v̓tutū. Que vis tibi fieri:
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten