De miſericordia faciendadiſtribuit̉ p̄miū iuxta mēſurā meritoꝝ: et bonā qꝛ bonū ē illud beatitudinis p̄miuꝫ. ymmobonuꝫ omnis boni cōplectēs ī ſe quecūqꝫ ſuntbona: et ꝯuertā .i. plenam. plena nāqꝫ erit anima celeſti beatitudīe. ita vt nihil eiꝰ ſit vacuuꝫ a gloria. et coagitatā .i. firmā. q̄ em̄ firmaeē volumꝰ: coagitamꝰ .i. qͣſſamꝰ. ſic p̄miuꝫ beatoꝝ erit ſtabilitū ⁊ ſecurū. et ſuꝑeffluētē. id ēhabūdantē. qͥa excedit merita nr̄a. dedimꝰ tꝑalia ꝓ eternis: mūdana ꝓ diuinis. Et dicit in ſinū. qꝛ ẜm greg. Nihil ſecuriꝰ et amabiliꝰ eo qd̓in ſinu collocamꝰ. Deinde ponit̉ eqͥtas retributōis cū ſubdit̉. Eadē quippe mēſura qua mēſi fueritis ī merito: remecietur vobis ī p̄mio.Nō dixit in tāta: ſꝫ in eadē .i. ꝯſimili. qͥ em̄ benefacit: bene fiet ei. qd̓ ē remetiri eadē mēſuraſꝫ ſuꝑeffluentē dicit. quia millies benefacietei et vltra. deus em̄ habūdantiꝰ p̄miat ꝙͣ mereamur. ſicut et minꝰ punit ꝙͣ demereamur. Generaliter aūt de oībꝰ qͥ mēte. lingua. manu gerimus accipi pt̄. qꝛ reddet deꝰ ſingl̓is ẜm oꝑaeoꝝ et ẜm ꝙ oꝑa pietatis ſūt maiora. ſimilitererit retributō diuina. Iſta tn̄ maioritas nō eſtattēdenda ſemꝑ ẜm magnitudinē oꝑis exterioris: ſꝫ ẜm magnitudinē affectꝰ īterioris. Un̄et vidua q̄ miſit duo minuta ī gazophilatium.ẜm teſtimoniū ſaluatoris dicit̉ plus miſiſſe: ꝙͣmulti diuites qͥ magna dona miſerunt ī ip̄m.¶ Dicebat aūt illis ſimilitudineꝫ. Nunqͥd pōtcecꝰ cecū duce̓: id ē ſtultꝰ ſtultū doce̓ et dirige̓ īregulā iuſtitie; Nōne ī foueā et ꝑditōeꝫ ambocadūt .ſ. pͥmo culpe ⁊ d̓inde gehēne? Nā (vt aitgrego) cū paſtor ꝑ abrupta gradit̉: cōſequēs ēvt grex ad p̄cipitiū ſequat̉. Quaſi diceret dn̄sPredicta face̓ debetis: vt illuminātes v̓bo ⁊ exemplo alios gubernare poſſitis: ne ſitis de cecis ſpeculatoribꝰ ſynagoge nō eccl̓ie. ridiculoſa res ē ymmo magis ꝑiculoſa: ſpeculator cecus. doctor inſcius. p̄curſor claudꝰ. p̄latꝰ negligēs. p̄co mutꝰ. Ergo rōne vitādi ꝑiculi nō debet ignorās p̄ſidere. Si gͦ tu aliū iudicas ⁊ ip̄eī eiſdē peccas: iā ceco cecū ducēti aſſimilaris.Quō eī ille a te ducet̉ ad bonū. cū et tu peccesqͥ te ductorē putas et mgr̄m. Deinde īducitet aliā ſimilitudinē de eodē dicēs. Quid aūt .i.quare et quō vides et ꝯſideras feſtucā .i. ꝑuumvel leue peccatū. qd̓ tn̄ oculū nō excecat et befacili ſicut feſtuca ꝯſumit̉ ardore caritatis. inoculo .i. ī intētōe et ꝯſcīa fr̄is tui. trabē aūt .i.magnū et graue peccatū ī oculo tuo .i. ī intentōe et ꝯſcīa tua n̄ ꝯſideras? Quaſi diceret. Curhabes oculū aꝑtū ad iudicandū minima ⁊ aliena. clauſū v̓o ad iudicandū tua magna et ꝯſideratōe tui relicta: ꝯſideras alioꝝ errata? Conuenit aūt hoc om̄ibꝰ et maxime doctoribꝰ. qͥ nōſubditoꝝ mīma pct̄a puniāt. ꝓpria impunitarelinquūt. At quō .i. qͣ ꝯſcīa aut qͣ frōte dicisfr̄i tuo minꝰ peccāti vl̓ innocēti. frater loquendo ſimulatorie. ſine .i. pacienter ſuſtine ⁊ ꝑmitte eiciā feſtucā .i. culpā licet modicā de oculotuo .i. de ꝯſcīa ⁊ intētōe tua. te corripiēdo. ⁊ ip̄eet non iudicandotrabē ī oculo tuo nō vides. Quaſi dice̓t nō potes dicere ordinate. Vt eī dīc criſoſt. videre feſtucā et eicere: nō ē oīm ſꝫ doctoꝝ ⁊ ſāctoꝝ. Etqꝛ ẜm eundē criſoſt. Oīs ſacerdos: qͥ ſi vult docere ppl̓m: debet pͥus doce̓ ſeip̄m: ideo bene ſeqͥtur. Igitur tu ÿpocrita .i. fimulator et rep̄ſentator ꝑſone aliene. qꝛ ſepe malus bonū arguitvt iuſtus videat̉. et aliū accuſat vt ſe extollat:eice primū ꝑ colliriū pnīe trabē maioris pct̄ide oculo tuo et ꝯſcīa. qꝛ magis tui ꝙͣ alteriꝰ escognitor. qꝛ magis vides maiora ꝙͣ minora. qꝛmagis te diligis ꝙͣ aliū. qꝛ ī maiori pct̄o maiꝰē ꝑiculū: et tūc .ſ. cū mūdatꝰ fuerit oculꝰ tuꝰ didebis et ꝓſpicies. vt eijcias feſtucā minoris peccati de oculo et ꝯſcīa fr̄is tui. ip̄m arguēdo. qꝛoculꝰ ꝯſcīe purgatꝰ videre pt̄: ſꝫ nube et caligine peccati cecatꝰ n̄ pt̄. Sic facias. vt exemplopocius ꝙͣ dictis fr̄em emendes. ne tibi dicatur.medice cura teip̄m. et illud apl̓i. qͥ aliuꝫ docesteip̄m nō doces. Sic ē ordo caritatis. ꝙ a ſeip̄oīcipiat ⁊ pͥus ſe ac poſtea alios corrigat ⁊ emēdet. Circa correctōeꝫ eī ꝓximi attēdi debꝫ ordocorrectōis .ſ. vt hō pͥus ſe corrigat. deinde pximū: modꝰ māſuetudinis: cā mouēs .ſ. zelꝰ caritatis. circūſtātia loci et tꝑis: eſtimatō euētusſequētis. Propemodū et fere naturale ē. vt qͥſibꝫ pct̄a ſua leuiget: et aliena aggrauet. Un̄dicit hilariꝰ. ꝙ vix īuenit̉ aliqͥs ab hoc vitio alionus. quia vnuſquiſqꝫ vitijs ſuis fauens. aliena facile rep̄hēdit. Et iō (vt ait auguſtinus)pie tāteqꝫ vigilādū ē. vt cū aliquē rep̄henderevel obiurgare neceſſitas cogerit. pͥmū cogitemꝰ vtꝝ tale ſit vitiū qd̓ nūꝙͣ habuimꝰ. Etſi nūꝙͣ habuimus: cogitemus et nos homines eſſe:et habere potuiſſe. Si d̓o habuimus et non habemus: tangat memoriā cōis īfirmitatis. vt illā rep̄henſionē aut obiurgatōeꝫ. nō odiuꝫ: ſedmiſericordia p̄cedat. Si aūt cogitātes noſmetīuenerimꝰ ī eo vitō ī qͦ ē ille quē rep̄hēdere ꝑabamꝰ. n̄ rep̄hēdamꝰ neqꝫ obiurgemꝰ: ſꝫ tm̄ ꝯgemiſcamꝰ. ⁊ n̄ illū ad obtꝑādū nob̓: ſꝫ ad ꝑit̓ conādū īuitemꝰ. Raro gͦ ⁊ magͣ neceſſitate obiurgatōes adhibēde ſt̄: ita tn̄ vt etiā ī his n̄ nob̓ ſꝫd̓o vt ẜuiat̉ īſtemꝰ. hec augꝰ. ¶ In oībꝰ iſtis (vt dicit baſiliꝰ) ꝯſiderādū ē qͣnte ſit difficultatis alios iudicare. qꝛ oꝫ vt pͥmo ſeip̄os iudicētet ꝯſpiciāt. qd̓ videt̉ gͣuiſſimū oīm: qꝛ cū oculꝰcūcta vibeat ext̓iora: tn̄ ſuꝑ ſe viſu n̄ vtit̉: itaītellectꝰ cū alienū corrigit pct̄m: difficile ē ꝓprios d̓fectꝰ ꝑciꝑe. Aduertēdū tn̄ ꝙ crimīa arguētis aut ſt̄ publica aut occl̓ta. ſi publica: peccat duplicit̓ arguēdo .ſ. pct̄o p̄ſūptōnis: ⁊ pct̄ōſcādali. ſi at̄ ſt̄ occl̓ta: tūc peccat pͥmo mō tm̄ſi tn̄ iſte qͥ arguit pͥmo peīteat: ⁊ poſtea huilitarguat: n̄ peccat. Sꝫ qꝛ aliqͥ d̓i p̄ceptis obteꝑare cupiētes. qn̄qꝫ aꝑiēdo ea q̄ hi qͥbꝰ aperiūtcaꝑe ⁊ ſuſtine̓ n̄ pn̄t. āpliꝰ nocēt ꝙͣ ſi occl̓tarētrct̄e ſb̓iūgit. Nolite ſct̄m .i. ſacre ſcript̉e miſteria ⁊ fid̓i ſecreta. vl̓ etiā eccl̓iaſtica ſacramēta.dare vel .i. publicare ⁊ reuelare. p̄dicando miſteria diſpēſādo ſacͣmēta. canibꝰ .i. oblatrātibꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten