Epilogꝰ vocatōnū diſcip.ī aliqͦ loco cū eis dormiebat. et ſurgēs de nocteeos r̄cooꝑiebat. qꝛ tenerrīe eos diligebat. ſciebat eī qͥd d̓ ip̄is fact̄ꝰ erat. Nā ꝙͣuis eēt hoīesrudis ꝯditōis ⁊ huīlis natōis. tn̄ pͥncipes md̓i⁊ duces ī bello ſpūali oīm fideliū eos erat ꝯſtitut̉ꝰ. Cōſidera etiā vocatoꝝ obīaꝫ q̄ cōmendat̉: qꝛ ꝓmpta. eo ꝙ ꝯtinuo ⁊ ſtatim eā on̄der̄tqꝛ integͣ. eo ꝙ oīa reliq̄rūt: qꝛ recta. eo ꝙ dn̄mih̓m ſecuti ſt̄. Primū ꝑfectū. ſcd̓m ꝑfectiꝰ. terciū ꝑfct̄iſſimū. Sꝫ ad quid reliquer̄t oīa. ẜmCriſo. In hoc docuer̄t nos apl̓i. ꝙ nēo vt̄ t̓rena poſſide̓ ⁊ ꝑfecte ad celeſtia ꝓperare. Aer inter celū et terrā ꝯſtitutꝰ on̄dit. ꝙ int̓ celeſtia ⁊t̓rena nll̓a pt̄ eē ꝯiūctio. celeſtia em̄ qꝛ ſpūaliaet leuia. ſurſū ducūt: t̄ rena qꝛ ponderoſa et gͣuia ad d̓orſū depenūt. Sꝫ nōne pꝰ ea r̄ſūpſer̄t.gͦ īꝑfecte reliquer̄t. Dicēdū ꝙ ꝑfecta fuit obediētia. qꝛ etſi poſtea reſūpſer̄t. nō ex ꝓpͥetate .ſ.amore vel cupiditate: ſed ex nccͣitate vite hocfecer̄t. Cōſidera et̄ et no. a qͥbꝰ et qͣlibꝰ cepit ⁊orta ē eccl̓ia. Noluit dn̄s prīos fūdatores ecc̄ieelige̓ ſapientes vel potētes. aut nobiles hꝰ ſcl̓i:ne fides euāgelij ⁊ v̓tꝰ fidei. et oꝑa q̄ fiēda erāt.aſſcriberēt̉ eoꝝ ſapīe vl̓ potētie aut nobilitati. ſibi hoc reẜuauit. qꝛ ſua potētia. ſapīa ⁊ bonitate nos redemit. Si em̄ doctꝰ vel potēs autnobilis elige̓t̉. fortaſſe iō electū ſe dice̓t. qꝛ doctrīa vl̓ potētia vel nobilitas eꝰ eligi merue̓it.volens frāge̓ ſuꝑbiaꝫ elegit illr̄atos ⁊ md̓o deſpectos hoſqꝫ doctores faciēs ⁊ ad p̄dicādū mittēs. ꝑ eos ſb̓iecit md̓i rectores: ne fides credētiūputaret̉ nō ī v̓tute dei ſꝫ ī ſapīa et v̓tute hoīm.Un̄ Greg. Relictis ſapiētibꝰ inſipiētes. relictisfortibꝰ debiles. r̄lictis diuitibꝰ pauꝑes: elegit. ⁊p̄dicatores infirmos. abiectoſqꝫ. qͥ potētes qͦſqꝫet fideles ppl̓os colligerēt. hr̄e ſtuduit. Ad p̄dicādū nāqꝫ eū. tl̓es veīre debuerāt: qͥ d̓ laude ꝓpͥanil hēbāt. vt tanto ſoliꝰ v̓itatis cogͦſce̓t̉ eſſe qd̓agerēt qͣnto ⁊ aꝑte cerne̓t̉ ſi ad hoc agēdū idonei ꝑ ſe nō fuiſſēt. Un̄ Criẜ. O bt̄os piſcatoresiſtos: qͦs dn̄s inter tot doctores legis ⁊ ſcribas.inter tot ſcl̓i ſapiētes. ad diuine p̄dicatōis officiū et ad grāꝫ apl̓atꝰ prīos elegit. Et digͣ ſanedn̄o nr̄o atꝫ ꝯueniēs p̄dicatōi eꝰ fuit tal̓ electōvt ī p̄dicatōe noīs ſui tā tomaioris laudis admiratio naſce̓t̉: ꝙͣto etiā eaꝫ md̓i infimi ⁊ hūiles ſcl̓i p̄dicaſſēt. Qui n̄ ꝑ ſapīaꝫ v̓bi md̓m caperēt: ſꝫ ꝑ ſimplicē fid̓i p̄dicatōꝫ de errore mortis hūanū genꝰ lib̓arēt. Nō gͦ nobiles md̓i autdiuites elegit. ne ſuſpecta fieret p̄dicatio: nonſapiētes ſcl̓i qͥ ꝑ ſapīaꝫ md̓i ꝑſuaſiſſe hūani generi crederēt̉. ſꝫ elegit piſcatores illr̄atos. imꝑitos. indoctos: vt aꝑta eēt gr̄a ſaluatoris. Hūiles qͥdē ī ſcl̓o etiā ī ip̄o artis officio: ſꝫ p̄celſosfide ac deuotos mētis obſeqͥo. Igͦbiles ſcl̓o ſednobiles xp̄o. Nō ſcpͥtos ī aluo ſenatꝰ t̓ reni ſedſcriptos ī aluo ſenatꝰ ī celo. Deſpectos terre: ſꝫacceptiſſimos celo. pauꝑes md̓o: ſꝫ diuites d̓oScit eī deꝰ qͦs elegit qͥ occl̓ta cordis nouit. Eosvtiqꝫ qͥ nō ſapīaꝫ ſcl̓i q̄rerēt. ſꝫ dei ſapīaꝫ deſiderarēt. nec diuitias md̓i cuꝑent ſꝫ thezauros ce-et de diligentia xp̄ileſtes optarēt. hec Criſo. Attēdāt hec nobiles. potētes ⁊ ſapiētes: ſuꝑbi hꝰ md̓i. ⁊ cogͦſcātigͦbiles. impotētes ⁊ id̓otas ſibi p̄ferri: ⁊ ex hocꝯfūdāt̉ ⁊ erubeſcāt. ⁊ a ſua ſuꝑbia reſipiſcant.Exēplo itaqꝫ hoꝝ prīcipū ⁊ ducū nr̄oꝝ relinqͣmus ⁊ nos oīa: ⁊ ſeqͣmur ih̓m. ī qͦ hēmꝰ oīa. Adqd̓ bn̄ hortat̉ nos Criſ. dicēs. Aōachꝰ apl̓icaꝫvitā deſide̓at imitari. Uis o mōache eē diſcipl̓sxp̄i immo vis diſcipl̓oꝝ eiꝰ eſſe diſcipulꝰ. Facqd̓ fecit petrꝰ. qd̓ fecit iaco. et ioh̓. Hēbāt ocl̓mſcādalizāteꝫ: pr̄eꝫ. ⁊ nauē. et rethe. Hīc eis ih̓sUenite ſeqͥmini me. Abſcōdit̉ ocl̓s. ⁊ hi ſequūt̉ih̓m. Aōachi apl̓oꝝ imitatores ſt̄. Nō gͦ poſſūꝰeos imitari. niſi fecerīꝰ qd̓ fecer̄t ⁊ apl̓i. Nemogͦ mōachoꝝ dicat. Habeo pr̄eꝫ. habeo mr̄eꝫ. etcetera pietatis ęaroꝝ noīa. Rn̄deo tibi. Habesih̓m. Quid q̄ris iſta q̄ mortua ſūt;? Qui ht̄ ih̓mhꝫ pr̄em. ht̄ mr̄eꝫ. ht̄ filios. ht̄ om̄eꝫ ꝓpinqͥtatē.Quid q̄ris mortuos; Seq̄re viuū. dimitte mortuos. ſe peliāt mortuos ſuos. Hīc ad eū vnꝰ diſcipulus. Dimitte me: vt vadam ⁊ ſepeliā pr̄eꝫmeū. Nō dixit dimitte. vt ſim cū pr̄e meo. ſꝫ dimitte me vniꝰ hore ſpatō. Quid rn̄dit dn̄s. Etī vna hora ꝑire potes. Uide neduꝫ vis ſepeliremortuū. ip̄e moriaris. hec Criſo. De p̄dictisqͣtuor diſcipul̓ a piſcatōe vocatis. ſic ait Hiero.iſtice autē hac qͣdriga piſcatoꝝ vehemur adethera vt helÿas. his qͣtuor angulis cōſtituit̉prima eccleſia. his qͣtuor lr̄is hebraicis tethragͣmathon nomen dn̄i agͦſcit̉ a nob̓. Quibꝰ ſil̓iexēplo p̄cipit̉. vt audiamꝰ vocē dn̄i vocātis. etobliuiſcamur ppl̓m vitōꝝ et domū pr̄ne cōẜuatōis q̄ eſt ſtulticia deo. et rethe arenaꝝ ī qͦ nospelut culices pene lapſos tenebat aer. qͥ pēdet īnihili. nauem p̄ſtine cōuerſatōis abhoīantes.Sÿmō at̄ obediēs. and. viril̓. iaco. ſupplātās.iohānes gr̄a in latinū ſonat. qͥbꝰ qͣtuor noībꝰ īimagīeꝫ d̓i ꝯuertimur. obediētia vt audiāꝰ virilitatē vt pugnēꝰ. ſupplātōne vt ꝑſeuerēꝰ. gr̄avt ꝯẜuemur. Que qͣtuor v̓tutes cardinales dicūt̉. ꝑ prudētiā eī obedimꝰ. ꝑ iuſticiā viriliteragīꝰ. ꝑ tꝑantiā ẜpentē calcamꝰ. ꝑ fortitudinēgrām dei me̓mur. hec Piero. Et c̄cuibat ih̓stotā galileā docēs ī ſynagogis eoꝝ. ⁊ p̄dicanseuāgeliū regni. ⁊ ſanās lāguorē ⁊ oēꝫ infirmitatē ī ppl̓o. Ubi Criſ. Quia em̄ illi vt debiles admedicū veīre nō poterāt. ip̄e ſic̄ ſtudioſꝰ medicus ccuibat gͣuit egrotātes. hec Criẜ. Hic ſaluator exēplo ſuo. doctoꝝ ſuoꝝ vitā īſtruit ⁊ qͦl̓eē debeat p̄latꝰ ⁊ p̄dicator euāgelij maīfeſte on̄bit. Ut eī n̄ ſint negligētes ⁊ pigri. ſꝫ diligētes ⁊feruidi. docēt̉ ꝑ hoc qd̓ dr̄ c̄cuibat ih̓s. vt n̄ ſintꝑſōaꝝ acceptores. ſꝫ ī doctrīa oībꝰ cōes docentꝑ hoc qd̓ ſb̓iūgit̉ totā. Vt at̄ n̄ ſit carnales necq̄rāt delicatas ꝓcuratōes. docēt̉ ꝑ hoc qd̓ additgalileā: erat eī galilea vil̓ ⁊ pauꝑꝓuīcia. vt atvacui ⁊ ocioſi īuanū n̄ diſt̄ rāt. docēt̉ ꝑ hoc qd̓ſb̓dit̉ docēs. Ut at̄ pl̓ibꝰ ꝓdeſſe ſtudeāt ⁊ doctnaſuā nō ſuſpectā hēant. monēt̉ ꝑ qd̓ ſeqͥt̉ ī ſynagogis. vbi pl̓es ⁊ doctores ꝯueīebāt. vt at̄ nerrores neqꝫ fabl̓as ⁊ inutilia. ſꝫ ſalutaria p̄dicet
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten