De initō publicemagis diligt̄. ꝙͣ ꝓ ip̄a v̓itate quā r̄līquūt. cū dicat ph̓us. ꝙ duobꝰ exiſtētibꝰ amicis ſct̄m ē p̄honorare v̓itatē. ⁊ plato dixit de ſocͣte mgr̄o ſuo:amicꝰ qͥdem ſocrates. ſꝫ magis amica v̓itas. perhoc at̄ ꝙ eoſdē diſcipulos ſuos rep̄hendit: īformant̉ doctores boni. vt tales adulatōes nō recipiāt. ſꝫ magis repellāt. Cōſiderēt etiā h̓ qͥ detractores libēter audiūt. ⁊ ꝯtra eos qͥbus detrahit̉ ſubito ſeuiūt: quō ioh̓es diſcipl̓os xp̄o deihētes ſtatī ꝯpeſcuit. xp̄m laudibꝰ extollēdo. etſe huīliādo. ⁊ exēplo eiꝰ detͣctores ꝯpeſcāt de ſehuīlr̄ ſētiēdo. ⁊ detͣctores laudādo: ip̄oſqꝫ detractores fortit̉ rep̄hēdāt. ⁊ eis malū vultū oſtendāt. qꝛ (vt dicit ſapiēs) vētꝰ aqͥlo diſſipat pluuias: ⁊ facies triſtis līguā detͣhentē. In illo tꝑedū hec age̓nt̉: ⁊ cū ioh̓es vno āno ⁊ t̓bꝰ mēſibꝰp̄dicaſſꝫ. ⁊ arguēs he̓odē pl̓imos ꝯuertiſſꝫ: miſit herodes tetreha miſtros. ac tenuit ⁊ cepit iohānē ꝑ eos: ⁊ vīxit ſeu ligauit eū qͥ libe̓ p̄dicauerat dei v̓bū: et ad ſe ī galilea adductū poſuitſeu poni fecit ī carce̓. ꝓpt̓ he̓odi adē quā fratriſuo abſtule̓at ⁊ ſibi cōpl̓auerat illicite quā ẜmlegē quā acceꝑat nō lice̓t ſibi hr̄e vxorē fr̄is ſuieo viuēte. ſic dÿabl̓s ſpūal̓r tenet ꝑ delectatōꝫalligat ꝑ ꝯſēſū. īcarcerat ꝑ ꝯſuetudineꝫ. ꝓpteraīaꝫ a vero ſpōſo xp̄o ſeꝑatā ⁊ alij copulatamProſelitꝰ qͥppe fuit he̓odes. et c̓cūciſiōꝫ receꝑatvt magis acceptus iudeis eēt: vt regͣre ſuꝑ eospoſſꝫ: iōqꝫ ad legē moyſi tenebat̉ ī hoc ſic cet̓i⁊ ꝓpt̓ legis qͦꝫ nat̉ al̓ hōeſtatē. n̄ licebat fr̄i r̄uelare turpitudinē fr̄is ſui. ducendo etiā eo mortuo eꝰ vxorē: niſi ad ſuſcitādū ei ſemē. vn̄ ioh̓estāꝙͣ teſtis ⁊ defēſor v̓itatis dicebat he̓odi. nō lꝫtibi hr̄e vxorē fr̄is tui. In qͦ v̓tꝰ ⁊ ꝯſtātia ioh̓ison̄dit̉. qͥ maluit apd̓ herode ꝑiclitari. ꝙͣ ꝓpt̓ adulatōꝫ īmēor eē p̄ceptoꝝ dei. ꝙ em̄ venerat inſpū ⁊ v̓tute arguit herode ⁊ he̓odiadē: ſic heliasachab ⁊ iezabel. Nō obmiſit dice̓ v̓itatē ꝓpt̓ herodis pt̄atē vel herodiadis inſidiatōꝫ: dans inhoc exemplū p̄dicatoribꝰ euāgelij: vt ꝓpt̓ talian̄ obmittat ꝯſtātiā p̄dicādi v̓itatē. Primo gͦ herodes iohānē īcarcerauit ex eo ꝙ ip̄m rep̄hēdebat de herodiade quā fr̄i abſtulerat: et ideo adſuggeſtōem herodiadis ip̄m in vinculis poſuitScd̓o ex eo ꝙ iuſticiā ⁊ baptiſmū p̄dicabat. etiō multꝰ ppl̓s ad ioh̓eꝫ ob baptiſmū ⁊ p̄dicatōeꝫvndiqꝫ ꝯfluebat. ⁊ timēs herodes ne ſui ppl̓i iohānē ſeq̄ntis diſpēdiū hr̄et. ⁊ ob v̓ba ioh̓is ppl̓o(cuꝫ eēt alienigena) exoſus fieret. eūqꝫ a r̄gnoob īceſtū pelle̓t. iohānē tenuit. ⁊ vīctū poſuit īcarce̓ n̄ auſus eū ſtatī int̓fice̓. Tercō ex eo ꝙ ioh̓es q̄ndā magnū regē poſt ſe vētuꝝ p̄dicabat⁊ cū romani ordinaſſēt. ne aliqͥs ſine ſenatꝰ auctoritate rex noīaret̉. offēſā ceſaris timuit ⁊ iōip̄m īcarcerauit ⁊ īſuꝑꝓpt̓ hoc ē captꝰ ⁊ īcarceratꝰ. qꝛ phariſei ꝓpt̓ īuidiā d̓ p̄dicatōe iohānist̉bati ſuaſerāt herodi vt caꝑet eū: īcitātes he̓odē ad eꝰ mortē. Perodias at̄ adult̓a īſidiabat̉ eitīebat eī ne herodes ad p̄dicatōꝫ ioh̓is de pct̄oſuo peīteret. ⁊ eā marito ſuo redde̓t. qͥ eā forteoccide̓t. ⁊ iō volēs iohānē occide̓ mortē eius q̄p̄dicationisrebat. ſed quonā facto id aggredi poſſꝫ ſueniren̄ poterat. Perodes eī metuebat iohānē eū r̄vendo tīore mūdano vl̓ hūano: ſciēs eū viꝝ iuſtū qͦ ad hoīes. ⁊ ſct̄m qͦ ad deū. et cuſtodiebateū ne ab he̓odiade occide̓t̉. ⁊ ex hoc ip̄e he̓odesdānū ⁊ ꝑiculū pate̓t̉. Solo eī metu ab īt̓fectōne iohānis tenebat̉. qꝛ ꝓpt̓ ſct̄itatē eꝰ q̄ erat nota toti ppl̓o. tīebat ſi eū int̓fice̓t. ne totus ppl̓s ꝯͣeū inſurge̓t: qꝛ oēs iohānē ꝓphetā ſct̄m r̄putabāt. Et audito eo ml̓ta .ſ. qͥdā ꝑua n̄ pͥncipaliafaciebat ſil̓atorie nō ex v̓itate ⁊ libēt̓ eū audiebat .ſ. ſil̓atorię .i. audire ſil̓abat. totū eī iſtud erat ſil̓atoriū. vt ex tali auditu ⁊ obtꝑatōe ī aliqͥbus retine̓t ppl̓m a rebellione ꝯtra ip̄m. Perodes ppl̓m et ſeditōem eius tīebat. ſed amor mulieris ſuperabat. ꝓ quo etiā deū poſtponebat.qꝛ deum ī cauſa nō habebat. Nam ſcd̓m Criſofacile deuiat a iuſticia qui ī cauſis nō deum. ſꝫhominē formidat. Timor em̄ dei corrigit. tīoraūt hoīm peccandi differt facultatē ⁊ oꝑatōeꝫnō aufert ſed retinet voluntatē. donec habeatoportunitatē vel occaſionē. Un̄ ⁊ qͦs ſuſpēdit ac̓mīe auidiores reddit ad crimē. ⁊ eſtuat aīo qͦuſqꝫ ꝑficiat qd̓ malū cogitat. Soliꝰ em̄ dei ē timor. qͥ nocētes corrigit. fugat cmīa. īnocētiā t̓buit. ꝑpetē ꝯfert facultatē. hec Criẜ. Ite qͥ iohānē tenuit et ligauit ī carce̓. eo ꝙ de mal̓ ſuiseū arguebat caritatīe. ⁊ qͥ ſil̓ia faciūt. ſil̓es ſūtfreneticis. qͥ pium medicū ꝑcutere vel occiderequerūt. Cōſidera nūc quō iohānes magis volebat deo ꝙͣ hoībꝰ place̓. magiſqꝫ timebat deuꝫ ꝙͣhoīes offēde̓. ⁊ eiꝰ exemplo ſemꝑ ad deū magisꝙͣ ad hoīes aſpiciēdo. in oībus dei beneplacitūfacias. ⁊ ab eius offenſa omnimode abſtineas.Un̄ Criẜ. Cū a ꝑnicioſis qͥd patimur homībꝰ.ad pͥncipē noſtꝝ cōſideremꝰ ⁊ cōſumatorē fidei⁊ qm̄ a mal̓ homībꝰ. ⁊ qm̄ ꝓpt̓ v̓itatē. ⁊ qm̄ ꝓpt̓eū. Si em̄ hoc excogit auerimꝰ oīa facilia erūt⁊ portabilia. Si em̄ ꝓ amabilibus quis patiēsgloriat̉. ⁊ ꝓpter deū ſi patiat̉ quicꝙͣ ſuſcipiet ſēſū? Si em̄ ip̄e rē reprobabiliſſimā videlicet crucē gl̓iaꝫ vocabat. multomagis nos ita diſponioportet. Oportet gͦ cū debemꝰ qͥd pati īdelectabile. nō labores ſꝫ coronas excogitare. et ſi malū qͥd delectabile appareat: excogita qm̄ deꝰ nōpult. ⁊ īdelectabile ꝯfeſtī apparebit. Si eī hoīmtimor auertit ab īcōueniētibꝰ rebꝰ. multomagis xp̄i dilectō. hec Criẜ ¶ Oratō.Omīe ih̓u xp̄e mgr̄ bone: doce me v̓itatē vite. iuſticie et doct̉ne. cordis. oris etoꝑis: ꝓpt̓ mētū vl̓ fauorē hūanū ſeu mūdanūnō obmitte̓: ne temeritudo carnal̓ tīoris vl̓ amoris. valeat ī me ꝑfectōꝫ ſpūal̓ dilectōis īpedire. Et qm̄ ꝓpter pct̄m pͥmoꝝ ꝑntū vis iraſcibil̓ nr̄a cōtraxit debilitatē. ratōnabil̓ caligine.⁊ ꝯcupiſcibil̓ ꝓnitatē: da mihi ꝑaclitū defenſorē contra ꝑſecutōes. illuminatorē contra errores. inflāmatorē contra ꝯcupiſcētiā: vt ī om̄ibus valeā beneplacitū tuū facere. ⁊ aboffenſatua abſtinere Amē. De initio publice prediCa. XXVIII.catōnis domī Ih̓u.