Iohannis baptiſtemonachus ſtatim vt natꝰ ē. ī heremo viuit. ī hēmo nutrit̉. xp̄m expectat in ſolitudīe: nō vultcū hoībꝰ ꝯuerſari. in he̓mo cū āgelis ꝓh̓at̉. Felix iſta ꝯuerſatō. deſpice̓ hoīes. angelos quere̓:vrbes deſere̓. ⁊ ī ſolitudīe xp̄m īuenire. Xp̄m nōquerebat ī tēplo ſꝫ in deſerto. Seꝑauit ſe a ml̓titudīe. Oculis expectantibꝰ xp̄m. nil aliud dignū ē aſpice̓ niſi xp̄m: felices ſt̄ qͥ imitāt̉ ioh̓eꝫquo maior int̓ natos mulieꝝ nō fuit. hec Criẜ.Infelices gͦ monachi ſūt. q̄ ioh̓em pͥncipē ſuumnō ſequētes. ſolitudinē ſuā deſerūt. ⁊ in vrbibꝰcū hoībꝰ ꝯuerſant̉. qͥbꝰ ſolitudo carcer ē. ⁊ oppidū ꝑadiſus. Nō ſic Pieronimꝰ ſentiebat. qui dicebat. Uiderint alij qͥd ſentiāt: vnuſqͥſqꝫ em̄ ſenſu ſuo dicit̉. mihi oppidū carcer ē. ⁊ ſolitudo ꝑadiſus. Hec Hiero. Agnoſcat gͦ monachꝰ nomēſuū. monos em̄ grece vnꝰ latine. et achos grecetriſtis latine dr̄: inde monachꝰ qͣſi vnꝰ ⁊ triſtisinterp̄tat̉. Sedeat ſolꝰ ⁊ triſtis ⁊ offitō ſuo vacet. alienūqꝫ officiū nō vſurpet. Qui tamē ſi docere vult: audiat cōſiliū hugonis qͥ dicit. Uilitas habitꝰ tui et ſimplicitas bultꝰ. ⁊ ſanctitasꝯuerſatōis ſue: doce̓ debēt hoīes. Meliꝰ fugiēdomundū doces ꝙͣ ſequēdo. Qui etiā ſcd̓m ꝯſiliūgregorij. reuerētiā ſui habitꝰ ī actu. in locutōein cogitatōe ſemꝑ circūſpiciat: vt ea q̄ mūdi ſt̄ꝑfecte deſerat. ⁊ qd̓ on̄dit humanis oculis habitu. hoc ante dei ocl̓os moribꝰ p̄tendat. Nō gͦ glorieris ꝙ in ſolitudīe vel religiōe ſis. aut longotꝑe fueris. niſi ī ea bene vixeris: qꝛ nihil tibi ꝓderit. ÿmmo magna dāna pateris: ſi he̓mita vl̓religioſus vocaris. ⁊ vitam nō agis. Vt em̄ aitHiero. Nō hieroſolimis fuiſſe. ſꝫ hieroſolimisbene vixiſſe laudādū ē. Un̄ Augꝰ ad frēs he̓mitas. Nō enim ſatis ꝓdeſt. ꝙ iſtum locum expetiuimꝰ: ſi tales ſimꝰ qͣles in ſeculo eſſe poteramꝰ.Nūquid nobis habitatō huiꝰ ſecreti aliqͦd ꝓdeſtqn̄ tÿrānico dn̄atu malitia ī nobis regnat. qn̄ira ſuꝑeqͥtat. qn̄ maiorē nobis victoriā humanus oculꝰ ꝙͣ diuinus indicit. qn̄ laudabiles he̓mite extra mūdū nos eſſe credimꝰ. ⁊ ꝑ diuerſarū paſſionū vitia mūdū intra nos incluſū tenemus: ita vt qͥ putabamꝰ nos p̄cibꝰ nr̄is ſeculoip̄i ſuccurre̓. pene neceſſe ſit vt videamur magisſeculi int̓ceſſoribꝰ indige̓. Dubiū qͥppe nō eſt ꝙilla aīa q̄ ꝯcupiſcētia voluptatū poſſeſſa efficitur mūdane ꝯuerſatōis. nō poſſit effici regnūdiuinitatis. Ideoqꝫ fr̄es videte vocatōeꝫ pr̄amUenire quidē ad hēmū ſūma ꝑfectō ē: ſed nō ꝑfecte in he̓mo viuere: ſūma damnatio ē. Quidem̄ ꝓdeſt ſi locus corꝑaliter quietus teneat̉. etinquietudo in corde verſet̉. Quid inꝙͣ prodeſt.ſi in habitatōe ſilentiū. in habitatoribꝰ ſit vitiorum tumultꝰ et colluctatō paſſionū: ſi exteriora nr̄a ſerenitas teneat. ⁊ interiora tempeſtas.Non em̄ ideo ad locū iſtum venimus vt nobismūdus famulet̉. vt rebꝰ om̄ibꝰ habūdātes omni quiete fruamur. non vtiqꝫ ad requiē. nec adſecuritatē: ſed ad pugnā huc benimus: ad agonem ꝓceſſimus. ad exercenda cū vicijs bella ꝓperamus. vt lingue gladio retūdamur. vt nōſo2Capitulum. xiiij.lū n̄ inferamꝰ īiurias. ſed nec ſtatī ſentiamꝰ illatas. Hec Auguſti. Sed heu pauci hodie religioſi reꝑiunt̉. qͥ de bono in meliꝰ proficiūt. etde virtute in virtutē aſcendūt. Unde Bernhardus. Aulto faciliꝰ reꝑires multos ſeculares cōuerti ad bonum. ꝙͣ vnū de religioſis trāſire admelius. Rariſſima auis in terris eſt. qͥ de graduquē in religione ſemel forte attigerit. vel parūaſcendit. Aut aſcendas neceſſe ē. aut deſcēdasſi attēptas ſtare. vt ruas neceſſe ē. Et iteꝝ mīme ꝓcerto eſt bonus. qui melior eſſe nō bult. etvbi incipis nolle fieri melior. ibi deſinis eſſe bonus. Hec Bernhardus. Ioſeph aūt ⁊ mariacum puero ih̓u trāſeuntes iordanē. venerūt interrā iſrahel. ẜm angeli iuſſionē. Non em̄ determinauerat angelus in quo loco terre iſrl̓. necnomīauerat aliquā ciuitatē det̓minate. vt dubitante ioſeph iteꝝ reuerteret̉. ⁊ ex reuerſioneangeli inſtruentis eū de loco. ioſeph ex frequētiori viſitatōne angeli et locutōe cū eo. certiorredderet̉ ⁊ magis ꝯſolaret̉. Ꝙ ih̓s in patriamſuā reuerteret̉. nos qͦꝫ in patriā noſtrā feſtinare ammonet. Audiens v̓o ioſeph ꝙ archelausfilius herodis ſenior regnaret. timuit in iudeaꝓ ſuo patre. timuit illuc ire. p̄ archelao paterne crudelitatis herede. qꝛ ille tanꝙͣ pͥnc ipal̓ magis ꝓ patre zelabat. ⁊ omnis impetus ꝑſecutōnis in bethleem. eiuſqꝫ finibꝰ deſeuiebat. Iudeaaliqn̄ accipit̉ ꝓ tota terra duodecim tribuū. vtibi. notus in iudea deus. Aliqn̄ ꝓ ſola terra tribus iude. vt ibi. Iudea ⁊ hieruſalē nolite time̓.Aliqn̄ ꝓ terra duaꝝ tribuū. ſcꝫ iude ⁊ beniamīvt hic dicit̉ ꝙ archelaus regnauit in iudea. Diuiſum gͦ erat regnū. ⁊ iam a pluribꝰ regebatur.Ad cuius euidentiā eſt ſciendū. ꝙ ſcd̓m opinionem magis ꝓbabilē. herodes moriens condidit teſtamentū. in quo ordinauit archelaumfiliū ſuū regni ſui ſucceſſoreꝫ. ita tamē. ꝙ coronam ſibi nō imponeret. niſi ꝑ romanū imperatorem. Ad ſumendū igit̉ dÿadema romā venit.ſed ⁊ fratres eius duo ſcilicꝫ herodes antipas ⁊philippus. qui cū ip̄o poſt mortē pr̄is ſuꝑſtiteserāt. qꝛ alios tres filios. ſcꝫ antipatꝝ ſuū pͥmogenitū ⁊ allexandꝝ ⁊ ariſtobulū. pat̓ an̄ mortem ſuū miſerabilē necauerat. etiā romā venerūt: ⁊ pat̓ne hereditatis ꝑtem pecierūt. Tādēimperator ⁊ ſenatus romanoꝝ volētes frangere iudeoꝝ ſuꝑbiaꝫ. ⁊ aufferre eis rebellādi occaſionē: abſtulerūt eis regiū nomē. ⁊ diuiſerūtregnū in qͣtuor ꝑtes. ſcꝫ thetrarchias. qͣꝝ duasſcꝫ iudeā ⁊ abilinam dederūt archelao filio ſeniori. terciam v̓o ſcꝫ galileā ⁊ regionem tranſfluentem. dederunt herodi antipe. ſub quo Iohannes eſt decollatus. et dn̄s paſſus: ſed quartam ſcꝫ ÿtuream ⁊ traconitide regionē. dederūtphilippo. cuius vxorem abſtulit ip̄e herodes ātipas frater eiꝰ. Et ſic archelaus erat dÿarchaſed alij duo fuerunt tetrarche. Adhuc autempreter herodem aſcolonitam et herodem antipam ſupradictos. etiam tercius herodes dictꝰagrippa. filius ariſtoboli filij herodis aſcolanite