De preſentationevoluit aſſume̓. vt ꝑ eā nob̓ et̓nas diuitias tribueret. Imitemur gͦ nos dn̄m nr̄m ⁊ ſpontaneaꝫ pauꝑtatē amemꝰ: vt habētes victū et veſtitū. his ꝯtēti ſimꝰ. Cur aūt pulli colūbarumet nō ſimplicit̓ colūbe. ſicut turtures ī ſacrifitio dn̄i ꝑmittebant̉ offerri: declarat bernhar.dicēs. Et licet al̓s quidē ꝑ colūbā ſpūſſāctꝰ ſoleat deſignari. qꝛ tn̄ libidinoſa auis ē. nō decuit offerri eaꝫ ī ſacrifitio dn̄i. niſi ea ſane etateq̄ neſciret libidinē. Ac tͣturis n̄ deſignat̉ etasqm̄ agnoſcit̉ caſtitas ī qͣcūqꝫ etate. Deniqꝫ cōpare vno ꝯtēta ē. quo amiſſo: alteꝝ nō admittit numeroſitatē ī homībꝰ nuptiaꝝ redarguēsCerne̓ ē turturē tꝑe ſue viduitatis. ſācte viduitatis opꝰ ſtrēnue ac īfatigabiliter exequēteꝫvideas vbiqꝫ ſingularē vbiqꝫ gemēteꝫ audias.nec vnꝙͣ ī viridi ramo reſidentē ꝓſpitias: et tuab eo diſcas voluptatū virētia virulēta vitareAdde ꝙ ī iugis montiū. et ī ſummitatibꝰ arborū. frequētior illi ꝯuerſatio ē: vt qd̓ vel maxīeꝓpoſitū pudicitie decet. doceat nos terrena deſpice̓ et amare celeſtia Hec bernh̓. Et ecce ſymeon īter ſacerdotes famoſus et noīatꝰ. qͦ iuſtus erat ī oī oꝑatōe boni: et timoratꝰ ī cautela mali. vel iuſtꝰ recte ſe habēdo ad ꝓximū. ⁊ timoratꝰ qͦ ad deū. qꝛ difficile iuſtitia ſine caſto⁊ filiali timore dūi cuſtobit̉. Timor em̄ dn̄i. iuſtitie et ceteraꝝ v̓tutū cuſtos ē. qꝛ quāto iuſtꝰardentiꝰ deuꝫ diligit: tāto ſolertiꝰ offendere cauet. Illoꝝ em̄ oꝑatō comitat̉ iuſtitia. qͦꝝ mentes timor d̓i illuminat. teſtāte. pͣs. qͥ ait. Beatꝰvir qͥ timet dn̄m: ī mādatis eiꝰ volet nimis. Etſalomone qͥ dic. qͥ timet deuꝫ: nihil negligit. Etbene iuſtꝰ erat. ⁊ ad ꝓximū ſe recte habebat. qꝛnō ſuā ſolūmō: ſꝫ et tociꝰ ppl̓i ſalutē q̄rebat: expectās ꝯſolatōꝫ iſrl̓ ī deſiderio ⁊ ſpe boni ꝓmiſſi qͦ ad fidei ⁊ ſpei rct̄itudinē quā habebat. Ainores qͣdē expectabāt ꝯſolatōꝫ tꝑalē ꝑ ꝓmiſſūſalutis auctorē. vt qͥ ab herode preſſi fuerāt. inaduētu ſaluatoris liberati ꝯſolatōeꝫ acciꝑent.Maiores v̓o vt ſymeō ⁊ hmōi. etiā ſpūalē cōſolatōꝫ et redēptōꝫ a dÿabolo expectabāt. Cōſolatō qͥppe iſrl̓. .i. vidētis deū: dn̄i aduētꝰ ī carnefuit. ſācti eī pr̄es qͦs metꝰ original̓ pct̄i ꝯtriſtabat: ꝑ dn̄i īcarnatōeꝫ ꝯſolari credebāt. Hāc cōſolatōeꝫ ſymeon (qͥ obediēs īterp̄tat̉) expectabat. quē matura etas de mūdo exire cōpellebattn̄ ꝓpter deſideriū vidēdi dn̄m ī carne manebatEt ſpūſſāctꝰ et ſāctificator ex pn̄tia ſūmi bonierat ī eo. ꝙͣtū ad gr̄e pleītudinē quā poſſidebatqꝛ nōſolū habuit grām iuſtificāteꝫ. ꝓut cōiterhr̄ a iuſtis: ſꝫ etiā ꝙͣtū ad illuīatōes et ꝯſolatōnes diuinas ſpāles. Dicturꝰ euāgeliſta d̓ ſimeone. qꝛ ſpūſſāctꝰ erat ī eo. p̄miſit ꝙ erat iuſtꝰ ettimoratꝰ qm̄ illoꝝ corda deꝰ īhabitat: qͥ timentes deū iuſtitiā ẜuāt. Un̄ ip̄e ꝑꝓphetā dīc. Super quē reqͥeſcet ſp̄s meꝰ. niſi ſuꝑ humilē ⁊ qͥetū ⁊ tremētū ẜmones meos. Et ab ip̄o ſpūſancto. qͥ īhabitantē grām ī eo erat. reſponſū ī orōnibꝰ ſuis deuotis acceꝑat īuiſibilit̓ ī mēte ꝑ occultā īſpiratōꝫ: ⁊ ītellexit d̓ xp̄i aduētu. ꝙ xp̄mdominiquē videbat oculis mētis: videret ocul̓ corꝑis.an̄qͣ pn̄teꝫ finiret vitā. Ex qͦ patꝫ. ꝙ ꝓ hoc pͥusorauerat. qꝛ hoc ſperabat ⁊ ꝯſolatōeꝫ iſrl̓ expectabat. Tūc eī erat opinio cōis apd̓ ītelligētesꝙ īminebat aduētꝰ xp̄i ẜm ſigna a pr̄iarchis ⁊ꝓphetis data. et iō ſymeon de hoc feruētiꝰ deuꝫorabat. Et in ſpū .i. ꝑ reuelatōꝫ ſpūſſācti. ⁊ ip̄oſpūſācto qͥ ī eo erat iubēte. venit ī tēplū. vt ſicreſponſū et ꝓmiſſū ab eodeꝫ ſpū acceꝑat. xp̄mdn̄i .i. vnctuꝫ a dn̄o an̄ꝙͣ moreretur: videret. Oquāto d̓ſiderio vidēdi dn̄m ſenex iſte beatiſſimꝰeſtuabat. quē iā etas de hoc ſeculo exire cogebat: ſꝫ dei reſpōſio retinebat. qꝛ nō erat mortēviſurꝰ .i. ſēſiturꝰ vel exꝑturus. niſi pͥus videretxp̄m dn̄i. meſſiaꝫ ꝓmiſſū oculis corꝑalibꝰ. Hocgͦ deſiderabat. hoc mēte tractabat. hoc ſemꝑ cogitabat: dicēs. Scio qꝛ veniet. Scio qꝛ videboeū. Sꝫ qn̄ veniet. quādo euꝫ videbo? Ueni dn̄eih̓u. ſolue mihi hec vīcula. et me iā nūc ī paceire ꝑmitte. Dū aūt hec ſecū dice̓t. dū hoc deſiderio eſtuaret: dictū ē illi a ſpūſācto. Ecce adeſtquē expectas. quē q̄ris nūc eū videb̓. ſurge. ꝓpera. feſtina. vade ad templū. Cū aūt feſtināterveniēs tēplū ītraret. et eū videret: ſtatim eumſpū ꝓphetico cognouit. Eadeꝫ qͥppe ſp̄s grā. quaolī p̄cognouerat vēturū. etiā nūc venienteꝫ. etiā iamqꝫ a ſe videndū cognouit ſaluatorem. Etaccelerādo occurrēs. genua flexit: et euꝫ interbrachia adorauit matris. brachiaqꝫ ſua extendit: et ꝑētibꝰ ait. Mihi eū date. mihi debet̉. meioffitij ē. ad hoc miſſus ſū. huic obſequio reſeruatꝰ ſū. Mater v̓o intelligēs volūtatem filij:porrexit eū ſymeoni. Ille aūt letꝰ et exultanscū maximo cordis gaudio. in vlnas ſuas ⁊ inter brachia eū ſuſcepit. O ꝙͣbeate manꝰ. q̄ verbū vite palpauerūt et vlne q̄ ip̄m āplexate ſūtEt cū puerū ī vlnas accepiſſet: ſurrexit ⁊ moxſenectꝰ fugit ac iuuenilis vigor et fortitudo affuit. Magna hic dn̄i pt̄as: ſꝫ nō minor eꝰ clarethumilitas. Qui celo terraqꝫ nō capit̉: grandeui hominis vlnis geſtat̉. Qui pͥus ſeip̄m ferrevix poterat. nūc leuiter puerū ferēs exultat.Ip̄e em̄ portabat a qͦ portabat̉. et qͥ v̓bo v̓tutis ſue omnia portat. Ille portabat xp̄m ī humanitate. a quo portabat̉ ꝑ diuinitatē. Elegāter igit̉ dictū ē. Senex puerū portabat: pueraūt ſenē regebat. Ferebat ſenex xp̄m infantē:qui illū regebat ī ſenectute degentē. Felix quidem ſymeon iſte. qui nonſolū videre: ſed etiaꝫxp̄m in carne meruit portare. Felix nimiuꝫ qͥtantam conſolationem meruit. quā d̓ſiderauerant patriarche et ꝓphete: et non acceperunt.Et nō dubiū qͥn ex hmōi amplexū ih̓u xp̄i. ml̓tas ꝯſolatōes receꝑit. et ſingularia cariſmatūgratiarum. Un̄ et dicit doctor grecus. ꝙ infantis īeffabile iubar adeo illuſtrauit ſenē. vt ꝓceſſu temporis futura mox ſibi fierent nota. Nonminus felices ſunt. qui non viderunt et crediberūt. Benedixit qͦꝫ et laudauit deum. gratiasagendo pro tanto benefitio. ſcilicet de īpletōneꝓmiſſionis et de exhibitōne ſaluatōnis. ac viſo