Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

De apparitioneriū reuelātes: et in xp̄o trinitatē adorātes. tuꝫ regē et dn̄m deū ſꝫ mortaleꝫ ſignificātes. etxp̄i regiā pt̄atē ac diuinā maieſtatē et huma mortalitatē venerātes. Hec em̄ tria magixp̄o cognouerūt. vt ſupͣ dixerūt. Ubi ē qui natꝰ ē. ecce humanitas rex iudeoꝝ. ecce regia poteſtas: venimꝰ adorarere. ecce diuinitas. Significat̉ em̄ ī xp̄o regia pt̄as auruꝫ. qd̓ regiſoluit̉ in tributū. aurū ꝓptey ſui nobilitateꝫmunꝰ ē regale. et on̄dit puerū regē et ſe illud decere. Signat̉ d̓o diuina maieſtas thꝰ.qd̓ deo offert̉ ī ſacrifitiū: et ideo oſtēdit puerū deū. qd̓ etiā erat oblatō ſacerdotalis. puerille erat ſacerdos cui nullꝰ vnꝙͣ fuit eqͣlis. Signat̉ qͦꝫ humana mortalitas mirrā. qua cōdiri ſolēt corꝑa mortuoꝝ: et xp̄c rex et ſacerdosvoluit mori ſalute omniū. Un̄ augꝰ. Auruꝫ ſoluit̉ quaſi regi magno. thꝰ īmolat̉ vt deo.mirra p̄betur tāꝙͣ ſalute omnium morituro.Unuſqͥſqꝫ aūt eoꝝ p̄dicta tria obtulit. qꝛ vt dictū ē miſterio cōgruit. Nullus em̄ vere xp̄ianus dr̄. xp̄m et deū et regē et paſſū ꝯfiteatur. qd̓ illis tribꝰ muneribꝰ ſignificat̉. Un̄ r̄migius. Iſti magi ſinguli ſingula obtulerūt:ſꝫ ſinguli tria. et ſinguli ſuis muneribꝰ re deū et hoīeꝫ p̄dicauerūt. Hec remigiꝰ. Hosomnis vere xp̄ianus imitat̉. xp̄m verū deuꝫregē et paſſū ꝯfitet̉. Offeramꝰ ei aurū. vtomniū regē. et vbiqꝫ regnare credamꝰ. thusvt deū verū et creatorē omniū ꝯfiteant̉. mir vt ſic illū deū credamꝰ. quē hominē mortalē ꝓpter nos factū dubitemꝰ. Om̄ia em̄hec ſācta fides veraciter xp̄o offerre deſinit vnū eundemqꝫ deū verū. verūqꝫ hominē credit. et ve re nobis mortuū veraciter recognoſcit. Habemꝰ itaqꝫ ẜm hilariū in his modi ſacramētoꝝ cognitōꝫ. in hoīe mortis. in deoreſurrectōis. ī rege iuditij. Et ego dn̄e ih̓u ī extremo veſtigio ẜuoꝝ tuoꝝ. adoro te ſedentē ingloria dei patris vbiqꝫ regnantē. et offero tibiſplēdorē fidei. te credo regē omniū ſeculoruꝫ.deū de deo et hominē de virgine. mortuū peccatis nr̄is ẜm bernh̓. Obtulerūt auri p̄tiuꝫ obpauꝑtatē .ſ. ad pauꝑis matris et filij ſuſtētatō. thuris ad ornamētū ob ſordidā ſtabuliſionē et ꝯͣ loci fetorē. mirre pnguentū ob infātulis (vt aſſolꝫ) corꝑis teneritudinē. debiliūmēbroꝝ pueri ꝯſolibatōeꝫ. Quia obtulimꝰxp̄o ſua: offeramꝰ ei et nr̄a. em̄ regē et deūhominē credimꝰ: ſuū ē. nr̄a v̓o ſūt: nob̓a deo donata ſūt. Sūt em̄ in nobis tria munera deo placētia: et hec offeramꝰ. Primuꝫ ē aīanr̄a. notat̉ auꝝ. qꝛ ſicut auro nihil ē nobilius vel p̄cioſius aut pulchriꝰ: ſic nihil nobiliꝰvel p̄cioſius aut pulchrius ꝙͣ aīa corā deo r̄putat̉. Secundū ē corpꝰ nr̄m. qd̓ mirrā deſignatur. mirra em̄ ē amara et corpꝰ ē amaricandū caſtigatōes et paſſiones. Tertiū ē ꝯuerſatioſacta et honeſta in vtroqꝫ .ſ. in corꝑe et aīa: ethoc deſignat̉ in thure. thus aūt redolet niſi in igne cremet̉. ſic ꝯuerſatō noſtra red-dominidit odorē deo niſi cremet̉ igne tribulatōis. Debemꝰ etiā offerre xp̄o aurū dilectōis. eo pronoſtra ſalute ſubijt penā paſſionis. ac thus deuote laudis gratiarūactōneꝫ. et mirrā cōꝑaſſionis mortis eius recordatōꝫ. Habet etiā eccleſia moraliter aurū in ꝑfecta ſapīa doctrina ac recta fide. thus in deuota orōe vel bonacogitatōe: ac ſācta et bene deo redolēte ꝯuerſatōe. mirrā ī pnīe amaritudīe et carnis mortificatōe ac bona oꝑatōne. Aurū offerūt doctores. thus martires et ꝯfeſſores. mirrā penitētes pct̄ores. Om̄is em̄ oblatō ī his tribꝰ muneribꝰ ꝯtinet̉. Talia munera magi obtuler̄tin qͥbꝰ et fidei veritatē et totā eccleſiaſticā diſciplinā ſignificauerūt. Scd̓m bernh̓. Aurū offerimꝰ ſaluatori. nomine ip̄ius ex integroderelīquimꝰ ſubſtātiā huius mūdi. v̓o neceſſe ē vt terrena ꝯtēpſimꝰ: flagrāti deſiderio celeſtia reqͥramꝰ. Sic em̄ offerimꝰ thuris odoramentū quo nimirū deſignant̉ orōes ſāctorum.Oportet etiā vt nonſolū pn̄s ſeculū ꝯtemnas:ſꝫ et carnē ip̄am caſtiges: ac ſeruituti ſubitiasDuas igit̉ alas habeat orō. vt ꝯtemptū mūdiet afflictōꝫ cordis: nec dubiū qͥn celos penetretet in ꝯſpectu dei ſicut incēſū dirigat̉: in cumauro et thure mirra qͦꝫ ei offert̉. Hec bernhar.Sic magi xp̄m honorauerūt de ſubſtātia triplici .ſ. corꝑali qꝛ ꝓciderūt. ſpūali qꝛ adorauer̄ttꝑali qꝛ munera obtuler̄t. Plus qͥppe habet niſi corpꝰ. aīaꝫ et tꝑalia. Bene aūt tresmagi fuiſſe dicunt̉. qꝛ qui ad fidē veniūt: indiuiduā trinitatē ꝯfiteri d̓bēt: ſiue qꝛ deū adorāttres pͥncipales v̓tutes .ſ. fideꝫ. ſpem et caritateꝫdebēt habere: ſiue quia deū videre deſiderantcogitatōem. locutōꝫ et oꝑatōeꝫ: ſeu memoriaꝫintellectū et volūtatē debēt a malis obſeruareet in bonis occupare. Un̄ ẜm grego. ſācti viribene reges vocant̉. qꝛ cūctis motibꝰ carnisꝯſentiēdo ſuccūbere: ſꝫ bene regēdo p̄eſſe nouerūt. Et ẜm iſidorū. reges a recte regēdo vocantur: et ideo recte faciēdo regis nomē tenet̉: peccando amittit̉. Et hi veniūt et recedūt ab oriēte. qd̓ ītelligit̉ ꝓſperitas humana. ē triplexſcꝫ diuitiaꝝ. delitiaꝝ et honoꝝ. Per ſtellamaūt magis apparuit: ſignificari poteſt virgomaria: interptat̉ maris ſtella. Hec autē ſtella apparet magis ſeu regibꝰ ꝯdeſcendēdo ſibiuotis ſe bene regentibus. et eos per huiusdi mare turbulentum nauigantes: dirigit adportum ſalutis qui eſt xp̄c. et ipſum inuenientes: venerantur munera ei offerentes .ſ. auruꝫcaritas thus deuote orationis. ac mirra mortificationis carnis. Eodem autem die cuꝫ xp̄cin iudea eſſet natus. ortus eius magis in oriente eſt nuntiatus. Uidebant nanqꝫ ſtellaꝫuam in qua puer apparebat: ſupra cuius caput crux aurea ſplendebat. audierunt vocemſibi dicentem. ite in iudeam et inuenietis ibinatum nouum regem. Igitur in iudeam feſtinauerunt et audacter eam intrantes: regi celi nato muneraᵇ obtulerūt. Hij ergo tres magi