Ih̓u xp̄iet ꝑ ꝑfeſſionē illā diſponebant̉ ad iſtā. Circūciſio igit̉ p̄teriti tꝑis mandatū fuit. ⁊ ſignū ꝓmiſſi xp̄i quā vſqꝫ ad xp̄m oportuit autoritate hr̄evt tamdiu currēt donec naſceret̉ ꝓmiſſꝰ abraheqͦ nato ⁊ ꝓmiſſione impleta. oꝑtuit circūciſioēꝫ⁊ ſignū ꝓmiſſionis ceſſare. Un̄ fiebat cultris petrinis: qꝛ petra erat xp̄c. Voluit autē xp̄c circūcidi ex cauſis pluribꝰ. ꝙͣuis nō eſſꝫ legi ſubiectꝰ. Primo vt on̄deret ſe eſſe de genere abrahe. qͥ circūciſiōis mandatū accepit. ⁊ cui d̓ xp̄orepromiſſio facta ē. Scd̓o vt patribꝰ aſſimulatus iudeis ſatiſfaceret. ac ſcandalū ⁊ oēm excuſatōem in ſe nō credēdi. ⁊ eū nō recipiēdi. ipſisauferret. Tertio vt legē veterē ⁊ circūciſioneꝫquā deꝰ inſtituerat: approbaret. ac eā ſanctā iuſtaꝫ ⁊ bonā fuiſſe mōſtraret. Quarto vt obediētie ⁊ huīlitatis v̓tutē. nobis ſuo ꝯmēdaret exēplo. p̄ceptū legis cui tn̄ ſubiectꝰ nō erat obſeruando. Quīto vt legē quā dedit alijs. etiā ip̄e īpleret. ⁊ qͥ in ſil̓itudine carnis pct̄i: nō autē incarne pct̄i venerat: remediū qͦ caro pct̄i mundari conſueuerat nō reſpueret. Sexto vt legisonꝰ in ſe ſuſtinēs. alios a legis onere qd̓ portare neqͥerāt: liberaret. qꝛ factꝰ ē ſub lege: vt eosqͥ ſub lege erāt redimeret. Septīo vt ꝓ nob̓ ſanguinē ſuū. nō ſolū in etate virili: ſꝫ etiā ī infantia fūderet. ⁊ tēpeſtiue pati incipe̓t. Octauo vtī ſe veritatē carnis hūane on̄deret. ⁊ hereticosqͥ dixerunt eū nō veꝝ corpꝰ ſꝫ fātaſticū habuiſſe ꝯfunderet. Nono vt caſtitatē q̄ a circūciſioneactus illiꝰ mēbri ē ꝯmendaret. ⁊ ꝯcupiſcentiaꝫcarnaleꝫ reprobaret. Decīo vt in ip̄o carnaliscircūciſio finē. ⁊ ſpūalis exordiū hr̄et. ⁊ nos fore ſpūaliter circūcidendos demōſtraret. Vt em̄apl̓us ait. Finis legis xp̄c ad iuſtitiā oī credētiHodierno itaqꝫ die ceſſat circūciſio. ⁊ habemꝰꝓ ea baptiſmū: qͥ eſt maioris gr̄e ⁊ minoris pene. Nā grā baptiſmi ſuꝑueniēs. carnis circūciſionē euacuauit. quēad̓modū fructu adueniēteflores decidunt et marceſcunt. Un̄ Gregꝰ. Qd̓apud nos valet aqͣ baptiſmatis: hoc egit apudpeteres vel ꝓ ꝑuulis ſola fides. vel ꝓ maioribusvirtꝰ ſacrifitij. vel ꝓ his qͥ ex ſtirpe abrahe ꝓdierunt miſteriū circūciſionis. Et ẜm Bedā. ideꝫauxiliū curatōnis in lege circūciſio cōtra originalis pct̄i vulnus p̄ſtitit: qd̓ nunc baptiſmꝰtꝑe gracie cōfert: niſi qd̓ introitꝰ in regnū nōdum patebat circunciſis. vt mō haptizatis. Atv̓o noſolum baptiſmꝰ hoc facit: ſꝫ etiā paſſionis adiunctio. q̄ ſi circūciſioni adiuncta eēt. etſil̓r ibi fieret. Ideo aūt ī carne p̄pucij fiebatcircūciſio: qꝛ in ꝑte illa magis ꝯcupiſcētia dominat̉. ꝑ quam originale pct̄m ꝓpagat̉. Ubi gͦvia peccati ē. ibi apte ſignabat̉ pct̄i remediuꝫ.Significat̉ autē ꝑ circūciſionē carnis circūciſio mētis. qͣ mundat̉ anima a vitijs. Et ideo debemus circunciſionē ſpūalē in oībꝰ intus ⁊ extra hr̄e. et ex omī ꝑte ſpūaliter vicijs circunciſieſſe. Circunciſus em̄ xp̄c eſt: vt oīa pct̄oꝝ. vitiorūqꝫ ſuꝑflua hoīem abſcidere a ſe debere doceret. Un̄ ẜm Bern̄. Duplex ē circunciſio. q̄Capitulum.X.a nobis fieri debet .ſ. interior ⁊ exterior. Exterior ꝯſiſtit .ſ. ī habitu ne ſit notabil̓. in actu neſit rep̄henſibilis. ⁊ in ẜmone ne ſit ꝯtēptibilisInterior ſil̓r in tribꝰ ꝯſiſtit .ſ. in cogitatōne vtſit ſct̄a. in affectōne vt ſit pura. ī intētōne vt ſitrecta Hec Bern̄. Debemꝰ igr̄ eſſe circūciſi corde a cogitatōnibꝰ noxijs ⁊ īmūdis. a iuditijs falſis ⁊ temerarijs. ab intētōnibꝰ ⁊ volūtatibꝰ iniquis. vt corā deo ꝑtimeſcamꝰ verſare ī corde. qd̓coraꝫ hoībꝰ erubeſceremꝰ dice̓ vel facere: qꝛ qd̓dicta vel facta hoībꝰ. hoc ſūt cogitatōnes deo.Demꝰ qͦꝫ eſſe circūciſi lingua. a v̓bis turpibꝰ. detractorijs. mēdoſis. ocioſis ⁊ ſuꝑfluis: qꝛ de omīverbo ocioſo. etiā ignorāter ꝓlato. ſicut ⁊ de cogitatōne minutiſſima redēda ē rō in die iuditiDebemꝰ etiā eſſe circūciſi oībꝰ ſenſibꝰ ⁊ mēbriscorꝑis nr̄i. a ꝓhibitis ⁊ illicitis. a voluptuoſis⁊ ſuꝑfluis oībꝰ abſtinēdo. ⁊ nōſolū a pct̄o: ſꝫ etab omī occaſione pct̄i nos ſubtrahendo. qꝛ niſiqͥs occaſionē pct̄i vitauerit. vix pct̄m declinabit. Tali circūciſione oīa vitia ⁊ pct̄a tollunt̉⁊ excludūt̉. Un̄ ⁊ octaua die circūciſio meritofiebat: in qͣ ⁊ vltima reſurrectio fiet. qn̄ mēbrisoībꝰ circūciſis .i. vitijs ⁊ pct̄is abſciſis. totꝰ ex ītegro innouatꝰ. oīqꝫ ſuꝑfluitate mundatꝰ hōad īmortalitatē reſurget. Octaua dies. ip̄a ē q̄⁊ prīa. In hac em̄ mundꝰ cepit. xp̄c reſurrexitin hac et vl̓is reſurrectio erit. Sex etem̄ ſūt hꝰſcl̓i etates. in qͥbꝰ ꝓ deo laboribꝰ inſiſtere. ⁊ ꝓ adipiſcentia ſempiterna requie ad tp̄s oꝑari neceſſe ē. Septima etas nō in hac ſed in alia vitaquieſcentiū. uſqꝫ ad tp̄s reſurrectōnis omniū.Octaua aūt etas ip̄a ē dies reſurrectōnis ſinevllo tꝑis fine beata. Tūc autē nōſolū circūciſiſꝫ oībꝰ ab eis pct̄is abſciẜ mūdi ⁊ īmaculati et̄nū nomē ſct̄i ſuſcipiēt ⁊ he̓ditatē. Qui gͦ mala⁊ bana cogitare vel loqui aut facere nō appetitiſte interiꝰ ⁊ exteriꝰ ꝑfecte circūciſus ē. Paꝝautē ꝓdeſt circunciſū eſſe ex ꝑte vna ⁊ n̄ ex aliavt em̄ ait Pius papa. Nihil ꝓdeſt hoī ieiunare⁊ orare. ⁊ alia religiōis bona age̓: niſi mens abiniqͥtate. et ab obtrectatōnibꝰ lingua ꝓhibeat̉.Nihil qͥdem ꝓdeſt .ſ. ꝙͣtum ad vitā eternā. ꝓdeſtem̄ ꝙͣtum ad tꝑalia. Un̄ ⁊ Beda. Nemo ſane cūcircunciſionē p̄dicari audierit. vniꝰ ſolū mēbriꝯtinentiā auctumet imꝑari: qͣſi vel a fornicatōne tm̄. vel licito matrimonio tꝑanter vtentēvel virginitate glorioſū exiſtere. abſqꝫ aliaruꝫvirtutum adiectōne ſufficiat. ⁊ nō oīm potiusquos corde vel corꝑe geſtamus ſenſuū caſtigatōnem p̄cipi. Ille itaqꝫ vera circunciſione mūbatus ē: qui obdurat aures ſuas ne audiat ſanguinē. ⁊ claudit oculos ſuos ne videat malū: qͥcuſtodit vias ſuas ne delinquat in lingua ſua.⁊ attendit ſibi ne grauet̉ cor eius in crapula etebrietate: qui lauat inter innocētes manꝰ ſuas⁊ ab omī bia mala ꝓhibet pedes ſuos: qͥ ſuꝑ omnia caſtigat corpus ſuum et ſeruituti ſubijcit.omniqꝫ cuſtodia ſeruat ſuū cor qm̄ ex ip̄o vitaꝓcedit. Sꝫ ⁊ ip̄a bona actio ſua. q̄ in abſcondito eſt. circunciſione nō minus indiget: vt cum
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten