De eo ꝙ ioſephv̓tute ꝓrſꝰ alienis exn̄s. ip̄e tn̄ fuerit de b̓tute mirabil̓. Nullꝰ igit̉ ī ſuꝑbiā d̓ gl̓a eleuet̉ ꝑntū. ſꝫ ꝯſiderās ꝓgenitores dn̄i. oēꝫ euacuet ⁊ ꝯpͥmat mētis tūorē: ⁊ de ſol̓ v̓tutibꝰ gl̓iet̉. Quīimo ne de iſtis qͥdē. Sic eī etiā phariſeꝰ publicano deterioeffectꝰ ē. Noli igr̄ ip̄e tuoꝝ corrūꝑe fructꝰ laboꝝ⁊ noli ſudoe̓s tuos īuanū effūde̓. noli curſū inanē dirige̓: pꝰ mille c̄cuitꝰ. mercedeꝫ laboris euacuās. Nouit .n. dn̄s tuꝰ. ⁊ qͥdē ml̓to te meliꝰ. tuarū merita v̓tutū. nō igr̄ ī ſuꝑbiā tūeſcamꝰ. ſꝫ dicamꝰ noſmetipſos īutiles: vt ī ꝑtē vtiliū trāſeamꝰ. Si .n. laudādū te eē dixe̓is r̄probꝰ efficierisetiā ſi fueras an̄ laudabil̓. Si v̓o īutilē te fate̓isfactꝰ es vtil̓. etiā ſi an̄ r̄probꝰ fue̓is. ꝓpter qd̓ ncͣaria nob̓ ē p̄teritaꝝ obliuio v̓tutū. Stabiliſſimūem̄ erariū v̓tutū ē obliuio v̓tutū. Itaqꝫ ſi eas inmēoria qͣi venales aſſidue portemꝰ: armamꝰ hoſtē. irritamꝰ īimicū: et doloſū īuitamꝰ ad furtū.Si v̓o nēo alter hec ſcie̓it. niſi quē nulla occl̓tapn̄t late̓: tuto ī loco p̄cioſa ꝯſiſtēt. Neqͣꝙͣ igiturhmōi bōa freq̄nter euētiles ne qͦs forte ea diripiat̄. qd̓ etiā phariſeꝰ paſſꝰ ē ī līgua illa c̓cūferensvn̄ ea ⁊ dÿabolꝰ rapuit. Caueāꝰ igr̄ de nob̓mētipſis dice̓ aliqͥd gl̓oſe. hoc eī nos ⁊ hoībꝰ odibiles⁊ deo abhoīabiles facit. Et idc̄co quāto maiorafecerīꝰ. tāto de nob̓ mīora dicāꝰ. hoc .n. mō maximā ⁊ apud deū et corā homībꝰ gl̓aꝫ ꝯſeqͥmur.nec ſolū gl̓aꝫ apd̓ deū: ſꝫ etiā mercedē retributūnēqꝫ pleīſſimā. Qn̄ .n. aliqͣ ſct̄a fecerimꝰ hēmꝰ ꝓculdubio debitorē. qn̄ v̓o nihil nos arbitramuroꝑatos. āpliꝰ etiā de tali me̓mur affectu. quā ꝓpter oꝑa ip̄a q̄ facīꝰ. Itaqꝫ v̓tutum oīm meritabonū huīlitatis exuꝑat: q̄ ſi n̄ aſſit. nec ille poter̄t eē laudabiles. Itaqꝫ ſi bōa tua magͣ vis face̓noli illa putae̓ magͣ: al̓r magͣ eē n̄ pn̄t. Sic em̄cēturio ait. n̄ ſū dignꝰ vt ītres ſub tec. me. ⁊ propterea dignꝰ effectꝰ ē ſupͣqꝫ oēs tūc iudeos mirabil̓. Sic etiā paulꝰ ait. n̄ ſū dignꝰ apl̓s vocari. ⁊oīm pͥmꝰ effectꝰ ē. Sic ⁊ ioh̓es. n̄ ſū inqͥt ÿdoneꝰvt ſoluā corrigiā calciam̄ti eiꝰ: et idcirco amicꝰ factꝰ ē ſpōſi. et manū quā īdignā dixit calciamētis. hāc xp̄c ſupͣ caput attͣxit ſuū. Sic etiā petrꝰ ait. exi a me dn̄e qm̄ hō pctōr ſuꝫ. et ꝓptereafactꝰ ē fūdam̄tū eccl̓e. Nihil .n. ita ē amicū deo.vt ſi ſe aliqͥs mīmū ac humilē r̄putꝫ. Que v̓tꝰ n̄aliūde magis aut orit̉ aut nutrit̉. ꝙͣ ſi nūꝙͣ animꝰ a ꝯiūctōe. ⁊ ſui diſcuſſiōe diſcedat. Qui eī humiliat̉ corde atqꝫ ꝯterit̉. nō offe̓t̉ ī gl̓aꝫ. n̄ ī īuidie liuorē. n̄ iracundie furore verabit̉. n̄ aliquāaliā ſuſcipiet paſſiōꝫ. diſcite .n. inqͥt a me. qꝛ mitis ſū ⁊ huil̓ corde. ⁊ īuenietis requiē aīabꝰ vr̄isUt gͦ hic ⁊ ibi reqͥe multa ꝑfruamur. huīlitateꝫmr̄eꝫ bonoꝝ nr̄is peītꝰ īſeramꝰ aīabꝰ. Sic .n. etiſtiꝰ vite pelagꝰ ſiue fluctibꝰ trāſire poterīꝰ. ⁊ adtrāq̄liſſimū illū enauigare portū. hec Criſo.Omine ih̓u xp̄e ſpes ⁊ fiducia nrā. mēordeſto q̄ ꝓ redēptōne nrā ſuſcepiſti. mēor eſto. ꝙ creator oīm ſuſceptōe nr̄e nat̉e ꝯſciꝰ. fieri digͣtꝰ es figmēti nr̄i. Ueniſti dn̄e ꝓpterpctōres vt oīm pct̄a dele̓s. Quid tibi r̄tribui. qͥdꝓ hoc digne pt̄ agi. te laudo. tibi totis viſceribꝰvoluit occultegrās ago. ꝓ īmēſis bn̄ficijs tuis qͥbus hūano generi ꝑdito ſubueīſti: ⁊ p̄cor te pijſſime dn̄e: vt qͥſic ꝓ nob̓ flexꝰ es: vt hō fieri digͣreris: n̄ ī nobispatiaris ꝑie̓ qd̓ decreuiſti miſeratꝰ aſſūere. ⁊ facme tibi gratā et debitā ẜuitutē exhibe̓ Amē.De eo ꝙ ioſeph voluit dimittere mariā corrn̄diteuāgl̓io. Cū eēt deſpō. ma. mr̄ dn̄i. Ca. VIII.C qꝛ in p̄miſſa xp̄i genealogia Matheꝰ on̄dit verā eꝰ hūanitatē. ꝯn̄ter nūc on̄dit eꝰ dīnitatē ꝑ modū ꝯceptōis eiꝰ mirabilē: dicēs. Xp̄iat̄ generato ſic erat. q. d. Nō credat̉ ꝙ deꝰ ſit genitꝰ ex cōmixtōe maris ⁊ femīe. ſic p̄cedētes: ſedpotiꝰ mō mirabili qͥ ſeqͥt̉. Cū eī eēt deſpōſata maria ioſeph. ⁊ ip̄a de elizabeth ad domū ſuā ī Nazarethrediſſet tādē ioſeph a iudea ī galileā veīens. ⁊ deſpōſatā ſibi ī domū ſuā duce̓ volēs an̄ꝙͣ cōuenirēt. i an̄qͣ nuptiaꝝ ſolēnia celebrarētnō ꝙ poſtea cōuenerīt. ſꝫ on̄dit ꝓximū tp̄s nuptiaꝝ ſolennijs. et ē tropꝰ loquendi huic ſil̓is āte ꝙͣ peniteret. mortē p̄uentꝰ ē. nō ꝙ poſtea penituerit. Uel an̄ꝙͣ cōuenirent cōmuni habitatōi.id ē an̄qͣ ſimul ī vna domo hītarēt. nōdū em̄ cōuenerāt. nōdū ſimul hītabāt: ille ī ſua. et illa adhūc ī ſua domo māebat. qꝛ licitū non erat apudiudeos. ꝙ ſpōſus ⁊ ſpōſa abſqꝫ nuptiaꝝ celebratōe. ſimul cōuenirēt vel hītarēt. īuenta et viſa ēmaria a ioſeph ī vtero hn̄s et gͣuida. Sꝫ qͥd ſeqͥt̉. nō inuenit nec agnouit māifeſte .ſ. hoc eē d̓ſpūſſācti oꝑatōe. Perpēdēs igit̉ hoc et ignorāstāti ſecretū miſterij. dolebat ⁊ tͣbabat̉. ac nolēseā traducere ī publicū .i. diuulgare et diffamae̓.ne .ſ. tanꝙͣ adultera lapidaret̉. Uel nolens eā tͣduce̓ in domū ſuā. ad cohabitatōꝫ aſſiduā. qꝛ ꝓpter miſterij v̓tutē quā neſciebat. ſe indignū adeiꝰ conſortiuꝫ eſtimabat. voluit occulte eam dimittere ꝑntibꝰ a quibꝰ eā acceꝑat. Legerat eniꝫegrediet̉ virga de radice ÿeſſe. vn̄ nouerat mariaꝫduxiſſe originē. et legerat etiā. ecce v̓go ꝯcipiet. et hec de ea credebat: p̄ſertī qꝛ poſt ꝯceptōeꝫfacies eiꝰ ita reſplēduit dīnitate. vt ꝓpter coruſcatōꝫ vix eā irreuerberatis ocul̓. et nō cū tīorepoſſꝫ ītueri. Iōqꝫ voluit ſe an̄ tātā grāꝫ huīliae̓īdignū ſe r̄putās. tāte v̓gīs cohītatōe. Un̄ Hiero. Hoc teſtīoniū marie ē. ꝙ ioſeph ſciēs illiꝰ caſtitatē ⁊ admirās qd̓ euenerat celat ſilētō. cꝰ miſteriū neſciebat. Un̄ et Criſo. O īeſtimabil̓ lausmarie. magis credebat ioſeph caſtitati eꝰ ꝙͣ vt̓o⁊ plꝰ gr̄e ꝙ nat̉e. Cōceptōꝫ videbat ⁊ fornicatōꝫſuſpicari n̄ pot̓at. Poſſibiliꝰ eī credebat vginē ſine viro poſſe cōciꝑe. ꝙͣ mariā poſſe peccare. hecCriſo. Et nec maria ꝑtrāſiuit abſqꝫ t̓bulatōeꝑpēdebat eī ⁊ videbat ioſeph t̄batū. et d̓ hoc ip̄at̉babat̉ nō modicū. Pumil̓r tamē tacebat. ⁊ occultabat donū dei: volēs potiꝰ vilis et mala reputari. ꝙͣ ipſum donū ꝓpalare. et de ſe aliqͥd loqͦ. quod ad iactātiā putaret̉ ꝑtinere. Rogabatat̄ dominū vt ipſa dignaret̉ remedium apponere. et hanc ſibi et viro tribulatōꝫ auferre. Uidesꝙͣ magna tribulatō et anxietas eis erat. et quō