Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

Precurſorispoterat. qͣi oblita ſe mr̄eꝫ dei. totiꝰ mūdi r̄gi. vt ī oībꝰ īple̓t huīlitatis mēſuraꝫ. In ea igit̉ꝯtēplatō deſeruit actōꝫ: nec actō diminuit ꝯtēplatōeꝫ. Un̄ euangeliū ſcpͥtū de mīſterio marthe ꝯtēplatōe marie. legit̉ ī ip̄iꝰ bt̄e v̓gīs aſſūptōe. actīa fuit. vt pꝫ ī hoc loco: ꝯtēplatīaqꝛ ꝯẜuabat oīa v̓ba hec. cōferēs ī corde ſuo.diu qͥppe māſit maria elÿzabet. donec ꝑtꝰ tꝑeꝯpleto. p̄curſoris dn̄i ſui. ꝓpt̓ quā venerat natītatē vide̓t: vt ei mr̄i obſecūdae̓t vt ī via publico vide̓t̉ freq̄ntiꝰ: vt tāto tꝑe elÿzabethioh̓es creſce̓t ī gͣtijs ꝓfectꝰ. ſi ī pͥmo aduētumarie. ſꝫ etiā ip̄iꝰ dn̄i. ſpūſct̄o ſūt r̄pleti: ml̓tūē ill̓ ſuꝑadditū de gͣtijs ī tāta mora manſionis.Cōpleto igr̄ ꝑiendi tꝑe. peꝑit elÿzabeth filiūſ. octauo kl̓. iulij. feria ſexta. cui nato ac etiaꝫmr̄i eꝰ huīlia obſeqͥa bt̄a v̓go exhibuit: ī domoetiā aliena mīſtrae̓ potiꝰ mīſtrari voluit. Etaudier̄t vicini erāt cohītātes. ꝯgͣti erātſāguinei vl̓ affīes elÿzabeth. qꝛ magnificauit etmagͥfice fecit dn̄s miſcd̓iaꝫ ſuā illa .i. magnāmiſcd̓iaꝫ ei fecit .ſ. obprobriū ſterilitatis auferēdo. tātū talē filiū ſic nūciatū mirabil̓r ꝯceptū ſuꝑnatural̓r ei dādo: ꝯgͣtulabāt̉ ei ſuꝑto dono. ẜm qd̓ angelꝰ zacharie dixerat: ml̓ti innatītate eꝰ gaudebūt. hoc aūt gaudiū ſct̄itatē īeo futurā ſigͣbat. Sic qͥlibꝫ debꝫ ꝯgͣtulari de bono alt̓iꝰ: gaude̓ ꝯtͣ īuidos. de malo gͣtulāt̉de bono t̓ſtāt̉. Et nota hac die ſct̄s ioh̓es euāgeliſta. de carce̓ hꝰ mūdi migͣuit. et ad celeſtepalaciū letātibꝰ angel̓ gl̓oſus intͣuit: qꝛ ꝓpt̓ īgens officiū potuit hodie eꝰ feſtū celebrari: ſtatuit hoc eccl̓a ī ebdomada natal̓ dn̄i die t̓cia ſolēniter fieri: vel qꝛ ea die fuit ibi baſilica dedicata: vel qꝛ tūc īfulatꝰ ē pr̄iarcha eccl̓aꝝ ī aſia. etſolēnitas baptiſte ī ſuo die remāſit: nimiꝝ qꝛdies ab āgelo gaudio natītatis p̄curſoris autēticatꝰ fuit. Igit̉ dilectiſſimi hos eqͥnotos ſūmosdei amicos. īter choros āgl̓oꝝ rutilātes. d̓uotishodie laudibꝰ honorātes. orōes ad thronū gr̄emittamꝰ: vt miſcd̓iaꝫ ꝯſeqͣmur grām ī auxiliooportuno īueniamꝰ. Sed cur natītatē ioh̓ispotiꝰ ꝙͣ alicuiꝰ ſct̄i celebremꝰ. hec eſt ẜm Augu. qꝛ illoꝝ poſt natītatē etatis acceſſū. fidesdn̄o adheſit. ſed nulliꝰ eorū natītas xp̄o militauit. Ioh̓is at̄ dn̄m ip̄a natītas ꝓph̓auit quēceptū ex vt̄o ſalutauit. Idcirco etiā ioh̓is celebrat̉ natītas. qꝛ ioh̓es dei gr̄a datꝰ .ſ. et natꝰ eſt īinitio tꝑis gr̄e. qꝛ etiā gr̄aꝫ noui teſtam̄ti eratp̄dicaturꝰ. etiā ī pt̄o ē mūdatꝰ. Die qͦꝫ natītatis ioh̓is. qͣdā lucernas ml̓tas accēdūt. ī ſigͦ ficat̉ eꝰ eſſe natītatis diē. de dn̄s dixit. ille eratluc̓na ardēs lucēs. Octauo at̄ die a natītate p̄curſoris. vener̄t c̓cūcide̓ pueꝝ ẜm p̄ceptū legis. Et qꝛ ī c̓cūciſiōe tūc īpōebat̉ nom̄ puero ſicut īpōit̉ ī baptiſmo: ſb̓dit̉. Et vocabant noīe pr̄is ſui zachariā. Aos erat ātiqͦꝝ. īpone̓ noīa pr̄m pͥmogeītis. maxīe vnigenitisCōgrue at̄ īponebat̉ nomē ī c̓cūciſiōe. qꝛ nullꝰniſi abijciat carnalia qd̓ ſigͥficat c̓cūciſio dignꝰē vt nom̄ eꝰ ſc̓bat̉ ī libro vite. Et rn̄dēs mr̄ eꝰ di-domī. Capitu. vj.xit. Neqͣꝙͣ .ſ. vocabit̉ zacharias: ſꝫ pocabr̄ ioh̓eſHoc ſibi a deo reuelatū fuit: qꝛ a pr̄e muto didicit. Pr̄ etiā nutū ſigͦ de noīe īponēdo īterrogatꝰ. Per qd̓ videt̉ tm̄ erat mutꝰ. ſed etiaꝫſurdꝰ. poſtulauit ſigͦ non v̓bo pugillarē .i. tabu tantā qͣntū pot̓at pugillꝰ caꝑe. Un̄ ẜm vulgare romanoꝝ pugilla ē tabula ad ſc̄ bēdū. Dr̄ etiaꝫ aliqn̄ pugillaris calamꝰ ſtilꝰ gͣfiū ſc̓bimꝰ. Et ſcripſit ſic: dicēs. Ioh̓es eſt nomen eius dicit erit ſed ē. q. d. Iam ē impoſitū nomē adeo ab angelo. ego īpono ſꝫ īpoſitū indicoEt notandū. hoc nomē ioh̓es fuit ei ꝓpͥū.moꝓpt̓ pleītudinē gr̄e quā habuit. Scd̓o ꝓptertp̄s gr̄e qd̓ īchoauit. Tercio ꝓpt̓ excellētiaꝫ gr̄equaꝫ pͥmꝰ p̄dicauit .ſ. remiſſiōꝫ pct̄oꝝ. gr̄e collatōꝫ. Et mirati ſūt vniuerſi ſuꝑ ꝯueniētiacordantia int̓ pr̄eꝫ mr̄eꝫ de noīe pueri. ſeu de īpoſitōe noīs hmōi. Et tūc aꝑtū ē os zacharie reſoluta ē līgua eiꝰ. qꝛ quā vīxerat incredulitas. fides ſoluit. Per ꝯfeſſiōꝫ fidei ī ſcpͥto: quāv̓bis face̓ non poterat: meruit liberari. ſic ꝓpterv̓bū dubitatōnis demeruerat ligari. Quo factogr̄a noui teſtam̄ti reẜata .i. maīfeſtata on̄dit̉Et loq̄bat̉ bn̄dicēs deuꝫ bn̄ficijs oſtēſis c̓caNec mirū ſi loq̄bat̉. qꝛ prior ſuꝰ .ſ. deꝰ. dederat eibn̄dicite. bn̄dixit deū ẜm illud. Bn̄dicite ſacerdotes domī dn̄o. Et factꝰ ē timor magnꝰ ſuꝑom̄s vicīos eoꝝ. tīor .ſ. admiratōnis. de his quefacta ſūt ī ortu ioh̓is. ſcꝫ de partu ſenis et ſterilis: de impoſitōe noīs ſingl̓aris: de miraculoſareſtitutōe locutōis. vel tīor punitōis. qꝛ vidētesviꝝ religioſū. ꝓpt̓ heſitatōꝫ ſic punitū. timebātſibi oēs: ſcientes eēt tutū offende̓ deuꝫ. Etſuꝑ oīa mōtana iudee circūcirca diuulgabant̉oīa v̓ba hec .ſ. p̄dicta mirabilia. Et poſuer̄t oēs audierāt. ī corde ſuo .ſ. miracl̓a facta fuerātcōſiderantes. euētū rei tacite p̄ſtolantes: dicētes .ſ. intͣ ſe. Quis et qual̓ putas puer iſte erit?q. d. valde magnꝰ laudabil̓ erit. Nec miꝝ itaq̄rebāt de puero. etem̄ manꝰ domī .i. poteſtas diuina et virtus dei oꝑatiua erat illo .ſ. ioh̓e inmirabilibꝰ circa factis: ex qͥbus ratōabiliterconcludebat̉ magnitudo pueri. futura corā deoEt zacharias īpletꝰ ē ſpūſct̄o. et ꝓphetizās cāti diuine laudis fecit domīo: dicēs. Bn̄dictꝰ dn̄sdeus iſrl̓ ⁊cͣ. totū. Magna ē largitas dīne pietatis muneris eiꝰ. ſi ꝓmpti ꝑati ad accipiē ſimꝰ. ecce loq̄la. ſola ablata eſt diffidenti. ſpiritu prophetie ē reſtituta credenti. obi habūdauit delictū ſuꝑhabūdauit gr̄a. et itafrequēter ampliꝰ reddit dn̄s ꝙͣ ſuſtulerit. etiāqͦs ſanauit ī corꝑe. hos etiā in anima ſanauit.Un̄ Ambro. Uide ꝙͣbonus deꝰ. et facilis indulge̓peccatis. ſolū ablata reſtituit. ſed etiā inſꝑata cōcedit. Ille dudū mutꝰ ꝓphetat. Hec em̄ gr̄adei maxīa negauerat cōfitet̉. Nēo diffidat. nemo veteꝝ conſcius delictoꝝ. premia diuina deſꝑet. Nouit deus mutare ſententiā. ſi tu noueris emēdare delictū. Hec Ambro. Maria v̓otandē valefaciēs elÿzabeth zacharie. ac bn̄dicēs ioh̓i. r̄dijt ad domū hītatōis ſue ī nazareth: