Precurſorisꝙ bonū opꝰ nunꝙͣ diffendū ē. ne forte aliqͦ caſuſuꝑueniēte īpediat̉. maluꝫ b̓o vrgens ſꝑ differridꝫ. ſi forte aliqͥs caſꝰ ſuꝑueniēs īpediat. Quartovenit ī ciuitatē iuba. īgrediamur ⁊ nos ī cītatēiude .i. ꝯfeſſiōis ⁊ laudis dīne .ſ. in eccl̓aꝫ ad laudādū ⁊ obſeq̄ndū ibi. ⁊ in cītatē ꝯtēplatiuā celeſtē hirl̓m. ad ꝯfitēdū noī dn̄i. iudas eī ꝯfitēs int̓p̄tat̉. Quīto intͣuit ī domū zacharie. ītremus etnos ī domū zacharie. n̄ ſeq̄ntes cogitatōnes vanas. ſꝫ magis mēores mādatoꝝ dn̄i ad faciēduꝫea. zacharias eī mēorās dn̄i īterp̄tat̉. Sexto ſalutauit elÿzabet. ſalutēꝰ ⁊ nos elÿꝫ abeth creaturas faſtidiēdo. et ī ſolo deo ſat̉itatē nr̄i deſiberijſtatuēdo: qͥ ſolꝰ r̄plet ī hoīs deſideriū nr̄m. Elizabeth eī dei mei ſat̉ itas īterp̄tat̉. ⁊ īſuꝑ grāꝫ ꝑceptā coīcemꝰ ꝓxīo. ſic maria fecit elizabeth ⁊ puero. Ꝙͣcito aūt v̓go ſalutauit elÿzabeth. r̄pletꝰ ē ioh̓es ſpūſct̄o ī vt̓o. ꝓut repromiſſuꝫ fueratab angl̓o. ⁊ ſētiēs dn̄i pn̄tiā. p̄ gaudio ī mr̄is vtero exultādo ⁊ ſaltādo r̄pudiat. ac qͦſdam geſtꝰad ſil̓itudinē exultātis repn̄tauit. ⁊ quē līgua ⁊voce n̄ potuit. aīo exultāte ⁊ etiā motu ſalutauit. Aouebat̉ eī ī vt̄o. qͦi geſtiēs ſalutare ⁊ dn̄oſuo aſſurge̓: ac qͣi egredi vellꝫ ex vt̄o ⁊ ei occurre̓. Et tūc pͥmo p̄curſorē ſuū ih̓s ꝓph̓aꝫ fecit. qͥ īpt̉o exiliēs eꝰ aduētū euāgelizauit: et p̄curſiōisſue officiū īchoauit. qͣi etiā intͣ mr̄is viſcera iaꝫclamaret. Ecce agnꝰ dei. ecce qͥ tollit pct̄a mūdiUn̄ Criſo. Xp̄c ideo fecit mariā ſalutare elÿzabeth. vt ẜmo ꝓcedēs ex vt̄o mr̄is vbi hītabat domīꝰ. et ꝑ aures elizabeth īgreſſꝰ. deſcēdēt ad ioh̓eꝫ: ⁊ illic eū vnge̓t ī ꝓph̓aꝫ. Nā ſtatī vt vox exultatōis ꝯueīt ad aures eꝰ: exultās puer ꝓph̓auit. n̄ voce ſꝫ motu. hec Criſo. Dic īfās. dic proph̓aꝝ oīm maxīe. qͥ digne ſatis plꝰ ꝙͣ ꝓph̓a vocabe̓is. vn̄ tibi hec exultatō. Nōdū natꝰ es: ⁊ iaꝫ ꝓph̓as. Dn̄i aduētū agͦſcis. quē qꝛ voce ſalutare n̄potes: exultādo agis qd̓ potes. Ꝙletꝰ ei occurreres. ſi iā natꝰ eū vide̓s: cꝰ agnito aduētu exultādo obuiā ire conaris. Dein̄ r̄pleta ē etiaꝫ mr̄ſpūſct̄o: ꝑfiliū ⁊ meritis filij. Nō priꝰ repleta eſtmr̄ ꝙͣ filiꝰ. ſed filius repletꝰ. replet ⁊ mr̄em. Explenitudīe em̄ gr̄e qua xp̄c ſe receꝑat in maria.effudit ꝑ ſalutatōꝫ virgīs. grāꝫ ſanctificatōis iniohannē: que vlteriꝰ redundabat in matrē. Unde exultans ac tota exhilarata. et ſpūſancto accenſa. amplexat̉ virginē tenerrime: et pre gaudio exclamat magna voce. Filius intꝰ latēs docet quid mater exterius age̓ debeat. Spūs em̄infantis nō valētis clamare nec loqͥ voce ꝓpriafecit clamare mr̄eꝫ voce magͣ. Clamauit at voce magͣ. tū ī ſignū magne affectōnis. tū qꝛ magͣdei dona ꝯg̓uit. tū qꝛ illū ī vt̄o tenebat qͥ vox v̓bi erat. Quaſi gͦ magͣ vi elÿzabeth intꝰ ꝯmota n̄ſolū v̓ginē r̄ſalutauit. veꝝetiā voce magͣ clamauit: nō tā clamoſa. ꝙͣ deuota. qꝛ n̄ clāor ſꝫ amorſonat ī aure dei. Un̄ iſta magͣtudo magis ē ītelligēda rōe deuotōis int̓ioris. ꝙͣ ſoni ext̓ioris. Deuotō eī magnꝰ clāor ē: ita vt uſqꝫ ī celū audiat̉.Quid īqͥt dn̄s moyſi tacēti clamas ad me: qͥ tn̄nō clamabat ad deū clāore oris: ſꝫ deſiderio cor-domī. Capit. vj.dis: Un̄ Augꝰ. Clamor ad dn̄m ē intentō cordis⁊ flagrātia dilectōis. qꝛ ſꝑ petit̉ qd̓ optat̉. Etdixit elÿzabeth. Gn̄dicta tu int̓ ml̓ieres .i. ſuꝑoēs ml̓ieres: ⁊ int̓ bn̄dictas. bn̄dictōe inſignis.Nulla .n. tāte vnꝙͣ gr̄e ꝑticeps fuit aut eē pot̓itBn̄dicta es: ⁊ ampliori bn̄dictōe cumulaberis.Et bn̄dictꝰ ſit fructꝰ vētris tui: ꝑ quē bn̄dictō venit alijs. Qui ẜm qd̓ hō bn̄dictꝰ ē bn̄dictōe gͣtiequippe plenꝰ dono oīm cariſmatū. Bn̄dictꝰ etiābn̄dictōe gl̓e. ẜm qd̓ deꝰ ab et̓nō ⁊ uſqꝫ īeternuꝫNō qꝛ tu bn̄dicta. iō bn̄dictꝰ fructꝰ ventris tui:ſꝫ qꝛ ille p̄ueīt te ī bn̄dictōibꝰ dulcedīs iō tu bn̄dicta. Bn̄dicta arbor. bn̄dictꝰ ⁊ arboris fructꝰ.Bn̄dicta v̓ga de radice yeſſe. bn̄dictꝰ et flos qͥ detali radice aſcēdit. Gn̄dicta tal̓ mr̄: bn̄dictꝰ ⁊ talis filius. Bn̄dicta ē maria ab angelo ſupra. qꝛtriūphātis eccl̓e ruinā reꝑauit. ſꝫ hic ab elÿzabeth qꝛ militantē eccl̓aꝫ. quaſi iā mortuā ſuſcitauit. Ubi beda. Eadē voce ab elÿzabeth. qua agabriele bn̄dicit̉: quatenꝰ ⁊ angelis et homībusveneranda monſtret̉. Et notanduꝫ ꝙ quinqꝫfructus colligunt̉ ex beata virgine. Primus eſtventris: et hic ē generatō ꝑ quā fructū vite coīcauimꝰ. Secūdus ē fructꝰ mētis. ⁊ hic ē ꝯpaſſioquā habet ad afflictos: et ſuꝑ peccatores. Tercius eſt oris: et hic eſt oratō. Quartus eſt oꝑis:et hic ē ꝓtectō. Quītꝰ ē noīs: ⁊ hic ē deuotō q̄ habet̉ ex bn̄dicto noīe eiꝰ. etiā a ſceleratis. ita vtī oībus ꝑicul̓ ab oībꝰ īuocet̉. Et vn̄ hoc mihivt beniat mater dn̄i mei ad me. i. qua mea iuſticia. qͥbꝰ meis factis vl̓ meritis. accidit hoc mihiſ. ſte̓ili ⁊ ſeni ⁊ ẜm r̄putatōꝫ hoīm maledicte. vtmr̄ dn̄i mei .ſ. v̓go fecūda ⁊ bn̄dicta. veīret ſic humil̓r deuote ⁊ reue̓nter ad me ẜuā ⁊ ācillā ſuā.q. d. null̓. neqꝫ ſct̄itas. neqꝫ religio. neqꝫ nobilitas aliqͣ hoc mihi p̄ſtitit. vt tāto honoe̓ tantaqꝫbt̄itudīe fierē digͣ. ſꝫ ſola dei gr̄a. Ego potiꝰ debui ire ad te: ſꝫ tua tuiqꝫ filij hūilitas te coegitveīre ad me. Et notādū ꝙ mr̄ dn̄i veīt ad pctōres ꝑ ꝯpaſſiōꝫ. īꝙͣtū ē amaꝝ mare dās eis amaritudinē ꝯtͣtōis. veīt ad opp̄ſſos ꝑ ꝓtectōꝫ īꝙͣtūdn̄a liberās eos: veīt ad meſtos ꝑ ꝯſolatōꝫ. inꝙͣtū ſtella letificās eos. vn̄ augꝰ. Sct̄a maria ſuccurrę miẜis: ecce pͥmū. iuua puſillanimes: ecceſcd̓m. r̄foue flebiles: ecce t̓ciū. Et d̓a bn̄dct̄a eſ⁊ bn̄dic. fruc. vē. tui. ⁊ admiror d̓ hūilitate viſitatōis tue ꝓpt̓ magͣficētiā v̓tutis q̄ apꝑet ī te. Ecce eī ī tuo aduētu ⁊ ſalutatōe n̄ ſolū ego. ſꝫ et īfās ī vt̄o meo gͣtulat̉: ⁊ qd̓ voce n̄ pt̄ gaudio fatet̉. ſic elÿzabeth miracl̓m ⁊ īcarnatōꝫ v̓bi cogͦuit: ⁊ mariā eē mr̄eꝫ dn̄i ⁊ deo plenā intellexit.Intellexit qͥppe ꝑ ſpm̄ ſct̄m qͦ r̄pleta erat. qꝛ exultatō īfātis illiꝰ ſigͥ ficae̓t veīſſe mr̄eꝫ eꝰ. cꝰ ip̄ep̄curſor erat futurꝰ: et iō q̄ an̄ erubeſcebat onꝰꝑntis. dūadhuc neſcie̓t miſteriū r̄ligiōis. iā bn̄dicit. ⁊ q̄ ſe occl̓tabat qꝛ ꝯceperat filiū. iactat ſeqꝛ gene̓abat ꝓph̓aꝫ. Elizabeth et̄ q̄ ī occl̓to etſecreta īſpiratōe ꝯgͦue̓at: his qͥ ſil̓ aderāt palameuāgelizabat dicēs. Et bt̄a q̄ credidiſti .ſ. āgeloqn̄ ꝑ aſſēſū fidei ꝯcepiſti. quoniaꝫ ꝑficient̉ amplius in futuro ea q̄ dicta ſunt tibi a dn̄o. ſcꝫ ꝑ