De conceptōneſola eēt. nā quēad̓modū ſola. cui tot libri adeſſēttot archāgl̓i. cōt ꝓph̓e. Deniqꝫ gab̓el vbi eā r̄uiſe̓ſolebat: īueīt. Un̄ alubi hiero. Hēbis cellulā q̄ teſolū capiat: īmo n̄ eris ſolꝰ. āgelica tecū t̉ba b̓ſabit̉. tot ſocij qͦt ſct̄i. lege euāgeliū. fabl̓at̉ tecūih̓s: replicab̓ apl̓os vl̓ ꝓph̓as. nūqͥd pot̓is taleꝫaliū tuis ẜmonibꝰ hr̄e ꝯſortē? Et bern̄. Nūꝙͣ minꝰ ſolꝰ ſū ꝙͣ qn̄ ſolꝰ ſū. Credēdū aūt. ꝙ tūc erat tota abſtracta ī deuotiſſīa orōe. vl̓ ī intīa ꝯtēplatōe. ꝯſurgēte forte tūc ſpēal̓r ex meditatōne ſuꝑſalute generis hūani. qͣlr̄ .ſ. ꝑ v̓ginē debebat ſaluari. Un̄ etiā qͥdaꝫ dicūt eā tūc actu legiſſe illd̓Iſa. Ecce v̓go ꝯcipiet ⁊cͣ. In hoc igr̄ actu tā ītime ꝯtēplatōnis. qͦ erat deo total̓r coadunata. ingreſſꝰ ē angl̓s ad eā. Rōabile .n. videt̉. ꝙ qn̄ corꝑal̓r ſibi voluit vniri v̓bū eternū: tūc ip̄a ſpūal̓r ſibi fuerit vnita ī ꝯtēplatōis actu. Ingreſſus itaqꝫ angelꝰ ad v̓ginē ī thalamo ⁊ ꝯclaui domūcl̓e ſue manētē. Et ei ad ſēſū corꝑali viſiōe: ⁊hūana ſp̄e apparēs ait. Aue gr̄a plēa. dn̄s tecū:bn̄dicta tu ī mulieribꝰ. Angelꝰ ī hoīs forma apparēs. qͣi exēplo docuit: qꝛ deū īcarnari. ⁊ ſpūmcorꝑari nūciauit. Quia .n. illū nūciauit. qͥ in ſeīuiſibil̓. corpꝰ viſibile voluit ex v̓gine ſume̓: congrue debuit corꝑali ſp̄e appare̓. Formauit at̄ āgelꝰ ſibi corpꝰ lucidū. Quia ẜm Augꝰ. facie rutilās ⁊ veſte choruſcās. v̓gini apꝑuit. Cōueniēterv̓o annūciat̉ v̓gini incarnato b̓bi: vt .ſ. priꝰ ip̄mꝯcipiat mēte ꝙͣ carne. Mutās gͦ āgelꝰ nomē euedīc v̓gini aue: īdicās eā ab oī ve liberā. Que bene gr̄a plena dr̄: qꝛ alijs ad mēſurā gr̄a dat̉. hecaūt ſola. grāꝫ quā nll̓a alia meruerat. ꝯſecuta ēvt gr̄e reple̓t̉ aucͣtoe̓. Que cū gr̄a plēa ſit. pͥꝰ etiaꝫ ꝙͣ ꝯcipiat. pꝰ ꝯceptōꝫ qͣnta dei habūdet grāmqͥs cogitae̓ poſſit. Un̄ hiero. Et bn̄ plena. qꝛ ceteris ꝑ ꝑtes p̄ſtat̉ gr̄a: marie v̓o ſimul ſe totā īfudit gr̄e pleitudo. Ue̓ gr̄a plēa: ꝑ quā largo ſct̄iſpūs ymbre ſuꝑfuſa ē oīs creat̉a. Que cel̓ deditgl̓aꝫ: t̓ris deū. pacēqꝫ r̄fudit hoībꝰ. fidē gētibꝰ. finē vicijs. vite ordinē. moribꝰ diſciplinā. Dr̄ qͦꝫ eidn̄s tecū .ſ. ſit ī vt̓o. qͥ ē tecū ī aīo: adīpleat ventrē. qͥ adīplet mentē. Tecū nō tm̄ ꝑ eſſētiā. potētiā. ⁊ pn̄tiā. qͣlr̄ ē in oībꝰ rebꝰ. nec ſolū ꝑ grāꝫ eomō qͦ ē ī ſct̄is hoībꝰ: ſꝫ etiā ꝑ carnis aſſūptōꝫ detuis puriſſimis ſāguībꝰ. Ubi nota ꝙ etſi totaſalutatō āgl̓ica ſit v̓gini gͣtiſſīa iſta tn̄ clauſulaſ. dn̄s tecū. potiſſīe eā delectat: et iō ſingl̓ari deuotōe dicēda eēt. lꝫ .n. iā erat cuꝫ v̓gīe. nouū tn̄miſit nūciū: qꝛ mō ſingl̓ari voluit eē ſecū. hec etiā ſola p̄ oībꝰ ml̓ieribꝰ ⁊ ſuꝑ oēs mulieres bn̄dicta p̄dicat̉. Oīs .n. ml̓ier ſb̓iacꝫ maledictōi d̓ipl̓ legis: nā corrupta ſubiacꝫ maledictōni dei. qͥait. in dolore ꝑies: v̓go maledictōi legis. ī qͣ eratmaledicta ſteril̓. Sꝫ maria vtrūqꝫ maledictū vitauit: maledictū dei. qꝛ v̓go ꝑmāſit. maledictuꝫlegis: qꝛ filiū habuit. Un̄ ip̄a p̄miceria v̓ginumdū pͥmo v̓gītatē ſuā deo obtulit. maledictū legiſaboleuit. Et merito bn̄dicta dr̄. ꝑ quā mūdus amaledictōe liberat̉. Et notādū ꝙ ſuꝑ hāc ſalutatōꝫ nūꝙͣ hō ꝑuenie̓ valebit. nec aliqͦs excellentiꝰ. dulciꝰ ⁊ gͣtiꝰ. bt̄aꝫ v̓ginē ſalutare poterit: ꝙͣSaluatoris nr̄ihac ſalutatōe. quā ip̄e deꝰ pr̄ dictauit ⁊ ꝑ āgl̓mei deſtīauit. In cꝰ v̓bis ſingul̓. dulciflua īplicāt̉miſteria. Nā deꝰ pr̄ ſua om̄ipotētia eā ꝯformauit. vt eſſꝫ īmunis ab om̄i ve. qd̓ īportat iſtud v̓bū aue. Filiꝰ qͦꝫ dei ſua ſapīa ſic eā illuſtrauit vteēt p̄claꝝ ſydꝰ quo celū ⁊ terra illuſtrāt̉: qd̓ notat hoc nomē maria: qd̓ ſonat idē qd̓ maris ſtella. Sp̄ſſct̄us et̄ tota ſua dīna dulcedīe eā penetrādo. ſua gr̄a eā tāgr̄oſā effecit. vt oīs qͥ q̄ſieritꝑ eā grāꝫ īueniat: qd̓ innuit̉ ī his v̓bis gr̄a plena. In hoc aūt verbo. dn̄s tecū. āmonet̉ illiꝰ ineffabil̓ vnionis oꝑatō. quā tota trinitas in ea ꝑfecit. cū ſue carnis ſub̓aꝫ. dīne nature ī vna ꝑſona cōpl̓auit ita vt deꝰ fieret hō ⁊ hō deꝰ. Quid īilla hora gaudij ⁊ dulcedīs habuerit: nullꝰ vnꝙͣhoīm ad plenū exꝑiri potuit. per hāc clauſulābn̄dicta tu ī ml̓ieribꝰ: oīs creat̉a mirādo agnoſcit ⁊ teſtat̉ eā bn̄dictā ⁊ exaltatā ſuꝑ oēꝫ creaturā tā celeſtē ꝙͣ t̓ reſtrē. Per bn̄dictꝰ fructꝰ dentris tui bn̄dicit̉ ⁊ extollit̉ excellētiſſimꝰ fructꝰ vētris virginal̓. q̄ oēꝫ creaturā viuificauit. ſct̄ificauit ⁊ īet̓nū bn̄dixit. Ip̄a v̓o v̓go maria vt ſalutatōꝫ āgl̓i audiuit. t̄bata ē ⁊ nihil rn̄dit. Nonfuit tͣbata tͣbatōne īcredulitatis. ſicut zacharias vl̓ alia rōe culpabili. nec de viſiōe āgl̓i. qꝛ angelos vide̓ ſolita erat: ſꝫ t̄bata fuit. prīo ẜm criſoſ. ꝓpter noue apꝑitōis ſpēꝫ. qꝛ etſi cōſueta fuerit vide̓ angelū. nūc tn̄ nouo mō apꝑuit ei ſumpta ſpecie corꝑali: ⁊ cū ingēti luīe ⁊ ſplēdore. exhoc aliqual̓r ꝑterrita fuit. Un̄ cātat̉. Et expaueſcit v̓go de luīe. Scd̓o ꝓpt̓ dirginal̓ pudicitie ve̓cūdiā: qꝛ (vt dīc ambro) trepidare v̓ginū ē. ⁊ adoēs viri īgreſſus paueri. om̄s viri affatꝰ pereri.Tercio ꝓpt̓ noue ſalutatōis formā quā ẜmo eꝰīge̓bat. Un̄ Ambro. Bn̄dictōis nouā formulaꝫmirabat̉: q̄ nuſꝙͣ ē an̄ aꝑta. ſoli marie ſalutatōhec ẜuabat̉. Quarto ꝓpt̓ laudatōis excellētiāqͣ angelꝰ ī ſuo ẜmōe eā laudauit. Sct̄e .n. mēteſhūiliuꝫ. ꝙͣto ampliꝰ laudibꝰ attollūt̉: tā tomagistimēt. Turbata gͦ fuit ex ve̓cūdia v̓tuoſa ⁊ hōeſta: ſꝫ nō ꝑturbata. vn̄ tāꝙͣ prudēs ⁊ cauta ⁊ tota pudoroſa: nihil rn̄dit. cogitās intͣ ſemetip̄aꝫde nouitate tal̓ ſalutatōis. ⁊ dictū examinās. nōnō eī ſic ſalutare angeli ꝯſueuerāt eā: nec vnꝙͣtalia loq̄ntes audierat. In qͣ ſalutatōe cū vide̓tſe de tribꝰ ꝯmēdari: n̄ pot̓at huīl̓ dn̄a nō t̄bari.Cōmēdat̉ .n. ꝙ eēt gr̄a plena: ⁊ ꝙ dn̄s eēt ſecuꝫ⁊ ꝙ eſſet bn̄dicta ſuꝑ om̄s mulieres. At humil̓dn̄a nō poterat ſuā ꝯmēdatōꝫ ſine rubore ⁊ turbatōe audire. qꝛ verꝰ humil̓ de laudibꝰ ⁊ honoribꝰ erubeſce̓ ſolet ⁊ dole̓. Un̄ Bern̄. ꝙ turbata eſtfuit ve̓cundie v̓ginal̓. ꝙ nō ꝑturbata fuit fortitudīs: ꝙ vere tacuit ⁊ cogitauit. fuit prudētie ⁊diſcretōis. Tūc āgelꝰ ītuitꝰ v̓ginē: ⁊ varias eāſecū volue̓ cogitatōes facillīe dep̄hēdēs ⁊ cāꝫ ſuetͣbatōis ꝯgnoſcēs ꝯſolat̉ pauidā: cōfortat timētē. ac qͣi notā familiariter ex noīe vacās: ne tiere debeat. benigne ꝑſuadet. ⁊ iubet dicēs. Ne tīeas maria. nec de laudibꝰ qͣs tibi dixi pe̓cūderis:eſt eī v̓itas ī eis. Nec ſolū es gratia plena ſꝫ etiātoti generi humano grām ml̓tiplicē recuperaſti