b8 0manus meas ad proximi neceſſitateꝫ multotiēs nō extendi pedibus ad iniquitatē cucurri quid plura dicaꝫ aplanta pedis uſqꝫ ad uerticē capitis nō ē in me ſanitascerte niſi in ligno crucis moriens adiuuaſſes me dignaerat ī inferno habitare aīa mea. Ego pie ieſu ſuꝫ parstanti p̄tii pro me fudiſti ſanguinē tuū ptioſuꝫ nō me refutes. Ego ſuꝫ ouis q̄ erraui require eā paſtor bone etappone eā ouili tuo ut iuſtificeris ī ſermonibꝫ tuis. nāpromiſiſti mihi quacūqꝫ peccator īgēuerit hora ſaluuserit. Bolēs factus ſuꝫ iniquitates meas ego cognoſcoet delicta mea corā me ſunt. Vere nō ſuꝫ dignus uocari filius tuus qr peccaui ī cælū et corā te. Auditui meodabis gaudiuꝫ et lætitiā. Auerte faciē tuam a peccatismeis dele īiquitates meaſ ſecūdū magnā miſericordiātuā. Ne proiiciaſ me a facie tua non ſecunduꝫ peccatamea facias mihi neqꝫ ſecundū iniquitates meas retribuas mihi ſꝫ adiua me deus ſalutaris meus et ꝑꝑ honorē nominis tui libera me Benigne ſac ī bona uoluntate tua ut ihabitē ī domo tua oībus diebꝫ uitæ mex īſeculuꝫ ſeculi cuꝫ habitātibꝫ in ea laudē te. Surge propera ſpōſe dulciſſime aīæ meæ et noli cōſiderare ꝙ fuſca et nigra ē peccatis. Oſtende illi faciē tuaꝫ ſonet uoxtua in auribꝫ ſuis: Dox tua dulcis et facies tua decoraNe auertas eaꝫ a me et ne declines hac hora a ſeruotuo. Ne trahaſ me in aīas ꝑſequētiū me expecto te domine Eredo uidere bona dn̄i in terra uiuētium. Beniergo dilecte mi egrediaur ī agrū. Dideāuſ ſi floreat uinea: Cōuerte plāctum meū ī gaudiū mihi: Inclina adme aurē meā accelera et de hac lachrymaruꝫ et miſeriaruꝫ ualle eripias me hæc ubi uir ſactiſſimus continuatis lachrymis et māibꝫ ī cælū erectiſ dixit parūꝑ ſiluitDeinde fratres intuens dixit. Precipio uobis filii meidilectiſſimi ꝑ uirtutem et nomēn dn̄i ieſu chriſti ut corpus cum diſſolutū fuerit in terrā prope p̄ſepe dn̄i meinudum ſepeliatis ut illud ferat ſecuꝫ rediēs quod ueniēs apportauit. nudus inde egreſſus ſū nuduſ reuertarilluc. Societur terra terræ nō decet terrā ſociare lapidibus. Appetit enī naturaliter ſuū ſimile quodlibet teꝝrogo uos ut̓ dn̄i mei corpus afferatis: quatinuſ in ſuolumine uideā lumē ut firmās ſuꝑ me oculos ſuos detmihi intellectuꝫ et inſtruat me in hac uita qua gradiorTunc quidā fratrū ad locuꝫ accedens ſacratiſſimuꝫ corpus ieſu chriſti obtulit: quod ubi uir dn̄i uidere potuitnobis ei auxiliātibꝫ proſtrauit ſe in terrā pronus uoceet lachrymis quātuꝫ poterat clamās dn̄e quis ego ſuꝫut ſim dignus ut ſub tectū meuꝫ intres meruit hoc peccator homo: Terte dn̄e nō ſuꝫ dignuſ nūquid ego melior ſum ꝙ omnes patres mei; Tu moyſi noluiſtiunoictu oculi te monſtrare: Cur nunc tantum te humiliasut patiaris ad hominē deſcendere peccatorē et publicanum: Et nō ſolum cum illo manducare uis ſed teip̄mab illo māducari iubes. Cum prope illū eſſet ſacerdoserigens ſe uir glorioſus genibus flexis eum cunciis tuētibus magniſ lachrymis et ſuſpiriis et ꝙͣ plurieſ percutiens pectus ſuū dixit tu es dus meus et dōinuſ meuſqui pro me paſſus es ā forte alius; Terte tu es ille quicum deus eſſes ſolus ante omnia tempora et ſine prīcipio genitus a deo patre æterna et inueſtigabili generatione qui cum ipſo patre et ſpiritu ſancto uiuus deuſes permanens illud idem quod eras et es intra uniuspuellæ corpuſculum te clauſiſti factus homo ſicut ſumDere et deus et homo es Sic enim in uirginali uterohominem ſuſcepiſti qd̓ nec ſine hoīe deuſes nec ſinedeo homo ꝙͣuis nec diuinitas ſit humanitas nec humanitas ſit diuinitas. Non ſunt confuſa naturæ ꝙͣuisſit una eademqꝫ uitæ perſona. Nōne es caro et fratermeus. Vere ſic famē habuiſti ſitiſti fleuiſti meas infirmitates habuiſti ut ego. Sed tamē in te peccandi infimitas non fuit et defectus ut in me. Non enim peccar̄potuiſti ut ego in te fuit corporaliter et eſt omnis plenitudo gratia non enim tibi data fuit gratia ad menſurāTua enim anima ſtatim cum u̓ita īſeparabiliter fueritdiuinitati: omnia perfecte ſciuit et potuit quæ ipſa poteſt diuinitas quātuꝫ ad diuinā naturaꝫ q̄ in te eſt æterno patri deo æqualis es. Sꝫ ob illā quam pro noſtraaſſumpſiſti redemptione humanitateꝫ minor es: nec tamen eo aliquod incurris uituperiuꝫ: Tu nempe ille esquem in iordanis alueo baptizante Ioanne ſubito uoxpaterna cælitus introiuit. Hic inquiens eſt filius meusdilectus in quo mihi bene complacui ipſum audite. Etſpiritus ſanctus in te ut columba deſcendens te unumeſſe cum patre et eundem in ſubſtantia declarauit. Tune bone ieſu pro me crucis tam grande in tuo iſto qd̓præſens cerno corpore ſubiſti ſuppliciuꝫ ut mortē quāmeis incurreraꝫ flagitiis interimeres: animas antiquorum quas dudum diabolica poteſtas miſeras infernalibus manſionibus retinebat recuperares et iotam humanam naturam q̄ corruerat ī mortem perpetuaꝫ tuocum ipſa pacificato patre ad uitam interminabileꝫ tuoquem pro ipſo fudiſti precioſo ſanguine reuocareſ? Tuius quidem uitæ die reſurgens tertia de illo in quo iacuiſti barathro certitudinem firmiſſimā cōprobaſti quoquidem noſtra ſolidata eſt ſides et aucta ſpes ut ſicut īcorruptibilis impaſſibilis et īmortalis reſurrexiſti itaſimiliter et nos reſurgemus. Iu certe bone et pie dn̄epoſt tuaꝫ mirabilē et ſingularē reſurrectionē quadragita expletis diebus quibus experientia lucida indicioꝝmultipliciuꝫ te ab inferniſuiuū reſurrexiſſe declaraſti:et ut nulla dubitationis oriretur caligo ad cælū cunctiscernētibꝫ apoſtolis tua uirtute propria aſcēdens mihiqꝫ ianuas reſerās paradiſi ad dei patris omnipotentiſdextrā cūſediſti ubi ſine fine ſedes Tu īſuꝑ bone ieſua deo cōſtitutus iudex uiuorū et mortuorū ſicut in illoaſcendiſti die ita ī tremēdo et horribili uniuerſalis iudicii die deſcēdens reddere ſingulis ſecundū oꝑa q̄ fecerūt. Corā te certe tūc procidēt reges oēs oīs ſtrata eritdōinatio te tūc oēs tiebunt qui te nūc contēnūt. Quidtibi tunc īſelices qui nūc cuꝫ malefecerint gloriātur dicent qui te oīa ſcientē cernēt quibꝫ āplius nullū erit remediū miſericordiæ. Quid ī cōſpectu tuo potentis oīacernētis oīa et ſolū qd̓ iuſtū ē iudicantis facient miſeriqui totū ſuū ī uāitatibꝫ mūdi et flagitiis amiſerūt tp̄usplus diuitiis fallacibꝫ ꝙͣ tibi inſiſtētes plus filios et filias et mūdi gloriā momētaneā ꝙͣ te diligētes cū tuuꝫerga eos iratū cernēt uultū? cū tā ſeuerā expectabuntſentētiā? cū eos d minio quoqꝫ cogitāine et propria accuſabit cōſciētia et dmonū caterua et ſimul q̄libet catura ꝙͣ te dū offēdēdo offēderūt eū uidebūt ſtatī cū ſn̄iaur̄a fuerit diuulgata ſe adepturos tormēta quibꝫ et corpus et aīa ſimul cruciabitur cū diabolis ſīe fine nullūinde inꝑpetuuꝫ refrigeriū expectantes De ue miſerisqui te ī iſto tābreui tꝑre uiliſſimiſ bōis tp̄oralibꝫ ebriiq̄ nō ſolū īopiā nō auferūt ſuiſ poſſeſſoribꝫ ſed et ipſaſuā faciūt īdulgentiaꝫ negligēt es in beluas redigūturDe ue qui ſaltē hoc tior peccar̄ et tuā iracūdiaꝫ prouocar̄ nō deſinūt ſi tuo amor nolūt ut tenētur. ſꝫ quomōpie ieſu tu cuiuſ tāta ē magnificētia ut nulla q̄at explicare creatura quē cæli mar̄ et oīa q̄ ī eius ābitu cōtinēturcaꝑe nō poſſūt Qui idē totus ubiqꝫ locoꝝ p̄ſēs eſ necintuſ īcluſuſ ne⁊ extra excluſuſ idē ī cælo ad pr̄iſ dxtrāoīū ſuꝑnoꝝ ciuiū beatitudo ei glr̄ia q̄ tuæ celſitudinisſpeciē cōtēplātur idē ī terrā pugillo ip̄aꝫ cōtinēs et cōcludēs idē in mari et ī abyſſiſ ad nutū regēs oīa et cōſeruās idē ī īferno potēter dn̄ās ſub tāta pāis breuitate cōtinēs nō ꝑticulariter ſꝫ ītegre et ꝑfecte ac ī ſeꝑabiliter Oineffabilis admiratio O omniū nouitatuꝫ noui