Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
685
Einzelbild herunterladen
 

Qui ſine caritate ē ſine deo ē qꝛ deus caritas ē et caritas ē deuſ Qui manet ī caritate in cælo cœpit habitare In cælo una ē caritaſ omniū beatorū Ubi caritas uera ē ibi inuidia nulla ē ibi ambitio nulla cognoſcitur necmurmuratio: non detractatio nec irriſio Sed ē omnibꝫuna et eadē uolūtas Hoc ſcitote fratres quia ſi non habetis caritatē perfectaꝫ ſub diabolica poteſtate eſtis necultra deus uobis habitat: et qui ſine deo eſt in infer ē Iccirco prædilectiſſimi filii mei hortor uospus habetis ne ī uacuum gratiaꝫ dei recipiatis. Gratiadei omnibꝫ data ē per mortē filii eius Puꝫ tēpore iſtobreuiſſimo uiuimus ſeminemus quia poſtmodū ſuopore metemus Breues dies hominis ſunt præcidituruelut a texente uita noſtra tāꝙͣ ſur mors uenit mortuus fuerit homo ſimul eo deſcēdit gloria dōuseius Piuites ī bonis quāuis minimis ducut dies ſuoset in puncto ad inferna deſcendūt: Opera cuiuſlibet ſequutur illū per raruꝫ ē ut hominis cuius ſemper malafuit uita bona fuerit mors ſiue maluꝫ ſiue bonuꝫ tēporiſto ſecerimus illud ideꝫ poſt finē mortis īueniemus:Non expectetis quia tēpus. illud acceptabile ē lucēhabetis non ambuletis ī tenebris Qui ambulat ī tenebris neſcit quo uadit Lux noſtra chriſtuſ ē quæ lucet intenebris et illuminat omnē homineꝫ ueniēteꝫ in huncmūduꝫ ut ergo filii lucis ſitis et tenebræ uos comp̄hēdāt ad ipſū accedētes lapidē uiuū ab hoībꝫ quidē reprobatū ado aūt electū et glorificatū ip̄i tāꝙͣ lapideſ uiui ſuꝑædificāini et ī oībꝫ exhibeatis uoſmetip̄os tāquādei miniſtroſ ī multa patiētia et tribulationibꝫ et neceſſitatibꝫ ī āguſtiis ī plagis ī carceribꝫ: ī ſeditionibꝫ: ī laboribꝫ ī uigiliis ī ieiuniis ī caſtitate i ſciētia lōganimitate etſuauitate ī ſpiritu ſancto ī caritate ficta ī uirtute deiNon ſit inter uos mendacium. Omnis uir mendaxabominabilis deo: Eſt enim ueritas deus et ueritatiobſtat mendacium. Omne fugiatis uerbum ocioſumꝘe quolibet eniꝫ uerbo ocioſo et uano reddemus doī rationē. Silētia diligite: Vbi ē multiloquiuꝫ ibi frequēter mendaciuꝫ. Obi mēdaciuꝫ ibi peccatū: Sermoidicat qualis eſt. In ore ſacerdotis uel monachi nul unquam ſit uerbū ī quo ſonet chriſti nomendiuinaꝫ rum inet legem. et eniꝫ qui ī lege meditatur dieac nocte abiēs ī cōſilio īpiorū neqꝫ ī uia peccatoꝝerit tanquam lignū plantatu ſecus decurſus aquarū cuius folia decidēt: ſed dabit fructū ī tp̄e ſuo et omniaq̄cūqꝫ fecerit ſēꝑ proſꝑabūtur. Certe nil nocet homini mala ſocietas Talis eniꝫ efficitur quliuꝫ ſocietate fruitur. Nūquaꝫ agno lupus habitat uir caſtuscerte luxurioſi ſocietateꝫ aufugit: pluſꝙͣ īpoſſibile putouirū diutius ꝑmanere ī bonis operibꝫ qui maloruꝫ aſſidua cōuerſatiōe utitur pſalmiſta ſcto ſcus eris et uiro īnocēte īnocēs eris et electo electus eris et ꝑuerſo ꝑuerteris. Sicut eniꝫ mala cōuerſatio nocetita bona prodeſt. Nullus huic poteſt theſauro cōparari qui bonam īuenit ſocietatē uitā īuenit diuitiis affluitcerte uerū dicā rarū bonuſ uel malus efficitur niſiob ſocietatis cāꝫ. Pueri cor tanquā tabula ī qua nilipictuꝫ ē fore dicitur Illud ergo qd̓ a ſocietate recipit uſqꝫad ſenectam retinet ſiue bonū ſiue malū ſit. Raro cumiuuene iuuenis habitet. ignis ſi apponatur igni calorē extīguit ſꝫ enutrit. Sēꝑuir quē delectat ſapiētia ſe maiori xtate et ſapiētia ſocius exiſtat. Alioquinſi ſimili ſocietur aſſidua ſocietate de ſtultitia in ſiultitiaꝫdelabetur. Ante aūt oīa filii mei nolite iurare oīo neqꝫper cælum neqꝫ per terram neqꝫ per aliud quodcunqꝫiuramētū. Sit aūt ſermo ur̄ ē eſt non Cuius ore frequens ſonat iuramentū ī ipſo homine parua eſt deignitio et dilectio: Si ē qd̓ iuro deuꝫ eſſe nego: præceptuꝫ enim dei prohibet Non aſiumatiſ nomen dei inO8 9uanū. Prationibꝫ īſtate cōtinuis multū ualet frequenset deuota oratio Oratio homineꝫ a terra eleuat: adleſtia uehit et facit hominē cum deo loqui Gratias abeodē obtinet dūmodo ſit deuota et mixta lachrymisMultum ualet oratio ſrequēs cōſperſa lachrym is adpromerēdā diuinā clemētiā ad exauditionis beneficiūobtinuit. Exechias ſtatim gratias a dn̄o ſuis lachrymiſet orationibꝫ ut mutaret ſentētiā quā ſibi idixerat: Liberauit dominus Suſannā a iuditio diræ mortis propterorationē et. lachrymas Orationibꝫ Veliæ cæluꝫ deditpluuiam quod clauſuꝫ fuerat tribꝫ annis et mēſibꝫ ſexſi quo egetis petatis a dn̄o orationibꝫ et lachrymis infide nihil dubitāte Quid qui fidem habet ueram ut gra ſinapis quicquid petierit fiet ſtatiꝫ ſibi Idē domninuſeſt diues in omnibus qui tunc erant et nunc Spes ueſtra et gaudiuꝫ ueſtrū cogitatio ueſtra et deſideriumueſtruꝫ ſit ſemꝑ Quoniam ex ipſo et ī ipſo et per ipſumſūt omnia ī quo uiuimus per quē moriemur et ſumusſine quo penitus nihil ſumus Iam filii mei non multaloquar uobis uēit .n. hora ad quā natuſſuꝫ: hac conditione huc ueni ut exireꝫ Nunꝙͣ natus fuiſſem ſi mori debuiſſem Suo proprio non pepercit deus filioſed pro nobis omnibus fecit mori in crucis ſtipite Percuius mortē morſ noſtra mortua ē Nemo eniꝫ noſtrūſibi uiuit uel moritur Siue enim uiuimus domino uiuimus Siue morimur domino moriur Siue ergo uiuimus ſiue morimur domini ſumus In hoc eniꝫ uocatur chriſtus dominus uiuoꝝ et mortuorū: Si enī chriſtus mortuus eſt non certe ſeruus maior domino ſuoIccirco et nos moriemur Si eniꝫ reſurrexerit habēusſpeꝫ firmiſſimā et nos reſurgemus. Et ſi chriſtus ſicreſurrexerit ut amplius moreretur certe et nos poſtreſurrectionem noſtram nunꝙͣ moriemur Sed ſempercuꝫ ipſo ī gloria ſtabimus eniꝫ mortuus fuit noſterhomo chriſtus ſimul mortuuſ ē ut deſtrueretur corpuſpeccati ut fieremus unū corpus illo Iccirco ſi reſuirexit et nos reſurgemus illo qui fuimus mēbra eiusSi aūt et chriſtus non plus morietur et nos ſimiliter.Quo quidem dilectiſſimi filii mei ſi nūc morior credoqd̓ redemptor meus uiuit et in nouiſſimo die de terraſurrecturus ſum et rurſuꝫ circūdabor hac pelle mea etin iſta propria carne uidebo ipſum ſaluatorem. Quemuiſurus ſum ego ipſe qui nunc loquor. quem nunc cernitis morientem et non certe alius loco mei: et iſti meiproprii oculi quibꝫ uos uideo conſpecturi ſunt. Vndedilectiſſimi filii mei uidete quomodo caute ambuletisnon quaſi inſipientes ſed quaſi ſapientes et nolite ſecūdum carnem ambulare: quia ſi ſecundum carnes ambulabitis moriemini. Sed ſpiritu ambulantes facta carnismortificatione nunc mecum exultate cantate et pſalliteabiicite ueſtimenta luctus et triſtitiæ ſpargite cinerē decapite ueſtro: Iubilate deo omnis terra pſalmum dicite nomini eius: date gloriam laudi/ eius. quoniaꝫ hucuſqꝫ tranſiui per ignem et aquam: nunc ecce īducit mein refrigerium. Introibo in domum tuam ut reddā uota mea de die in dieꝫ. Oquantum lucrum mihi eſt mori quoniaꝫ uiuere deinceps meum chriſtus eſt Eicce terreſtris domus hius habitationis diſſoluitur ut alia ſuccedat maufacta habitatio æterna ī cælis Ecce quodmortale eſt ueſtimentum exuor et æternum īduar hucuſqꝫ ꝑegrinatuſ ſum redeo ad patriaꝫ Ecce brauiumcapio pro quo in agone cucurri. Acce portum attingoquem tanto deſideraui deſiderio: Ecce de tenebris adlucem de periculis ad uictoriam de triſtitia ad gaudiuꝫde temporali ad perpetuum. de fœtore ad odorem uehor ſuauiſſimuꝫ Hic cæcus ſuꝫ et illuminor udiqꝫ uulneratus: et ſanor hic ſemper cōtriſtatus ſuꝫ et ecce iamlxtificor Vere hic uiuens mortuus ſum: et iam uere.u. 3