b7Harbitrātur iuſtitiā. Sunt ēt aliqui qui de rapinis et pauperū ſudore oblationes et uictias deo offerūt. Ialesoblationes āte diuinā clemētiā nō parū ſunt abōinabiles. Quis tā īſipiēs ē ut nō ītelligat qd̓ talia ædificia nōcedūt. ad dei gloriā: ſꝫ ad mūdi pōpā. Si quis diceretQuid dicis nō bonū ē ædificare monaſteria ut inde honoretur deus; Ad qd̓ ego Bonū ē dūmō paupes uiolentiā nō ſint paſſi nec interpellent deū cōtra eoſ Auomodo poſſū ædificar̄ domū deo placitā uel ſanctſ eiuſex illis pecuniis ex quibꝫ pauperes plorāt. Qualis iuſtitia poteſt eſſe mūerare mortuos et ſpoliare uiuēteset īdigētiā paupeꝝ offerr do. Terte ſi hæc placeret deoiuſtitia foret ſocius uiolētiæ. Et ſi hāc a nobis uellet oblationē cōſcius fieret ī pc̄o aſt ſi do diſplicet. pōt placer̄ſāctis? Qua de re filii dilectiſſimi deponētes oēꝫ malitiam: omnē dolū: et ſimulationes et īuidias et detractiones ſic̄ mō geniti īfantes rationabiles ſine dolo lac concupiſcite ut ī eo creſcatis ī ſaluteꝫ. Si tn̄ guſtatis dulciseſt dn̄s. Vere ſi nō eritis ſicut paruuli nō intrabitis ī regnuꝫ cælorū paruulus uidēs pulchrā muliereꝫ nō deleetatur: p̄cioſaꝫ ueſtē ītuēs nō deſiderat: In iracūdia nōpſeuerat læſus nō recordatur nec odit patrem ſequiturmatreꝫ nō deſerit. Et nō ideo nullus ſe regnū cælorumcogitet attingere niſi hāc paruuli īnocētiaꝫ et ſimplicitatem imitari ſtuduerit idē caſtitatem hēre mūduꝫ ſpuer̄fratreꝫ diligere: pœnitētiā ſeruare: pr̄em chriſtum ſequiet ī grēio mr̄is eccleſiæ ſemꝑ īcūbere. Exuite uos dilectiſſimi uetereꝫ hoīeꝫ et īduite uoſ armatura dei ut poſſitis ſtare aduerſus īſidias diaboli diabolus nihil ī mūdo poſſidet. Expoliatis ergo rebꝫ mūdāis momētaneiſet cito uelut ūbra labētibꝫ cū mūdo pugnetis. Qui ōeratus ueſtibꝫ cū nudo latratur citius ad terrā deiicitur:quia un̄ teneatur hēt uis firmiter cū: diabolo dimicare?ueſtienta proiice: ne ſuccūbas terrena oīa ſunt q̄dā corporis īdumenta Qui plus poſſidet ciciuſ uicetur. Arma ueſtra pugnaturis ſint caſtitas patientia hūilitas etcharitaſ hæc ſunt arma aduerſus uerſutius diaboli. quibus ſi muniti fueritis accigetis fortitudine lūbos ur̄oset roborabitis brachiū ueſtruꝫ fortitudo et decor indumentuꝫ ueſtrū erit et cū eritis in p̄lio ridebitis nō tīebitis a frigoribus niuis et uere fūdata erat domus ſuprafirmā petrā: q̄ chriſtuſ ē ēſis diaboli luxuria. Heu quotilla īterficit rōphea non ē aliud peccatuꝫ quo totiēs dibolus uictor exiſtit fugite luxuriā Nam ſicut uirginitasæquat hominē āgelis Immo plus euꝫ facit angelū italuxuria pluſꝙͣ beſtificat hominē et ut ita dicā multo peius beſtia euꝫ efficit De nullo alio legitur peccato deūdixiſſe ſe pœnitere feciſſe hominē. Hæc huiuſmōi ſacitopera corpus debilitat et q̄i ſemꝑ eum morte deſtruit:famaꝫ denigrat marſupia euacuat: furta īſtruit: homicidia cauſat: memoriaꝫ e betat: cor aufert oculoſ utriuſqꝫhominis cæcat et p̄ceteris iraꝫ de prouocat. Ex radicegulx oritur pro nullo alio reatu tam manifeſtā iuſtitiāexercuit duſ ſine miſericordia ꝙͣ pro iſto. Propter hocnanqꝫ legitur peccatuꝫ deum ī mūdū īduxiſſe diluuiuꝫSodomā et Gomorrā cōbuſſiſſe et multos alios hōtnes īteremiſſe. hoc ēt rete diaboli ſi quis hoc capiturnō cito ſoluitur. In iſto tam graui p̄lio nemo poteſt firmiter ꝑdurare niſi carnē domet. Qui uino utitur igneꝫportat ī gremio Nolite īquit apoſtolus in ebriari uinoin quo ē luxuria. Hoc p̄liuꝫ nō ſuſtinetur niſi ī abſtinentia et ieiunio. Dinuꝫ nocet ſꝫ uultus cētuplo mulieruꝫmulier diaboli ſagitta ē qua ī luxuriam cito homo trahitur. Nullus ī hoc cōfidat uiuens Si ſanctus es nec tn̄ſecurus es: mulier uiri p̄cioſaꝫ aīam capit. Nūquid abſcōder̄ poteſt homo ignem ī gremio ſuo ut ueſtimentaillius nō ardeāt aut ambulare ſuꝑ prunas ut nō cōburantur plantæ eius homo et mulier ignis et palea diabolus ſufflare nō ceſſat ut accendatur: huius p̄lii nūꝙͣꝫfiet uictor niſi fugiēs nūꝙͣ a uiro cum muliere ſint longa colloquia Sola ī ſimul loqui faciat neceſſitas. Dirmulieris cūcta ſꝑnat munuſcula et blāda uerbula ſi nōuult luxuria capi laqueis tanta ſit īter uiruꝫ et mulierēraritas ut alter alterius nomē neſciat. plurimi ſanctiſſimi iaꝫ ceciderūt hoc uitio propter ſuā ſecuritatē. Timeamuſ filii ſi ī alijs peccatis timēduꝫ ē in iſto plus. Seduere dicā hodie ſub ſpiritualitatis nomine nouū ſit fornicationis gēus a pluribꝫ Heu quid proſerā? hodie nōuerecūdantur homines quinimo gloriatur cuꝫ malefecerint. Aliqualis ī mulieribus uiget uerecundia quāꝙͣparua Sꝫ ī hominibꝫ hæc creuit malitia ut ille puteturīſipiens qui huiuſmōi doctus nō ē. Quid plura? hæcſua eſt feſtiuitas: hæc omnis p̄dicatio. Ob hoc frequētent eccleſias ut mulieres uideāt et earum utantur colloquiis quatinus inde luxuriæ creſcat appetitus. Sedquid uir miſer gloriaris ī malitia iſta? forte quia potenſes ī iniquitate Centuplū peccas ꝙͣ mulier: mulier mollis et tu fortē te exiſtimaſ. Illa in domino ſedet et iu uagando mille modis eā illaquens et aliqn̄ eaꝫ cogis utui faciat. hoc cū facis quia deus tacet tu cogitaſ quodſit tibi ſimuilis Sed ueniet tempus quo arguet te eī ſtatuet contra faciē tuā: Vn̄ filii eſtote prudentes ſicut ſerpentes et ſimplices ſicut colūbæ et pugnate uiriliter cūantiquo ſerpente: Sint lūbi ueſtri p̄cincti et lucernæ ardentes ī manibꝫ ueſtris et tunc uiriliter agite: et cōſortetur cor ueſtruꝫ qm̄ illi qui debellāt uos timebunt: etin deo facietis uirtutē et ipſe ad nihilū deducet tribulātes uos. Prædilecti mei diligite uos īuicem. Non enīaccepi hoc ab homine ſed a ſaluatore. hoc īquit ē præceptum meū ut diligatis uos inuicem In ſola dilectiōeomnia uirtutum bona cōſiſtunt ſicut ex una radice multi exeunt rami: Sic ex caritate omnes generantur uirtutes. Si linguis hominum īquit apoſtolus loquereret angeloruꝫ: ſi omnē habuero prophetiam: et noueromyſteria omnia et omnē ſcientiā ſi habuero omnes fideꝫ ita ut mōtes trāſſerā caritateꝫ autē nō habeā nihilſum. Qui uerā caritatē hēt benignuſ ē et patiēs Ille ueraꝫ hēt caritatē qui nō tantū proximos diligit ꝑ aſſectum cogitationis et carnis ſicut ethnici et publicani faciunt ſed ita diligit inimicū ſicut amicū: In hoc uno homō poteſt agnoſcere ſi manet in caritate Si ab eo diligitur qui ei aduerſatur. certe hic ꝙͣ plurimū animaduertendū ē. Sunt ꝙͣ plurimi qui diligūt: Sed male In tātuꝫ eniꝫ aliqui diligunt ꝙ dilectionē dei ꝑdunt. Qui aliquid ſupra deuꝫ diligunt deo nō ſunt digni. In cūcusuiriutibus requiritur tēperantia uirtus ſemꝑ uult mediuꝫ: minus diligere malū ē ſed ut uis exigit diligere bonum ē. Omnis dilectio quæ nocet uitanda ē p̄pnimiādilectionē aliqui ceciderunt ī luxuriā propter modicamAliqui ī inuidiam deuenerunt: multi orationes et obſequia dimiſerūt. Hoc quippe agit ſuꝑfluuſ amor ut quēdiligit ſemꝑ uider̄ uellet. Nimius et ſtultus amor ignorat ſiquidē iuſtitiā et ueritatē ratione caret modum neſcit neqꝫ aliud cogitar poteſt ꝙͣ quod diligit. Amor iſtenon accipit de īpoſſibilitate ſolatium: neqꝫ ex uolūtateremediū difficultatis. Impoſſib le ē hominē qui talembēt amorē deo poſſe acceptabiles orationes facere autplacere. Hic non ē amor ſed ſtultitia. Amnes noſtrosdebemus diligere fratres ſicut noſmetipſos. Ita tamēꝙ uitia non diligantur punire maluꝫ caritas ē pluſ melioreꝫ diligere iuſtum ē Sic diligendi ſunt homines utbōitas exaltetur et uitiū deturpetur. Vera caritas exigit ut deum diligamus ex toto corde et ex tota menteet ex totis uiſceribus noſtris et ita ſingulatier ut cumdeo nihil aliud diligamus et proximū ueſtruꝫ ſicut noſIn iſtis duobus mandatis tota lex pēdet et prophetæ