imbre ꝑfuſos ut incredulis fidē facerē ex dolore. Necuero ſopor ille īanis fuit aut uana ſomnia quibus ſæpedeludimur. teſtis ē tribunal ante qd̓ iacui: iuditium teſtis quod timui: ita mihi nūꝙͣ cōtigat ī talē īcider̄ quæſtionē liuētes habuiſſe me ſcapulaſ: plagas ſenſiſſe poſtſomnium: et tanto dehinc ſtudio diuina legiſſe quantomortalia ante nō legeram.¶ Capitulum Decimum quartumO S hæc cuꝫ quadā die ſcripturasſanctas fratribus ex more diſſereretſubito tribus claudicās quarto ſuſpēſo pede clauſtra cœnobii leo ingēs ingreditur: Oumqꝫ fr̄es territi fugā arripuiſſet uir dei uelut hoſpiti aduētanti ſe obtulit et ītelligēs plantā eius a ſētibus nuluerataꝫ præcepit fratribꝫut terrore depoſito curaꝫ ipſius gereret: quod cuꝫ ſolicite fieret omni ferocitate depoſta ita leo māſuetus efficitur ut ei fr̄es iuſſu beati Hieronymi aſinuꝫ quēdaꝫcōmitterēt quē cuꝫ ab oper redeuntē ī paſcuis cuſtodiret Accidit interea una dieruꝫ ut ſoporato leonē negociatores quidaꝫ qui ægyptuꝫ adibant: uidētes aſinumſoliuaguꝫ incedētē cupiditate uicti ſuo eum cōitatui aggregarēt Expergefactus autē leo cuꝫ cōiſſaꝫ ſibi beſtiaꝫminime īperiſſet conſuſuſ ad monaſteriū r̄diit quaſi culpxͣ conſcuis cōune rceptaculū ſolus ingredi non audebat Quod fratres una cum beato Hieronymo ꝑpēdētes abſētē aſinuꝫ ab illo eſtimant deuoratum Nolētestamē eum exaſperar̄. Abducti ei animalis opus iniungunt ut ſcilicet ea ferret onera quæ prius geſtare aſinuscōſueuerat. Nec mirū fratribꝫ īnocēter uiuētibꝫ leoneꝫobſequiuꝫ præbuiſſe: cuꝫ ī teſtimoniuꝫ primæ creatōnisLegamus uiris ſanctis et deo humiliter famulātibꝫ etleones et uolatilia miniſtraſſe: et rictus ceſſaſſe ferarumet uenenuꝫ nō nocuiſſe ſerpētū Itaqꝫ cū leo īiunctuꝫ ſibi opus īdeſinēter exequitur die quadā de ſublimi proſpiciens præfatos uiatores uidet eminus uenientes etcū camelis eoruꝫ ſuuꝫ ſociuꝫ comitātē ox qͣi deprehēſis hoſtibꝫ imane rugiens: et cōtra eos uehementerinſiliēs hoīnes ī diuerſa diſperſit: camelos aūt onuſtosuna cū aſino cogēs ad clauſtri portā qͣduxit. Girati fratres cuꝫ hoc beato rettuliſſent hieronymo: iuſſit ille depoſitis oneribꝫ camelorū pedes ablui: eiſqꝫ pabula apponi: atqꝫ aduētātibꝫ hoſpitibꝫ cōuiuium præparari: etecce illi cōtinuo ueniētes ad ſancti patris ueſtigia ſe proſtrauerūt de cōmiſſo ſurto ueniam poſtulātes. Qui eosbenigne ſuſcipiēs ad cellā hoſpituꝫ cū magna hilaritatededuxit. Uidētes illi tātā ī dei ſeruo clementiaꝫ mediūolei qd̓ de ægypto attulerāt monaſterio obtulerunt: qcqꝫ ſingulis ānis taꝫ ipſi ꝙͣ hæredes eorum plenaꝫ oleihineidem afferrēt cœnobio deuotiſſime ſpōponderuntQuos beatus Hieronymus benigna cōmonitione refectos: et ſpirituali benedictione roboratos ī pace dimiſit.apitulum Decimum quintumNT E REA uenerabilis Paula cuius ſupra ſecimus mētionem āmirāsreligioſaꝫ uitā reuerendorū epiſcoporum Pauli ſcilicet antiocheni et Epiphanii ſalaminæ Cypri quos ſedesapoſtolica pro quibuſdā eccleſiaſticis negociis ditebateorū accēſa uirtutibꝫ urbē romā īmo babyloniam deſerere cogitabat. Illis itaqꝫ ad ſedes proprias remeātibꝫrelictiſ hæc filiis Ioxotio ſcili. et et Rufina facultatibꝫdeſertis ſola Euſtochio comitāte toto cū eis deſiderionauigauit. Oēiqꝫ poſt multa pericula īmēſoſqꝫ labore ſigreſſa hieroſolymā cū ſc̓a loca ſtudioſiſſime perluſtrſſetreuerſa bethleem diuerſoriuꝫ ꝑegrinorū ac cellulas mōG.O.naſteriaqꝫ cōſtruxit De quibꝫ ſcilicet monaſteriis beatodiſponēte Hieronymo unū tradidit uiris gubernādumuirgines aūt quas de diuerſis ꝑtibꝫ cōgregauerat ī tresturmas monaſteriaqꝫ diuiſit. Inter quas tāta ſe humilitate deiecit ut qui eam uidiſſet: extremā crederet ēē ācillarū. Hec ītuens ſorores ſuas circa cultū ſāctæ dei genitricis ac uirginis deuotiſſimas beato Hieronymo uncū filia ſupplicauit ut de ipſius aſſūptione ſermonem ſaceret mirifica eiuſdē uirginis præconia cōtinētē Quarūpias petitiones uir piter deuotus admittēs cū ſūma diligētia qd̓ rogabatur īpleuit. Sane īter īnumeroſ iractatuſ quos ad diuerſos miſit ad quādā uirgīeꝫ Aſellā nōīe ſcripſit epiſtolā ī qua prohūanitate ſibi ab ea exhibuagratias ei refert et ab olī impoſito ſibi crimine innocē̓iēſe aſeruēs xmuloꝝ ſuorū inidiam īcrepat quos et ī ſātic Paulæ diſceſſu ſuſurraſſe acceperat Huius auteꝫ talis eſt textus.¶ Capitulum decimum ſextuꝫITIB I putem grauias a me referripoſſe nō ſapiaꝫ potens ē deus ſuperperſonaꝫ ſanctæ animæ tux reſtituer̄quod meretur. Ego euiꝫ īdignus neceſtimare unꝙͣ potui nec optar ut mihi tantū in chriſto largireris affectuꝫ: et licet me ſceleratuꝫ quidā putēt: et flagitiis omnibꝫ obrutuꝫ: et peccauſmeis etiā hæc parua ſunt tamē in bene facis qd̓ ex tuamente etiā malos bonos putas Periculoſus quippe ēde ſeruo alterius iudicār et nō facilis uenia parua dixuſe directis ueniet uēiet illa dies et mecū dolebis ardornon ꝑuo ego probroſus: ego uerſipellis et lubricūſ egomēdax et ſathāæ arte d̄cipiēs quid iſtas aſtutiaſ hæc uelcredidiſſe uel finixiſſe de īſontibꝫ m etiā de noxuſ credere uoluiſſem: oſculabātur quidā mihi manus: et oreuipereo detrahebāt: dolebāt labiis corde gaudebāt: Didebat dn̄s et ſubſanabat illos: et miſſeruꝫ me ſeruumſuuꝫ futuro cū eis iuditio reſeruabat. Alius īceſſuꝫ meuꝫ caluniabatur: et riſuꝫ Ille uultui detrahebat: hic ī ſimplicitate aliud ſuſpicabatur. Pene triennio cum eis uiximulta me uirginū crebro turba circūdedit diuioſ librosut potui nōnullis ſape diſſerui: lectio aſſiduitatē aſſiduitas familiaritatē familiaritaſ fidutiā fecerat. Dicāt quidunꝙͣ in me ſenſerīt aliter ꝙͣ chriſtianū decebat. Dicantſi pecuniā cuiuſꝙͣ accepi Si munera uel parua uel magna nō ſpreui ī māu mea æs alicuius ſonuit: obliquusſermo oculus petulās fuit? Nihil mihi aliud obuciturniſi ſexus meus: et hoc nūꝙͣ obiiceretur: niſi cū hieroſolymā Paula proficiſcitur: ⁊ſti crediderunt mētienticur non crediderūt negāti? Idē ē homo ipſe qui ſueratFatetur īſontē qui dudū noxiū prædicabat: Et certe ueritatē magis exprimūt tormēta ꝙ riſus Niſi quia facilius creditur aut nō fictū ut fingatur impellitur. Ante ꝙͣdomū ſancta Paube noſſeꝫ ī me urbis ſtudia cōſolabatomniuꝫ pene iuditio dignus ſacerdotio ſummo arbitrabar: Beatæ memorix Pamaſus meus ſermo erat: dicebar ſcus dicebar humilis et diſertus nūquid domū alicuius laſciuioris īgreſſus ſum? nunquid me ueltes ſertcæ nitētes gēmæ: picta facies auri rapuit ambitio? Nlla fuit aliquādo matronaꝝ romæ quæ meaꝫ poſſet edomare mētē: niſi lugens atqꝫ ieiunaſ ſqualens ſordibusfletibuſ pene cxcata quā cōtinuiſ noctibꝫ dn̄i miſericordiam deprecanteꝫ ſol ſæpe deprehēdit Cuius cāticumpſalmiſta: ſermo euāgeliū delitia cōunētia uita ieiuniūNulla me aliquādo potuit delectare niſi illa quā nūꝙͣmanducanteꝫ uidi Sed poſtꝙͣ eaꝫ pro ſuæ meritorcaſtitatis uenerari colore ſuſcipere cœpi omnes ilico deſeruere uirtutes. O inuidia primum mordax tui O ſatanæ caliditas ſemper ſancta perſequens. ratias auteꝫego domino deo meo: dignus ſuꝫ queꝫ mūdus oderit