Seniqꝫ et ego huius monitis ac quieſcēs cuꝫ inter diſcordātia ueteris teſtamēti latina exēplaria fluctuaremad hebra icā ueritatē de cuius utiqꝫ fonte guſtauerā recurſū hūi et īter corrupta et īter īcorrupta eius teſtīōioiudicaui cūqꝫ ſic deprehēdiſſeꝫ zizaniorū germīa ītertriticū diuinorū pullulaſſe uolūinū ea eradicare ſtuduiicōſignās etiā per libros ſingulos loca ad corrumpēdūprocliuia et breiui opuſculo explicanſ quibus maximeoccaſionibꝫ ſoleant exemplaria deprauari.¶ Capitulum Sextum.A NE romana eccleſia cuiuſ arbitrioſubiacēt uniuerſa peritiſſimi uiri nonignorans ingeniuꝫ trāſlationeꝫ eiusquā uidit alijs ueriorē taꝫ in eccleſiisrelegēdā ꝙͣ etiam exponēdā recepitDe qua beatus Gregorius in dialogo ſuoꝝ moraliuꝫNouā inquit tranſlationē diſſero et in Ezechielē exponēs id qd̓ de animalibꝫ legr̄ Onumquodqꝫ duabꝫ alisuelabat corpus ſuuꝫ cū ſubiunxiſſet et alteruꝫ ſimiliteruelbatur protinus intulit Trāſlationē ſeptuaginta interpretuꝫ Aquilæ et Theodotionis et ſymmachi ſolicite ꝑ̄ſcrutātes nihil ex his uerbis inuēimus. Sꝫ beatiHieronymi ſcripta relegēteſ agnouimuſ qꝛ hanc ſentētiam in ebraica ueritate ita poſitam non quidem iuxtauerbū ſꝫ iuxta ſēſuꝫ inuenerit Naꝫ perituſ īterpres utomnino nil prætermitteret aliquando uerbū d̓ uerbo:Aliquando uero cū lingux ī̄pugnaret barbaries ſenſuꝫſoluꝫ exprimebat ex uerbisˡ: Quē utiqꝫ trāſferēdi modum idē Hieronymus ī libro quē de optimo gener̄ interpretandi edidit probabiliorē eſſe euidēter inſinuat:¶ Capitulum SeptimuꝫNTEREA pergit ī Syriā et dū inpoſſeſſione Euagrii preſbyteri moraretur Dalchū monachū: et aliquando capituū repperit: ꝑcūctatuſqꝫ euꝫomnē captiuitatis eius accepit et ſcripſit hiſtoriaꝫ Cūqꝫ ſanctos monachos et heremitaſ humilia ꝑagrās habitacula cōtēplatur: ipſe quoqꝫ eorumhabitu factūqꝫ imitatus ē Orationibꝫ nanqꝫ ſine intermiſſione īſiſtēs uoluptatē carnis quottidiano labor ieiunioqꝫ rfrēanſ pleroſqꝫ bonoꝝ meliores fore ſuo docuit īſtituto Dū itaqꝫ adeo his bonis īſiſteret ut ſcribendietiā ſtudiuꝫ ītermitteret beatus. Damaſus urbis epiſcopus pro eccleſiæ utilitate ſolicitus ut ab aſſiduo ſerbendi opere nō deſiſte et huiuſmodi euꝫ exhortatus ē ſcriptis Dilectiſſimo filio Hieronymo Pamaſus Pormiēteꝫ te et longo iā tēpore legētē potiuſꝙͣ ſcribētē quæſtiunculis ad te miſſis excitare diſpoſui. Nō quo et leger̄nō debeas: hoc eniꝫ q̄i quottidiano cibo alitur et pingueſcit oratio ſed quo lectionis fructus ſit iſte ſi ſcribastaqꝫ quoniā ſolicitus es te furtius noctiuꝫ operibꝫ aliqua ſi uellem poſſe dictare libēter accipio ab offerente:quod rogar̄ uoluerā ſi negaſſes. Neqꝫ uero ullā putodigniorē diſputationis noſtræ cōfabulationeꝫ fore ꝙͣ ſide ſcripturiſ ſermocinemur īter nos ideſt ut ego īterrogem: ut reſpondeas Qua uita nihil puto in hac luce iocōdius: quo aīæ pabulo oīa mella ſuperātur. Quā dulcia inquit propheta gutturi meo eloquia tua ſuꝑ mel etfauum ori meo Nā cū idcirco ut/ ait præcipuus oratorhomīes a beſtiis diſferramus qd̓ loqui poſſumus qualaude dignus ē qui ī ea re cæteros ſuperat ī qua hoīesbeſtias antecellunt? Accinger̄ igr̄ et mihi quæ ſubiectaſunt diſſere. Quid ſibi uult qd̓ ī geneſi ſcriptū ē Omniſqui occiderit Cain ſeptē uindictas exoluet. Si oīa ſecitdeus bona ualde: Quare noe de mūdis et īmūdis animalibꝫ præcepit cū īmundū nihil bonū eſſe poſſit Cur8deuſ loquitur ad abrahā ꝙ quarta progenie filii iſraheleſſent de xgypto exituri: et poſtea moyſes ſcribit Quitā autē progēie exierūt filii iſrahel de tera ægypti. Eurabrahā fidei ſuxͣ ſignū ī circūciſione ſuſcepit nur Iſaacuir iuſtus nō illi cui uoluit. ſed cui noluit benedixit¶ Eapitulū octauumE quibus ominibꝫ beatus Hieronmus pleniſſime ſatiſfecit et q̄ ſubnotātur ꝑ diuerſa ei tēpora ſcripſit omēlius ſcilicet ī canticū cāticoꝝ duas deoſāna librū unū de morte Ozie et ſeraphin et calculo Lib i. De prodigio ſilio lib. i. De ſpiritu ſancto lib. i. Textum quatuor euāgelioꝝ ſcriptoꝝculpa cōſuſuꝫ diligēter eo poſtulante correxit Sed etpſalteriuꝫ ſecūduꝫ ueſtigia lxx interpretuꝫ de græco eitranſtulit in latinū: qd̓ etiā Paula et Euſtochi o petentibꝫ emēdauit Demū autē a Sophronio poſtolatus dehebræo expreſſit eūqꝫ breuiter deſſeruit: et Encheridiōappellauit Per idē tēpus ſcripſit uitaꝫ Pauli monachibeati uitaꝫ Hilarionis: Exhortatoriaꝫ de cōtēptū mūdiad Heliodoꝝ epiſtolaꝫ et ad nepotianum de uita clericorū: chronicā quoqꝫ omnimoda hiſtorix.Capitulum nonumG RRO humani generis inimicusqui eum romæ ꝑ ſuos miniſtros fuerat perſecutus etiaꝫ ī ſolitudine arrianos iuſcitauit. De quibꝫ beato Pamaſo ſcribēs ita conqueritur: Ego chriſti ueſteꝫ ī romana urbe ſuſcipiens nunc ſyriæq limite teneor. Verum ut ait gētilis poeta cælum nō aīmum mutat qui trāſmare currit: ita me īceſſabilis inimicus poſttergū perſecutus eſt ut maiora in ſolitudine bella nuncpatiar. Hic eniꝫ præſidiis fulta mūdi rabies arriana fremit Hic in tres ꝑtes ſciſſa eccleſia ad ſe rapere feſtinatmonachorū circa cōmanētiuꝫ ātiqua in me ſurgit auctoritas Ego interim clamito Si quis cathedræ Petri iūgitur meus eſt Oeletinusj. Ditalis atqꝫ Paulinus tibihærere ſe dicūt poſſeꝫ creder̄ ſi hoc unus aſſereret nūcaut duo mētiūtur aut oēſ d̓ hiſ aūt ꝑſecutoribꝫ marchochalcidia ruerende uiro in quadā epiſtola ſic proſequitur Si perſecutoribꝫ meiſ placet hæreticuꝫ me cuꝫ occidente: hæreticū cū ægypto hoc ē cuꝫ Pamaſo Petroqꝫ cōdemnēt Siriuus teuiter currit non ē aluei culpa.ſed fontis Nihil alicui præripui nihil ocioſus accipio:manu quottidie et proprio ſudor quærimus cibū ſcientes ab apoſtulo ſcriptū eſſe Qui nō operatur nō māducet. Placet et hic recedā iā iā cedo arripuerūt a me partem animæ meæ cariſſimos fratres: ecce diſcedere cupiunt immo diſcedunt: melius eſſe dicentes inter ferashabitare: ꝙͣ cuꝫ talibꝫ chriſtianis Ad deſerta deinde loca ſic lætus accinctuſqꝫ ſeceſſit ut uolaſſe illū magiſ crederes ꝙͣ meaſſe Qualiter auteꝫ ſe ibi affligēdo noxiasetiā intra ſe cogitationes extinxerit qualiter quoqꝫ conſpectū dn̄i meruerit ita ut ſæpe choris āgelicis ītereſſeteiuſdem Hieronymi ad Euſtochiuꝫ ſcripta teſtantur.¶ Capitulum decimumDIA īpoſſibile eſt inquit in ſenſumhominis non irruere motum medullaꝝ calorē ille laudatur ille p̄dicaturbeatus qui ſtatim ut cœperit cogitarīterficit cogitatus et allidit eos ad petra petra autē eſtxp̄ſtus Quotiēſ ego ip̄e ī herēo cōſtitutus et ī illa uaſtaſolitudīe q̄ exuſta ſolis ardoribꝫ horridū mōachis p̄ſtathabitaculum putabam me romanis intereſſe delitiis.Sedebaꝫ ſolus qꝛ amaritudine repletus erā. horrebātſacco membra deformia ſqualida cutis ſitum ꝓthiopiiſa carnis obduxerat quottidie lachrymæ quottidie gemitus: Et ſi quādo repugnanti ſomnus imminens