Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
661
Einzelbild herunterladen
 

domus iſrahel: et non erunt uobis in tormētum iniquitates. Proiicite oēs impietates ur̄as: ī quibꝫ impie egiſtis aduerſuꝫ me: et facite uobis cor nouū et ſp̄m nouūet quare moramini domus iſrahel? Nolo eniꝫ mortempeccatoris dicit dn̄s. Vnde ī cōſequētibꝫ loquitur. Diuo ego dicit dn̄ſ nolo mortē peccatoris ſꝫ ut cōuertatura uia ſua et uiuat: ne mēs īc̄dula de bonorū reprōiſſione deſperet et ſemel ad perditionē aīus deſtinatus nonadhibeat uulneri curationeꝫ: qd̓ nequaꝙͣ exiſtimat poſſe curari iccirco iurare dicit ut ſi credimus promittēti deo: credamus ſaltē pro nr̄a ſalute iurāti. Quā ob cāꝫet iuſtus p̄catur et dicit cōuerte nos deus ſalutariſ nr̄ etauerte ira tuā a nobis. Et iterū dn̄e ī uolūtate tua p̄ſtitiſti decori meo fortitudinē. Auertiſti faciē tuam a me etfactus ſuꝫ cōturbatus. Poſtꝙͣ eniꝫ fœditatē delictoruꝫmeoꝝ uirtutū decore mutaui infirmitatē meaꝫ tua gr̄aroboraſti. Ecce audio pollicentem Perſequar inimicosmeos et cōprehēdaꝫ eos et cōuertar donec deficiātUt qui te ante fugiebā et inimicus erā tua cōprehēdatmanu: ne ceſſes a perſequēdo donec deficiāt a uia peſtima et reuertar ad uirum meū priſtinū qui mihi dabatlinteamina mea: et oleum et ſimilā: et cibabat me cibispinguiſſimis. Qui iccirco obſepſit et præcluſit uiaſ measpeſſimas ut īuenirē uiam quæ dicit ī euāgelio Egoſuꝫ nia ueritas et uita. Audi prophetā loquēteꝫ Qui ſeminat ī lachrymis īgaudio metēt. Euntes ibāt et flebātmittētes ſemina ſua. Veniētes aūt ueniēt ī exultationeportātes manipulos ſuos: et loquer̄ eo Lauabo perſingulas noctes lectum meum lachrymis rigabo ſtra meū et iterū Sicut ceruus deſiderat ad fontes aquaruꝫ ita deſiderat ad te deus. Sitiuit aīa mea ad deūteꝫ uiuuꝫ qn̄ ueniaꝫ et apparebo āte facieꝫ dei Et factæſunt lachrymæ mea panes die ac nocte. et in alio locoDeus deuo meus ad te de luce uigilo Sitiuit in te aīamea ꝙͣ multipliciter caro mea In terra deſerta inuia etinaquoſa ſic in ſancto apparui tibi. Quāꝙͣ eniꝫ ſitierit teaīa mea tamen multo te plus carnis meæ labore quæſiui: et tibi ī ſc̓o apparere potui: niſi prius ī terra deſerta a uiciis et īuia aduerſariis poteſtatibꝫ et abſqꝫ humore et rheumate ullius libidinis cōmorarer. Fleuit et dominus ſuꝑ hieruſalē qꝛ egiſſet pœnitētiā: et Petrustrinā negationem abluit amaritudine lachrymarū Impleuitqꝫ illud propheticū exitus aquarū d̄duxerūt oculi mei Plangit et Hieremias populū pœnitētiā agē dicēs. Quis dabit capiti meo aquas: et oculis meisſontē lachrymarū et plorabo populū iſtū dieꝫ et noc. Cur aūt plāgat et defleat ſequenti ſermone dmōſtratNolite flere mortuū neqꝫ plāgatis: flete plāctu quiegreditur: qui reuertetur ultra. Nequaꝙͣ eniꝫ plangēdus ē gētilis: atqꝫ iudæus qui ī eccleſia fuerūt: etſemel mortui ſunt de quibꝫ ſaluator ait Timittite mortuos ut ſepeliant mortuos ſuos: ſꝫ eos qui per ſceleraatqꝫ peccata egrediūtur de eccleſia et nolūt ultra reuerti ad eam dānatione uitiorū. Vnde et ad uiros eccleſiaſticos qui muri et turres eccleſiæ nūcupātur. Loquiturſermo propheticus dicēs uri ſyon proferte lachrymas īplētes illud apoſtoli Gaudere gaudētibꝫ flere flentibꝫ ut dura corda peccātiū ur̄is lachrymis prouocetis ad fletū: ne perſeuerātes ī malitia audiāt Egoplātaui te uineā frugiferā ſemen uerū ſerui: quomōcōuerſa es ī amaritudinē uitis alienæ. Et iterū ligno dixerūt Pater meus es tu et lapidi Genuiſti me et uerterūt ad me dorſa et facies ſuas et ē ſēſus Noluerūtad me cōuerti ut agerēt pœnitentiaꝫ ſed cordis duritiainiuriaꝫ meaꝫ ſua terga uerterunt. Quā ob reꝫ et dn̄sloquitur ad Hieremiam Didiſti quæ fecerunt mihi habitatio hiſrael Abierunt ſuper omnem montem excelſuꝫ et ſubter lignū frūdoſū et fornicati ſūt ibi et dixiG6. IPoſtꝙͣ fornicata ē hæc omnia ad me reuertere: et noneſt reuerſa. O clemētiam domini o noſtraꝫ duritiaꝫet poſt tanta ſcelera nos prouocat ad ſalutem et nec ſicquideꝫ uolumus ad meliora conuerti Si reliquerit inquit uxor uirum ſuū et alij nupſerit et noluerit poſtereuerti ad euꝫ nūquid ſuſcipiet eaꝫ: et non magis deteſtabitur? Pro quo ſcriptuꝫ ē iuxta hebraicaꝫ ueritatemquod in græcis et latiniſ codicibꝫ non habetur et tu reliquiſti me: tantuꝫ conuertere ad me et ſuſcipiaꝫ te dicitdn̄s Eſaias quoqꝫ ī eodē ſenſu iſdē loquitur pene ſermōibꝫ Cōuertimini qui profūdū cōſiliū cogitatis et inquū filii iſrahel reuerter ad me etr̄dimā te ego deus et eſt ilius præter me Iuſtus et ſaluator eſt abſqꝫme reuertimini ad me et ſalui eritis qui eſtis in extrēisterræ Recordamini hoꝝ et īgemiſcite et agite pœnitentiā qui erraſtis Cōuertimini ad me corde et memētoteprioꝝ a ſæculo quōiaꝫ ego ſuꝫ deus et eſt alius abſqꝫ me Scribit et Iohel Cōuertimini ad me in toto corde ueſtro in ieiuniiſ et lachrymis et plāctu: ſcindite corda ueſtra ueſtimenta ueſtra miſericors eniꝫ et miſerator ē dominus: et agēs pœnitentiā ſuꝑ malitiiſ: Quā autē miſericordiæ ſit et quātæ ut ita loquor nimia īeffabiliſqꝫ clemētiæ O ſee propheta nos doceat: quēloquitur dominus Quid tibi ſaciaꝫ eſfraym? Quomōte protegā iſrahel? Quid tibi inꝙͣ faciaꝫ? Sicut adamāponam te et ſicut ſeboin cōuerſuꝫ ē cor meum in me etcōturbata ē pœnitudo mea nequaꝙͣ faciā ſecūduꝫ iraꝫfuroris mei: Vnde et dauid loquitur in pſalmo Non ēin morte qui memor ſit tui In īferno auteꝫ quis cōfitebitur tibi? Et in alio loco Peccatum meum notum tibifeci: et iniquitateꝫ meam non abſcondi. Dixi pronuntiabo cōtra me iniquitatē meaꝫ dn̄o: et tu remiſiſti impietatē peccati mei Pro hac orabit ad te omnis ſanctus ītempore opportuno Verūtamē in diluuio aquaꝝ multarū ad euꝫ approximabunt Vide quanta magnitudo ſit fletuū: ut aquaꝝ diluuio cōparetur Quas qui habuerit: et dixerit cuꝫ Hieremia ſcileat pupilla oculimei ſtatimqꝫ in illo cōplebitur miſericordia et ueritas:obuiauerunt ſibi iuſtitia et pax oſculatæ ſunt: ut ſi te iuſtitia ueritaſqꝫ terruerint miſericordia et pax prouocentad ſalutē Totaꝫ pœnitentiā peccatoris oſtēdit pſalmusquiquageſimus: quādo ī greſſus ē dauid ad Berſabeeuxorem Drie cethei et nathan prophetante correptusreſpondit dicēs peccaui ſtatīqꝫ meretur audire: et dn̄sabſtulit a te peccatū tuum Adulterio enī iunxerat homicidiū: et tamē cōuerſus ad lachrymas ait? Diſerer̄ meideus ſecundū magnā miſericordiā tuā. et ſecūdū multitudinē miſerationū tuarū dele iniquitatem meā: Magnuꝫ eniꝫ peccatū magna indigebat miſericordia Vndſubiungit et dicit Multuꝫ laua me ab iniquitate mea:et a peccato meo munda me: quoniā iniquitateꝫ meaꝫego cognoſco: et delictū meū cōtra me ē ſemꝑ: tibi ſolipeccaui Rex eniꝫ erat: et aliuꝫ timebat: et malumcoraꝫ te feci ut iuſtificeris in ſermonibꝫ tuis et uincas iudicaris Concluſit enī deus oīa ſub peccato: ut omnibꝫ miſereatur tantūqꝫ profecit ut dudum peccator etpœnitens trāſierit ī magiſtrū et dicat docebo iniquosuias tuas et ipii ad te cōuertentur Confeſſio enī et pulchritudo corā eo: ut qui ſua fuerit peccata cōfeſſus: etdixerit corruptæ ſunt et cōputruerunt cicatriceſ meæ afacie inſipientiæ mea fœditateꝫ uulneruꝫ ſanitatis decore cōmutet: Qui eniꝫ abſcondit iniquitateꝫ ſuaꝫ nonproſperabitur. Achab rex īpiiſſimus uineā nabuthæ cruore poſſedit: et cuꝫ Hiezabel taꝫ cōiugio ſibi ꝙͣ crudelitate cōiūcta Heliæ īcrepatione corripitur hæc dicitdn̄s occidiſti et poſſediſti Et iterū In loco quo linxerūtcanes ſanguineꝫ Rabūtæ ibi lingent ſanguinē tuum etHiezabel canes comedēt ante muros iſrahel Quod