ſed corrigi neqꝫ gloriari ī diuitiiſ ſed ſpem et rem ī deopōere: et a ſorte diuitū peccatoruꝫ diuidi quorū cor utcinis ē qꝛ et cor ſicut theſaurū ſuū in terra demergunttraſi ad beatorū pauperum ſortem: quorū formā chriſtus accepit et factus eſt re fugiū pauꝑis. Neqꝫ diuitesſed pauꝑes beati: quoꝝ eē prænutiat regnū cæloꝝ Tuūē ergo nūc ī magna gratiaꝝ actione cōfiteri: et pſalleredno cui ut audiuimus habitu et corde humilitatis ornata es: ut līguæ et menti tuæ dauitica uerba conueniantBonū mihi eſt qd̓ humiliaſti me ut dicerē iuſtificatōneſtuas: Ac diceres ēt qd ſtati ſequitur: Bonū mihi ē lexoriſ tui ſꝫ milia auri et argēti elegiſti .n. pōer̄ theſauroſtuos ī p̄cepto altiſſimi. Ideo et nos dicimus cōgratulātes tibi ī uerbis prophetx Gaude filia ſion: lætare filiahieruſalem: et obliuiſcere maloꝝ quæ tibi de huius ſæculi boniſ orta ſunt quæ elegiſti bonā ꝑtē quæ n̄ aufereturi Nemo enim poteſt auferre iheſauros repoſitos inſinu chriſti neqꝫ euertere domū ī ipſo āgulari lapide fūdatā Non enim ligno putribili neqꝫ ſupula fragili autfœno areſcēte īfirmū ſuꝑ arenā ædificiū collocaſti ſꝫ immobilis fūdamēti qd̓ chriſtuſ ē ꝑꝑ qd aliud fundamētūnemo pōt ponere ī cōſūmādū auro et argēto et lapidibꝫ precioſiſ extruere cœpiſti ī chriſto. Et quia ꝑficiſ hocædificiū dei eniꝫ ædificatio ē ille ſapiēſ architectus īſiſtitopi tuo ut doceat te ꝑcurrere bonū curſū obliuiſci quæretro ſunt et extēdi ad brauium ſuꝑne uocationis ut apprehēdas in quo apprehēſa es et accipiaſ coronā iuſtitiæ: et diadema gloriæ de manu dn̄i Auqꝫ magna diesilla ī igne cœperit reuelari: non cremetur opus tuū ſapietis ignis examine ſꝫ probetur Non extiguatur lumentuū ſꝫ iter ſtellas clariores emicet īter illoſ qui fulgebūtſicut ſol in regno dei: et ſicut luna in xternum perfectaquos iaꝫ per diem ſol non uret neqꝫ luna ꝑ noctē Erūtenim ꝑmanentes in hieruſalem urbe illa cæleſti cui ip̄ediis ut ſcriptum eſt erit et nomen et lumenº: Videntesergo et præuidentes in ſpiritu reuelationis magna tibipēniū gaudiorum meſſeꝫ floreſcere exultamus ī dn̄oet congaudentes fructibus ſuis ī uoce exultationiſ pſalmi dicimuſ Magna oꝑa domini exquiſita ī omnes uoluntates eius Quia in multū abūdauit bonitaſ eius ſuꝑabūdare tribulationibꝫ tuis quandoquideꝫ te in ſorteꝫeorum uocauit penni læctitia et hæreditate cæleſti et ī honore regali et in conceſſu ſuꝑ iudiciali tolerandæ ſunt īhoc ſæculo humilitatis paſſiones quas penſauit Et tubenedicta ſimiliter in his uerbis conſolare: ut ueterumdolorum obliuiſcaris et ī p̄ſenti propoſito ꝙ ad operaſalutaria eleuaſti manus corde perfecto firmata fiducialiter futurorum bonorum tibi felicitatem perpetuam feſtina meditatione promittas. Teqꝫ ipſam in cælo animo cxlum geſtiente percurras: et dū corpore morarisin terra iam ad chriſtum mente peruenias: duꝫ chriſtūconaris imitari: et ueſtigis eius affigeris ut depoſitisoneribꝫ et impedimētis atqꝫ compedibus quibus ſæculi huius diuites attinentur ſedentes in tenebris et umbra mortis Tu iaꝫ liberata et expedita cōiteris dn̄mmaieſtatis crucifixum: Cuius imaginem non poteſtportar̄ niſi qui in hoc ſæculo nudum ſe reddatꝰ et mortuū: ſecundū ipſū dominuꝫ dicat Penit prince ps mundi huius et in me nihil unꝙͣ inuēit Vel ſecundum prophetam dauit factus ſum inter uiuentes qͣſi mortuusut ſit inter mortuos libera poſſis iuxta apoſtolū dicereOiuo autem iam non ego uiuit uero in me chriſtus:Facta ſic̄ glorioſa iudith īter uirtutes pudititia meritisniduitatis incorrupt Potes ſicut et Anna uenerabiliſin ieiunioꝝ paſrimonia et orationum inſtantia nocte etdie permanētem.Beati Hieronymi ad uirginem exulē cōſolatoria oſtenO27dens mala præſentia ſpem certam eſſe futurorū: in eunctis pene rebus humanis difficile ſequi lætitiā niſi triſtitia ate p̄ceſſerit et oēs pene ſactos ī tribulatione prolatos ab Abel iuſto exordiens et per ueteris teſti partesrecurrens bonos et iuſtos maloꝝ perſecutionem ſemper ſuſnnuiſſe demonſtrat.Ideus ac dōinus noſter ieſus chriſtus ſecuritatem: pacem trāquilitateꝫquietē: proſperitatem: lætitiā et quæcunqꝫ alia eſſe iocunditatum generapoſſunt ſeruis ac cultoribus ſuis tam in præſenti ꝙͣi futuro promittere eſſet nobis non īmerito dolendūatqꝫ flenduꝫ: ſi qua in præſenti uita contraria paterēureo ꝙ præter inſperatum dolorem cuius eo ſemꝑ acerbior uis eſt quo magis repētinus acciderit: futura quoqꝫ promiſſio ē et ambigua præſentis ſpei pollicitationefruſtrata. At uero cuꝫ econtrario ſolicitudīes bella tempeſtates: īquietudines miſerias triſtitias odia et alia q̄cunqꝫ incōmodorum ac erumnarum genera eſſe creduntur: in præſenti nos paſſuros eſſe prædixerit contraprædictæ cōmonitioniſ tediuꝫ. de promiſſa nō erit quiſproſperitate ſecurus. Si uero cōmotus fuerit in ipſacōmotione habebit ſolatiū. Et ꝙͣuis ex prædicto maloaduerſæ ualitudinis quiſpiaꝫ acerbiſſime perturbetur:ꝑturbationē tamē nō abſqꝫ conſolatiōe ſuſcipiet: qui īeo promiſſæ ſanitatis ſigna eſſe cognoſcit Pari rationenos quoqꝫ iocundos eſſe ac lætos: dum ſpei noſtræ ſign̓a conſpicimus cum probationem eius ſumimus: cūper mala præſentia futura bona indubitatæ fidei manibus iam tenemus Si quideꝫ ut dictum ē ſalus noſtrain tempore tribulationis Nulla ergo debet generar iriſtitiā qualecunqꝫ illud eſt quod maximā uidetur ſignificare lætitiaꝫ. Eſt enim ille ſuperbus aut inuidus: aut ſuifaſtidioſus bōi quē eius probatio reddit triſtiorē. Dicuenī in euangelio dn̄s Dos lugebitiſ et flebitis. mūdusgaudebit uoſ cōtriſtabimini ſꝫ triſtitia ur̄a uertetur ī gaudium Amplectenda eſt ergo triſtitia quæ gaudiū paritet n̄ eiuſ materia cōſidrāda. qꝛ ſæpe ꝑ dulcedinē fructuſplacet quo amarū horruit ī radice̓. Et iteꝝ ait dn̄ſ hoclocutuſ ſū uobis ut ī me pacē habetis ī hoc āt mūdop̄ſſurā hēbitiſ quid hoc ē qd dicit ut ī me pacē habeatiſin hoc mundo preſſuram habebitis. Niſi ut tanta ī uobis ſit eius pollicitationis credulis ut cum mūdi malpatimur futura ſpei fidutia ī ſūma pace nos eſſe cdāustantaqꝫ ī nobis ſpes ſuturorum ſit ꝙ omnino non ſentiamus nos ſuſtiner qux patiur ſed eia potius arbitremur iam obtinere quæ creditis Si quidem dictum eſtVnde totuꝫ nos in ſuturo nos habere cognſcius ſpeſalui facti ſumus Spes autē quæ uidetur non eſt ſpesAd hoc igr̄ tantaꝫ in nobis fidei ſtabilitatem dominuseſſe deſiderat ut et certius ēe quod credimus ꝙͣ quodpatimur iudicemus: et uerius habemus ſperanda ꝙͣſenſibilia et præſentes āguſtias non ſētiamus dum infuturā ſpē tota animi intentione protendiur. Ac ſi bellator aliquiſ dolorē uulneriſ aut cōtēnat aut neſciat dūomnibꝫ uiuacitatis ſenſibꝫ ſolam uidetur cogitare nictoriam. Nam et qui tempore hye mis uadit ad balneas Prius aſperitatem frigoris nudus patienter excipitquia eum ſecutura calefactio conſolatur. Ita certa ſpeſrem uincit inſtantem: ut illud quodammodo eſſe īcipiat quod futurum eſt et deſinat eſſe quod præſens eſt:Ut in me inquit dominus paceꝫ habeatis Hoc dicer̄eſt firmius ſit uobis quod in me eſt: qui ſemper ſum ꝙͣquod in temporali geritur mundo quia mundus tranſibit et malitia q̄cunqꝫ agitur in ipſo finietur Pax ueromea nulla unꝙͣ defectione tēporis ſoluetur: Et alibi di¶Mulier cū parit triſtitiā hēt quoniā uenit dies eiuſ.r. 4