Sella ut foras pedes uirgo nō moueat? Terei ut accēſo lūie ſpōſi expectetur aduētus. Zalices mortificatōeꝫcarnis on̄dūt et ſemꝑ aīuꝫ ad martyꝝ p̄paratuꝫ. Calixquippe dn̄i inebriāſ ꝙ peroptiuſ. Qd̓ āt ſolēt et matronis offerri muſerria paruis aīalibꝫ uentilādis elegansīterp̄tatio ē procul ab illis abeſſe debere luxuriā q̄ citocū iſto morituræ mūdo oleū uitæ ſuauioriſ extermināthic typus ſit uirginuꝫ hæc figura ſit matronaꝝ. Nobisāt licet in puerſuꝫ mūera ur̄a cōueniūt Sedere aptū ēocioſis in ſacco iac ere pœnitētibꝫ: Calices hēre potantibę: licet et ꝑꝑ nocturnos metuſ et aīuꝫ ſemꝑ malo cōſciētia formidantē cæteros quoqꝫ acēdiſſe ſit gratum.¶ Ad Iulianuꝫ diaconuꝫ ſe excuſās de ſilētio lr̄arū pollicens p̄teritā negligētiā futura frequentia compenſare.NTIQODS ſermo ē mēdaces faciūt ut nec uera dicētibꝫ credātur qd̓mihi ego a te obiurgatus de ſilentiolr̄aꝝ accidiſſe uideo Dicā ſæpe ſcripſi. ſꝫ negligētia baiuloruꝫ fuit Rn̄debis oīuꝫ nō ſcribētiū uetus iſta excuſatio ē. Dicam nōrepperi qui eplās ferret: dices hinc illuc iſſe ꝙͣplurīosContēdā et me ēt his dediſſe: at illi quia nō reddider̄tnegabūt: et erit inter abſētes īcerta cognitio. Quid igꝭfaciā: ſn̄ culpa ueniā poſtulabo: rectius arbitrans locomotus cedereꝙͣ æquo gradu certam ia cōcitare. quāqͣita me iugis tā corporis ægrotatio ꝙͣ aīa ægritudo cōſūpſit ut morte īmiēte: nec mei pene memor fueri: qd̓ne falſū. putes oratorio mor p̄t argumenta teſtes uocabo. Sc̄s ſꝫ Heliodorus hic affuit: qui cū mecū hermūuellet incolere meis ſceleribꝫ fugatus abſceſſit. Derūoēꝫ culpā pn̄s uerboſitas excuſauit: nā ut ait flaccus inſatyra Oībꝫ hoc uiciū eſt cātoribꝫ inter amicos rogatinūꝙͣ cantēt iniuſſi ut nūꝙͣ deſiſtant. Ita deinceps faſcibꝫ obruā lrarū: ut ecōtrario incipias rogar̄ ne ſcribamSororē filiā in chriſto tuā gaudeo te primū nūciante īeo ꝑmanere quo cœperat: hic .n. ubi nc̄ ſū nō ſolū quidagatur in patria: ſꝫ an ipſa patria p̄ſtet ignoro. Et licetme ſiniſtro Ibera ex cæteraꝝ ore dilāiet: nō timebo hominū iudicia hīturus iudicē meū iuxͣ illd qd̓ quidā aitSi fractuſ illabtur orbiſ īpauidū me feriēt ruiæ: quappqͥſo ut apl̓i memor p̄cepti quo docꝫ opus nr̄m ꝑmanere deber̄ et tibi a dn̄o p̄miū ī illius ſalute pares: et mede cōi in chriſto glīa cbris reddas ſermōibꝫ lætiorem.¶ Ad Niceram hypodiaconū Aquilegiæ de uiciſſitudīelitteraꝝ cōquerens illaꝝ intermiſſione ſcindi amicitiaꝫObi docꝫ un̄ tabellarii et librarii nomē ſūpſit origine.ORPTLIOS comicus tractansde uiciſſitudine lraꝝ: ſola inquit resē q̄ fac̄ hoīes abn̄tes pn̄tes. nec falſādedit quāꝙͣ in re nō uera ſn̄iaꝫ: quid.n. ē ut ita dicā tā pn̄s īter abn̄tes ꝙͣper eplās et alloqui et audire quos diligas: Naꝫ et rudes illi italiæ hoīes quos caſſos Ennius appellat: quiſibi ut in rhetoricis Licero ait uictu fermo uictū requirbāt an̄ chartæ et mēbranaꝝ uſū āt ī dedolatis ex lignocodicillis āt in corticibꝫ arboꝝ mutua eplāꝝ alloquiamiſſitabāt: Un̄ et portitores eaꝝ tabellarios: et ſcriptores a libris arboꝝ librarios uocauer̄: quāto igr̄ hos expolito iā artibꝫ mūdo id nō debemus omittere qd illiſibi p̄ſtiterūt. Apd quos erat cruda ruſticitas: et qui humanitatē quodāmō neſciebāt: Ecce btūs chromatiuscū ſco Euſebio nō pluſ natura ꝙͣ morū ſibi æqualitategermano litterario me prouocauit officio. Tu mō a nobis abiens recentē amicitiā ſcindis potiuſꝙͣ diſſuis: qd̓b7 Iprudēter: qꝑ prudēter apd̓ Liceronē ælius uetat: Niſiforte tibi ita exoſus ē oriēs ut lr̄as quoqꝫ tuas huc uenire formides. Expergiſcer̄ exꝑgiſcer̄ et euigila de ſomnō p̄ſta unā chartæ ſchedulā charitati īter delitias pr̄iæet coīs quā hūimus ꝑegrīatiōis aliqn̄ ſuſpiria: ſi amasreſcribe obſecrāti: Si iraſceris iratus lꝫ ſcribe magnuꝫet in hoc deſiderii hēo ſolamē: ſi amici litteras uel indignantis accipiam.¶ Ad Chromatiū Iouinianū et Euſebiū de eplā acceptaIratulās de cuius breuitate cōq̄ritur ubi docet qn̄ ꝑgamenoꝝ uſus ac nomē inceꝑit. Bonoſū q̄i iā ꝑfectuꝫ effert ſe qͣi iacētē deprimit: matrē et domū illoꝝ attulit.ſON debet cartha diuidere: quos amormutuus copulauit: nec ꝑ ſingulos officimei ſunt partienda ſermonis cū ſic uos īuicē amētis: ut nō minuſ tres charitas iugat: ꝙͣ duos natura ſociauit qui potius ſi rei cōditio pateretur ſub uno litterulæ apice noīa indiuiſa cōcluderēueſtris quoqꝫ ita me litteris prouocātibꝫ: ut et in unotres: et tres in uno: et in tribꝫ unū putarē: nā poſtquaꝫſc̄o Euagrio trāſmittēte in ea ad me heremi ꝑte delatæſunt: quæ inter ſyros ac ſarracenos uaſtū limitē ducit:ſic gauiſus ſū ut illū diē romanæ felicitatis quo primūOarcelli apd̓ Nolā p̄ſilio p̄t cannēſē pugnā ſuꝑ Apēinum mōtē Hannibalis agmina cōciderūt ego uicerimEt licet ſupradictuſ fr̄ ſæpe me uiſiter atqꝫ me ita ut ſuain chriſto uiſcera foueat: tamē lōgo a ſpacio ſe uinctusnon minus mihi dereliquit abeūdo deſideriuꝫ ꝙͣ attulerat ueniendo lætitiā. Nunc cū ueſtris litteris fabulorillas āplexor Illeæ mecuꝫ loquūtur: Illæ hic tantuꝫ latine ſciunt hic eniꝫ aut barbarus ſemi ſermo dicēdus ēaut tacēdū ē Quotienſcunqꝫ mihi amiciſſimos uultusnoctæ manus referunt inpreſſa ueſtigia. tociēſ aut egohic n̄ ſum aut uos hic eſtis. Credite amori uera dicēdiet cuꝫ has ſcriberem uos uidebam. Quibꝫ hoc primūqueror cur tot īteriacentibuſ ſpaciis maris atqꝫ terraꝝtam paruā epiſtolam miſeritis niſi quod ita merui quiuobis ut ſcribitis ante non ſcripſi chartam defuiſſe nōputo ægypto miniſtrāte cōmertia et ſi aliēis Ptolemæus maria clauſiſſet: tamen rex Attalus membranas ēpergamo miſerat. ut penuria chartæ pellibꝫ pēſareturVnde pergaminarum nomē ad hanc uſqꝫ diem tradēte ſibi inuicem poſteritate ſeruatum eſt. Quid igitur arbiter baiulum feſtinaſſe ꝙͣuis longæ epiſtole. una noxſufficit. An uos aliqua occupatione detentos nulla neceſſitas maior eſt charitate: Reſtant duo ut aut uos piguerit: aut ego nō merueri In quibꝫ malo uos īceſſeꝫtarditatis ꝙͣ me condemnare nō merito Facilius eniꝫnegligentia emendari poteſt: ꝙͣ amor naſci Lonoſusut ſcribitis quaſi filius 1χθυόσ aquoſa petit nos priſtina cōtagione ſordentes quaſi reguli et ſcorpiones arētia quæque ſectamur ilie iaꝫ calcat ſuper colubri caputnos ſerpenti terraꝫ ex diuina ſententia cōedant adhuccibus ſumus Ille iam poteſt ſummū graduū pſalmumſcandere nobis adhuc in primo aſcenſu flentibꝫ neſcioan dicere aliquādo contingat Leuaui oculos meos inmontes unde ueniet auxiliuꝫ mihi. Ille inter minacesſæculi fluctus in tuto inſulæ hoc eſt eccleſiæ gremio ſedens ad exēplum Ioannis librum forte iam deuorat:ego in ſcelerum meorum ſepulchro lacēs et peccatoꝝuinculis colligatus dominicum de euangelio expectoclamorem Hieronyme ueni foras. Bonoſus inqͣ: qſecundum prophetam omnis diaboli uirtuſ ī lumbo ētrans euphrateꝫ tulit lumbare ſuum ibi illud ī forāinepetræ abſcondens. et poſtea ſciſſum reperiens cecinitPomine tu poſſediſti rēeſ meoſ Biſrupiſti uicula mea