ſed maior his dilectio eſt: Eſt ergo dilectio uinculū aīorū caſta et ſyncera: et ſn̄ æmulatiōe caritas cōſūmatiooīm mādatoꝝ breuis oīm p̄ceptoꝝ: quā cū quis hūerit oīa hēt ſn̄ hac in alijs remanet īꝑfectus: et ut cognoſcat ueſtra prudentia: ꝙͣtū charitas ualeat: legimus reſponſum dn̄i in euāgelio dicētis cū interrogaretur: ſicait Biliges dn̄m deū tuū ex toto corde tuo: et ex totaaīa tua: et ex tota uirtute tua: et diliges proximū tuuꝫtāꝙͣ teip̄ꝫ: In his quobꝫ p̄ceptis pendet lex et prophetæ: Dides in hac ſola uniuerſa legis cauda pēdere. uerquiſquis hāc hēt iā dei filius dici pōt: Ex hac ſola poterit deo ſimilis eē Conſidera qui deū diligit nūquid ſperat: nunquid timet: nūquid fidit? nō ſꝫ tm̄ diligit: Deusinquit Pauluſ cū dilexiſſꝫ mundū miſit unicū filiū ſuūin ſimilitudinē carniſ pc̄i ut d pcc̄o cōdēnaret pc̄m ī carne: qui p̄ponit eā rebꝫ oībꝫ dicens. et ſi locutus ſū linguis hoīm et angeloꝝ charitatē āt nō hēā: fc̄s ſum ſic̄æramentū tinnienſ: āt cimbalū concrepans: et ſi hūercprophetiā et cognouero oīa myſteria et oēꝫ ſcīam: Etſi hūero fidē ita ut mōtes tranſferā: et ſi tradidero corpus meū ita ut ardeā: Caritatē āt nō hēaꝫ nihil ſum: caritas magnanima ē: caritas benigna eſt: caritas non æmulatur: nō inflatur: nō agit ꝑperā: nō iritatur: nō confundit: nō q̄rit quæ ſua ſunt: nō cogitat malū: nō gaudͣtſuper iniuſtitia: gaudet autē ueritatē: Oīa ſuſtinet: oīacredit: oīa ſperat: caritas nunꝙͣ excidit: Nihil n. amantibꝫ duꝝ eſt nullus difficilis ē cupiētibꝫ labor. Solustn̄ ille amor probabiliſ ē qui deo et uirtutibꝫ anima coaptatur. Nihil ē .n. qd̓ nō tolleret qui perfecte diligit:Qui āt clemētiā non hēt: nec inductus ē uiſcera miſericordia et lachrymaꝝ quāuiſ ſpūalis ſit nō adimpleuitlegē chriſti: un̄ legr̄ ꝙ btūs Ioānes euāgeliſta cū epheſi ſenex uix īter diſcipuloꝝ manus deferretur nihil alid̓per ſingulas ſolebat proferre collectas niſi filioli mei.Diligite alterutrū: Piſcipuliſ āt petētibꝫ: quare ſꝑ id diceret: Rn̄dit quia p̄ceptū dn̄i ē: et ſi fiat ſolū ſuffic̄: ſedobſecro ne amicus quidiu q̄ritur uix inuenitur: difficile ſeruatur: pariter cum oclīs mēs amittit: nā amicitiaq̄ dſinere pōt nunꝙͣ uera fuit. Veranāqꝫ amicitia nullo liuore in quanto augetur nūero: tāto creſcit et robore. Peclina igr̄ a malo et fac bonū: inquire pacē et pſeq̄re eā: niſi oderimuſ malū: bonū amare nō poſſumusqui potius faciendum ē bonū: ut declinemus a malo:pax q̄renda ē ut fugiamus bella: nec ſufficit eā q̄rere:niſi inuētā fugienteqꝫ om̄i ſtudio ꝑſequamur: q̄ exuperat oēm ſenſū: in qua hītatio dei eſt propheta dicenteEt fc̄s eſt in pace locus eius. Infernus itaqꝫ inter fratres diuidit: quicquid igr̄ ſe parat inter fratres: īfernusdicendus ē. Concordia .n. parux res creſcunt: ſic et diſcordia maxīæ dilabuntur Pulchre igr̄ ꝑſecutio pacisdr̄ iuxͣ illd apl̓i Hoſpitalitatē perſequētes ut non leuiuſitatoqꝫ ſermone: et ut ita loquar ſūmis labiis hoſpitesinuitemus: ſed toto mentis ardore tn̄amus q̄i aufferētes ſecum de lucro nr̄o atqꝫ compendio:C.xxx.¶ De infirmis et pauperibus recreandis.I quis cœpit egrotare trāſferatur adexedrā latiorem: et tanto ſenum mīiſterio cōfoueatur: ut nec delitias urbiū: nec matris q̄rat affc̄m: nec liceatdicere cuiꝙͣ tunicam et ſagum: textaqꝫ iuncis ſtrata non hēo Ita occonomus uniuerſa moderetur: ut nēo quid poſtulet: nemo dehæreat: ſeruiasfratribꝫ: hoſpitū laua pedes: pauperibꝫ et fratribus refrigeria: ſumptū manu propria diſtribue: qm̄ quicquidhabent clerici paupeꝝ ē: et domus eoꝝ oībus debenteſſe coēs: ſuſceptioni ei peregrinoꝝ et hoſpitū īuigilar609.debent: Bocet Salomon miſericordiæ operibus īſiſtēdum: nec noſtris fidendū uiribꝫ: ſꝫ a deo eſſe auxiliumflagitandū: ſꝫ eſto qd̓ æqueris pauperibꝫ: īopū cellulaſdignāter introeas: manus debiliū ſis: aquaꝫ portes: ligna concidas: focū extruas ſꝫ ubi uincula: ubi alapæ: ubi ſputa ubi flagella: ubi patibulū: ubi mors. Tū hæc ō̄nia q̄ dixi feceris ab Guſtochio Paulaqꝫ uinceris. hæcdico nō quo de ardore mētis tuæ quicꝙͣ dubitē ſꝫ quocurrentē īpellā: et acriter dimicāti feruorem augeam.¶ De pœnitentia et miſericordia dei. L. xxxi.RRIPE quæſo occaſionem et facde neceſſitate uirtutem: non quæruntur in chriſtianiſ initia: ſed finis paulus male cœpit ſed bene finiuit. Indlaudantur initia: ſed finis proditiōedamnatur: et licet deus non uelit mortem peccatorisſed ut conuertatur et uiuat: tamen tepidos odit: et citoei nauſeam faciunt. Cuiqꝫ plus dimittitur plus diligit:Vnde meretrix illa chriſti dilectrix in euangelio baptigata lachrymis: Et crine quo multos ante cœperat pedes domini tergens ſaluata eſt. non quidā habuit criſpantes mitras nec ſtridenteſ calciolos: n̄c orbes ſtibiofuliginatoſ: naꝫ quāto fœdior tanto pulchrior: quæ dxmum plorat ad crucem unguenta parat: quærit in tūulo: hortulanū interrogat ꝑ ergit ad apoſtolos repertuꝫnunciat. Illi dubitant. Iſta confidit. non enim tam peccati crimen arguitur ꝙ uelox conuerſio in pœnitentiæceleritate laudatur: nec deus cogeret pœnitere ſi noneſſet pœnitentibus ueniam conceſſurus. Nihil enimtam repugnat deo ꝙͣ cor impœnitens hoc ſolum crim̄eſt: qd̓ ueniam conſequi non poteſt præcipue quia noniniuſtus ut propter multa mala paucoruꝫ obliuiſcaturbonoruꝫ: immo de nullo ſic iraſcitur deuſ qūo ſi peccator ſuperbiat: et erectus et rigidus non flectatur in fletum: nec miſericordiam poſtulet pro delicto: Nihilqueſic offendit deum ſicut erecta ceruix poſt peccata: et exdeſperatione contemptus: Vnde et uos non deſperetis ueniam ſcelerum magnitudine quia magna peccatamagna debebit pœnitentia: Nam deus non uult inferre ſupplicia: ſed terrere paſſuros. Ipſeqꝫ ad pœnitentiam prouocat: ne faciat quod comminatus eſt. Oæmonum enim nullus eſt quin pereat: Omnes ad prædaꝫfeſtini uenient: ante faciem ipſorum uentus urens: Etquicquid aſpexerint: quicquid uultui eorum obuiuꝫ fuerit urere deſiderabunt et perdere ſed nec quiſquam ꝑpacientiam bonitatis dei de peccatorum ſuorum impunitate contemnat: nec illum nō extimet offenſum: quianecdum expertus reatum. Immo magna eſt ira quando peccantibus non iraſcitur deus: Unde in Etechielead Hieruſalem Iam non iraſcar tibi zelus tuus receſſit a me: ſed re uera deus hominibus non iraſcitur: ſeduiciis: quæ cuꝫ in homine non fuerīt nequaquā punitHēt āt ira dei menſuras quantum et quanto tp̄e: et obquas cauſaſ et quibus inferatur: iuxͣ illud quod ſcriptūeſt. Cibabis nos pane lachrymaꝝ in mēſura: j Giſericordiam igr̄ a deo cōſequitur qui ſe putat eſſe miſeruꝫnā deus qui nulliſ uiribus ſuperari poteſt: publicani tamen p̄cibus uincitur. Quāto ergo tp̄e te errare noſti:quanto tempore deliquiſti: tanto tempore humilia teipſuꝫ deo ei ſatiſfacito ei in cōfeſſione pœnitentiæ: qm̄qui pc̄or ē aliqua ſorde maculatuſ de ecclīa chriſti nonpōt appellari nec chriſto ſubiectuſ dici. Igr̄ quia errauimus iuuenes emendemus ſenes: iūgamus gemituſ etlachrymas copulemus: culpas ſīpliciter cōfitēdo: naꝫqui poſt lapſum pe̓oꝝ ad uerā pœnitētiā ſe cōuerterit:cito a miſericordiæ iudice ueniā impetrabit: quoniam.q. 5.