6 oHRISTOS baptizatur a ſeruoet a deo filius appellatur inter publicanos meretrices et peccatores adlauacrū uēit et ſāctior ē baptiſta ſuoqui d̓ cælo uēit ī uteruꝫ de utero in p̄ſepe qͦ pͦſepe ī cruceꝫ: d̓ cruce ī ſepulcꝝ: de ſepulcro adinferos: de inferis uictor remeauit ad cælos. imitemurergo ſaluatorē noſtruꝫ qr ipſe mitis et humilis paſtoragnus et aries appellatur qui pro nobis imolatus eſtqui ab iſaac cornibꝫ tenetur in ſentibꝫ. Ex quo nil hachūilitate ſublimiuſ qui bethleē in hoc ꝑuo foramīe cæloruꝫ conditor natus eſt: hic īuolutus pānis hic uiſusa paſtoribꝫ hic mōſtratus a ſtella hic adoratus a magiſIn baptiſmo humilitas chriſti nr̄a ſublīitas. illius cruxnoſtra uictoria: illius patibuluꝫ nr̄ triūphus eſt. Cumigitur lauacruꝫ et crucis ſignū in frōtibꝫ demon aſpexerit cōtrēiſcit: qui aurea capitalia nō timēt? cruceꝫ timētqui cōtēnunt ſceptra regalia et purpuraſ cæſaꝝ et dapeſchriſtianoꝝ: ſordes tāen et ieiunia ꝑtimeſcūt. iubꝫ enīchriſtus ne quis diſcipuloꝝ dicat quia ipſe ē chriſtus.MMira ratio nō uult p̄dicari qui gaudet ītelligi: agnoſciamat et odit on̄di magiſ uult ſe inuentū eē ꝙ proditūut uirtuſ ſua illū nō fauor oſtēderet aliēus. Quæ auteꝫmaior poteſt eē clemētia: ꝙͣ ut filius dei filius hoīs naſceretur decē menſiū faſtidia ſuſtineret: partus expectaret aduentuꝫ īuolueretur pānis ſubiiceretur parētibꝫ ꝑſingulas adoleret ætates: et poſt cōtumelias uocū alapas et flagella crucis quoqꝫ nobis fieret maledictuꝫ utnos a maledicto legis abſolueret patri factuſ ē obediēſuſqꝫ ad morteꝫ ut id oꝑe īpleret qd̓ āte ex ꝑſona mediatoris fuerat dep̄catus dicēs pater uolo ut qūo ego ettu unū ſumus ita iſti in nobis unū ſint Ergo qꝛ ad hocuenerat: ut qd̓ īpoſſibile legi. qꝛ nēo iuſtificabatur ineffabili miſericordia uiceret? publicāos: et pē̄ores ac pœnitētiā prouocabat. ud nouuꝫ et mirable ē apd̓ noſ duiſolus petē eſ ſe amat ſolus iraſcitr niſi petatur. Illo .n.tp̄re quo ſupplicia merebaur duſ argūetū ſaluatiōis on̄ditut ītelliger̄ poſſēus ꝙͣtū ualeret p̄ſtar̄ nō heſuſ? qui tātuꝫ dōaret iratus Amēus et nos xp̄m eiuſqꝫ ſemꝑ q̄ramus āplexus et facile uidbitur ōne difficile breuia putabiuſ uiuerſa q̄ lōga ſūt. Qdqꝫ beata dei gēitrix a filioſuo nō didicit cælo fabricare: āgelos crear̄ mira deitatiſīſignia oꝑari ſꝫ tātuꝫ hūiliari: cæteraqꝫ uirtutū documēta intra huilitatis cuſtodiam aggregare. Z. xxvii.¶ De iuſtitia et uitx rectitudine.TIAM de iuſtitia diſerāus q̄ ē ſingulaꝝ reꝝ et ꝑſōarū æquiſſima diſtributio: quā quis obtiēſ et cui adhærēſuitam ſuā diſpoſite et ſine turbatiōecōſeruat: cuſtodit in oībꝫ æquitateꝫ.Scit quid deo debeat: quid ſāctis: et quid æqualibꝫ reddat: quid nō deneget poteſtatibꝫ huius ſeculi: quid ſibiretineat quid proxīo cōpetat: quid alienis cōcedit autcōgruit: Iuſtū ē eniꝫ deū coler/ et diliger̄ ex toto cordeet ex tota aīa: et ex tota uirtute Sāctos et corqualeshonorar̄: et tributa īpender̄ poteſtatibꝫ: ſuꝑbū non eſſeſꝫ magis miteꝫ et huilē proxīos tāꝙͣ ſe diliger̄: alienoset īimicos nō p̄ſequi odio: ſꝫ amar̄ ſubiectū eē prioribꝫuel ætate maioribus: qꝛ et dn̄s cū eēt omnium dn̄s aIohāne qui maior eſt ī natis mulieꝝ qꝛ prior illo ī natiuitatē hōinū erat baptizator: et ſic adipleri oēꝫ iuſtitiāproteſtatur: ex hac miſericordia naſcitur obſequiū deificu generatur In his oībꝫ quiſqꝫ īuenitur nō īmeritoin chriſto dicitur pͥmaer̄. quōiā hæc oīa ipſe chriſtus ēPaulus nos glorioſus informat et īſtruit de chriſto dicens qui eſt nobis adeo iuſtitia: et ſactificatio: et redēptio: Itē in alio loco Qui eſt miſericordia et pax et deilectio quem agapen uocāt: īiquus enim ſi ſequitur iuſtitiam negat iniquitateꝫ Stultus ſi ſequatur dei ſapientiaꝫ negat ſtultitiā. Qd̓qꝫ ſapientia fortitudo tēperātiaet caſtitas ſolū prodeſt hēntibꝫ Iuſtitia uero alijs et miſeris prodeſt q̄ patrē uel ſr̄m nō nouit ſꝫ nouit ueritatēꝑſona nō accipit et deuꝫ imitatur. Diſcite ergo bn̄facer̄Dirtus eniꝫ diſcenda eſt. Nec naturæ tātuꝫ bonuꝫ ſufficit ad iuſtitiā niſi quis erudiatur cōgruis diſciplinis.Diſcenda eſt ergo iuſtitia: et magiſtroꝝ terenda ſunt limina. Secularis āt iudex acceptis mūeribꝫ cōdēnatinſōteꝫ et reuꝫ liberat qd interdū de eccleſiæ principibꝫdici poteſt quod propter munera lacerent legeꝫ et nōperducunt iudicium ad finem.¶ De fide ſpe et timore. E. xxviiiIrauteꝫ fides ut inquit apoſtoluſ paulus eſt ſubſtātia ſperādaꝝ reruꝫ quaſſperāus et index reꝝ quas nō uidemus? Creder̄ et fidei quis debet qd̓deus ea qͥ promittit potens ē et adīplere et ſpem ſuā ī futuꝝ trāſferre et tūc plena fide poterit ad ea q̄ promiſſa ſunt facillime ꝑuenir hæc nobisuniuerſa īuiſibilia āte oculos ponit ad hāc ingreſſi diaboli et poteſtatuꝫ huius mūdi et haꝝ tenebrarū uiuerſa deſerimus deo cum fidutia proximaus Aredere ēiet ſperare neceſſe eſt q̄ deus iuſſit cuꝫ q̄ diabolus in ſeruerat abnegāus fidem ſpeſ ſeqͥtur itaqꝫ d ip̄a loquāurEſt igitur expectatio reruꝫ ōniuꝫ futuraꝝ qua ſaluāurpaulo ſcribēte apolo ſpē .n. ſaluati ſūus ſpeſ āt q̄ uidirnō ē ſpeſ qd̓ .n. uidꝫ quiſ quid ſpat: ſi āt qd̓ nō uidēusſperāus: ꝑ patiētiā expectāus. hæc ī ſe hēt tioreꝫ nōillū cuius obliuiſci; et queꝫ foras dꝫ mitter quiſquisin fide uiuit. Sed qui unus ē de ſpiritibꝫ quibꝫ īpletureſaias teſtatur Aciet uirga de radice ieſſe; et flos d̓ radice eius aſcendet. et requieſcet ſuꝑ eū ſpiritus ſciētiæet pietatis. et repleuit euꝫ ſpiritus tioris domini illumſpiritum queꝫ dauid cāit dicens Timete dn̄m iuſti eiuſunde et beati efficiuntur eodē proteſtāte et dicente beatus uir qui tīet dn̄ꝫ illuꝫ dicit tioreꝫ qui caſtuſ eſt et pudicus. Quōiā timor dn̄i caſtus īquit dauid māet in ſeculū ſclī ergo ē duplex tior et uus appetēduſ ē. aliuſ fugiēdus ē igr̄ apptēdus tior āmōitio et cuſtodia rerumoīm qua crediuſ et ſperāus. Tieāus .n. iudiciuꝫ qꝛ ſperāuſ et metuiuſ dōinum quia forteꝫ illū iudiceꝫ credimus. Dera nanqꝫ uita eſt denꝫ noſſe timere eius potētiam: amare pietatem: Timor nanqꝫ uirtutū eſt cuſtosſecuritas ad lapſum facilis Si pauorem habueris ſolicitus eris et ſi. ſolicitus fueris: leo in caulas ouium tuarum intrare non poterit: Quod ad præpoſitos eccleſiaruꝫ uel ad animæ cuſtodem pertineti: qui cautus eſtet timidus potest ad tempus uitare peccata: qui ſecūrus eſt de iuſticia repugnat illiuſqꝫ auxilio deſtitutus īſidiis hoſtium patet Nunꝙͣ tuta eſt humana fragilitaset quanto magis uirtutibus creſcimus tanto magis timere debemus: ne de ſublimibus corruāus. Si iuxͣta eccleſiaſtē radix ſapiētiæ ē timer deuꝫ fructus ſapiētia quis eſt niſi uidere deuꝫ bonuꝫ āt diligit qui nō inuitus aut neceſſitate: aut legum metu facit bonum ſediccirco bonum eſt ut mercedem bonaꝫ operis hēat¶ De charitate et pace..L. xxix.O charitatem m unc tranſituꝫ faciāusquia omnibꝫ maior eſt inter cæteraSic fatetur Paulus anent autētria hæc fides Spes et Pilectio.