ſed ſapientiæ erudit ſectatorem qui ſe dei cultui dedicauit: et ſcit cur creatuſ ſit quo uerſetur in mūdo: quo abire feſtinet: Dn̄ et aplus loqr̄ qn̄ infirmor: tc̄ potens ſū:et ſi exterior nr̄ homo corrumpitur: ſed Interior renouatur de die in diem: et cupio diſſolui et eſſe cū chriſtoet carnis curam ne feceritis: qdqꝫ ſn̄ quattuor ſenſibꝫuiuer poſſumus .i. ſn aſpectu: auditu: odoratu: atqꝫ cōplexū Abſqꝫ guſtu autem et cibis impoſſibile ē hūanūcorpus ſubſiſter. Adeē ergo dꝫ rō ut tales et tātas ſumamus eſcas quibus nō honeretur corpus: nec libertas animæ p̄grauetur: quia et comedēdum ē: et deambulandum: et dormiendum et digerendum et poſtea īflatus uenis incentiua libidinis ſuſtentātur. Sūt quidēſenſus nr̄i portæ: ꝑ quas ad animā nr̄am ſæculi blandimenta deſcendūt: et per quas ſenſus carnis introeuntper quas niſi late ſtrage facta uiam uirtutibꝫ potius ꝙͣīpietate fecerimus. Nunꝙͣ ad regē pietatis ꝑuenir poterimuſ. Bicat .n. unuſquiſqꝫ quo dolet: ego loquor cōſcientiaꝫ meā. Icio mihi abſtinentiā et nocuiſſe intermiſſā: et profuiſſe repetitam: nec taleſ ergo accipiamuſcibos quos aut difficulter digerere: aut comeſtos magno partos et ꝑditos labore doleamus. Holerum etpomoruꝫ ac leguminū et facilior apparatus eſt et arteimpendiiſqꝫ coquoꝝ nō indigēt: et ſn̄ cura ſuſtentanthūanū gēus moderateqꝫ conſūptus: quia n̄c auide deuoratur: qd̓ iritamentū gulæ nō hēt leuiore digeſtionedecoquitur. Neqꝫ .n. uno et duobꝫ cibis hiſqꝫ uilibusuſqꝫ ad īflationē uentris oneretur quæ diuerſitate carnium et ſaporis delectatiōe concipr̄: et ad eſum ſui expleta eſurie q̄i captiuos trahūt. Un̄ et morbi ex ſaturitate nimia cōcitātur. ultiqꝫ impaciētiā gulæ uomituremediantur: et qd̓ turpiter īgeſſerunt: turpius egeruntPoſtꝙͣ .n. uenit chriſtus ī fine tēporū et reuoluit o adalpha. i. finē ad principiū: ut in prima ætate n̄ circuncidimur nec repudiū dare ꝑmittimur: nec carneſ comedimus. hippocrates in Amphoriſmis docet craſſa et obeſa corpora: q̄ creſcendi menſurā īpleuerint niſi cito ablatiōe ſanguinis minuātur paralyſim et peſſima morboꝝ gn̄a parere: et iccirco eſſe neceſſariā dēptionem utrurſus hēant in quæ poſſint creſcer̄: nō .n. manere ī ūoſtatu naturaꝫ corporū: ſꝫ āt ēſcere āt decreſcer̄: nec poſſe uiuere aīal niſi creſcendi capax ſit. Qn̄ et Galienusille doctiſſimus hippocratis interp̄s Athletas quorūuita et ars ſagina ē: dic̄ in exhortatione medicinæ: necuiuer poſſe diu nec ſanos eſſe: aīaſqꝫ eorū ita nimio ſāguine et adipibꝫ qͥi luto īuolutas nihil tenue nihil cæleſte: ſed ſꝑde carnibꝫ et ructu et uentris īgluuie cogitarDiogenes tyrānos et ſubuerſiones urbiuꝫ bellaqꝫ hoſtilia uel ciuilia nō pro ſimplici uictu holeꝝ pomorūqꝫſꝫ pro carnibꝫ epularūqꝫ qͣlitiis aſſerit excitari: quodqꝫmirandum ſit Epicurus uoluptatis aſſertor oēs librosſuos repleuit holeribus et pomis et uilibꝫ cibis dicensita eſſe uiuendū: quia carnes et exquiſitæ epulæ ingēticura ac miſeria p̄parantur: maiorēqꝫ pœnā hēant īquirendo ꝙͣ uoluptatem in abutendo: bibere et comederenō delitiaꝝ ardorē debet excitare: ſed ſitim famēqꝫ reſtringuere. Qui carnibꝫ ueſcuntur: indigēt ēt his q̄ ſuntcarnium ſQui āt ſimplici uictu utuntur eos carnes nōrecipere. Sapientia ergo operam dare non poſſumusſi menſæ abundantiā cogitemus: quæ labore nimio etcura indigent: cito expletur natura neceſſitas frigus ſiplici ueſtitu et fames cibo expelli pōt. Pelitiæ et Epularū uarietas fomēta ſūt auaritiæ: qd̓ ſi quis exiſtimatſe et abundantia ciborū potionūqꝫ ꝑ̄frui: et uacare poſſe ſapientix hoc ē uerſari īter delitias: delitiaꝝ uiciis n̄teneri: ſeipſum decipit. Sēſus nr̄ illud cogitat quod uidt audit odoratur guſtat: attectat et ad eius trahitur appetitū: cuius capitur uoluptate ꝯifficile īmo īpoſſibileK9Ieſt diuitiis et uoluptatibꝰ affluentes nō ea cogitare q̄gerimuſ: fruſtraqꝫ quidā ſimulat ſalua fide et pudicitiaet integritate mētis ſe abuti uoluptatibus. Cuꝫ contranaturam ſit corpuſ uoluptatum ſine uoluptate perfruiSenſus corporuꝫ q̄i equi ſunt ſine ratione currentesAnima uero in aurigæ modum retinet frena currentium: Grandis exultatio anim eſt cum paruo contētusfueris mundum habere ſub pedibus: et omnem eiuspotentiam: epulas: libidines: propter quæ diuitiæ comparantur uilibus mutare cibis: et groſſiori tunica compenſare. Iolle epularum et libidinis luxuriam: nemoquæret diuitias: quarum uſus aut in uentre aut ſub uētre eſt: Qui ægrotat non aliter accipit ſanitatem niſi tenui cibo et caſtigatione uicius: quibus ergo cibis recipitur ſanitas his et ſeruari poteſt: ne quis putet morbos holeribus concitari: Si autem uires holera nonminiſtrant quæ naſcuntur et alluntur in carnibus. quideſt ſapienti uiro et philoſopho chriſti tantam haberefortitudinem quæ athletis et militibus neceſſaria eſt:quaꝫ cum habuerit ad uicia prouocet. illi arbitranturcarnes ſanitati congruas: qui uolunt abuti libidine: etin cenum demerſi uoluptatum ad coitum ſemper exxſtuant chriſtiano ſanitas abſqꝫ uiribus eximiis neceſſaria eſt: nec turbare nos debet ſi rari ſunt huius propoſiti ſectatores: quia rari ſunt et āici boni et fideles et pudici et continentes: ſemperqꝫ uirtus rara eſt. Legimuſquoſdam morbo articularioruꝫ et pōdagræ humoribꝫlaborantes proſcriptione bonorum ad ſimplicem mēſam et ad pauperes cibos redactos conualuiſſe: caruerant enim ſolicitudine diſpenſandæ domus et epulaꝝlargitate: quæ et corpus frangunt et animaꝫ. Irridet horatius appetitum ciborum: qui conſumpti relinquuntpœnitentiam: ſed etiam ex uiliſſimis cibis uitanda ſacietas. Nihl enim ita obruit animuꝫ ut plenus uenter etæſtuans et hūc illuc ſe uertens: et in ructus et in crepitus uentorum efflatione reſpirans Quale autem illudieiunium aut qualis refectio poſt ieiunium cum pridianis epulis diſtendimur: Et guttur noſtrum meditatorium efficitur laterinaruꝫ. Pumqꝫ uolumus prolixiorisinedixx famem quærere tantuꝫ uoramus quantum uixalterius diei nox digerat. Itaqꝫ non tam ieiunium appellandum eſt ꝙͣ crapula ac fetens et moleſta digeſtio¶ De abſtinentia philoſophorum antiquoꝝ ſacerdotumaliorumqꝫ ſanctorum..C. xiii.ICEA RCHOS in libris antiquitatum et deſcriptione Græciæ refertſub Saturno cum omnia hūus funderet nullum comediſſe carnes: ſꝫ ūiuerſos uixiſſe frugibꝫ et pomiſ: quæſponte terra gignebat: ceremon quoqꝫ ſtoicus uir eloquentiſſimus narrat de uita antiquorū ægypti ſacerdotū: qd̓ oībuſ mundi negociis curiſqꝫpoſtpoſitis ſꝑ in tēplo fuerit et reꝝ naturas cās rōeſqꝫſideꝝ contēplati ſunt: nunꝙͣ ſe mulieribꝫ miſcuerīt: nuquaꝫ cognatos et propinquos nec liberos quidē uiderint: et ex eo tp̄e quo cœpiſſent diuino cultui deſeruirecarnibꝫ et uino ſꝑ abſtinuerint propter tenuitate ſēiuset maxīe ꝑꝑ appetituſ libidinis q̄ ex his cibis et ex hacpotione naſcuntur: pane uero nō ueſcebātur ne onerarēt ſtomachū: et ſi qn̄ cōedebāt tōſū piter iſopū ſūebātī cibo: ut eſcā grauiorē illius calore decoq̄rēt Oleū tm̄ī holeribꝫ nouerant. Nerum et ipſum parum propternauſeam: et aſperitatem guſtus leniendam. QuidLoquar inquit de Oblatilibus: Cum Qua quoquepro Carnibus uitauerint: Et Lac quorum alteꝝ carnes liquidas alteꝝ ſanguinē eē dicebāt colore mutato