gradu et conditiōe optimis mixta ſunt peſſima Re adſcribēdū cito proſilias et leui ducaris inſania Muliotēpore diſce quod doceas: nec credas laudatoribꝫ tuisīmo irriſoribuſ tuis aurē ne libenter accomodes. Quicū te adulationibuſ fouerint et quodammō impotē mētis effecerint ſi ſubito reſpexeris aut ciconiarum deprehēdas poſt te colla curuari āt māu auriculas agitari aſini aūt æſtuantem caniſ protendi linguā. Rulli dͣtrahaſnec ī eo te ſanctū putes ſi cæteros laceres Accuſamusſæpe qd facimus: et cōtra noſmetipſos diſerti in noſtrauicia īuehimur muti de eloquētibus iudicantes. Teſtudineo grumus incedebat ad loquenduꝫ gradu et per īterualla quædaꝫ uix pauca uerba carpebat et eum putares ſingultire non proloqui: Et tamen cum mēſa poſita libroruꝫ expoſuiſſet ſtruem adducto ſupercilio cōtractiſqꝫ naribus ac fronte rugata duobus digitulis cōcreꝑabat hoc ſigno ad audiendū diſcipuloſ prouocās Tūcnugas meras ſundere: et aduerſū ſingulos declamare.Creticum diceres eſſe longinū cenſoremqꝫ romanæ facundia notare quē uellet et de ſenatu doctorē excluder̄Hic bene numatus pluſ placebat in prādiis? Nec mirūqui multos increpare ſolitus erat factoqꝫ cuneo circuꝫſtrepentium garruloruꝫ procedebat in publicum intusNero: foris cato: totus ambiguus ut ex cōtrariis diuerſiſqꝫ naturis unū mōſtrū nouamqꝫ beſtiā: diceres eſſecompactā iuxta illud poeticū Prima leo poſtrema draco media ipſa chimæra: Nunꝙͣ ergo uideas tales nechuiuſcemodi hominibus appliceris: nec declines cortuuꝫ in uerba malitiæ et audias Sedens aduerſus fratrem tuum loquebaris et aduerſus filiū matris tuæ ponebas ſcādalū Et iterum Filii hominum dentes eoruꝫarma et ſagittæ. Et alibi: Qolliti ſunt ſermones eius ſuper oleum et ipſi ſunt iacula. Et apertius in eccleſiaſtenSicut mordet ſerpēs in ſilentio: ſic qui fratri ſuo occulte detrahit Sed dices. Ipſe non detraho alijs loquentibus quid ſacere poſſū. Ad excuſandas excuſatiōes inpeccatis iſta prætendimus Chriſtus arte non deluditurNequaꝙͣ mea ſed apoſtoli ſentētia ē Nolite errar̄ dusnon irridetur. Ille in corde nos uidemus ī ſacie. Salomon loqͥuitur in prouerbiis. Dētus aquilo diſſipat nubes et uultus triſtis linguas detrahentiuꝫ. Sicut enimſagitta ſi mittatur cōtra duraꝫ materiaꝫ nōnunꝙͣ in mittenteꝫ reuertitur et uulnerat uulnerantē. Illudqꝫ cōpletur. Facti ſunt mihi in arcū prauū. Et alibi Qui mittit inaltū lapideꝫ recidet in caput eius ita detractor cuꝫ triſtem uiderit facieꝫ audientis īmo ne audientis quideꝫſed obturantis aures ſuas ne audiat iudiciuꝫ ſanguinisilico cōticeſcit: pallet uultus hærent labia ſaliua ſiccaturOnde idem uuir ſapienſ cū detractoribꝫ inquit ne cōmiſceariſ qm̄ īpēte uēiet ꝑditio eoꝝ et ruiā utriuſqꝫ quisnouit? Tam ſcilet eius qui loquitur ꝙͣ eius qui audit loquentem. Veritas angulos nō amat: nec quærit ſuſurrōnes. Timotheo dicitur aduerſus preſbyterū accuſationem nō cito receperis. Peccantem auteꝫ coraꝫ omnibus argue ut cæteri metū habeant. Non eſt ſacile de ꝑfecta ætate credenduꝫ quaꝫ et uita præterita deſendit ethonorat uocabulū dignitatis Veruꝫ quia hōines ſūuſet interdum contra annorū maturitateꝫ pueroꝝ uiciislabimur ſi me uis corrigere delinquenteꝫ aperte increpatātū ne occulte mordeas corripiet me iuſtus ī miſericordia et īc̓ꝑabit me oleū autē peccatoriſ nō īpiguet caput meum. Queꝫ enim diligit dominus corripit flagellat aūt oēꝫ filiū quē recipit. Populus meuſ qui beatosuoſ dicūt ſeducūt uoſ et ſēitas pedū ueſtroꝝ ſubuertūtAuud eniꝫ mihi prodeſt ſi alijs mala mea reſeras: ſi meneſciēte peccatis meiſ īmo detractionibꝫ tuis aliū uulneres: et cū certatim omnibꝫ narres: ſic ſingulis loquaris quaſi nulli alteri dixeris. Hoc eſt non me emendarſed uicio tuo ſatiſfacere. Præcipit dn̄s in nos peccāntes argui debere ſecreto: uel adhibito teſte: et ſi audire noluerit reſerri ad eccleſiaꝫ habendoſqꝫ in malo ꝑtinaces quaſi ethnicos et publicanos. Hæc expreſſius loquar ut adoleſcentē meū et lingua et auriurꝫ prurigineliberem ut renatum in chriſto ſine ruga et macula quaſipudicaꝫ uirginem exhibeam: caſtam ſanctamqꝫ tā mēteꝙͣ corpore ne ſolo noīne glorietur: et abſqꝫ oleo bonorum operū extincta lampade excludatur ab ſponſo. Habes ibi ſanctum doctiſſimumqꝫ pontificem Proculumqui uiua et præſenti uoce ueſtras ſedulas ſuperet quottidianiſqꝫ tractatibꝫ iter tuum dirigat: nec patiatur te inpartē alterā declinando uiā relinquere regiam per quāiſrahel ad terrā repromiſſionis properans ſe tranſiturūeſſe promittit: Atqꝫ utinam exaudiatur uox eccleſiæ implorantis: Pomine paceꝫ da nobis omnia enim dediſtinobis. Utinam quod renunciamus ſæculo uoluntas ſitnon neceſſitas: et paupertas habeat expedita gloriamnon illata cruciatum. Cæterum iuxta miſerias huius tēporis et ubiqꝫ gladios ſeuientes: ſatis diues eſt qui pane non indiget. Nimiuꝫ potēs eſt qui ſeruire non cogigitur. Sanctus Exuperius Toloſæ epiſcopus uiduæ ſare ꝑtenis imitator eſuriēs paſcit alios et ore pallēte ieiumiis fame torquetur aliena. Nihil illo ditiuſ qui corpuſdomini caniſtro uimineo ſanguinem portabat in uitroqui auaritiam proiecit de templo: qui abſqꝫ ſuniculo etincrepatione cathedras uendentiuꝫ columbas ideſt bona ſp̄s ſancti menſaſqꝫ ſubuertit māmonæ et nūmulariorum æra diſperſit ut domus dei domus orationis uocaretur et nō latronū ſpelūca. huius tu ſectare ueſtigiaet cæteroꝝ qui uirtutū illius ſimiles ſunt; quos ſacerdocium et humiliores facit et pauperes: Aut ſi ꝑfecta deſideras exi cuꝫ abraham de patria et de cognatione tuaet perge quo neſcis. Si habes ſbāꝫ uende: et da pauperibus: Si non habes grandi onere liberatus es. Nudum chriſtum nudus ſequere. Purum: grande difficileſed magna ſunt præmia¶ Sermo beati Hieronymi ad fratres de uigiliarum ſanctitate ubi in eos inuehens qui ſacras uigilias ſuperfluas ac infructuoſas putant illarum antiquitatem auctoritatem atqꝫ utilitateꝫ teſtimonis et exemplis ſcripturaꝝoſtendit: dux quoniaꝫ ad omnem ſed præcipue ad monaſticam pertinent diſciplinam huic tractatui inſerūtur.IGND. O ē fres aptūqꝫ prorſuſ ſatiſqꝫ cōueniēs de ſc̄is uigiliiſ nc̄ dicer̄et proferr ſermonē qn̄ ip̄a lucubratioexigr̄ a ſolicitiſ Nox ecce ē caligo corporiſ quæ non ſolū hoīeſ ſed ēt cunctos ſomno detinetaīmātes ut rformatiſ uiribꝫ ꝑ ſoporē poſſint diuturnoslabe res ſuſtinere uiuētes. Bonus deus qui ita proſpexit: ita conſtituit ut hō exituruſ ad opus ſuū et ad oꝑationē ſuā uſqꝫ ad ueſperā hēret uicariuꝫ tp̄s ī quo durislaboribꝫ et multa fatigatione requieſcer̄ præſtitit Nouimus autē multos hōinū ut aut maioribꝫ ſuis placeātaut ſibi aliquid peculiariter proſit noctis particulaꝫ adaliqd̓ opuſculū ſegr̄gar̄ id pro lucro ducer̄ qd̓ furati deſopor ſuo oꝑari potuerit a Galomōe uero laudatur etſēma q̄ pēſa et lāificiū ad lucernā uigilāter exercet. Addidit etiam ꝙ ex hoc laus uiro eius ī portis et glīa magna naſcatur: Quod ſi ī carnalibꝫ īſtrumētis .i. uictui ātueſtitui neceſſariis qui uigilat n̄ īprehēditur īmo laudatur et mirari me fateor ēē aliquoſ qui ſacras uigilias tāſpirituali oꝑe fructuoſas or̄onibꝫ hymnis lc̄onibuſquefœrcūdas aut ſuꝑfluas extīant aut ocioſas aut qͣdhis ēdeterius īportunas et quidē ſi ſūt hoīes a religione nr̄aaliēi qui iſta ſic ſēciāt nō ē et miꝝ Quomō enī prophāiſ