Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
553
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtola beati Hierōymi ad Furiā uiduitate ſeruāda Argumentum in eandemOR IAM ad monogāiā uiduitatēqꝫ ſeruandā per domeſtica hortaturexēpla monēs ut magis fœminaruꝫſui generis æmuletur uirtutē quā patris cōſiliū īſequatur Inſtruit quibusartibus et ſtudiis cōtinentiaꝫ ſeruarepoſſit ēt ſequēda quæqꝫ declināda ſint moleſtias illiſecundi matrimonii et exempla ſanctaruꝫ uiduarū utriuſqꝫ teſtari proponensBSEC RA S litteris et ſimpliciterdeprecaris ut tibi reſcribā immo ſcribaꝫ quo uiuer debeas et uiduitatis coronam illæſo pudicitiæ nomineconſeruare Gaudet anīus exultāt uiſcera: geſtit affectus hoc te cuperepoſt uirū quod ſāctæ mēoria mater tua. Titiana multotempore fuit ſub marito Exauditæ ſūt preces eius et orationes impetrauit ut adipiſceretur ī unica filia quoduiuens ipſa poſſederat. Habes p̄terea generis tui grande priuilegiuꝫ quod exinde a camillo uel nulla uel raraueſtræ familia ſcribitur ſecūdos noſſe cōcubitus uttaꝫ laudanda ſis ſi uidua perſeueres ꝙͣ execrāda ſi idchriſtiana ſerues: qd̓ tanta ſæcula gētiles fœminecuſtodierunt. Taceo de Paulo et Euſtochio ſtirpis ueſtræ floribus: ne per occaſiōem exhortationis tuæ illaslaudare uidear: Bleſillāqꝫ p̄tereo quæ maritū ſuū tuūſortita germanum in breui ſpacio tēpora uirtutū multacompleuit Atqꝫ utinam p̄conia fœmīaruꝫ imitarenturuiri et rugoſa ſenectus redderet quod ſpōte offert adoleſcentia ſciēs et uidēs ī flāmaꝫ mitto manuꝫ. Adducētur ſuꝑcilia extēdetur brachiū iratus qͣꝫ chremes tumido deſæuit ore conſurgent proceres et aduerſus epiſto meā turba patricia d̄tōabit me magnū me ſeductorēclāitās et ī terras ultimas aſportādū. Addāt ſi uoſūt etſamaritē ut dn̄i mei tituluꝫ recognoſcaꝫ: Certe filiaꝫ aparente diuido: nec illud dico de euāgelio ſine mortui ſepeliant mortuos ſuos: Diuit enī qui credit ī chriſto et qui credit ī illo debet utiqꝫ quomō ille ambulauitet ip̄e abular̄ Faceſſat īuidia quā nōini chriſtiāo maledicorū ſermo gēuius īfigit ut probra metuūt ad uirtutes prouocēt Exceptis epiſtolis ignoramus alterutruꝫ ſolaqꝫ pietatis eſt ubi carnis notitia nulla: eſthonora patrem tuuꝫ: ſed ſi te a uero patre ſeparatTaꝫ diu ſcito ſanguinis copulā ꝙͣ diu ille ſuuꝫ noueritcreatoreꝫ. Alioquin dauid tibi protinus canet Audi filia et uide et inclina aureꝫ tuā et obliuiſcere popolumtuuꝫ et domuꝫ patris tui: et cōcupiſcet rex decorē tuuꝫquoniā ipſe eſt dominus deus tuus grande præmiū parentis obliti cōcupiſcet rex decorē tuum Quia audiſtiquia uidiſti quia inclinaſti aurē tuā et populi tui dōusqꝫ patris oblita es idcirco cōcupiſcet rex decorē tuumet dicet tibi Iota pulhra es proxīa mea et maculaeſt in te: Quid pulchrius anima quæ dei filia nuncupatur et nullos extrinſecus quærit āplexus: Credit ī chriſto et hac ambitionē dicata ꝑgit ad ſponſū eūdē habēsdominuꝫ quē et uiruꝫ. Quid āguſtiarū habeāt nuptiædidiciſti in ipſis nuptiis et q̄i cōturnicuꝫ carnibus uſqꝫad nauſeaꝫ ſatura es amariſſimā colerā tuæ ſēſere fauces Egeſſiſti arſcētes et morbidos cibos releuaſti æſtuantem ſtomachum Quid uiſ rurſū ingerere qd̓ tibixiu fuit: cāis uerſa ad ſuū nōitū et ſus lota in uolūtabro luti. Bruta quoqꝫ aīalia et uagæ aues in eaſdempedicas retiaque non incidunt An uereris ne proles6 9 9furiana deficiat? et ex te parens tuus non habeat puſionem qui reptet in pectore et ceruices eius ſtercore linat: Quippe nec hi oēs habēt filios qui habuer matrimonia et quibꝫ nati ſunt liberi ſuo generi reſpōderūt:Exhibuit filius Eicerōis patreꝫ in eloquētia: Corneliaueſtra pudicitia ſimul et fecōditatis exēplar gracchosſuos ſe genuiſſe lætata ē. Ridiculun ſperare pro certoquod multos et haber uideas: et habuerint p̄didiſſe: Tui dimittis tantas diuitias. chriſto qui moripoteſt Quē habebis hæredeꝫ? Ipſuꝫ queꝫ et dominuꝫCōtriſtabitur pr̄ ſed lætabitur chriſtus. Lugebit familiaſed āgeli gratulabuntur: Faciat pater quod uult de ſubſtantia ſua. Non es eius eniꝫ nata es ſed cui renata: etqui te grandi precio redemit ſanguine ſuo. Caue nutrices rumigerulas et iſtiuſmodi animalia uenenoſa quæde corio tuo ſaturari uentrem ſuum cupiunt. Non ſuadent quod tibi ſꝫ quod ſibi proſit: et ſæpe illud obganniut Sola ne ꝑpetua mœrēs carpere iuuēta Nec dulceſnatos ueneris: nec p̄mia noris; Obi pudicitia et ſanctitas: ibi frugalitas ē. Vbi frugalitas ibi dāna ſeruorumQuicquid tulerīt tibi ablatū putāt nec cōſidrant dequāto ſed quātum accipiant. Vbicunqꝫ uidrit chriſtianum ſtatim illuꝫ de truio βαγαῦσόσ ωρύογτα ιHirūores turpiſſimos ferūt et qd ab ip̄is egreſſum eſt: abalijs audiſſe ſe ſimulāt ildē auctores et exaggeratores.Exiit īfāia mēdatio Quæ ad matrōas ꝑuenerit etearū līguis uētilata fuerit prouīcias penetrat. Dideaspleraſqꝫ rabido ore ſæuire et tincta facie uipinis coloribꝫ dētibꝫ pūicatiſ carper chriſtiāos. Hic aliqua cui circahumeros hiacynthina leua eſt ranciduluꝫ quiddaꝫ balba d enar locuta ꝑ̄ſtrepit et tenero ſupplantat uerba palato Omnis cōſōat choruſ et latrāt ūiuerſa ſubſellia.duntur noſtri ordīes: qui et roduntur et rodunt aduerſus nos loquaces pro ſe muti. Quaſi et ipſi aliud ſintꝙͣ monachi et quicquid ī monachis dicitur redūdetī clericos qui patres ſunt monachorum. Petrimētumgrgis paſtoris ignominia eſt Sicut et regiōe illius monachi uita laudanda eſt et qui uenerationi habet ſacerdoteſ chriſti: et dtrahit gradui quē ſac̄us chriſtiauſHec locutus ſū ī xp̄o filia: dubitās propoſito tuoNūquā enī exhortatorias litteras poſtular̄s ſi ābiger̄sde bono monogamiæ: ſed ut nequitiā ſeruulorū qui teuenalē portant: et inſidias affiniū ac piū parētis erroēītelligeres: cui ut amorē in te tribuā: amoris ſciētiācōcedo dicēs aliquid cuꝫ apoſolo Cōfiteor zelū dei habēt ſed ſecunduꝫ ſcientiaꝫ. Imitar potius crebro enīidipſuꝫ repetaꝫ ſanctaꝫ matrē tuā. cuius ego quotiensrecordor uenit ī mēteꝫ ardor eius in chriſruꝫ pallor exieiuniis elimoſyna ī pauperes obſequiuꝫ ī ſeruos deihumilitas et cordis et ueltiuꝫ: atqꝫ ī cūctis ſermo modratus. Pater tuus queꝫ ego honoris nomino: nonquia conſularis et patricius: ſed quia chriſtiāus eſt: impleat nomen ſuum et lætetur xp̄o ſe filiam genuiſſeſeculo. qui potius doleat et uirgīitatē fruſtra āiſeriset fructus ꝑdideris nuptiaruꝫ. Ubi eſt maritus quemtibi dedit etiam ſi amabilis etiam ſi bonuſ fuiſſet: morifiniſſet omnia et copulam carnis ſoluiſſet interitus Aripe quæſo occaſionem et ſac de neceſſitate uirtutem quæruntur in chriſtiāis initia ſꝫ finis. Paulus male cœpit ſꝫ bēe fiiuit Iudæ laudātur exordiaſꝫ fīis proditiōe dānatur. Lege ffzechielē iuſtitia iuſti liberabit ī quacūqꝫ die peccauerit et īpietaſ ipii nocebitei ī quacūqꝫ die cōuerſus fuerit ab īpietate ſua. Iſta ēſcala iacob quā cōſcēdūt āgeli et deſcēdūt cui dominuſ inititur lapſis porrigens manū: et feſſos aſcēdētiūgradus ſui contemplatione ſuſtentans. Sed ſicut nonuult mortem peccatoris tantum quantum ut reuertatur et uiuat: ita tepidos odit et ei cito nauſeaꝫ faciūt: