boſaluum faciat deſcēdat de eruce et credimus ei. Deſtroruꝫ ergo ſentētia uincimus Deſtri promiſerunt ſecredituros eſſe ſi præſtitiſſet ſibi quod alijs præſtare cōſueuiſſet. Cur nō creditis quod eſſe preſtātius nō negatis. Nemo certe hāc habuit poteſtatē. Peniqꝫ et dominus dicit de anima ſua: Poteſtatē enim habeo ponēdi aīam meā et poteſtatē habeo reſumēdi eā. Recēſe ſuperbas maiorum tuorum imagines: et patriarcharum retexe uirtutes: et īueni quis talē habuit poteſtatēQuare non ei credā qd̓ poſſit liberare animam meamqui potuit et ſuā. Plura dicturo ſuggeſſit recordatio uolumē creſcere et ideo curſum q̄ſtionis huius eſſe reuocandum. Quoniā adhuc prior illa aſtat in ianuis cui æque ſua ſpatia ſi habemus reſtrictioribus tamē adhucillibata debentur. Et uere nō fuerunt nec in hac partemulta dicenda ne et ille creſceret. ſi tamē magnum protuliſſe aliquid putaret ſe quod quæreret prolixa diſputatione uictoriā. cuius nō ſapientiaꝫ quæ nulla in eo ērat. ſed ſuperbiā q̄ abundat īfregimus. Repudiato uero iſto iſrahelita uel ne pugnā ſe feciſſe glīaretur quando quidē quæ diximus ad inſtructionē noſtrorum potiuſꝙͣ ad illorum certamen conflictumqꝫ protulimusQui non tunc uult credere cum cōuincitur ne aut ſanctum dare canibus īpudēter aut dediſſe aut margaritasporcis ſparſiſſe iudicemur. Reuertēdum eſt illuc undead iſtum locum pene p̄ciſis ſenſuum tramitibus deuiaui. et oues domus iſrahel diligētius circumeundæ ſūtQuoniā ſi caritas dei in nobis ē quis īfirmatur et egonon infirmor: quis ſcandalizatur et ego non uror. Pocendeqꝫ magis ſunt: ne uſqꝫ ad blaſphemias loquantur. ſi forte aut nō teneant: āt nō intelligāt prophetataQuærunt an diuina uirtus ſit q̄ nunc cœpit in martyribus apparere. Cuius legis homines hoc requirunt nēpe chriſtianæ q̄ ſic ē prophetationibus īſtructa: ut nihil ita nouum tā inopinatum noſtris ip̄ibus poſſit īgruere. qd̓ fides aut admiretur electior aut blaſphemeturinfirmior: Omīa uſqꝫ ad dominum prophetæ ueteresp̄dixerunt. Omīa poſt dominum q̄ deerāt apl̓i prophetauerunt beato paulo ꝑ libertatē ſancti ſp̄s nō tacentequi ait Ex parte ſcimus et ex parte prophetamus. Nōꝙ omnia neſciat: aut omīa prophetet: in quo p̄ſertimloquitur chriſtus: ſed ex parte de toto prophetat: et exparte de toto ſcit. Prophetat nouis ideſt quod ſcit illius tēporis eſſe quod erat. Quod uero prophetat uenturx utiqꝫ prophetat ætati: prophetat āt totuꝫ et ſi prophetat ex parte. Hæc .n. prophetat: quorum apertionepars eius ip̄is quæ uſqꝫ ad finē ſupereſt indigebat: Exparte ergo prophetat: quoniā iam ex parte fuerat prophetatum: et ido propheta ſciebat uētura quæ prophetabat: Cuius uel prophetiæ particulas plenitudo ut ipſe dixit tēporis aboleuit hoc modo. Cuꝫ uenerit quodꝑfectum ē qd̓ ex parte ē deſtruetur. Scilicꝫ cuꝫ ī cōcluſione mundi nec ſcia maior nec prophetia ulterius ſitq̄rēda. BPeniqꝫ intelligētiæ iſtius uirtutē ut aꝑtius dmōſtraret: illa ſubiunxit Didemus nunc ꝑ ſpeculuꝫ ī enigmate: tunc āt facie ad faciē. ꝑ figuraꝫ interim ſunt uniuerſa: et quibuſdā imaginum lineis obumbrata. Ut infirmitas carnis noſtræ terrenaqꝫ ſubſtātia: magis ſe adſpiritualium tēderet ueritatē ut illi deſiderium pulchritudinis ſux. et ꝑ ſpeculuꝫ tenuiter oſtenſa feciſſꝫ. Quātaqꝫ ipſa eſſet in ſua ſubſtātia nos doceret cuꝫ tā admirabilis ēt ī repercuſſis luce ſua enigmatibus appareretEt ideo nunc ꝑ ſpeculum pollicita cōſpicimus: non tamē uirtutum merita poſſidemus. Et oſtenſa adhuc miramur: nō tradita tenemus. Tunc uero prophetia ſcīaqꝫ ceſſabunt: cum in ip̄am promiſſionum omnium uirtutē: cui promittebatur erit ingreſſus. Hinc ēt prophetia ſemper obſcura ē. qd̓ alio tp̄e canitur alio cernitur:Quod dicitur dum nō uidetur: quaſi nō p̄dictuꝫ nō creditur. Peniqꝫ Eſaias cum redēptionē noſtrā tanto ātein uirginis utero meruiſſet agnoſcere: eamqꝫ uelut iaꝫp̄ſentē populo demōſtaret dicēs Acce uirgo cōcipiet etpariet filium: et uocabitur nomē eius emanuel præſentē et futurā infidelium iſrahelitarum turbauit ætatem:Nā et illi ueteres prophetā ſuum quoniā non uiderētqd̓ oſtendit interemerunt: et hi prophetatum ſibi quoniā prophetiā nō repeterēt occiderūt. Quod nobis nōēt ut in dei martyres accidat p̄cauenduꝫ ē. ſi eos quosprior ætas inſecuta ē noſtra blaſphemet: et quoniaꝫ utdiximus qd̓ prædictum fuerat ueuit: uēturum nihil eſtqd non fuerit ante prædictum domino ipſo ſic dicenteEcce p̄dixi uobis omīa uideamus potius ſi hæc aliquādo maioruꝫ auribus probātur infuſa: q̄ modo noſtrisoculis tanquā impleta finguntur. Dideamus ſi hæc q̄nia operatur unus atqꝫ idē ſps. Si deniqꝫ nec āgelusde cælo euāgelizat p̄ter ꝙͣ euāgelizatum eſt nobis licetipſe quæ fiunt uirtutes domini: ꝑ demonuꝫ tormentateſtantur. ꝙͣdo ſathanas non deiicit ſathanā: quia uniformitas nequitiæ īdiuiſa naturaliter ſocietate cōflataſimilitudinis acceſſione nō detrimētum ſui metuat. ſedcapiet augmētum: Nā et multos in unius formā legionis prauitas ſp̄s et iniquitatis uiperinæ confœderatio̓ conglobauerat: Nec ſibi oberat multitudo q̄ ſicut acquirebat miſerā ſociata infirmitate uirtutē ita formidabat incurrere diuiſa ꝑmixtiōe īanis ſubſtātiæ uacuitatēSed hac parte interim augmentationis omiſſa ſicutpropoſuimus ea quæ in eccleſiis domini ſanctorumqꝫcimiteriis admiramur: credenda eſſe diuiniius fieri: ſiprophetata fuerit probarēus. Atqꝫ in hac cauſa duradifficiliqꝫ materia: nec ab aliquo ātea ꝑtractatata: dominum conſulere deberemus: ſed ceſſate marito repudiari nō timeremus audatia. Quoniā q̄ ipſius ſunt nemo extra ipſum poterit explicare. Et .n. uero und miſeris tāta fiducia unde ē et interpelandi dominum familiaritas tā amica ut in hāc uocē audeamus errumpeīOſculetur me oſculo oris ſui: Quis tātum cōcipiet optatum? quis tam grandia uota ſui æſtimator negligensſuſpirauit: ut ipſius os comminus cōcupiſcat attingereAtqꝫ uel utinā nos eorum dignetur oſculo: quos ipſedignatus ē oſculari. ut in ſecundis poſtremo tertiſſqꝫſiſtentes de eorum labiis aliquā ex parte ſciētiā trahermereamur: qui totā ſapientia plenitudineꝫ de dominiipſius ore didixerunt. Quāꝙͣ et ſi magnoruꝫ meritorūpriuilegiis fulciremur. Poſita erant ī exēplis. uelut alta quædā fundamīa repetita uerecundiæ ne quid indecēs et inordinate p̄ſumptio leuitatis auderet. Quid nāelectius beato petro? quid ad ſpē erectius? quid liberius in fide? quē oſculo oris ſui dominus ſe oſculaturuꝫeſſe promiſit dicens. Tibi dabo claues regni cælorumet illud Super hanc petram ædificabo eccleſiam meāTamen hic pōdere ſe quodā pudoris incuruans fidutiam quā elatior hēbat ex merito uerecundior ad interrogāda ſummittit cuꝫ in cœna domini nō per ſe Quisdominum eſſet traditurus īquirit humiliterqꝫ pudibūdus oſculum domini petit ore alieno: Quod illi et ſipud dominum fiducia erat: ut ſubinde homini ēt incōceſſa p̄ſumeret ut ibi Cuꝫ pMaria gradientē dominūaudet poſcer ut ip̄ꝫ pariter ſolidata ſub ueſtigiis aquarū terga ſuſteniēt: aliquid ſibi diffidētior ſed cōſolatiornobis quibus ſuo actu imitabiles formas tāꝙͣ ī ſpeculo collocabat ſi per legatum p̄ſciētiā domini cautus explorat. Quæ hac inſtructione dignior? quæ conſulendiarte ſubtilior. quid nos facere debemus. quibus cumfiducia nullius ſit meriti debet eſſe ſaltē pudor exempli