48de habitu formaqꝫ dicemus; quæ ut mihi uidetur nōueſte aliqua textali neque mulierum elaborata penſisſed ſuis meritis et orationibus erit inuēta: beato iohāne hoc in reuelatione mōſtrāte: qui ſāctos ait īdutosbyſſinum ſe uidiſſe. Et ne forte ſubtegmina byſſini ātſtamīa quærāus et materiale uel corruptibile ac fluxūaliquid exerceri ī celeſtibus opinaremur? ſubdidit hyſſinum aūt iuſtificationes ſāctorum ſunt. Tunc ergo utintelligo in ſuperficie corporis noſtri ueniēt: quæ nuncſunt teca ſub corpore. Iunc unicuiqꝫ miſerum me cōſciētia ſua ueſtis fiet. Iunc ea quæ de fundamēto illoquale aliud nō poteſt poni ab unoquoqꝫ ſuꝑ ædificata ſunt: præminebunt ut aut mercedē accipiāt qui manſura cōſtituit: aut detrimētum patiatur qui arſura conſtruxit. Iaꝫ quid illa commemorē quæ ſequuntur: quætota ſanctorum ſunt carnē ſine terra. corpus ſine doloris ſēſu. animā ſine metu. uitā ſine fine. ætatē ſine tempore. lucem ſine nocte. beatitudinē ſine fine. Dideo hominē et in homine deum. quoniā deus oīa ī omnibꝫeſt. Totum quicquid nunc īpoſſibile homini cernitur.id tum fieri ꝑ munificentiā ꝑpetui regis uelar̄ et reuelare. liqueſcere: ac reſolidare. eumqꝫ fieri quē et intrar̄ad diſcipulos cōcreta et corporea parietum ualuaruꝫqꝫ non ſenſerint et diſcipuli tamē ſtare omēs ſe intus aſpexerunt. et omīa q̄ ſine hoc corpore dei ſps fauebatcorpus cum dei ſpū futurum eſſe. Saciari delectatiōeharum cogitationum chriſtianitas non pōt. Hæc illi requies. hoc oblectamētum ē. hæc uoluptas hæ deliciæire mente in ſedē dei ibiqꝫ ſibi locum et partē ſedis nōſua p̄ſumptione: ſed diuinitatis pollicitatione uſurpareNec hoc illi arduum uidetur: poſtquā iaꝫ ibi ī chriſtodomīo ſuum eſſe hominē recognoſcit: Vendicat ſibiæquum ius de cognitione ꝑ deū carnis aſſumptæ quoniā de carne eius ſumus: et de oſſibus eius. Ipſe .n. ēcaput corporis eccleſiæ: ipſe principium omīs prīcipatus: et poteſtatum euāgelizāte ſic apoſtolo. Ex quo totum corpus cōpactum et productum ꝑ cōiunctionemet copulatum creſcit in augmētum dei: Quid ergo uēturum iudicium et diē domini piis optabilē: et ip̄iis fugiendum? Quid illud igneum diluuiuꝫ nō aquarum fumāte terra: fugiente mari: cælo in libri ſpeciē cōplicatoloquar? Triſticia hæc diuitibus ſæculi: ſed expectandapauperibus chriſti pro quibꝫ in pſalmo dominus ſuſpirat dicens Propter miſeriā inopum et gemitum pauperum nunc exurgaꝫ. Quid tribunal illd ex maieſtateiudicātis īmenſum et duodecim ſedibus adorandumtētamqꝫ datā filio ptātem: ut in iudicādo hēat ēt angelorum ſubſtantias quaſi eorum creator additas dicente aplō Neſcitis quoniā et augelos iudicabimus. Etquid erit qd nō mācipādum illi eſſe credatur: cui et ſpiritalis illa nequitiarum natura ſubiicienda ē. Quid ergo tunc facient: qui nunc in honoribus gloriātur: Quiꝑ terribiles p̄fecturas: et faſces et æternos ut extimātcōſulatus: deo ſe cōparare nituntur rapina nō naturaQuid faciet qui cōiungit domum ad domum: qui perturbata ciuitaie: et cunctis quibus ſtringebatur. Hinc īde limitibus fractis mōtes flumina mariaqꝫ trāſiliensquātum ad ip̄m pertinetunā uult poſſeſſionē eſſe: quæcoīs omnium terra ē: et in ſaciabili cupiditate latitudinē inmēſi orbis excedens in Alexādria macedonis anxietateꝫ et īnumerabiles epicureo mundos diffūditurAcquiſitiſqꝫ ꝑ auiditatē mundi huius anguſtiis in aliuꝫ: credulus nō eſtimata proprii corporis poſſibilitateaccenditur autumās paſſurum ſe dānum eſſe de iur̄: ſifidē nō adhibuerit de furore. Quid hi facient qui tāꝙͣcorreptores morum domini familiā attentius caſtigatiuſqꝫ uiuentē: āt in ueſtis humili colore: aut in cibi arida parcitate: aut inuigiliarum nō occioſa ſobrietateuelut aut indumētis mollioribus delicataꝫ: aut epuliscopioſioribus ſaginatā: aut thoris calidioribus oſcitātem diuellunt ac uexant neſcientes ꝙ in ſc̄is dei martyribus cōfeſſoribuſqꝫ oculi eius pupilla feriatur. Peribunt ſine dubio peribunt ī illa die oēs cogitationes eorum nec eos ad tribunal illud. āt lutius cratius defendet? āt. O. anionius: aut iſtis eloquētior Tullius quoniā oīs tuuc ſæculi lingua obmuteſcet et ſola erit in ruſticulis ſuis facunda iuſtitia: q̄ infantuꝫ fec̄ ora diſertaet mutorum linguas: nouuꝫ ſoluit in cāticum: cæleſtēqꝫ ſibi harmoniā ꝑ ſui miſericordiā de ſuis ouiculis acquiſiuit; ad cuius gloriā celebrādam. et ſi hoīm ſtudiceſſauerint: in confuſione generis humani lapides clamaturi eſſe mōſtrantur: ſꝫ quo ego materiā propoſitāuelut mortalium īprobitatē īcrepaturus exceſſi: et uniformis mali tāꝙͣ publicus accuſator mundanis uiciisdum me aliquorum miſeret nō peperci: cum et ſi iudicandi tp̄s eſſꝫ: lapidē tamē mittere ſuper adulterā nonaudere: et ſi ad innocentis iudiciū purioris conſcientiæme armaret auctoritas tp̄s expectare debeam: docēteapoſtolo. Qui ſanctis nō iudicium ſuſtulit: ſed diſtulit.Ait enī Nolite iudicare ante tēpus. Illud nēpe reſurrectionis tēpus inuens expectādum quo per īcorruptionis gloriā rediuiua caro miranda aſiſtet iudici de æternitate iā manente conſcientia. cum abſiſtet formidode lapſu non trepidabit: tunc ī alium ferre ſētentiā: cuꝫde ſe meruerit eſſe ſecurus. Eeterum nunc cuncta ſuntdubia. Cuncta mutabunda dicēte apoſtolo: conſiderāsteipſum ne et tu teneris. qui aliuꝫ utiqꝫ ſtatus tui neſcius facile iudicas de ruina. qd̓ et ſi miſeris fiducia: etbeatis dies det p̄mia potius ſanctorum ideft uera laudmus: quoniā īprouidi āt intempeſtatiui: uel de cōſcīauel de tp̄e denotemur. Redeamus ergo ad illas ſāctorum nobiliſſimas et lætiſſimas cogitationes. nam nihillætius ē: ꝙͣ mortalē depromiſſa ſibi hæreditate meditari. illum quidē quē diximus āte oculos collocemus.Quādo quidē ſecurius ē uera celebrare ꝙͣ miſerandaculpare licet uera felicia ſine peccatorum nō poſſint infelicitate narrari: Cernamus utiqꝫ q̄ ut cōſtituimus diſanctos cum flaminibus ꝑ oīa uolitare et corruſcantibus ad uindictā dextris anticipes gladios ſtringer̄: hæceſt .n. gloria ſanctorum dei hæc in hoc ſæculo deſpicabilis iſta malitia hæc linguis omnium in detrectationibꝫ diſſipata. Hic tunc pacientiæ fructus noſtræ hæc ſuſferentiæ merces erit: H: c pͥmia pro noīe blaſphematorum ſubiectā ſibi habere omnē animā ſuperbā et oēmextollentē hominē potētiſſimos quondā reges mundiet toto adoratos orbe: cum manicis ferreis cum pedibuſqꝫ ſiſtendos. nobileſqꝫ eorum īmanium ponderacathenaruꝫ collo et ceruicibus ſuſtinētes: Aut fulgorēillius auguſti tribūalis his quos aliquādo cōtēpſerātdeſpexerant irriſterāt offerendos. Mutata .n. uice uthoc ſæculum lautorum ſit aliud futurum credere miſerorum. De .n. diuitibus quoniā ꝑ̄ſeperunt cōſolationēſuam. ſed illis diuitibus quibus dicendum erit Eſuriuiet non dediſtis mihi māducare: Sitiui et non potaſtisme illis diuitibꝫ utiqꝫ: qui de iiuſto māmona amicosfacere uoluerunt Qui meditati ſunt in cogitationibusſuis exuberant fructu quo neminē refrigerabāt noua īmēſis fructibus receptacula moliri. qui ubi in craſtiuꝫcomederēt ignorarēt anima eorum eo tp̄e ex poſtulabatur ſub una tamē nocte uana ſollicitudīe occupata.Cum theſaurizare ceſſauerint nec q̄ foſſis īuigilare opibus omiſerint. Hinc lazarus pauper cuꝫ eo patriarchaqui peregrinus uixit in mundo lætatur in cubili ſuo. atdiues ecōtra æternis flagrat incendis. et oī expoliatus