Beniqꝫ ut omnē ſtultitiā meam diligētius recognoſcas: etiā ſtomachum meum poſt illud ſuſceptum cærotum tuum te abſente curaui: a quo peius mereorpati: cui poſt ſanctum miniſterium tuum et angelicaꝫſeruitutē manus intuli medicoruꝫ quaſi propheta nōeſſet ī iſrahel: ut mihi ſi quid paterer facilius eſſe debuerit ad te reuerti: ꝙͣ gentiliter cogitare: et meliusuel d.ificilimi itineris laborē perpeti: quē conſpectustui tam precioſa cōpenſatio ſequeretur: ꝙͣ ad muſcāreligionis acharō deuenire. Hec mihi te abſēte mundus iſte ſuggeſſit qui te præſēte in me nō habebat conſilium. Tu me .n. curiā feceras prophetarum non conuenticulum ſitenarum. ac nunc in me ad deſtructionēſancti contra me operis tui omnis ſtultitia ſenatus ingrediens quadruplici forma mecuꝫ agit. naꝫ fœnus teabſente exigiit: qd̓ te p̄ſente nō p̄ſumpſit. Ot intelligasſi quid apd̓ te luxta deum ſapui tuuꝫ fuiſſe qd̓ ſapui ſicabſente Doyſe populus iſrahelicus fornicatur: Sicin naui domino dormiente apl̓i tēpeſtate turbātur: ſicin Cethſaidæ porticibus hominē nō habētem aquā piſciæ ſalutaris ignorat. Quāꝙͣ et hic aliud genus culpæaduertā corpuſculum curaui. Cum aīa langueret exteriorem hominē foui cum interior ægrotaret. humanisſubueni. cum diuina laborarent. uicio publicæ cōſuetunia lū pupſedinis inclinatus. quo oēs ſumus ī minimis cauti et inmaximis negligētes. Hocqꝫ ideo fit. quia ubi uera uita ſit ignoramus. Fallit nos uidelicet ſol iſte: decipit dies ilta tractus noſter circum uenit. Mundus inducit.Iidſaruuirmūdum et ſole āplius eſſe nil putamus. et lucē arbitramureſſe quā oculis uidemus et hominē iudicamus eē q̄mcernimus et mundum credimus facere. cum uita ignorātes ubi ſit hō: et q̄ eius hominis uita ſit. Quod ſi intelligeremus non aliud generati aliud uiueremus. Itauitæ origine deſerta uiuēdi quoqꝫ p̄didimus rationemAc primum ubi homo ſit iſte de quo loquimur audiamus. Auoniā diſputationē quādā nobis ip̄a diuilio generauit quē intra hoc corpus qd dei artificis manu limo terræ formatum eſt uelut quodā uaſculo intelligecōtineri dicente aplō Habemus theſaurum iſtum ī uaſis fictilibus qui ubiqꝫ ꝑ hoc corpus infuſus uitaleꝫ ſēſum qui ſibi nō deficit cum carne mutuatus ē. Regitipſe nō regitur: et habet potius ꝙͣ habetur. ut uitā nōaccipiat ſed miniſtret. Nam cum terrenā iſtā pigrāqꝫmateriā in uſum miniſterii ſumptā ſpiritus liquidus animaret. ſit dominus corporis: nō homo ſub corporeBeniqꝫ hoc quod dici uaſculuꝫ ip̄o uiuit p̄ſēte: et ipſomoritur abeūte: hic ergo et uiſibilis: et caducus illiusiterioris uel habitatio uel miniſter: uel uagina eſt. Ipſeuero quiuere eſt homo quoniā ſi ſcqs facte diuiſioniseſt locus ut ipſe iuiſibilis: ita omnia eius īuiſibilia ſintneceſſe ē. Nō ad illuꝫ ſi ægrotat manus ualet ꝑueniremedicorum nō herbarum ſuccis ſi deficit reparatur.Nihil ad eum corporale ītrare poteſt ſubſtātiæ tantuꝫſuæ illi ſimilitudo deſcēdit uerbo curatur obedientia cōualeſcit. Peniqꝫ cum ſibi ī ecclia laodicēſi et beatus etdiues et bene oculatus: et bene ueſtitus ſcqꝫ exteriorēhominē uideretur: increpatur a domino diciturqꝫ illi.Neſcis quia tu es miſer et miſerabilis: et pauper et cæcus et nudus. Qui utiqꝫ ut dici nec ſine ueſte: nec ſieoculis: nec ſine diuitiis habebatur. Sed ille inuiſibilisdeus noſter illum iuiſibilem hominē in pauꝑtate: ī cæcitate: in nuditate eſſe cernebat: cui ēt ſuadere dignaturut ab ipſo aurum mercetur ignitum: et ueſtē albā quaglorioſiſſime ueſtiatur: et collyrium quo recipiat uiſuꝫHabet ergo et ſuos oculos p̄ter iſtos carnales. quospōt uel amitter uel curare. Eſt et iuxta ſe nudus a deout egeat ueſtimēto: ſed miro modo ad mendicuꝫ ut ip̄e49 3ait dominus loquitur et lubet illum a ſe diuicias cōꝑarare. Quibus mercibus ſi et nudus et pauper ē uel illā ueſtē nobiliſſimā uel illud aurum purgatuꝫ iaꝫ ignemercabitur. Vnd cōmercii talis poterit eſſe īpenſa uidlicet ſi aut exterioris hoīs emolumēta trāſfoue āt āt ipſis: quibus ipſe diues forinſecus uidebatur nō utendoditeſcat oclōſqꝫ corporis: quibus mundaliuꝫ rapiebatur ardore deſpectu corruptæ uniuerſitatis obcæcet: itaille inuiſibilis homo: quiuere ut diximus homo ē. et īcōtēptū exterioris huius attollitur et nuditate ueſtituret cæcitate illuminatur. Sic iacob Ephraim et Hanaſſen nepotum ſuorum: nō ſolum loca: uerum ēt meritaīcorporea cæcitate cernebat. Nam cum illuꝫ loſeph filius ſuus qui ſupra dictos paruulos offerebat: nec antepedes ſuos cernere iudicaret: ſenſit in parentis reſponſione illa ēt q̄ eſſent futura proſpicere: ſed ut ille interior homo exteriorē iſtum facit ſua uita uiuentē et de fōte naturæ ſuæ animat irrigādo: ſic rurſum exterior percorruptelā mortiferæ materiei ſuæ illuꝫ ſi cupiditatibꝫillicitis alligarit occidit: et cum alter naturæ uideatur alterius tranſit in uictoris unuſquiſqꝫ ſubſtātiā: ideſt utanima ſubſtātiā quoqꝫ carnalē ſpiritualē ſuis uirtutibꝫpræſtet: aut carnalē animā caro uictrix eius efficiat. Peniqꝫ cum dominus diluuio deler humanuꝫ genus cogitaret iratus. Non ꝑmanebit inquit ſps meus in hishominibꝫ: quoniā caro ſunt: et quia utiqꝫ oēs carne ueſtimur: et ſine dubio in carne nō ſumus. Qui nō ſcdmcarnē ambulamus hinc ēt gignitur ut nō ſēper homoiſto appellationis homīe cenſceatur. Nā pro uirtutibꝫſuis aut uiciis et formas ſumit et noīa. Peniqꝫ ait propheta Nolite fieri ſicut equus et mulus. ſuut ergo homines qui apud deum ſunt et qui nō ſunt: equi et muli: et dominus ait Nolite proiicer margaritas ueſtrasante porcos. Sunt ergo homines ut porci. et iteruꝫ ipſe dominus Ecce ego mitto uos ſicut oues in medioluporum. ſunt ergo homines et lupi. et econtrario homines ſunt et oues et adhuc dominus petro Paſce oues meas. et ip̄e prius Deni poſt me et faciā te piſcatorem hoīm: ſunt hoīes et piſcēs. Sed hæ formæ ut dixi actuum uidētur eē nō corporum Nam corporis noſtri certus eſt ſtatus ut omniuꝫ animātium. ſed quoniam apud deum nō de ſtatu corporis noſtri: ſed de uitæmeritis iudicamur. apparet omnē hominē mēte ſua ſibiipſi ſtatum nomēqꝫ formate. Qd utiqꝫ ex illius queꝫſcribimus inuiſibilis hominis aut culpa aut uirtute p̄ſtatur Ipſius ſi quidē uicium ē ſi ſubiectis paſſus ſit eēſubiectus. Si contra diuinā diſpoſitionē fit in dominatu ſeruitutis: et in ſeruitute domīatus. Sed ne uidearquoniam paululum deiecto uelut pariete ad illum īuiſibileꝫ hominē diſputatione ꝑueni corpus omīno deſtruere qd̓ a deo magni eſt ſacramēti: ut ī hoc ipſo ideſtfragili noſtro et infirmo Iominus uenerit. non hocegi aut hoc ago. Sed illud oſtendere tentaui huiusexterioris uitam illius interioris uitam conſiſtere.Iterum iterioris mortē deſcēdere huius de morte ubipropinatuꝫ uenēum ꝑ uitia fuerit: nihil habere iſtumde uita: niſi ab illo irrigatus fuerit: nihil tenere alterumqꝫ ī naturā alterius ut dixi infectum uitiis aut deterſuꝫ uirtute trāſire. Igitur quoniā iā et ubi ſit homo eſquid ſit homo breuiter licet oſtēdi: quæ nunc eius hominis uita ſit uideāus. Sion iſta certe mundialis quæmala pro bōis hēt: et bona pro malis: quā totus orbiſſequitur et colit non hæc affluētia diuitiarum eſt: non īfatigio potētum. nō in iuriſdictionis aſtu: non in pōpoſitate facundiæ: non ī uiribus ꝑ prælia glorioſis: non īmercibus prouīciaruꝫ mutatione: et ſui peregrinatiōecreſcentibus: nō in lenocinio formarum: nō ī ambitu