Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
433
Einzelbild herunterladen
 

Cyprianus uir eloquētia ornatus et martyrio Firmia narrante mordetur Cur aduerſus Pemetrianū ſcribens teſtimoniis uſus ſit prophetarum et apoſtolorū ille ficta cōmentitia eſſe dicebat et potius philoſophorum ac pœtarum. Quoruꝫ auctoritati ut ethnicuscōtra ire poterat. Seripſerunt cōtra nos celſus atꝫPorphyrius priori Origenes alteri ethodius: Euſebius et Apollinaris fortiſſime reſpōderunt. QuoruꝫOrigenes s. ſcripſit libros. ethodius uſqꝫ ad decēmilia uerſuum procedit. Euſebius et Apollinaris. xx.et. xxx. uoluīa cōdiderunt: lege eos et īuenies nosparatione eorum īperitiſſimos: et poſt tāti tp̄is otiumuix quaſi ſōnium qd pueri didicimus recordari. Iulianus Auguitus. vii. lib. ī expeditione parthica aduerſus chriſtum euomuit: et iuxta fabulas Potarum ſuoſe enſe lacerauit. Si cōtra hunc ſcribere tentauero puto interdicis mihi ne rabidum canē philoſophoruꝫ etſtoicorum doctrinis .i. herculis claua repercutiā. Quāꝙͣ nazarenum noſtrum et ut ip̄e dicere ſolebat galileūſtatim ī p̄lio ſerit et mercedē līgue putidiſſime cōtumeliis ꝑfoſſus acceperit. Ioſephus ātiquitatē approbās iudaici populi duos lib. ſcripſit cōtra Appionē Alexādrinum grāmaticum et tāta ſecularium profert teſtimonia: ut mihi miraculum ſubeat quomodo uir hebræus etab infātia ſacris litteris eruditus cūctam græcorum bibliothe euoluerit. Quid loquar de philone: quē uelalterum uel ſecunduꝫ iudeum Platōnē critici pronunciāt: Curram per ſingulos. Quadratus aplōrum diſcipulus et Atheniēſis eccl̓iæ pōtifex: nōne Hadrianoprincipi eleuſine ſacra inuiſēti librum pro noſtra religion tradidit: et tātæ admiratōi oīꝫ fuit: ut ꝑſecutionē illius grauiſſimā excellēs ſedaret ingeniuꝫ. Iriſtidesphiloſophus uir eloquētiſſimus eidē prīcipi Apologeticum pro chriſtianis obtulit cōtextum philoſophoruꝫſentētiis Quē imitatus poſtea Iuſtinus et ip̄e philoſophus Antonino pio et ſiliis eius ſenatui que libruꝫtra gētes tradidit defēdēs ignominiā crucis: et reſurrectionē chriſti tota predicās libertate. Quid loquar deMilitone ſardenſi epiſcopo? Quid de Apollinare hieropolitane eccl̓ie ſacerdotæ? Pionyſioqꝫ Corithioruꝫep̄o. et Tatiano. et Bardaſene. et Hireneo Potini martyris ſucceſſore: qui origenis: hæreſeon ſingularuꝫ uenena: ex quibꝫ philoſophorum fōtibꝫ emanarunt: multis uoluminibus explicarunt. Panthenus ſtoicæ ſecte philoſophus ob p̄cipuæ eruditionis gloriā a Pemetrio Alexādriæ epiſcopo miſſus ē in Indiā ut chriſtuꝫapud Brachmanas et illius gētes phlōs p̄dica. et: Clemens alexēdrinæ eccl̓iæ preſbiter meo iudicio omniuꝫeruditiſſimus octo ſcripſit ſtromatum libros et totideꝫυπότυπώσἕων et aliū cōtra gētes. Pedagogi quoqꝫtria uolumīa. Quid in illis indoctum īmo quid non demedia philoſophia eſt? Hunc imitatus Crigenes decēſcripſit ſtromatheas chriſtianorum et philoſophoruminter ſe ſētentias cōparās et oīa noſtre religionis dogmata de platōne et Ariſtotele: Numenio Cornutoqꝫconfirmās. Scripſit et Giltiades cōtra gētes uolumēegregiuꝫ: Hippolitus quoqꝫ et Apollonius Romane urbis ſenatores propria opuſcula cōdiderunt. Extātet Iuliani africani libri: qui tēporum ſcripſit hiſtorias:et Theodori qui poſtea Oregorius appellatus ē uiri apoſtolicorum ſignorum atqꝫ uirtutum et ꝯionyſii Alexādrini ep̄i. Anatholii quoqꝫ Laodicene ecclie ſacerdotis necnon preſbyterorum Pāphilii pierii LuciantMalchionis Euſebii Cæſariēſis ep̄i et Euſtachii Antiochenæ et Anathaſii Alexādrini Euſebii quoqꝫ emiſeni et Triphili cyprii et Aſterii ſcythopolite ac ſerapionis confeſſoris. Titi quoqꝫ Boſtrēſis ep̄i. Cappodocū88que: Baſilii: Gregorii Amphilochii. Qui oēs in tātumphiloſophoruꝫ doctrinis atqꝫ ſentētiis ſuos refecerūtlibros ut neſcias quid ī illis primū admirari debeas:eruditionē ſeculi: an ſcientiā ſcripturarum. Veniaꝫ adlatinos: Quid Tertuliano eruditius? quid acutius? Appologeticus eius et cōtra gētes libri cunctā ſeculi continet diſciplinā. Ginutius felix cauſidicus romani fori in libro cui titulus octauus ē: et in altero cōtra matematicos: ſi tamē inſcriptio mentitur auctorē Quidgētilium littterarum dimiſit ītactum. Septē libros aduerſus gētes. Arnobius edidit: totidēqꝫ diſcipuluseius Lactātius: quide ira quoqꝫ et de opificio di duouolumina condidit: Quos ſi legere uolueris dialoguꝫZiceronis in eis īuenies. Victorino martyri in librisſuis licꝫ deſit eruditio: tamē deeſt eruditionis uolūtas. Typrianus idola dii ſint qua breuitate. quahiſtoriarum oīꝫ ſcīa: quoqꝫ uerborum et ſēſuum ſplēdore ꝑſtrinxit? Hilarius meorum tēporum cōfeſſoret ep̄s. xii. Quītiliani libros ſtilo imitatus ē et numero: breuiqꝫ libelllo: queꝫ contra Fioſcorum medicumquid in litteris poſſit oſtēdit. Iuuēcus preſbiter ſubconſtātino hiſtoriā domini ſaluatoris uerſibus explicauit. Nec ꝑtimuit euāgelii maieſtatē ſub metri lege mittere. De ceteris uel mortuis uel uiuētibus taceo: quorum ī ſcriptis ſuis et uires manifeſte ſunt: et uoluntasnec ſtatim praua opinione fallaris cōtra gētes hoc eſſelicitum in alijs diſputationibꝫ diſſimulanduꝫ: quia omnes pene oīꝫ libri exceptis his qui Epicuro litteras didicerunt: eruditionis doctrinæqꝫ pleniſſimi ſunt.Quāꝙͣ ego magis illud rear qd̓ dictāti uenit in mēteꝫ te ignorar̄ qd̓ ſēper a doctis uiris uſurpatum ē. ſed te mihi proponi ab alio quæſtionē: qui forſitā propter amoreꝫ hiſtoriarum Saluſtii Calphurnius cognomēto lanarius ſit. Qui queſo ut ſuadeas ne neſcentiūdentibus edentulus īuideat: et oculos caprearuꝫ talpacōtemnat. Piues ut cernis ad diſputandum materia: ſꝫiam epiſtolaris anguſtia finiēda ē. Hieronymus ad pāmachium de optīo genere interpretandi: ubi primum cōtra Rufinum et cæteros obtrectatores inuehit: qui ſchedas epiſtole Epiphanii ē græco traductæ pecunia redēptas falcitatis arguebāt oſtēdans ſolum gentiliuꝫ: ſꝫ ſacre ſcripturæ apoſtolorūſimulqꝫ euāgeliſtarum et. lxx. interpretum exēpla nonuerbum de uerbo: ſꝫ ſēſum ē ſeuſu debere tranſferri.AOLOS apoſtolus p̄ſente Igrippa rege de criminibus reſponſurusquo poſſit intelligere qui audituruserat ſecurus de cauſa uictoriæ: ſtatiꝫin principio gratulatur dicens. De ōnibus quibus a iudæis rex Agrippaaccuſor extimo me beatum: cum apud te ſim hodie dfendendus: qui p̄cipue noſti cunctas quæ iudeis ſuntconſuetudīes et queſtiones. Legerat .n. illud Eſaiæ beatus qui in aures loquitur audiētis: et non erat tātumoratoris uerba proficer̄: quantum iudicis prouidentiacognouiſſet. Vnde et ego Beatum me in hoc duntaxat negocio iudico qd̓ apud eruditas aures īperite linguæ reſponſurus ſum: que obicit mihi uel ignorātiamuel mendatium: ſi āt neſciui alienas litteras īterpretariuere aut nolui. Quorum alterum error: alterum crimēeſt. Ac ne forſitā accuſator meus facilitate qua cunctaloquitur et īpunitate qua ſibi licere omīa putat. Dequoqꝫ apd̓ uos argueret ut papā Epiphanium crimīatus ē. Hanc miſi eplāꝫ. que te et per te alios qui nos amare dignantur rei ordinem doceat. Ante hoc ferme