Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
411
Einzelbild herunterladen
 

Euſebius alius epiſcopus.Thriphilus epiſcopus.Bonatus hereſiarcha.Aſterius preſbyter.Luciferus epiſcopus.Euſebius alius epiſcopus.Fotinianus epiſcopus.Archaius epiſcopus.Serapio epiſcopus.Hilarius epiſcopus.Dictorinus rhetor:Titus epiſcopus.Damaſus epiſcopus.Apolinaris epiſcopus.Gregorius epiſcopus.Pacianus epiſcopus.Fotinus hereſiarcha.Febanus epiſcopus.Didimus.Optatus epiſcopus.Attilius epiſcopus.Cyrillus epiſcopus.Euſonius epiſcopus.Epiphanius epiſcopus.Ephrem diaconus.Baſilius alter epiſcopus.Gregorius alter epiſcopus.Lucius alter epiſcopusTheodorus epiſcopus.Eunomius hereſiarcha.Priſcilianus epiſcopus.Latronianus epiſcopus.Tyberianus epiſcopus.Ambroſius epiſcopus.Euagrius epiſcopus.Ambroſius didimi diſcipulus.Maximus philoſophus.Gregorius alius epiſcopus.Ioannes epiſcopus preſbyterGelaſius epiſcopus.Theotrinus epiſcopus.Sexter uir conſularis.Amphilotius epiſcopus.Sophronius epiſcopus.Hieronymus preſbyter. Expliciunt capitula feliciter. Liber de uiris illuſtribus editus a beato Hieronymo:cui que addidit Gennadius ānectuntur.TGONPETROS filius Ioannis prouīciæ gallileæ uico bethſaidafrater Andreæ apoſtoli: et princepsapoſtolorum poſt. Epiſcopatū antiochē eclceſiæ et predicatōnē diſperſionis eorum qui de circunciſione crediderunt in ponto Gallatia: Cappadocia: Aſia: bithyniaſcdo Elaudii ānno ad expugnādum SimonēmagumRomā pergit: ibiqꝫ uigitiquiqꝫ ānis cathedrā ſacerdotalem tenuit uſqꝫ ad ultimum ānum Neronis .i. quartumdecimū a quo et affixus cruci martyrio coronatuseſt capite ad terrā uerſo et inſublime pedibꝫ eleuatis:aſſerens ſe īdiguuꝫ ut ſic crucifigeretur ut dominus ſuus. Scripſit quas epiſtolas quæ canonicæ appellanturQuarum ſcd̓a a pleriſqꝫ eius eſſe negatur: propter ſtilicum priore diſſonātiaꝫ. Sed et euāgelium iuxta OarII II.cum qui auditor eius et interpres fuit: huius dicitur: libri autē ē quibꝫ unus actorū eius īſcribitur. Alius euāgelii: tertius prædicatiōis: quartus apocalypſeos: quitus iudicii iter apocriphas ſcripturas cōputantur. Sepultus ē Romæ in uaticano iuxta uiaꝫ triumphalē:totius urbis ueneratione celebratur.ACOBOS qui appellatur frater domini cognomento iuſtus: ut nōnulli exiſtiātioſeph ex alia uxore: ut autē mihi uideturmarix ſororis matris domini: cuius Ioānes in libro ſuo meminit filius: poſt paſſionē dominiſtatī ab apl̓is hieroſolymaruꝫ epūs ordinatus unātum ſcripſit epiſtolā: quæ de ſeptē canonicis eſt: quæ etipſa ab alio quodaꝫ ſub noīe eius edita aſſeritur: licetpaulatim ip̄e procedente obtinuerit auctoritatē. Hegeſippus uicinus appoſtolicorū tēporum ī quinto cōmētarioruꝫ libro de Iacobo narrās ait Ouſcepit eccleſiāhieroſolyme poſt apoſtolos frater domini Iacobuscognomēto iuſtus. Qulti quidē iacobi uocabātur: hicde utero matris ſc̄s fuit. Hinum et cicerā bibit: car nullam manducauit: nunquā attonſus eſt: nec unctus unguento: nec uſus balneo. Huic ſoli licitum eratingredi ſancta ſanctoruꝫ. Si quidē ueſtibus laneisutebatur: ſed tātum lineis. Soluſqꝫ ingrediebatur templum: et fixis genibꝫ pro pplō deprecabatur in tantuꝫut cameloruꝫ duritiam trāſiſſe eius genua crederētur.Dixit et alia multa quæ enumerare longum ē: Sed Ioſepins ī uiceſimo libro ātiquitatū refert et Elemens īſepumo υποτυπωσεω τvlibro ſic ait MMortuo feſtoqui iudæā regebat miſſu eſſe a Nerone ſucceſſorē eiusAlbinum qui cuꝫ necdum ad prouiciā ꝑueniſſet Auanus inquit pōtifex adoleſēs Auani filius de genere ſacerdotali accepta occaſioneconciliuꝫcōgregauit: et cōpellens publice Iacobū ut chriſtū deifiliuꝫ negaret contradicentē lapidari iuſſit: qui cum p̄cipitatus de pinna templi cōfractis cruribꝫ adhuc ſemiuiuus tēdens ad cælum manus diceret Domīe ignoſceeis: qd̓ enī faciunt neſciunt fullonis fuſte quo rudia ueſtimēta extorqueri ſolēt in cerebro ꝑcuſſus interiit. Tradit idem Ioſephus tātæ eum ſāctitatis fuiſſe et celebritatis ī populo ut propter eius nece̓ creditum ſit ſubuerſā eſſe hieroſolymā: Hic ē de quo Paulus apoſtolusſcribit ad Gallatas dicēs Alium autē apoſtolorum uidi neminē niſi Iacobū fratrē domini. Et apoſtolorumſub hoc crebrius acta teſtātur. Euangeliū quoqꝫ qd appellatur ſecundum hebræos: et a me nuper ī grecuꝫ latinumqꝫ ſermonē tranſlatum ē quo et origenes ſæpe utitur poſt reſurrectionē ſaluatoris refert Dominus au cum dediſſet ſindonē ſeruo ſacerdotis iuit ad Iacobum et apparuit ei. Iurauerat .n. Iabobus ſe comeſturum panē ab illa hora qua biberat calicē domini donec uideret reſurgētē a dormiētibꝫ. Rurſuꝫqꝫ poſtpaululum Afferte .n. ait dominus mēſam et panē:Statīqꝫ additur Tulit panē et benedixit et fregit et dedit iacobo: et dixit ei Frater mi comode panē tuum quia ſurrexit filius hoīs a dormiētibꝫ. Triginta itaqꝫ ānis hieroſolymæ rexit eccl̓iaꝫ ideſtuſqꝫ ad ſeptimū Neronisānum: et iuxta tēplum ubi p̄cipitatus fuerat ſepultus ēTitulum uſqꝫ ad obſidionē Titi et ultimā Hadriani notiſſimum habuit. Quidā ē noſtris in mōte oliueti eumconditum putāt: ſed falſa eorum opinio ē.ATTHEPS: qui et leui ex publicano apoſtolus prius in iudæa propter eos quiex circunciſione crediderunt euangeliumchriſti hebræis litteris uerbiſqꝫ cōpoſuit.Qd quis poſtea in græcum tranſtulerit non ſatis certuꝫ