¶ Capitulum¶ quadrageſimumquintum

butirū .i. innocētiā et mel miſericordie. hāc miſericordiā in ſūmo cōicauit mr̄i ſue: vt ſic ipſepr̄ ē miſcd̓iaꝝ: ita ⁊ ip̄a mr̄ miſcd̓ie nūcupeturAiſcd̓ia aūt nil dultiꝰ ſapit miſeris. nil crebriꝰinuocat̉. Hinc Gern̄. in ẜmōe de aſſūptōe. Signū magnū ſic ait. Nō erat bonū nob̓ hoīeꝫ eēſolū: ꝯgruū magis erat vt adeſſꝫ ſexꝰ vterqꝫ qͦrū corruptōni neut̉ defuiſſet. Fidelis tn̄ ⁊ prepotēs mediator dei ⁊ hoīm xp̄c ih̓s. Sꝫ in eo diuinā homīes reuerent̉ maieſtatem. Abſorptaem̄ videt̉ in beitateꝫ hūanitas. nō ꝙ ſit mutata ſb̓a. ſed aſſumptō deificata: qꝛ .ſ. ille hō ē vnaꝑſona cū deo. Nō ſola aūt cantat̉ ī illo miſcd̓iacantat̉ pariter ⁊ iuditiū. qꝛ ⁊ ſi didicit ex his q̄paſſus eſt compaſſionē vt miſericors fieret: hꝫtn̄ ⁊ iudiciariā pt̄atem: deniqꝫ et deus nr̄ ignisconſumēs ē. Quid ni vereatur homo ad illumaccedere. Itaqꝫ iam non videbitur ip̄a mulierbe nedicta otioſa. Inueniet̉ equidē et locus eiin hac recōciliatione. Opus em̄ erat mediatrice ad mediatorē iſtū. Crudelis mediatrix Euaper quā ſerpēs antiquus peſtiferū. et ip̄i virovirus infudit. Sꝫ fidelis Maria ſcꝫ et pia. queſalutis antidotū viris ⁊ mulieribꝰ propinauit.Illa ſuggeſſit p̄uaricationem. Hec ingeſſit redemptoreꝫ ꝑ ꝯceptū ſuū. qͦ dei filiū excepit ī domū ſuam. Quid ergo ad Mariā accedere trepidat hūana fragilitas;? nihil ē ī ea auſteꝝ. nihilterribile. tota ſuauis eſt. hec bern̄. Quia igiturplena miſcd̓ia. et nil miſeris miſericordia dultius aut crebriꝰ inuocat̉: ideo frequēter immocontinue in noſtris miſerijs quibꝰ pleni ſumꝰrecurrendū eſt. et ip̄a inuocanda vt nobis ſubueniat. Idem Bern̄. Sileat miſcd̓iam tuaꝫ dirgo beata. ſi quis eſt. qui inuocatā in neceſſitatibus ſuis ſibi meminerit defuiſſe. hec ille. Hecigitur domus eſt miſcd̓ie. que excepit pr̄eꝫ miſericordiaꝝ in domum ſuam.Ꝙͣtū ad tertium hodie. §. iij.beata maria excepit xp̄m plenius ⁊ iocundiusin domū ſuam. tam anime ꝙͣ corporis: quia ꝑglorie receptōem. Ita em̄ fuit recepta in domopr̄is celeſtis. vbi ſūt multe māſiones .i. differētie premioꝝ: ꝙ et ip̄m recepit in domū ſue mētis. per lumē glorie. Et impletuꝫ eſt illud quodper aggeū predixit. Implebo domū iſtā gloriaSi em̄ de dilectore ſuo xp̄c ait Ioh̓. xiiij. ad euꝫveniemꝰ et manſionē apud eum faciemus ſcilꝫin domo mentis ſue ego ⁊ pr̄ et ſpūſſct̄s multomagis dicendum ē de quolibꝫ ſct̄o ꝑueniēte atgl̓aꝫ. vbi eſt ꝑfectiſſima dilectio. que hic eſſe nōpōt: ꝙ aīa beata recipiat xp̄m in domū aīe ſueꝑ lumē glorie. Qui em̄ manet in caritate ī deomanet ꝑ fruitōem et deus in eo per ꝯprehenſionem. et clarā viſionem. Res em̄ amata dicit̉eſſe in amāte per cognitōneꝫ ⁊ affectū. ¶ Nonfuit aūt iſta exceptō cōis ſꝫ ſingl̓aris ſuꝑ om̄svt dicere valeat illud ꝑ excellentiaꝫ: dn̄i eſt aſſūptō nr̄a qͣſi dicat nō angeli vel ſancti me aſſumpſerūt ſeu aſſociarūt egrediētem de mundo

ſicut legit̉ de lazaro vlceroſo. ⁊ de ſancto Nicolao. et alijs ſanctis. Sed ipſe dn̄s me aſſūpſit ⁊aſſociauit. ẜm illud pͣs. Qm̄ pr̄ meus .ſ. mundꝰet mr̄ mea .i. om̄is ꝯcupiſcentia et mala inclinatio. dereliq̄runt me. vt nihil ſui inuenirēt inme. qd̓ nulli ſanctoꝝ ꝯceſſum eſt. Ideo dominꝰaſſūpſit me ꝑ ſe ꝑſonaliter accedēs vt magis honoraret. Sic em̄ dīc Hiero. Credendū ē. ꝙ ipſeſaluator ꝑ ſe totus feſtinꝰ aduenerit. et eam inthrono ſuo collocauerit. Et qꝛ vbi dn̄s ibi ⁊ familia eius. Ideo ⁊ milia miliū angl̓orū qui domino mīſtrāt. vt vidit daniel cum xp̄o aduenerūt. Aſſūpta ē maria ī celū vt canit eccl̓a ſcilꝫa filio gaudēt angl̓i ⁊ ceteri eaꝫ aſſociātes. Uidendum igitur circa aſſūptōeꝫ.Unde aſſumpta.Quomodo aſſumpta.Quo aſſumpta.¶ Aſſumpta vtiqꝫ eſt deᵐ. §. iiij.hoc mūdo. vnde Hiero. Hodie regīa celi de hocſecl̓o nequā eripit̉. Sed vt nob̓ p̄beret exēplūqui oēs hēmꝰ facere trāſitū iſtuꝫ: voluit ſct̄iſſimos viros .ſ. apl̓os ī ſuo trāſitū adeſſe. Sacr̄aſuſciꝑe. ⁊ ſine dolore migratā ſepult̉e apl̓os demādaſſe. Teſtat̉ at̄ dÿo. pauli apl̓i diſcipl̓s. inli. d̓ diuīs noībꝰ apl̓os int̓ fuiſſe dormitōni bt̄emarie ⁊ dÿo. cū eis. Qd̓ ⁊ optauerat ad ſui cōſolatōeꝫ. Cōiter em̄ dr̄ ip̄aꝫ pꝰ aſcēſiōeꝫ filij. xij.ānis ſuꝑuixiſſe. vt ſexagēaria eēt ī morte. Et īhoc nos īſtruit. vt ī infirmitatibꝰ gͣuibꝰ ⁊ mortalibꝰ. debemꝰ q̄rere hr̄e pn̄tes ẜuos ⁊ ẜuas dei.qͥ or̄onibꝰ inſiſtāt. v̓bis ad pacīaꝫ et pnīaꝫ ⁊ fiduciā de diuina miſcd̓ia hortent̉. Aulte eī tūcſūt inſidie diaboli. Sꝫ totū fit ꝯtrariū. Nō vocat̉ adiutor niſi corꝑis. Tota cura ē ꝯſāguineoꝝ ꝙ eis dimittat bona ſua. Sacerdos vel ẜuꝰdei aliqͥs vix pt̄ īgredi. ne īducat ad reſtituēdūablata. Ꝙͣuis at̄ non reꝑiat̉ in ſacra ſcripturavel hiſtoria. ꝙ ip̄a ſuſceperit ſacr̄a: tn̄ pie credipōt hoc feciſſe. nō quia eguerit. ſꝫ vt exempluꝫnobis p̄beret. ſicut et filiꝰ ſuus et baptiſmū ſuſcepit ⁊ eukariſtiā. Hoc etiā alb̓. tenet in libroſuꝑ miſſus eſt. Igit̉ ſic ⁊ cōionē in fine ſumpſitet extremam vnctōneꝫ ẜm alb̓. ⁊ confeſſionem.nō de peccatis q̄ nō hēbat. ſed ꝯfeſſionē diuinelaudis. ſe indignaꝫ inſinuās tanti bn̄ficij. Cuiconfeſſor dicit ibeꝫ fuiſſe Iohānes euangeliſta.Et hoc eſt de quo debent ſolicitari. taꝫ infirmꝙͣ amici eius ⁊ noti. vt ſacramēta confeſſiōis.⁊ ꝯmuniōis. extreme vnctōis ſuſcipiāt in tempore ſuo et deuote. ⁊ nō cum amiſerit loquelāvel ſenſum. Aigrans autem de hoc ſeculo dolorem non ſenſit. vnde in collecta dicit̉ ꝙ ī hacdie mortem ſubijt tꝑalem. nec tamē mortis nexibus deprimi potuit .i. doloribꝰ mortis. Corpꝰautem eius ab apl̓is venerabilit̉ fuit ſepulturemandatū. nō cum pompis mūdi. ꝙͣuis meret̉om̄eꝫ honoreꝫ. vtpote qꝛ regina. nōſolū mundi ſed et celi: non cum clamoribus et inciſionibus faciei vel capillorum vt faciunt fatui. ſed