¶ Capitulum¶ decimumquintū
em̄ ad menſurā bat deꝰ ſpm̄. Ioh̓. j. ſ. Xp̄o. Un̄ī gr̄a creſcere nō potuit: ⁊ ex oꝑbus ſuis infiniti valoris: qꝛ ex perfectiſſima charitate procedentibus. nō ſibi meruit. ſed nobis. Plenū igitur verbum incarnatuꝫ vidimus gr̄e ⁊ veritatis. Ioh̓is. j. Fuit ergo plenus gr̄a. quia ille homo habuit om̄ia per gr̄am que deus habuit ꝑnaturaꝫ: ⁊ p̄terea nulla gr̄a fuit ī eo diminutavel ocioſa: vel habens aliquid contrariū. Etiāhec gratia fuit vnionis. Plenus autem fuit veritate. qꝛ aīa illa ī berbo cui erat vnita. omniacognouit ab initio ſui. que vnꝙͣ actu fuerunt.ſunt et erunt. Et Iſidorus dicit. ꝙ trinitas ſibiſoli nota ē ⁊ homī aſſumpto. Et qꝛ aīa xp̄i carni fuit vnita in ventre virgīs. ſic etiaꝫ poteſt dici: ꝙ iſta plenitudo ſine menſura fuit ī virginevt dicatur gr̄a plena. quia anima xp̄i plena ſūma gratia habituali ſimul cū corpore fuit ī vtꝭro virgīs. Nō tamē beata Maria ita plena fuitgratia ꝙͣtuꝫ ad aīam ſeu affectū. quin potueritī ea creſcere. Nec ita plena veritate ꝙͣtuꝫ ad intellectū. ꝙ in via cognouerit om̄ia: vel etiā cognouerit deū ꝑ ſpēm. ſicut ſancti ī gloria. Solaautē v̓go Maria plena gr̄a fuit īter puras creaturas. qꝛ maiorem gr̄aꝫ habere nō potuit. Niſiem̄ ip̄a deitati vniretur. maior gratia non potuit ītelligi ꝙͣ qd̓ de ip̄a acciꝑetur qd̓ vnireturhoc eſt ꝙ niſi ip̄a eſſꝫ deꝰ. maior gr̄a ītelligi nōpōt. ꝙͣ ꝙ eēt mr̄ dei. Hieroꝰ. Qd̓ natura nō habuit. vſꝰ neſciuit. ignorauit rō. mēs n̄ capit humana: pauet celū. ſtupet t̓ra. oīs creatura etiāceleſtis mirat̉: hoc totū ē qd̓ ꝑ gabrielē nūciat̉cū dīc. gr̄a plena. ⁊ ꝑ xp̄m īplet̉ carnē de ea aſſumēs. ¶ Tercia pleītudo q̄ ē receptīa cū mēſura. tn̄ ⁊ effluxiua. q̄ ē qͥdā hītꝰ mētis. deo gratācreaturā faciens. ⁊ oīa oꝑa eiꝰ q̄ ab ea ꝓceduntmeritoria ⁊ digna vita eterna. de qua apl̓us atRo. vj. Gr̄a dei vita eterna. Et ad Titū. iij. Iuſtificati gr̄a ip̄iꝰ heredes ſimꝰ ẜm ſpeꝫ vite et̓neHec pleītudo replet mētē īteriꝰ ⁊ effluit exteriꝑ oꝑatōꝫ bonā. Et hec pleītudo fuit ī bt̄a Maria. apl̓is. ſtephano ⁊ tabita. q̄ dr̄ ī actibꝰ apl̓orū plēa oꝑbꝰ bonis .ſ. īterioribꝰ ꝑ caritatē formatis ⁊ elemoſinis .i. ext̓ioribꝰ ꝓcedētibꝰ ex fideꝑ dilectōꝫ oꝑantis. Magis tn̄ ī maria p̄ ceterisQuāto .n. aliqd̓ receptiuū ē magis vicinū pͥncipio īfluēti. tā tomagīs recipit de īfluētia eꝰ: ſicptꝫ de igne ⁊ aqͣ: quāto em̄ qͦs magis appropinqͣt igni qͥ eſt pͥncipiū caloris. tātomagis calefitquāto fluuiꝰ magis appropinquat mari quod ēprincipiū aquarū. tantoprofūdior ⁊ copioſior ēaqua. Et quia virgo maxīe appropinquat xp̄oprincipio effluxiuo gratie. nam mater eius eſtideo plena gratia pr̄e ceteris. Naꝫ vt dr̄ Ioh̓. j.De plenitudīe eius .ſ. Xp̄i om̄es accepimꝰ gratiā ab eo collatā cauſatiue inqͣtū deus. meritorie ⁊ exemplariter īꝙͣtū homo. ¶ Pec autē effluxiogr̄e que mentē īplet ⁊ effluit ꝑ opus exteriꝰ coīs om̄ibꝰ ſāctis ē t̓plex ẜm Alb̓. vbi ſupͣ.Quidā .n. effluūt de īteriori ꝑfectōe gr̄e ad ex-
teriorē oꝑatōꝫ. ad ſui ſaluatōem. ⁊ alioꝝ ꝑ exēpla edificatōꝫ. Et hec eſt coīs oībꝰ ſct̄is hn̄tibꝰtp̄s oꝑandi: ⁊ dr̄ pleītudo ſufficiētie. ad quā tenēt̉ om̄s. de qͣ pōt ītelligi dictū d̓ tabita. ꝙ eratplena oꝑbꝰ bonis. Secūdo alij effluūt nōſoluꝫꝑ bonā oꝑatōeꝫ exteriorē ad ſui ſalutē ⁊ aliorūedificatōꝫ. ſꝫ etiā ꝑ doct̉nā ſalutarē ī eccl̓e edificatōeꝫ. Et de iſta dr̄ illud Act̉. ij. ⁊. j. Repletiſūt om̄s ſpūſct̄o: ⁊ ceperūt loqͥ. Tercō alij effluunt nōſolū ꝑ oꝑatōꝫ bonā exteriorē ⁊ alioꝝ īſtructōꝫ: ſed etiā ꝑ aīe ſue .i. vite pro fide poſitōnem. vt ī Stephano qͥ dr̄ plenꝰ gr̄a ⁊ fortitudine. Plenꝰ gr̄a ad ꝯuertendos pct̄ores: ⁊ fortitudīe. ad tolerādos paſſiōis dolores. Et hec dr̄ plenitudo excellētie. ¶ Scd̓a dici pōt pleītudo habūdātie. Oīs iſta pleītudo ī v̓gīe fuit ſuꝑ om̄eexcellētiꝰ. vt dice̓ valeat. In pleītudīe ſct̄orū .i.gr̄e ſct̄oꝝ: detētō mea. Eccͣi. xxiiij .i. de tineo oēꝫpleītudinē gr̄e. Plēa fuit oꝑbꝰ boīs .i. el̓is. Un̄⁊ bern̄. dīc. ꝙ ī die purificatōis obtulit ſacrificiū paupeꝝ par turtuꝝ vl̓ colūbaꝝ: qꝛ ⁊ ſi magi reges obtulerāt ei paucis diebꝰ an̄ nō modicū auꝝ. iā illud pauꝑibꝰ erogauerat. Plēa fuitgr̄a ꝑ doct̉ ne ꝯīcatōꝫ. Ip̄a eī apl̓os ⁊ euangeliſtas alioꝝ doctores de ml̓tis īſtruxit miſterijs.Un̄ et beda dīc ſuꝑ illd̓. Maria ꝯẜuabat oīa v̓ba hec. ꝯferēs in corde ſuo Luce. ij. qꝛ .ſ. mēti retīebat illa miſteria. vt poſtea apl̓is ea explicaret. Plēa fuit tolerātia pene ī paſſiōe filij. cuiꝰaīaꝫ ꝑtrāſiuit gladiꝰ doloris vt plꝰ ꝙͣ martirē dicat eā hieroꝰ. Aue igr̄ oī gr̄a plena. Un̄ de ip̄afigurate dr̄ ſub noīe heſter regine q̄ humil̓ īterp̄tat̉. Fōs ꝑuꝰ creuit ī flumē maximū. Fōs dr̄ꝓpter habūdātē gr̄aꝫ ⁊ originē eiꝰ. qꝛ ex ea xp̄ovn̄ nob̓ oībꝰ miſcd̓ia ⁊ gr̄a īfluxit. Paruꝰ dr̄ ꝓpt̄ huīlitatē. ꝓpter quā creuit ī flumē maximū.qn̄ .ſ. nob̓ genuit dn̄m ih̓m xp̄m. Qui ait Ecēs.xxiiij. Ego qͣi aq̄ductꝰ exiui de ꝑadiſo dei. cooꝑtꝰ .ſ. carne mortali: d̓ ꝑadiſo .i. fōte ꝑadiſi eccl̓eFōs eī vt dr̄ gen̄. ij. egrediebat̉ d̓ loco voluptatis .i. ꝑadiſo. v̓go .ſ. maria plena gr̄a. Qui fōsdiuidr̄ ī. iiij. capita. Effectꝰ eī gr̄e ꝓcedētis ab iſto fōte ad. iiij. ꝑtes extēdit̉. Ad agl̓os videlicꝫeos reſtaurādo ⁊ letificādo. Ad īferos bēones v̓tutē eoꝝ ext̓minādo. pͣs. Cōfregiſti. capi. dra. īaqͥs. Ad pr̄es qͥ erāt ī lībo a teneb̓s liberādo. adhoīes qͥ ſūt ī md̓o. iuſtificādo ⁊ a multis mal̓ liberādo. Excellētiſſime igr̄ dr̄. Aue gr̄a ple. Nāvt ait ber. de pleītudīe eꝰ om̄s recipiūt. captiuredēptōꝫ. eger curatōꝫ. triſtis ꝯſolatōeꝫ. pct̄orbeniā. iuſtꝰ gr̄am. angeli leticiā. Tota trinitasgl̓am. Deniqꝫ dei filiꝰ carnis ſubſtantiam.¶ Inueniſti gr̄aꝫ apud deū. §. ij.Ex his verbis cōp̄henditur excellētia bt̄e marie. Et ex eo quod dīc angelꝰ. Inueniſti. Inuenit ait: nō qꝛ p̄ma ī rem gr̄e venit. Nam angelus prius ī hanc rē gr̄e venit. cū .ſ. a prīcipio ſibi fuit gr̄a collata. Sꝫ īuenit. qꝛ ip̄am rem gr̄eꝑditaꝫ pͥmo recuperauit humano generi. Hocadā nō fecit. quia etſi gr̄aꝫ ꝑditam ꝑ penitētiā