Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sextum Capitulum

inimicū eiꝰ aman. Interpretat̉ heſter humilis: ſignat virginē Mariā hūilimā: pulcerrimā aīa corꝑe. deſponſatā deo ē beatitudoſanctoꝝ. Int̓pretat̉ em̄ aſſuerꝰ bt̄itudo. Hec liberauit ſuis meritis ppl̓m electoꝝ manibꝰ inimici demoīs a morte et̓na. vn̄ augꝰ. Quas tibilaudes digne perſoluet fragilitas hūana: tuoſingl̓ri merito md̓o ſuccurriſti ꝑdito. Lux aūtnoua dr̄ aꝑte orta ī eiꝰ natiuitate: qꝛ nūꝙͣ ante tālucida: tāmirabilit̉ nata fuit aliqͣ ita plena gr̄e luce. Hec ē ſplendorē pr̄ne gl̓ie gignēdo. tenebras herrorum effugauit. Hec eſt quetenebras .i. deceptōnes demonuꝫ detegit: oculos mentis ſanos letificat cōfortat. ꝓuer. xv.Lux oculoꝝ letificat. Septimū ſigillū appoſuit xp̄c margarita Math̓. xiij. dicēſ. Regociator īuenta vna p̄cioſa margarita: abijt vēdidit oīa hūit: emit. Iſte negociator ē ipſemet dei filiꝰ: abijt angl̓os ī celo relinquēdo .i. aſſumēdo naturā eoꝝ: oīa ſua vendidit. hūana natura ꝯmutauit: vt ip̄e daret nob̓diuinitatē ſuā: nos ei hūanitatē nr̄aꝫ: tūc em̄oīa bona ſua acq̄ſita ſūt nob̓ illa: ip̄e ſpecial̓r aſſūpſit iſtā p̄cioſā margaritā .i. virginēMariā gl̓ioſā. Hec ad modū margarite genita ē īfra conchā .i. vteꝝ anne hūil̓ mr̄is ſue. exceleſti rore .i. dīna gr̄a v̓tute: qꝛ Anna ſteriliserat dealbata ſct̄ificata. Tal̓ margarita. p̄cioſa r̄putat̉ .ſ. pulchra. cādida. clara. Pulchramēte puritatē. cādida ī corꝑe caſtitatē. clara in oꝑe caritatē. Sap̄. iiij. O ꝙͣpulchra eſtcaſta generatō claritate. Et ſic liber eſt.Secundo cōmendaturᵐ. §. ij.( ad pͥncipalē diuiſionē) a fecūditate ſuꝑnat̉ali: qꝛ generatōis. Duplex ē generatō xp̄i vnaet̓na ex pr̄e ſn̄ mr̄e. yſa. liij. Generatōneꝫ eiꝰ qͥsenarrabit: q. d. nullꝰ. Amb̓. Mihi īpoſſibile eſthꝰ generatōis ſcire ſecretū. Uox .ſ. tm̄ mea:ſꝫ etiā archangeloꝝ. Alia ē ex mr̄e ſn̄ pr̄e .ſ. ẜꝫhūanitatē ſuā: Et ſic bt̄a Maria dr̄ dei genit̓xſpūſct̄o fecūdata. Qd̓ on̄dit euāgeliſta: dicensxp̄i generatō ſic erat. eēt deſpōſata mr̄ ih̓umaria. inuenta ē in vtero hn̄s ſpūſct̄o .ſ. car. Sꝫ notandū. b. Maria ē liber generatōis hn̄s ī ſe qͣd ruplicē generatōꝫ. Prima ē natural̓: vt mat̉ vera ex ſuis ſanguinibꝰ puruꝫgenuit xp̄m filiū ſuū. Scd̓a eſt ſpiritualis. quavt mater ſpūalis genuit Ioh̓. baptiſtā ſpeciali. ſolū leuans eum de terra: qn̄ natꝰ eſt:quia p̄ſens in partu eius: ſed etiā magis: qn̄vt ſacro fonte ſpūſct̄o: aque gratie baptizatus ē Ioh̓. in vtero ſanctificatꝰ ad vocē virginis: qn̄ ſalutauit Helizabet. Tertia eſt adoptiua. qn̄ moriente filio imperator ipſe in thronocrucis manēs. r̄ſcripto ſuo edicto adoptauitſibi Iohannē euāgeliſtā in filiū: dicēs. Ecce filius tuus. Et ecce mater tua. Quarta generatōſua eſt generalis deducatiua quā .ſ. bonos generat: vt pia mater: et nutrit meritis: exemplis. Eccl̓. xxiiij. Ego mat̉ pulchre dilectōis ⁊cͣ Ꝙtū ad tertiū comen­ .§. iij.

datur ex dignitate filij: qꝛ ih̓u xp̄i. Ih̓s interpretat̉ ſaluator. ip̄e em̄ nos ſaluat. Xp̄c interpretat̉ vnctus. Tres aūt ꝑſone antiquitꝰ vngebant̉ .ſ. reges. ſacerdotes. pugiles. ī hoc apparet dignitas natural̓ ab ea geniti: qꝛ ſūmuſrex. ſūmus ſacerdos. et ſūmus pugil: vt pugil nob̓ pugnauit ꝯͣ dÿabolum: vicit: vt ſacerdos ſe obtulit ī ſacrificiū: vt rex nos coronat īcelum: vt ſaluator ſaluat a morte pct̄i dÿ aboliet inferni. In natiuitate beate Marie. Capi. VI.N me omnis gratia vite veritatis. Eccl̓i. xxiiij. Sicut īcelo materiali ſūt diuerſa luminaxia .ſ. ſtelle. luna: ſol. diuerſimodelucētia. Sic ī celo eccl̓ie ſūt quidē ſct̄i: ſanctetanꝙͣ ſtelle lucētes gr̄aꝫ gl̓iaꝫ. diuerſimodetn̄ ſicut ſtella differt a ſtella in claritate: vt aitapl̓us. Sol aūt iuſticie xp̄c deꝰ nr̄ plenꝰ ē lumine gr̄e .ſ. veritatis: vt dr̄ Io. j. a om̄s ſtelle: luna illuīant̉. Sed bt̄a Maria pꝰ: vt luna luce maior ſtellis nob̓ apparēs ē bt̄a Mariapulchra: vt luna canit de ea eccl̓ia. Nam vt aitHieroꝰ. Ceteris ſct̄is ꝑtes. Marie v̓o plenitudo gr̄e ſe infudit. Et de ea dr̄. In me omniſgr̄a vite veritatis. Ubi notāda ſūt tria genera gr̄aꝝ circa. b. mariā: ꝑentes eiꝰ trahūt̉ex genealogia dn̄i: quā r̄fert Matheꝰ ī pͥncipioeuāgelij ſui: qd̓ hodie legit̉. Ex īterp̄tatōne .ſ.ip̄oꝝ noīm hebraicoꝝ ī latinū: ex quibꝰ xp̄c ẜꝫcarnē deſcēdit. Lib̓ generatōis īcipit euāgeliū.Et pͥmo ponutur ꝯditiōes. §. j.gr̄oſe v̓tuoſe ꝑentū d̓gīs .ſ. anne Ioachī. exīterp̄tatōne noīm ī pr̄iarchis .ſ. ab abrahā dſqꝫad dauid. Hoꝝ igit̉ pͥmꝰ ē abrahā: notat̉rectitudo fidei in eſt iuſticia. Iuſtꝰ em̄ meꝰ exfide viuit qd̓ ē v̓bū abachuch allegatū. ab apl̓oad romanos. Precipue abrahā cōmendat̉ fide: ex iuſtificatꝰ ē ẜm illud. Credidit abrahaꝫdeo: et reputatū ē ei ad iuſticiā .i. ad iuſtificatōeꝫ. Et īterp̄tat̉ abrahā pr̄ ml̓taꝝ gentiū .ſ.iuſticiā fidei. Et ꝑentibꝰ v̓ginis .i. anna Ioachī dr̄ ī hÿſtoria eꝰ. erāt iuſti ambo an̄ deūNota aliqͦs eſſe iuſtos an̄ hoīes: qui .ſ. ab hoībꝰquerūt iuſti reputari: qd̓ xp̄c ꝓhibꝫ: dicēs. Attēdite ne iuſticiā vr̄aꝫ faciatis corā homībꝰ: vtvideam ī ab eis ⁊cͣ. Math̓. v. Scd̓m bonū ex generat̉ ī nob̓ xp̄c ī mēte. ē irrep̄henſibilitas .ſ. qͥs cauet ne offendat ſcādalizet ꝓximuꝫmalo exēplo. Ad qd̓ hortat̉ apl̓us dicēs. Nemīdātes vlla offenſionē. Qd̓ quidā pauci faciuntmalis oꝑbꝰ v̓bis ſcādalizātes ꝓximos ſuos.Sꝫ ꝑentes v̓ginis: vt legit̉ erāt ſn̄ rep̄henſioneviuētes. Et iſta irrep̄henſibilitas ſignificat̉ inÿſaac: īterp̄tat̉ riſus. magnū em̄ gaudiū exurgit ī mēte: ex eo qͥs irrep̄henſibiliter viuit Tertiū ex generat̉ xp̄c ī mēte ē obſeruātiamādatoꝝ d̓i. Nec alit̓ pt̄ īgreſſꝰ ad vitā xp̄mUn̄ ip̄e ait Math. xix. Si vis ad vitā īgredi ſerua mādata. vnū: vl̓ duo: ſꝫ oīa: vt dice̓ valeas illud Thob̓. iiij. Oīa q̄cūqꝫ p̄cepiſti mihi pr̄