¶ Sextum¶ Capitulum
bū ꝑ inimicū eiꝰ aman. Interpretat̉ heſter humilis: ⁊ ſignat virginē Mariā hūilimā: pulcerrimā aīa ⁊ corꝑe. deſponſatā deo qͥ ē beatitudoſanctoꝝ. Int̓pretat̉ em̄ aſſuerꝰ bt̄itudo. Hec liberauit ſuis meritis ppl̓m electoꝝ d̓ manibꝰ inimici demoīs a morte et̓na. vn̄ augꝰ. Quas tibilaudes digne perſoluet fragilitas hūana: q̄ tuoſingl̓ri merito md̓o ſuccurriſti ꝑdito. Lux aūtnoua dr̄ aꝑte orta ī eiꝰ natiuitate: qꝛ nūꝙͣ anteeā tālucida: tāmirabilit̉ nata fuit aliqͣ ita plena gr̄e luce. Hec ē q̄ ſplendorē pr̄ne gl̓ie gignēdo. tenebras herrorum effugauit. Hec eſt quetenebras .i. deceptōnes demonuꝫ detegit: ⁊ oculos mentis ſanos letificat ⁊ cōfortat. ꝓuer. xv.Lux oculoꝝ letificat. ¶ Septimū ſigillū appoſuit xp̄c d̓ margarita Math̓. xiij. dicēſ. Regociator īuenta vna p̄cioſa margarita: abijt ⁊ vēdidit oīa q̄ hūit: ⁊ emit eā. Iſte negociator ē ipſemet dei filiꝰ: qͥ abijt angl̓os ī celo relinquēdo .i.nō aſſumēdo naturā eoꝝ: oīa ſua vendidit. dūcū hūana natura ꝯmutauit: vt ip̄e daret nob̓diuinitatē ſuā: ⁊ nos ei hūanitatē nr̄aꝫ: tūc em̄oīa bona ſua acq̄ſita ſūt nob̓ cū illa: cū ip̄e ſpecial̓r aſſūpſit iſtā p̄cioſā margaritā .i. virginēMariā gl̓ioſā. Hec gͦ ad modū margarite genita ē īfra conchā .i. vteꝝ anne hūil̓ mr̄is ſue. exceleſti rore .i. dīna gr̄a ⁊ v̓tute: qꝛ Anna ſteriliserat dealbata ⁊ ſct̄ificata. Tal̓ margarita. p̄cioſa r̄putat̉ .ſ. pulchra. cādida. ⁊ clara. Pulchramēte ꝑ puritatē. cādida ī corꝑe ꝑ caſtitatē. clara in oꝑe ꝑ caritatē. Sap̄. iiij. O ꝙͣpulchra eſtcaſta generatō cū claritate. Et ſic liber eſt.Secundo cōmendaturᵐ. §. ij.(qͦ ad pͥncipalē diuiſionē) a fecūditate ſuꝑnat̉ali: qꝛ generatōis. Duplex ē generatō xp̄i vnaet̓na ex pr̄e ſn̄ mr̄e. yſa. liij. Generatōneꝫ eiꝰ qͥsenarrabit: q. d. nullꝰ. Amb̓. Mihi īpoſſibile eſthꝰ generatōis ſcire ſecretū. Uox .ſ. nō tm̄ mea:ſꝫ etiā archangeloꝝ. Alia ē ex mr̄e ſn̄ pr̄e .ſ. ẜꝫhūanitatē ſuā: Et ſic bt̄a Maria dr̄ dei genit̓xſpūſct̄o fecūdata. Qd̓ on̄dit euāgeliſta: dicensxp̄i generatō ſic erat. Cū eēt deſpōſata mr̄ ih̓umaria. inuenta ē in vtero hn̄s d̓ ſpūſct̄o .ſ. carnē. ¶ Sꝫ notandū ꝙ. b. Maria ē liber generatōis hn̄s ī ſe qͣd ruplicē generatōꝫ. Prima ē natural̓: qͣ vt mat̉ vera ex ſuis ſanguinibꝰ puruꝫgenuit xp̄m filiū ſuū. Scd̓a eſt ſpiritualis. quavt mater ſpūalis genuit Ioh̓. baptiſtā mō ſpeciali. nō ſolū leuans eum de terra: qn̄ natꝰ eſt:quia p̄ſens in partu eius: ſed etiā ⁊ magis: qn̄vt d̓ ſacro fonte ſpūſct̄o: ⁊ aque gratie baptizatus ē Ioh̓. in vtero ſanctificatꝰ ad vocē virginis: qn̄ ſalutauit Helizabet. Tertia eſt adoptiua. qn̄ moriente filio imperator ipſe in thronocrucis manēs. r̄ſcripto ſuo ⁊ edicto adoptauitſibi Iohannē euāgeliſtā in filiū: dicēs. Ecce filius tuus. Et ecce mater tua. Quarta generatōſua eſt generalis ⁊ deducatiua quā .ſ. bonos generat: vt pia mater: et nutrit meritis: ⁊ exemplis. Eccl̓. xxiiij. Ego mat̉ pulchre dilectōis ⁊cͣ¶ Ꝙtū ad tertiū comen .§. iij.
datur ex dignitate filij: qꝛ ih̓u xp̄i. Ih̓s interpretat̉ ſaluator. ip̄e em̄ nos ſaluat. Xp̄c interpretat̉ vnctus. Tres aūt ꝑſone antiquitꝰ vngebant̉ .ſ. reges. ſacerdotes. ⁊ pugiles. ⁊ ī hoc apparet dignitas natural̓ ab ea geniti: qꝛ ſūmuſrex. ſūmus ſacerdos. et ſūmus pugil: vt pugilꝓ nob̓ pugnauit ꝯͣ dÿabolum: ⁊ vicit: vt ſacerdos ſe obtulit ī ſacrificiū: vt rex nos coronat īcelum: vt ſaluator ſaluat a morte pct̄i dÿ aboliet inferni.¶ In natiuitate beate Marie. Capi. VI.N me omnis gratia vite ⁊ veritatis. Eccl̓i. xxiiij. Sicut īcelo materiali ſūt diuerſa luminaxia .ſ. ſtelle. luna: ⁊ ſol. diuerſimodelucētia. Sic ī celo eccl̓ie ſūt quidē ſct̄i: ⁊ ſanctetanꝙͣ ſtelle lucētes ꝑ gr̄aꝫ ⁊ gl̓iaꝫ. diuerſimodetn̄ ſicut ſtella differt a ſtella in claritate: vt aitapl̓us. Sol aūt iuſticie xp̄c deꝰ nr̄ plenꝰ ē lumine gr̄e .ſ. ⁊ veritatis: vt dr̄ Io. j. a qͣ om̄s ⁊ ſtelle: ⁊ luna illuīant̉. Sed bt̄a Maria pꝰ eū: vt luna luce maior ſtellis nob̓ apparēs ē bt̄a Mariapulchra: vt luna canit de ea eccl̓ia. Nam vt aitHieroꝰ. Ceteris ſct̄is ꝑ ꝑtes. Marie v̓o plenitudo gr̄e ſe infudit. Et iō de ea dr̄. In me omniſgr̄a vite ⁊ veritatis. ¶ Ubi notāda ſūt tria genera gr̄aꝝ circa. b. mariā: ⁊ ꝑentes eiꝰ q̄ trahūt̉ex genealogia dn̄i: quā r̄fert Matheꝰ ī pͥncipioeuāgelij ſui: qd̓ hodie legit̉. Ex īterp̄tatōne .ſ.ip̄oꝝ noīm hebraicoꝝ ī latinū: ex quibꝰ xp̄c ẜꝫcarnē deſcēdit. Lib̓ generatōis īcipit euāgeliū.Et pͥmo ponutur ꝯditiōes. §. j.gr̄oſe ⁊ v̓tuoſe ꝑentū d̓gīs .ſ. anne ⁊ Ioachī. exīterp̄tatōne noīm ī pr̄iarchis .ſ. ab abrahā dſqꝫad dauid. ¶ Hoꝝ igit̉ pͥmꝰ ē abrahā: ⁊ h̓ notat̉rectitudo fidei in qͣ eſt iuſticia. Iuſtꝰ em̄ meꝰ exfide viuit qd̓ ē v̓bū abachuch allegatū. ab apl̓oad romanos. Precipue abrahā cōmendat̉ d̓ fide: ex qͣ iuſtificatꝰ ē ẜm illud. Credidit abrahaꝫdeo: et reputatū ē ei ad iuſticiā .i. ad iuſtificatōeꝫ. Et īterp̄tat̉ abrahā pr̄ ml̓taꝝ gentiū .ſ. ꝑiuſticiā fidei. Et d̓ ꝑentibꝰ v̓ginis .i. anna ⁊ Ioachī dr̄ ī hÿſtoria eꝰ. ꝙ erāt iuſti ambo an̄ deūNota aliqͦs eſſe iuſtos an̄ hoīes: qui .ſ. ab hoībꝰquerūt iuſti reputari: qd̓ xp̄c ꝓhibꝫ: dicēs. Attēdite ne iuſticiā vr̄aꝫ faciatis corā homībꝰ: vtvideam ī ab eis ⁊cͣ. Math̓. v. ¶ Scd̓m bonū exqͦ generat̉ ī nob̓ xp̄c ī mēte. ē irrep̄henſibilitascū .ſ. qͥs cauet ne offendat ⁊ ſcādalizet ꝓximuꝫmalo exēplo. Ad qd̓ hortat̉ apl̓us dicēs. Nemīdātes vlla offenſionē. Qd̓ quidā pauci faciuntmalis oꝑbꝰ ⁊ v̓bis ſcādalizātes ꝓximos ſuos.Sꝫ ꝑentes v̓ginis: vt legit̉ erāt ſn̄ rep̄henſioneviuētes. Et iſta irrep̄henſibilitas ſignificat̉ inÿſaac: qͥ īterp̄tat̉ riſus. magnū em̄ gaudiū exurgit ī mēte: ex eo ꝙ qͥs irrep̄henſibiliter viuit¶ Tertiū ex qͦ generat̉ xp̄c ī mēte ē obſeruātiamādatoꝝ d̓i. Nec alit̓ pt̄ eē īgreſſꝰ ad vitā xp̄mUn̄ ip̄e ait Math. xix. Si vis ad vitā īgredi ſerua mādata. nō vnū: vl̓ duo: ſꝫ oīa: vt dice̓ valeas illud Thob̓. iiij. Oīa q̄cūqꝫ p̄cepiſti mihi pr̄