¶ Quindecimus
¶ Titulusſuꝑbiā ꝑ Iudith caſtiſſimā ⁊ magnanimē. q̄illius caput abſcibit. et omīs exercitus eꝰ debellatꝰ eſt Iudith. xiij. Anima qͦꝫ Agagites. qͥvolebat adorari a mardocheo. ⁊ qꝛ ſuꝑbie illinolebat illi fauere: queſie̓at totū genꝰ vna dievbicūqꝫ eſſet ꝑ orbem ſub Aſſuero gladio exponi: cū magna equitate iudicatꝰ eſt vt ī cruce quā parauerat mardocheo ad ſuſpēdiū. inea ip̄e appēderet̉. liberatōne facta a morte inppl̓o iudeoꝝ. Quid de Anthiocho. qͥ cū tantaſuꝑbia efferatꝰ eſt in iudeos. et cōminatus ēirl̓m deſtructōeꝫ. et leges dei mādauit nō ſeruari ſed gētiliū. et nō deū ſꝫ iouē adorari: nōne morte dira bermibꝰ ſcaturiēs ꝯſumptꝰ eſt:Cōfeſſus demū qꝛ iuſtuꝫ eſt ſubditū eē deo. etmortalē nō paria ſentire deo. ij Machab̓. ix.Ubi multa de eius ſuꝑbia ⁊ punitione. Et deNichanoris ſuperbia ⁊ punitiōe hēs. ij Mach̓.plt̄. ¶ In ſexta etate. Etſi deꝰ ad ſuꝑbiā ſuꝑandam hūiliauerit ſeip̄m. for̄aꝫ ẜui accipiēs.et demū uſqꝫ ad mortē ignominioſiſſimā crucis: nō tn̄ in pct̄oribꝰ ſuꝑbia eſt extincta. veꝝet repullulās eſt hūiliata ⁊ cōfuſa. Nā Herodes iniquus antipas. qui Iacobū decapitauitet Petꝝ incarcerauit: cū qͣdaꝫ die cōcionaretur corā ppl̓o. ⁊ veſte aurea ⁊ argētea indutradijs ſolis ſuꝑ eū reuerberātibꝰ valde glorioſus ⁊ fulgidꝰ appareret. Populo ei acclamāte laudes dei et nō hoīs. indeqꝫ elatꝰ ī ſuꝑbiā:iuſte punitus ē angelo eū percutiēte. et cummagnis cruciatibꝰ ſpm̄ emittēte. Non minoriſuperbia Herodes ſcd̓s aſcolonita. xp̄m ī paſſione deriſit indutū veſte alba. qͥ priꝰ Ioh̓. baptiſtam decapitauerat. Sed ⁊ pͥmꝰ qͥ innocētes occidi fecit. vt xp̄m regē veꝝ cū eis extingueret: eqͣli ſuperbia vſus ⁊ iuſticia ꝯdemnatus eſt. De Gaio imꝑatore qui voluit coli vtdeus. Et de Cōſdrōe qui crucē ſecū tulerat inperſidē. Et poſtea de Iuliano apoſtata imꝑatore. Et d̓ Dio cletiano ⁊ Maximiano. ꝙͣto ſtudio ſuperbie ſue ſūt conati extinguere nomēxp̄i. extermīare eccl̓aꝫ. cōculcare fidē. Quoꝝtn̄ ſuꝑbia et malignitas ad nihilū redacta ē.⁊ iuſte punita: et eccl̓a magis ac magis exaltata. Timebūt gͦ gētes nomē tuū dn̄e. ait pͣs.ſ. videntes iuſticiā tuā: qꝛ nil inultū dimittismalū. Et oēs reges terre gl̓aꝫ tuā. cum mag̓reuerētia adorantes.Septimo timendus ē. §. vij.deus timore reuerētie. ꝓpter ſuā eternitatē ⁊ꝓuidētiā Eccͣs. v. Ne dicas corā angelo nō eſtꝓuidētiā. ne forte iratꝰ dn̄s ſuꝑ ſermones tuos. diſſipet oīa oꝑa manuū tuaꝝ vbi ſūt ml̓taſomnia et plurime vanitates et ẜmones innumeri: tu v̓o deū time. hec ibi. Somnia appellat ſalon dr̄ſas fantaſias. aliqͦꝝ male ſentiētiū de diuina ꝓuidētia: qꝛ ſicut ī ſomno vibet̉ aliquid eſſe qd̓ in veritate nō eſt. ita aliq̄bus viſū eſt bn̄ ſentire de his q̄ eueniūt ī md̓o
⁊ tn̄ nō ſic eſt. Quidā em̄ euētū reꝝ hūanarūattribuebāt fatis dicētes: fatis agimur. credite fatis. Et illud. Te tua fata premunt: vocātes fatū ꝯſtellatōneꝫ ſeu influxū ſydeꝝ ſubquibꝰ nati ſūt hoīes. qͥbꝰ moueātur nccͣio adbonū vel malū. Alij dicebāt oīa euenire a caſu ⁊ fortūa. In quorū ꝑſona loquit̉ ſal̓on. dicēs. Uerti me ad alia q̄ vidi ſub ſole. nec velocium eſſe curſū. nec fortiū bellū. nec ſapiētuꝫpanē. nec doctoꝝ diuitias. nec artificū grām:ſed tp̄s caſumqꝫ ī om̄ibꝰ. Alij vt Plato poſuerūt diuinā ꝓuidentiā non ſe extēdere ad reshumanas et minima. ſed tm̄ circa celeſtia: inqͦꝝ perſona dīc Iob. Circa cardines celi ambulat. nr̄a at̄ nō cōſiderat. Sꝫ iſta oīa ſt̄ ſomnia. et bana. ⁊ nō crebēda. Et ideo ſignāt̉ ſb̓dit. Tu v̓o deū time. tāꝙͣ eū qͥ oīa videt. de oībus ꝓuidet. oīa recte diſpōit. Un̄ dr̄ Sap̄. xi.Tu at̄ dn̄e dn̄ator virtutis oīa cū trāquillitate iudicas. ⁊ cū magna reuerētia diſpōis nosSubeſt em̄ tibi poſſe cū volueris. Et Pet. incanonica ſua. Om̄eꝫ ſolicitudinē vr̄aꝫ ꝓijciētes ī eū. qm̄ ipſi cura eſt de nob̓. Et pͣs. Iactacogitatū tuū in dn̄o. et ip̄e te enutriet. Quīimmo vt ſcribit̉ Sap̄. xij. Ip̄i ē cura de oībꝰ.Neqꝫ em̄ qꝛ cū magna cura ⁊ diligētia diſponit de corꝑibꝰ celeſtibꝰ. de angelis. ⁊ hoībꝰ: id̓ominꝰ curat de minimis ⁊ vilibꝰ rebꝰ: ſꝫ de qͥbꝰcūqꝫ infimis uſqꝫ ad ſingl̓aria intēdit. UndeAug. in. ij. de ci. dei. ait. Deus ſūmus ⁊ veruscū v̓bo ſuo ⁊ cū ſpūſct̄o. q̄ tria ſūt vnus deusomp̄s creator et factor omīs aīe. oīſqꝫ corꝑiscuiꝰ ꝑticipatione ſūt felices oēs. qͥ ſūt veritate nō vanitate felices: qui fecit hoīeꝫ rōnaleaīal ex aīa ⁊ corpore: qui eū peccāteꝫ nec impunitū dimiſit. nec abſqꝫ miſcd̓ia dereliquit:qͥ nō ſolū celū et terrā. nōſolū angelū et hoīeꝫſed nec exigui ⁊ ꝯtēptibilis animātis viſceranec auis pēnulā. nec herbe floſculū. nec arboris foliū ſine ſuaꝝ ꝑtiū ꝯueniētia ⁊ qͣdā veluti pace dereliqͥt. Nll̓o mō credēdū ē regͣ hoīmeoꝝqꝫ dn̄atōes ⁊ ẜuitutes a ſue ꝓuidētie legibus alienas eē voluiſſe. Et Goeciꝰ d̓ phi. ꝯſo.O qͥ ꝑpetua mūdū rōne gub̓nas. Terraꝝ celiqꝫ ſator: qͥ tp̄s ab euo. Ire iubes. ſtabil̓qꝫ manēs. das cūcta moueri ⁊cͣ. ¶ Cū quāta at̄ r̄uerētia ꝓuideat nobis ⁊ diſponat. qͥs nō obſtupeſcat: qͦt varietates herbaꝝ. fructuū. aīaliūpiſciū. auiū. ī cibū dedit: qͦt aromatica ꝯceſſitvini quātas dr̄ſitates. veſtiū. habitatōnū. documēta. interiora incitamenta ad bonū. ſct̄aſacr̄a. ſct̄oꝝ exēpla. flagellorū erudimēta. qͥsenarrabit̉; Miſteriū aūt incarnatōis. ⁊ dn̄icepaſſiōis ad nr̄aꝫ redēptōeꝫ tā immēſā. ad nosſpāleꝫ dilectōnē. qͥs cop̄hende̓. nedū ex pͥmerevalet: vt merito dice̓ valeat illd̓ Michee. Popule meꝰ qͥd tibi vltra face̓ potui et nō feci. adꝓuidēdū tue ſaluti. Sꝫ valde timēdū. ne ingͦtiinueniamur. Nā ꝙͣtopl̓a nob̓ bn̄ficia collataſt̉: tātomaiora ſupplicia p̄ꝑata. ſi ſalutē nr̄aꝫ