¶ Credecimū

¶ Capitulum

alios p̄ferāt in eo qd̓ ip̄i nō hn̄t. ¶ Iteꝫ qꝛ al̓ncū magna ſāctitate boni polleāt mirabilia facientes: aliquibꝰ tn̄ defectibꝰ detinent̉ dei iuſtoiuditō. vt inde humiles ſint: ⁊ cū magna operātur a deo recognoſcāt. nō ſuis viribꝰ tribuāt.experimēto edocti. qͥa nec mīma vitia cū omniconatu ſuo vincere poſſunt. In cuiꝰ figurā legitur in li. iudi. ꝙ filij iſrl̓ in terra ꝓmiſſioniscum magnam ſtragem cananeorū feciſſent. etmultos ⁊ magnos reges viciſſent: tn̄ nō potuerunt eicere iebuſeū ſꝫ habitauit cū eis. factꝰtributariꝰ. Iebuſeus interp̄tat̉ ꝯculcatō. ⁊ ſignat paruos defectꝰ qui ꝯculcant̉ a ſanctis qͦiꝓ nihilo habiti. Hi habitant cū ſct̄is. qꝛ nec extoto pn̄t vince̓. ſed tn̄ fiūt tributarij ſubditi rōni. ⁊ ei in aliqͦ vtiles qͣi tributū dātes. ſic narrat gregꝰ in. iij. dÿal̓. de ÿſaac ciro: qui cū eſſeteximie ſct̄itatis ita letꝰ erat exteriꝰ. vt diſſolutus videret̉. Et illi qͥ cū iuda machabeo p̄liantes ꝓ dn̄o. vn̄ ⁊ boni plurimi occiſi ſūt ab infidelibꝰ ÿdolatris: ⁊ aſſignat̉ ibi rō occiſiōis eorū. qͥd .ſ. acceperūt de donarijs ydoloꝝ gētiliuꝫeis ꝓhibitis ī lege. que reꝑta ſūt ſub veſtibꝰ eorū. Unde alij bn̄ dixerūt iuſtū iudiciū dei ī hocqui abſcondita fecit manifeſta. ij Mach̓. xij.¶ Iteꝫ qꝛ ad diuerſitatē corpoꝝ ſequit̉ diuerſitas moꝝ: ac etiā occulto dei iuditō. ex electisdei diuerſi ad diuerſa oꝑa inſtigāt̉. Et qͥ ī minori ſtatu ſe inuenit. al̓n maior in ſct̄itate corā deo reperit̉: ideo nō debꝫ qͥs eſſe facil̓ ad iudicandū de ꝓfectu alicuiꝰ. vel ſe alteri p̄ponere. quia ſpirituū pōderator ē dn̄s: inqͥt Sal̓onPiero. cōtra iouinianū. Quis ignoret ſub altavel altera ẜm aliā lrām dei diſpenſatōe .i. iuditio ſeu diſpoſitōe om̄es retro ſanctos eiuſdemfuiſſe meriti. cuiꝰ nūc ſūt xp̄iani. Quō abrahāplacuit deo in ꝯiugio: ita nūc virgines in caſtitate: ẜuiuit ille legi et tempori ſuo. ẜuiamꝰnos legi ⁊ tēpori nr̄o. de pe. di. ij. ſi em̄. Exē plūde pānutō qui equiꝑatꝰ ē in merito ſimphoniaco. ⁊ poſtea cuidam mercatori laÿco. et poſteacuidā ꝯiugato. vt habet̉ ī vitiſpatꝝ. Et etiā d̓heremita qͥ adequatꝰ ē in p̄mio bt̄o greg. papeEt ſignāter dicit pͥnceps apl̓o Act̉. x. In veritate comperi. quia nō ē acceptor ꝑſonaꝝ deꝰ:ſed in omni gente quicūqꝫ timet deū ⁊ operat̉iuſticiā. acceptus eſt illi. Sicut patuit de illocornelio centurione gentili. quem baptizauittunc. Unde et Bernardꝰ in epl̓a ad fratres demonte dei. Non putes ſolē nō lucere niſi ē cella tua. lucet vtiqꝫ ⁊ alubi. ¶ Item ⁊ ſancti homines aliqn̄ aliqua faciūt extra leges ꝯmūesdei vel hominū. ex occulto dei iuditō ⁊ inſpiratōne .ſ .ſ. Sicut ī veteri teſtam̄to ſamſon ſeip̄moccidit. Oſee ꝓph̓a ad vxorē fornicariā acceſſitPeſter in virū aſſuerū gentilē accepit. In nouo teſtamēto alexius vxorē deſponſatā de preſenti abſqꝫ religionis ingreſſu dimiſit. Quidāex patribꝰ ad meretricē thaÿdam intrauit. vteam conuerteret. quod ⁊ ſequutū eſt. Horum

opera ſūt veneranda ſed nō imitāda. vt dīc gͣtianꝰ: nō ꝯdēpnēda ſed pie interp̄tāda. ¶ Itēocculto dei iuditō agit̉ vt ſancti viri ſine p̄cedenti exercitō ⁊ conatu or̄onis. lectōnis vl̓ meditatōnis. eleuent̉ ad diuina guſtāda ⁊ intuēba. ⁊ in magnū feruorē accendant̉. Al̓n v̓o etſi conent̉ ⁊ laborēt vigilijs or̄onibꝰ ⁊ abſtinentijs ad diuina ꝯtemplāda ⁊ affectuꝫ celeſtiumhauriendū tedio afficiant̉. nec aliqͥd interioris deuotōis attingāt. ſed aridi ⁊ vacui inueniant̉. Quod quidē accidere pt̄ multiplici ex cauſa. vt dicit venerabil̓ caſſianꝰ in coll̓. patꝝ. videlicꝫ vel ꝓpt̓ negligētiā p̄cedentē dando ſe loquacitati ⁊ alijs inutilibꝰ occupatōibꝰ: vel vta deo recognoſcat donū cū viſitat̉ ꝯſolatōe eiꝰ⁊ humilis ex iſtat exꝑtus. quia ad libitū illudhabere nō pt̄: vel ne hic affectu requieſcat vtpetrus in tranſfiguratōne. ſed aliam patriamquerat. vbi non eſt iſta interpollatio ſed continua dei fruitio. vel etiam vt diligentiꝰ huiuſmodi viſitatōnes dei conſeruet. cauendo a contrarijs: dicatur ergo cum ꝓph̓a. Omnia que feciſti nobis dn̄e in vero iuditō feciſti. Et ideo vtait thobias. xiij. ca. In timore ⁊ tremore confitemini illi. ⁊ exaltate illum in operibus veſtris et cum pͣs. dicito. Cognoui domine quiaequitas iudicia tua. ¶ De timore filiali ī quoꝯſiſtat et in qͦ differat ab initiali. ¶ Ca. XIII.Extus timor dicitur filialis ſiue caſtꝰ. de qͦ apl̓s ad Roviij. nō accepiſtis ſpm̄ ẜuitutis intimore. ſꝫ ſpm̄ adoptōnis .i. filiatōnis in amore. in quo clamamꝰ abba pater. Etin pͣs. Timor domini ſanctus (alia lr̄a habꝫ caſtus) permanet in ſeculum ſeculi. non ſolū inſeculo iſto habetur iſte timor: ſedetiam in vitabeata q̄ dr̄ ſcl̓m ſcl̓i. Sicut em̄ alia bona ſpūſſct̄i ſūt ī bt̄is: ita ⁊ donū timoris: ſꝫ ad aliumvſū ꝙͣ in pn̄ti. ¶ Dr̄t timor filial̓ ab initiali deqͦ ſupͣ. ſic ꝑfectū ⁊ īꝑfectū: ⁊ ꝯꝑādo timorē quēht̄ bonꝰ filiꝰ erga patrē cū ē adoleſcēs. ad tīorēquē ht̄ cū ē ꝑfectꝰ vir. Nā cū ē adoleſcēs timetpatrē. ex qͣdā naturali beniuolētia ⁊ reuerētiafaciēs eiꝰ volūtatē ⁊ mādata obẜuās pͥncipl̓r:timet tn̄ ⁊ verbera ⁊ duras īcreꝑatōes. ex qͦ etiam magis ſolicitā ad bonū. Sꝫ cū factꝰ ē vir⁊ bonꝰ. ſolū timet ex reuerētia ⁊ naturali aſſectu. faciēs q̄ ſibi ſt̄ bn̄placita. ⁊ qͣi nil timēs flagella eiꝰ vl̓ pͥuatōeꝫ hēditatis: qꝛ tātū ꝯfidit deaffectu pr̄is ad eū ex bonis moribꝰ eiꝰ ⁊ obediētia. ꝙ nō intrat ī mēteꝫ eiꝰ. ꝙ velit pͥuare euꝫhe̓ditate vl̓ ip̄m verberae̓. Et ſi face̓t ex affct̄uad eū. paratꝰ ē paciēt̉ ferre. Dicit̉ etiā caſtꝰ timor iſte ẜm aug. quia aſſimilat̉ timori caſtiſſime vxoris. q̄ cauet ab om̄i offenſa erga ſponſum: timens nō punitionē eiꝰ: ſed minoratōeꝫdilectōnis. Unde gilbertus. Timore ſeruili ⁊ filiali timet̉ ſpōſus. Timore ẜuili a ſpōſa adultera ne veniat vindicaturꝰ. Filiali ne tardet īpeniendo. ⁊ cū venerit ne diſcedat. Exemplum