¶ Capitulum

¶ Vndecimum

peccatores terrenis dediti: manebūt iudicandiParuuli etiā reſuſcitati. etſi nil hic audierūt ⁊cognouerūt de xp̄o. ꝓpter defectū etatis ī quamortui ſūt: et ip̄i xp̄m videbūt iudicē: et deū eēꝯgnoſcēt. Dicit aūt. b. tho. vbi ſupͣ. ꝙ licet ꝑ certitudinē ſciri nō poſſit d̓ loco: tn̄ ꝓbabiliter colligi pt̄ ex ſcript̉is ꝙ circa montē oliuēti deſcendet ad iudicādū. ſicut et inde aſcēdit ī celuꝫ. Un̄angeli dixerūt. Sicut vidiſtis eū aſcendentē incelū: ita veniet. Cū gͦ xp̄c ſit iudex ī hoc iuditōcui oīa ſūt nuda et aꝑta. et nil inultū dimittatde pct̄is: quātꝰ tremor ē futurꝰ qn̄ iudex ē vēturus: cūcta ſtricte diſcuſſurꝰ. Un̄ greg. in moralibꝰ. Hi qui in corꝑibꝰ reꝑiri poterūt. ꝙͣuis fortes et ꝑfecti ſint. quia ī carne ſunt poſiti: nonpoſſūt in tāti terroris turbine nullius formidīeꝯcuti. Sꝫ miſcd̓ia eiꝰ a ꝓgenie in ꝓgenies timētibus eū. ait. b. maria. luc. j .ſ. timore initiali.¶ Quinto tractandū eſt de. §. vj.iudicibꝰ aſſeſſoribꝰ cū qͥbus xp̄c iudicabit. Dicitur em̄ ÿſa. iij. Dn̄s ad iudicandū veniet cū ſenatoribus populi ſui. Et qui ſint hi aſſeſſores:dn̄s ih̓s expreſſit dicēs. math̓. xix. Uos qͥ reliq̄ſtis oīa et ſecuti eſtis me: in regeneratōe .i. ī vltima reſurrectōe in qua hoīes quaſi iteꝝ generant̉ reſurgētes ad vitā immortaleꝫ. cū ſederitfilius hoīs .ſ. ad iudicāduꝫ. ſedebitis et vos ſuꝑſedes duodecī iudicātes. xij. tribꝰ ⁊cͣ. ¶ Pro horū declaratōe ſciendū. ꝙ iudicare dr̄ ſeptēplicit̓Primo ex ſe et auctoritatiue. Et hoc ē ꝓprie deitrinitatis. Nā iudicare ẜm tho. in. iiij. di. xlvij.arti. ij. q̄ſito. j. ē ꝓprie illius qͥ habet pt̄atē et dominiū ī alios. cuiꝰ regimini ſubdunt̉ q̄ iudicantur. Un̄ eius ē in alios ius ferre ſeu dicere veldictare. Iudicare em̄ ē ius dicere vel dictare. ⁊hoc agere ex ſe ꝓpria auctoritate ē dei. pͣs. Iudicabit orbē terre in eqͥtate .ſ. deus: et populos īveritate ſua. ¶ Secūdo iudicare fit delegatiue.i. ex alio acciꝑe auctoritatē iudicādi. Et hoc ꝯuenit xp̄o inqͣtū hō. qͥ vt dr̄ act̄. x. ꝯſtitutꝰ eſt ad̓o iudex viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ. Et ioh̓. v. Poteſtatē dedit ei pr̄ iuditiū face̓. qꝛ filiꝰ hoīs ē. Ip̄e em̄ī illa aſſūpta hūanitate oībus ſe manifeſtabit.⁊ oēs boni ⁊ mali eū videbūt: ⁊ talē pt̄atem ſibiad iudicāduꝫ collatā. ¶ Tertō dr̄ aliqͥs iudicare qͣſi cauſaliter et ꝯꝑatiue. vt dicat̉ illud iudicare. vn̄ apparet aliqͦs iudicādꝰ. Et ẜm hoc dicunt̉ aliqui iudicare generatōeꝫ iudeoꝝ. ẜm illud xp̄i. Uiri niniuite ſurgēt in iuditio. et iudicabūt generatōꝫ iſtā. quia pnīam egerūt ad p̄dicatōeꝫ ione. math̓. xij. Sic aūt iudicare ē cōmune bonis et malis in iuditio. Nā niniuite etſi tūc p̄dicante iona ꝯuerſi ſūt. poſtea recidiuātes ⁊ peiora agētes: reprobi facti ſūt ẜm hiero.de pe. di. iij. et a babilonijs exterminati. Sic gͦiudicabūt iudeos. qꝛ ex illo oꝑe ſue ꝯuerſionisad ſimplex verbū ione. on̄dent ꝙͣiuſte ꝯdemnandi fuerint iud̓i. qui xp̄m dn̄m ꝓph̓aꝝ tociēs audire p̄dicātē noluer̄t. Sic et̄ pt̄ ītelligi illd̓ apl̓i.

coꝝ. vj. An neſcitis qꝛ angelos iudicabimꝰ. ſcꝫmalos. qꝛ cū hō in corꝑe fragili tot īcitamentaad malū habeat et bella paciat̉. et tn̄ ſuꝑat oīaideo nō recedēs: on̄dit̉ per hoc ꝙͣiuſte āgeli mali ꝯdemnent̉. qͥ nullā carnis fragilitatē habentes vt īcitamētū ab alijs Adeo ꝑ ſuꝑbiaꝫ receſſerūt. ¶ Quarto dr̄ iudicare qͣſi interp̄tatiue.Interptamur aliquē aliqͥd facere. qͥ faciēti cōſentit. Un̄ illi qͥ ꝯſentiūt iudici. ſentētiā eiꝰ approbādo vt iuſtā ẜm tho. iudicare dicūtur. Ethoc ē cōe omniū electoꝝ ſic iudicare approbatiue. Un̄ dr̄ ſap̄. iij. Iudicabūt ſācti natōnes ⁊ dominabunt̉ ppl̓is. Et in. pͣs. d̓ ſāctis dicit̉. Gladijancipites ī maībus eoꝝ. ad faciendā vindictaꝫin natōibus īcreꝑatōes ī ppl̓is ⁊cͣ. Vt faciāt ineis iuditiū cōſcriptū: gloria hec ē oībus ſanctiseius. iudicādo .ſ. ꝑ modū approbatōis. ¶ Quinto dr̄ iudicare declaratiue. ſicut ſi liber in qͦ ꝯtinet̉ lex dicat̉ iudicare. qꝛ lex declarat qͥd ⁊ quōiudicandū. Et ſic cū xp̄c dicat. Quos deꝰ ꝯiūxithō nō ſeꝑet. cū fit diuortiū legittimo mō. nō dr̄hō ſeꝑare: ſꝫ lex. quia lex ſic iudicat et declaratfaciendū. Et ſic xp̄c ait iudeis. ioh̓. xij. Qui meſpernit et nō accipit v̓ba mea: ego nō iudico eūſꝫ ſermo meꝰ quē locutꝰ ſū: iudicabit eū ī nouiſſimo die. ¶ Sexto dicit̉ iudicare teſtificatiueCū tota vis iuditij ad ferēdū ſnīam ꝯſiſtat ī teſtiū dictis. qꝛ ī ore duoꝝ vel triū ſtabit oē v̓buꝫmath̓. xviij .ſ. vt verū et firmuꝫ habebit̉. Iō teſtes ī dicendo ſuꝑ qͦ ſit iuditiuꝫ: poſſūt aliqͦ mōdici iudicare. qꝛ ex dictis eoꝝ reꝰ abſoluit̉ vl̓?demnat̉. Et qꝛ ī finali iuditio magis mētaliterꝙͣ vocaliter exercebit̉ illud iuditiū. vel etiamſipocaliter virtute diuina vnicuiqꝫ īnoteſcēt merita et demerita ſua. dictāte ꝯſcīa. Iō ꝯſcīa vniuſcuiuſqꝫ quodāmō iudicabit eū. apl̓s. Teſtīoniū illis reddēte ꝯſcīa ſua et cogitatōnū accuſātiū qͦ ad mala .ſ. aut defendentiuꝫ qͦ ad bona. indie quā iudicabit deus ⁊cͣ. Unde augꝰ. Quandodeus iudex erit: teſtis aliꝰ nō erit: niſi ꝯſcīa tuaInter deū. iudicem et cauſā tuam noli timereniſi ꝯſcīam tuā. ij. q. iij. Cuſtodi. ¶ Septimo dicitur iudicare quis aſſeſſorie. Et de iſto vltimomodo nūc agimus. Hi per ſimilitudinē dicunt̉iudices. inꝙͣtum ſedent in loco eminēti tales aſſeſſores vt iudex facit. Et ẜm hūc modū qͣſi ꝑfecti viri qͥbus iuditiaria poteſtas promittitur.ẜm illud ſupra inductum. Sed̓bitis ſuper ſedesduodecim iudicantes per honorabilē confeſſionem. quia ſuperiores ceteris in iuditio apparebunt occurrentes xp̄o in aera. Sed iſtud ait beatus thomas. vbi ſupra non videtur ſufficeread promiſſionem domini complendā. quia dicitur ſedebitis iudicantes. Uidetur em̄ iuditiumconfeſſionis ſuperaddere aliquid. Eſt igit̉ aliꝰmodus iudicandi aſſeſſorie. qui perfectis virisconuenit inꝙͣtum in eis continentur decreta diuine iuſtitie. Unde Apocal̓. xx. dicitur. Iuditium ſedit et libri aperti ſunt. Et per hunc modum hanc iudicationem Richardus de ſancto