¶ Capitulum¶ Undecimum

nō diſſoluto. Quia d̓o vt br̄. dan̄. xij. Qui ī puluere terre dormiūt: euigilabūt. alij ī vitā eternā. alij in obprobriū vt videāt ſꝑ. Iō timorē domini docebo vos ait. pͣs. vilꝫ. Declīa a malo etfac bonum.¶ Quartum in iuditō conſi­ §. v.derandū ē iudicis p̄ſētatio. Qui veniet cū pt̄ate magna et maieſtate a deo. vt iobdicat. Colūne celi .i. āgeli et ſācti hoīes pauēt aduētū eiusSi colūna nutat. quid virgula faciet? Sꝫ tim̄tes deum .ſ. timore initiali. ait. pͣs. miſericordiacircūdabit. Sꝫ circa iudicantē ſeu iudicē huiiuditij didenda ſūt. ¶ Primū ē qͥs ſit iſte iudexEt rn̄detur ẜm tho. in. iiij. di. xlviij. ꝙ ē dn̄s ih̓sxp̄c. ioh̓. b. Poteſtatē dedit ei iuditiū face̓ .ſ. pixp̄o eiꝰ filio. qꝛ filius hoīs ē. Et iob. xxxvj. Cauſa tua quaſi impij iudicata ē .ſ. a pylato. Iō iuditiū cauſāqꝫ recipies .ſ. vt iuſte iudices. Et loquit̉ xp̄o. Pro cuius declaratōe dicit be. tho. ibiꝙ iudicādo iuditiū aliqd̓ dn̄ium requirit. vn̄ adRo. xiiij. Tu qͥ es qͥ iudicas alienū ſeruū? q. d.Si nō habes dominiū ſuꝑ eū. nō vales iudicare. pͥmo ratōe damnatōis qꝛ dominiū ſuꝑ hoīeshabet de qͥbus pͥncipaliter erit finale iuditiumIp̄e aūt ē dn̄s nr̄ qꝛ dn̄s ip̄e ē ip̄e fecit nos et n̄ip̄i nos. Secūdo ꝯpetit eī rōe redemptōis. qd̓ ⁊ꝯpetit ẜm hūanam naturā. Un̄ ad ro. xiiij. Inhoc xp̄c mortuus ē et reſurrexit. vt viuorum etmortuoꝝ dominet̉. Ad p̄miū aūt vite eterne nōbis creationis bona nō ſufficiūt. niſi benefitiuꝫ redemptōis adderet̉. ꝑ impedimētuꝫ qd̓ nature create ſuꝑuenit ex peccato pͥmi ꝑentis. vn̄cū iuditiū illd̓ finale ad hoc ordinet̉. vt aliquiadmittant̉ ad regnuꝫ aliqͥ excludant̉ a regno.ꝯueniēs ē vt ip̄e xp̄c ẜm hūanā nat̉aꝫ. cuiꝰ r̄dēptōnis benefitio ad regnū admittit̉: illi iuditōp̄ſideat. Et hoc ē qd̓ dr̄ Act̉. x. Cōſtitutꝰ ē a deoiudex viuoꝝ et mortuoꝝ. Et qꝛ ꝑ redemptōneꝫhūani generis. nōſolū homines reꝑauit: ſꝫ vniuerſaliter totā creaturā. ẜm ꝙ tota creatura reꝑato hoīe meliorat̉ vt habet̉ col̓. j. Pacificansꝑ ſanguinē crucis eius. ſiue q̄ in terris ſiue q̄ incelis ſūt. Iō nōſolū ſuꝑ hoīes: ſꝫ ſuꝑ vniuerſācreaturā. xp̄c ꝑ ſuā paſſionē dominiū ꝓmeruitet iuditiariā poteſtatē. vn̄ ait math̓. vlt̄. Dataē mihi omnis poteſtas ī celo et in terra. Pōt ettertia rō īduci eiuſdē. qꝛ eius ē iudicare cuiꝰ eſtcōdere legeꝫ. Sꝫ xp̄c ī hūana natura apparensnobis: ꝯdidit legē euāgelicā. Un̄ iacobꝰ ī cancnica ſua. Unus ē legiſlator et iudex .ſ. xp̄c: ergoxp̄o ẜm hūanā naturā data ē iuditiaria poteſtas: virtute tn̄ diuinitatis. ¶ Secūdo ſciēduꝫꝙ iudex xp̄c ī iuditio apparebit ī forma glorioſa: nō ignominioſa ſicut ī paſſione. Un̄ yſa. liij.dictū ē de paſſione. Ecce nō ē ei ſpēs neqꝫ decor⁊cͣ. Un̄ ad on̄dendā gloriā ſui aduētꝰ in iuditiodicit ip̄e luce. xxj. Tūc videbūt filiū hoīs veniēte cū pt̄ate magna ⁊ maieſtate ī nube .ſ. hūanitatis apparēs. Sꝫ maieſtas ⁊ pt̄as pertinet ad

gloriā. Uel ī nube .ſ. clara et luciba .ſ. ſocietateſāctoꝝ. Sꝫ ſct̄i tūc habebūt corꝑa glorioſa quiiudicabunt̉ ab eo. gͦ multomagis ip̄e xp̄c iudexeoꝝ. Pro cuius declaratōe dicit. b. tho. vbi ſupͣꝙ xp̄c dr̄ mediator dei et hoīm. inqͣtū ꝓ hoībusſatiſfacit et īterpellat apud pr̄em: et ea q̄ ſuntpatris hominibꝰ cōicat. ẜm qd̓ ip̄e ait ioh̓. xvijClaritatem quaꝫ dediſti mihi dedi eis. ẜm hocvtrūqꝫ ei ꝯuenit. ꝙ cū vtroqꝫ cōicat extremorūInꝙͣtū eī cuꝫ hoībus ꝯū̄icat. vices hoīm geritapub patrē. Inqͣtū b̓o cū patre cōicat. vices hominū gerit apud patrē. Inqͣtū d̓o cū pr̄e ꝯmunicat. dona pr̄is trāſmittit ad hoīes. Quia gͦ inpͥmo aduētu ad hoc venit. vt ꝓ nobis ſatiſfaceret apud pr̄em. iō ī forma īfirmitatis nr̄e apparuit. Quia b̓o ī ſecūdo aduentu ad hoc veniet.vt iuſtitiā pr̄is exequat̉ ī hoīes: gl̓iam demonſtrare debet. q̄ ineſt ei ex cōmunione eiꝰ ad patrē: et iō ī forma gl̓ioſa apparebit. Et qd̓ dr̄ io.xix. Uidebūt ī quem trāſfixerūt. vbi glo. qꝛ ī eacarne vēturꝰ ē ī qua crucifixus ē: ītelligēdū eſt.qꝛ ī ea carne apparebit et natura: ſꝫ nō ī eabeꝫqualitate .ſ. infirma et ignominioſa: ſꝫ ſpecioſa¶ Tertio ſciēdū ꝙ apparebit iudex cū ſigno crucis. qꝛ dr̄ math̓. xxiiij. Tūc apparebit ſignuꝫ filihoīs .ſ. ſignū crucis. vbi criſ. dicit. ꝙ veniet xp̄cī iuditio. nōſolū vulneꝝ cicatrices: ſꝫ ip̄aꝫ mortē exprobratiſſimā on̄dens. Hoc tn̄ vt dīc bea.tho. nō ē ītelligēduꝫ de iſto ligno crucis ī qͦ fuitcrucifixus. qꝛ illud ſicut et oīa ligna et irrōnabilia reſoluētur ī elemēta. Sꝫ aliqd̓ ſignū rep̄ſentās inſtrumētū paſſionis. Nec hoc apparebitad iuditiū tūc exiſtētis īfirmitatis: ſꝫ p̄terite:vt ꝑ hoc iuſtior appareat eoꝝ ꝯdemnatō. qͥ tantā miſcd̓iaꝫ neglexerūt: et eoꝝ p̄cipue. qͥ xp̄m ꝑſecuti ſūt īiuſte. Cicatrices aūt q̄ ī eiꝰ corꝑe apparebunt. non pertinebūt ad aliquā infirmitatē: ſꝫ erūt īditia maxime v̓tutis. qua xp̄c ꝑ paſionis īfirmitatē de hoſtibus triunphauit. Exprobratiſſimam autē mortem oſtendet. nō ſenſibiliter oculis eā ingerens. ac ſi tūc eam pateretur: ſed ex his que apparebunt inditijs preterite paſſionis homines et recogitationem preterite eius mortis. Unde et dicitur. ꝙ ex ip̄is cicatricibus nulla deformitas apparebit: ſed radij lucidiores ſolis exibunt.¶ Quarto ſciendum. ꝙ iudex xp̄c. et ſi in humanitate ab hominibus videatur: et ideo diciturſibi dari iuditium ẜm illud. Deus iuditium tuum regida: et iuſtitiam tuā filio regis. ſcilicetxp̄o. Iudicabit tamē reſuſcitans omnes et ſententiā proferens. glorificationis et dominationis virtute ſue diuinitatis. que cū vna ſit eiuset patris ⁊ ſpirituſſancti. et cōmunis operatioeorū: ideo a tota trinitate fiet opus iuditij. Dr̄tamē pater dare iuditium filio. quia ip̄e origoſeu principiuꝫ trinitatis. producens alias ꝑſonas et nō producta. Et dicitur dare iuditiū ſoli filio. quia ip̄e ſolꝰ cū incarnatus fuerit: ſolusī hūanitate nr̄a oībus on̄detur. Decet enim vt