¶ Titulus¶ Pecimuſquartus
intelligi illud de virtutibꝰ. vel de illo ſpāli ordine angeloꝝ. qͥ dicūtur virtutes. quoꝝ offitiuꝫ ēmiracula face̓ et celos moue̓. Et he v̓tutes dicūtur moueri .i. remoueri a faciēdis miraculis ꝑſāctos. qꝛ tꝑe antix p̄i nō fiēt vt dictū ē. Ac etiāremouebūtur ab offitō mouēdi celos .ſ. poſt iuditiū. Uel v̓tutes dicūt̉ oēs ſpūs āgelici. qͥ ī iuditio mouebūtur ꝓpter admiratōeꝫ nouitatis q̄ī mūdo ē. Tho. tn̄ ī. iiij. dicit. ꝙ mouebūt̉ ad faciēda miracula multa. qd̓ forte erit poſt mortēanti xp̄i ad ꝯuerſionē ſeductoꝝ: poſt mortē tn̄antixpi iudei qͥ tūc erūt vidētes ſe deceptos abantixpo quē meſſiā crediderāt: ꝯuertent̉ ad fidēxp̄i. Et hoc ē qd̓ p̄dixit. pͣs. cuꝫ ait. Cōuertēturad veſꝑaꝫ .i. in fine mūdi. iudei .ſ. et famē paciētur vt canes. Famē. intelligēdi veritatē: et circuibūt ciuitatē eccl̓ie vt recipiant̉ ī ea. Et ÿſaias. Si fuerit iſrl̓ ⁊ numerꝰ arene maris reliqͥeſalue fiēt .i. qͥ erūt ī fine. qd̓ dictū īducit apl̓s adro. qd̓ etiā xp̄c on̄dit ī ſimilitudine ficulnee: dicēs luc. xxj. Uidete ficulneā ⁊ oēs arbores cū ꝓducūt ex ſe fructꝰ. ſcitis qm̄ ꝓpe ē eſtas. ficulneaid ē plebs iudeoꝝ. q̄ olī ī pr̄ibꝰ ꝓduxerat ſuauesfructus. ſꝫ tꝑe xp̄i habebat tm̄ folia. vn̄ xp̄c adquādā ficulneā veniēs ad litterā. cuꝫ eēt in viaet eſuriret. n̄ īueniēs fructꝰ ī ea ſꝫ tm̄ folia: maledixit ei: dicēs. Nūqꝫ ex te fructꝰ naſcat̉. Et ſubito ficꝰ aruit. Ficulnea iſta vt dictuꝫ ē. ſignatplebē iudeoꝝ. ad quā veniēs xp̄c ī īcarnatōne ⁊ꝯuerſatōe q̄rēs ī ea fructū fidei et bonoꝝ oꝑumet hoc eſuriēs .i. deſiderās cū nō īueniret ī ea niſi folia verboꝝ. ceremonialiū legaliū. nō fructꝰvere intelligētie ſcripturaꝝ: maledixit. q̄ maledictio nō fuit aliud niſi quedā p̄nūtiatō eiꝰ. qd̓futuꝝ erat ī illo ppl̓o .ſ. ariditas a grā fidei. vn̄populus ille remāſit īduratꝰ ī ſua ꝑfidia. Illudaūt ſemꝑ ponit̉ ꝓ tꝑe uſqꝫ ad finē ꝓpe mūdi. quioībus ē īcert ¶ Alie arbores ſignāt alias natōnes infideliū ex qͥbꝰ etiā multi in fine ꝯuercent̉Cū gͦ viderimꝰ plebe̓ iudeoꝝ ꝓduce̓ fructū ꝯuerſionis ad fidē xp̄i. nō dico vniꝰ hominis vl̓ familie: ſꝫ ꝓ maiori ꝑte illiꝰ nadōis. tūc ſcitote qm̄ ꝓpe ē eſtas futuri iuditij. in qͣ qͥs metet qͥ ſeminauit bona vel mala. vn̄ timeāt dn̄m oēs fines terre ait. pͣs. in hmōi ſignis: ſꝫ timore īitiali. qꝛ intimore dn̄i fidutia fortitudīs .ſ. ꝯͣ iſta t̓ribilia.¶ Secundū conſiderandū. §. iij.circa iuditiū ē mūdi ꝯfragratō ꝑ ignē. de qͣ ÿſa.ſic ait. vt īducit aug. in. ij. li. de ciui. dei. Ecce dominꝰ vt ignis veniet: et vt tēpeſtas currꝰ eius.reddere indignatōeꝫ. vindictā et baſtatōꝫ ī flāma ignis. In igne em̄ dn̄i iudicabit̉ oīs terra:et ī gladio eiꝰ oīs terra. vbi dicit aug. ꝙ dn̄s dr̄benire vt ignis. qꝛ terribilis erit īpijs. Curruseiꝰ nō īmerito āgelica miſteria. oīs caro et oīsterra: intelligit̉ oīs terrenꝰ et carnalibꝰ deditgladius dn̄i. ſētentia dn̄i ꝯͣ malos: ⁊ ignis penaip̄oꝝ maloꝝ. Et petrꝰ apl̓s. ij. epl̓a. veniet diesdn̄i vt fur i. ex inſꝑato. In qͦ celi magno īpetu
trāſibt̉. elem̄ta at̄ ardētia r̄ſoluēt̉: ⁊ t̓ra q̄ ī ip̄aſūt oꝑa exurent̉. Sibilla qͦꝫ de iuditio loquensad idē ait. Exuret terras ignis pontūqꝫ polūqꝫEt. pͣs. In pͥncipio dn̄e terrā fūdaſti et oꝑa manuū tuaꝝ ſūt celi. Ip̄i ꝑibūt tu aūt ꝑmanebis:⁊ oīa ſicut veſtimentū vete raſcēt. Et ſicut oportoriū mutabis eos: tu aūt idē ip̄e es. Et xp̄c luc.xxj. Celū et terra trāſibūt. Ubi pͥmo notanduꝫī his oībus auctoritatibꝰ ꝙ loquūtur de celisaereis ſeu elementaribꝰ. ẜm aug. vbi ſupͣ. nō decelis planetaꝝ vel firmamēto. nā illi habēt materiā īcorruptibilē nec ignē alterari pn̄t. Igniagͦ ille ꝯfragatōis oꝑabit̉ ī elemētis et elemētatis. oē vitale ꝯburēs ⁊ occidens vt corꝑa hoīmbeſtiarū. piſciū. volatiliū. arborū et herbaruꝫmētalla. edifitia qͦꝫ cūcta ad terrā ꝓſternēs. mōtes ꝯplanās. ¶ Secūdo ex illis v̓bis. pͣs. Ip̄i ꝑibūt .ſ. celi ⁊cͣ. arguit aug. vbi ſupͣ. ſtultitiā porphirij ph̓i magni: ſꝫ xp̄ianoꝝ īimici. on̄dens ſibip̄i eē ꝯͣriū. Nā porphiriꝰ ille laudat pietatē hebreoꝝ .i. cultū eoꝝ circa deū. et ꝙ magnꝰ et verus et ip̄is noībus terribilis colit̉ deꝰ. quē ꝑhorreſcūt numina alioꝝ deoꝝ. xp̄ianos aūt arguitex oraculis deoꝝ ſuoꝝ: et dicit eoꝝ eē maximāſtultitiā: ex eo ꝙ dicūt mūdū iſtū perituꝝ. Sꝫſi verus ē deus hebreoꝝ et ſcripture eoꝝ cū ſintedite ab ip̄o deo eoꝝ: ſūt veri .ſ. peteris teſtamēti Sꝫ ꝓphecia illa dauid. Ip̄i ꝑibūt ⁊cͣ. ē ſcriptura hebreoꝝ et xp̄ianoꝝ etiā. Cū gͦ illa dicat mūdū ꝑituꝝ. ſeqͥtur ꝙ nō ē ſtultū dice̓ mūdū ꝑiturū: aut falſū ē qd̓ dixit ex oraculo deoꝝ ſuoꝝ .ſ.pietatē eē verā hebreoꝝ. et ī libris eoꝝ. Si aūtfalſū: gͦ et ꝙ dicūt xp̄ianos eē ſtultos: dicentesmūdū perituꝝ falſū ē. cū hoc ſit ẜm ſcripturashebre orū. Sapiētia gͦ eſt nō ſtultitia: credere ⁊dicere qd̓ deus verus reuelauit ¶ Tertio notādū ꝙ cū dicitur mundus ſeu celū et terra peritura. intelligendū ē ſane. Nō em̄ peribit celumaereū aut aqua vel terra ꝙͣtū ad ſubſtantiaꝫ .ſ.ita ꝙ defitiat ⁊ nihil ſit. Nā ꝙͣtū ad hoc dr̄. eccͣsj. Terra aūt īeternū ſtat. Idem cognoui ꝙ oīaopera dei in eternū ꝑſeuerāt .ſ. vel in ſeip̄is vl̓ īſuis ſpeciebꝰ aut pͥncipijs. vt aīalia bruta et artificiata et hmōi. que in fine mūdi reſoluūtur īſua principia. peribūt aūt iſta ꝙͣtū ad ſpecieꝫ ⁊formā exteriorē quam nūc habēt. quia pulcriorē aſſumēt. propterea apl̓s. .j. cor̄. vij. ait. p̄teritfigura hꝰ mūdi. nō dicit ſubſtantia: ſꝫ figura .i.forma exterius apparens. vn̄ et. pͣs. cū dixiſſetIp̄i .ſ. celi ꝑibūt et terra qͣſi ſe declarās qd̓ dixerat ꝑibūt: ſubdit. Autabis eos vt oportorium.Sic ut em̄ veſtimētū cū ē maculatū purgat̉ ſeulauat̉ vt fiat pulchriꝰ: ita et elementa ꝑ ignempurgabūtur et pulcriora fient. vt terra ſit clara vt vitrū. aqua vt criſtallus: et aer vt ignis. ⁊ignis vt planēte ¶ Quarto ſciendū ꝙ ignis iſteerit purgatoriū. his qͥ indigēt aliqua purgatōein anima propter venialia. vel propter inſatiſfactōnem de quibuſcunqꝫ peccatis. Non em̄ pfinale iuditium erit purgatoriꝰ ignis ꝙͣtum ad