¶ Capitulumeuāgeliſta matheꝰ. c. xxiiij. diffuſe loqͥtur de iuditio futuro. Et inter cetera. xxv. ait. Cū benerit filius hoīs in ſede maieſtatis ſue et oēs āgeli eiꝰ cū eo: tūc ſedebit ſuꝑ ſedē maieſtatis ſue etꝯgregabūt̉ an̄ eū oēs gētes ⁊cͣ. Ubi ponit̉ ſentētia ꝑ electis dei qua dr̄. Uenite benedicti pr̄ismei ꝑcipite regnuꝫ ⁊cͣ. Et poſtea ſētētia contramalos. Diſcedite a me maledicti ⁊cͣ. Et in euāgelio luce. xxj. Erūt ſigna ī ſole. luna et ſtellis⁊cͣ. Tūc videbūt filiū hoīs veniētē in nube cumpt̄ate magna ⁊cͣ. Et mar̄. xiij. poſt ſigna p̄cedētia. Et ioh̓. vj. ait xp̄c. Uenit hora et nūc ē quāto mortui .ſ. ī aīa audiēt vocē filij dei .ſ. in p̄dicatp̄e: et qui audierint viuēt: audierint .i. obedierint viuēt .ſ. vita gr̄e ⁊cͣ. Et paulo poſt. Et poteſtatē dedit ei iuditiū facere. quia filiꝰ hoīs ē. Nōlite mirari hoc. quia venit hora ī qua oēs qui īmonumētis ſūt audiēt vocē filij dei. Et ꝓcedentqͥ bona fecerūt in reſurrectōem vite. qͦ b̓o malaegerūt ī reſurrectōeꝫ iuditij .i. dānatōis ¶ Detrus princeps apl̓oꝝ ī ſecūda canonica. ca. iij.de hoc ſic ait. Ueniēt ī nouiſſimis diebꝰ in deceptōem illuſores. iuxta ꝓprias ꝯcupīas ambulantes dicētes. vbi ē ꝓmiſſio aut aduētꝰ eius; Ex qͦem̄ patres dormierūt. ſic oīa ꝑſeuerāt ab initiocreature. Et infra. Nō tardat dn̄s ꝓmiſſis: ſedpaciēter agit ꝓpter vos. nolēs aliqͦs ꝑire: ſed adpenitētiaꝫ reuerti oēs. Adueniet aūt dies dn̄iſicut fur. ī qͦ celi magno impetu trāſient. elemeta v̓o calore ſoluētur: terra v̓o et q̄ in ip̄a ſt̄ oīaexurent̉. Cuꝫ hec igit̉ oīa diſſoluēda ſint. qͣlesoportet nos eē ī ſāctis ꝯuerſatōibꝰ et pietatibꝰexpectātes et ꝓperantes in aduētu dei et dn̄i nr̄iih̓u xp̄i. Sicut et cariſſimꝰ fr̄ nr̄ paulus ẜm datā ſibi ſapientiā ſcripſit vobis in oībus epl̓is.Paulus v̓o apl̓us. ij. ad theſſa. ij. ait. Rogamvos fr̄es ꝑ aduentuꝫ dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. vt nō citomoueamini a vr̄o ſenſu. neqꝫ terreamini. neqꝫꝑ ſpiritū neqꝫ ꝑ ſermonē. neqꝫ ꝑ e pl̓am tanꝙͣ ꝑnos miſſā. quaſi inſtet dies dn̄i. Ne qͥs vos ſeducat vllo mō. qm̄ niſi venerit diſſenſio et reuelatus fuerit hō pct̄i filius ꝑditōis. qͥ aduerſat̉ etextollit̉ ſuꝑ oē qd̓ dr̄ deus. aut qd̓ colit̉. ita vt ītēplo dei ſedeat tanꝙͣ ſit deꝰ. nō retinētis ꝙ cuꝫeēm apud vos hec dicebā vobis. Et nūc qͥd detineat ſcitis. vt reuelet̉ in ſuo tꝑe. Nā miſteriumiā oꝑat̉ iniqͥtatis. tm̄ vt qui tenet nūc: teneat:donec de medio fiat. Et tūc reuelabit̉ ille īiququē dn̄s interfitiet ſpūoris ſui: et deſtruet illuſtratōe aduentꝰ ſui. cuiꝰ ē aduētꝰ ẜm oꝑatōnemſathane. in oī virtute et ſignis et ꝓdigijs mēdacibo. Aug. hec verba inducēs. xx. li. de ciui. deiait. Nulli dubiū ē cū d̓ antixp̄o dixiſſe: dieqꝫ iubitij. Hūc em̄ appellat diē dn̄i nō eē vēturū niſipͥor ille venerit. Sꝫ in qͦ tēplo ſit ſeſſurꝰ īcertuꝫē. vtrū ī illa ruina tēpli qd̓ a ſalomone rege cōſtructū: an in eccl̓ia. Un̄ nōnulli nō ip̄m pͥncipē: ſꝫ et vniuerſū quodāmō corpꝰ eiꝰ .i. ad eumꝑtinētē hominū multitudinē ſimul cū ip̄o ſuopͥncipe: hoc loco intelligi antixp̄m volūt. quod
¶ Vndecimumaūt ait. Iā miſteriū oꝑat̉ iniqͥtatis. tm̄modo qͥtenet: teneat ⁊cͣ. Ego ꝓrſus qͥd dixerit me fateor ignorare. Suſpitōes tn̄ hoīm quas vl̓ audire vel lege̓ potui nō tacebo. Quidā putāt de īperio dictū fuiſſe romano. ⁊ ꝓpterea paulū apoſtolū nō aꝑte ſcripſiſſe ne calūniaꝫ videlicꝫ īcurreret. ꝙ romano imꝑio male optauerit. cū ſperaret̉ et̓nū. vt ī hoc qd̓ dixit. Iā miſteriū oꝑat̉iniqͥtatis. neronē ītelligi voluerit. cuiꝰ iā factaveluti antixp̄i videbant̉. Un̄ nōnulli ip̄m reſurrecturū et futuꝝ antixp̄m ſuſpicantur. Alij v̓onec occiſū putāt: ſꝫ ſubtractū potiꝰ. vt putaretur occiſus: et ſic occultari donec reuelet̉ in ſuotꝑe: et reſtituat̉ ī regnū. Sꝫ multū nimira ē p̄fūptio tāta hoc opinantiū. Illd̓ at̄ qd̓ ait apl̓stm̄ qͥ modo tenet: teneat. donec de medio fiat:nō abſurde de ip̄o romano imꝑio credit̉ dictuꝫtāꝙͣ ſit dictuꝫ tm̄. qͥ mō imperat: īperet. donecde medio fiat .i. de medio tollat̉. Et tūc reuelabit̉ īiquꝰ quē antixp̄m ſignificari nullꝰ ābigit.Alij v̓o et qd̓ ait quid detineat ſcitis. ⁊ miſteriuꝫ īiqͥtatis: n̄ putāt dictū niſi de malis et fictisqͥ ſūt ī eccl̓ia. donec perueniāt ad tātū numerūqͥ antixp̄o magnū ppl̓m faciat. et hoc eē miſteriuꝫ īiqͥtatis. qꝛ videt̉ occultū. Hortari aūt apl̓mfideles vt ī fide quā tenēt tenaciter perſeuerentdicēdo. tm̄ qͥ mō tenet: teneat. donec de medio fiat. hoc ē donec extat de medio eccl̓ie miſteriuꝫīiqͥtatis: qd̓ nūc occultū ē. Alius gͦ ſic alius ſicapl̓i v̓ba ꝯiecturat: hoc tn̄ eū dixiſſe dubiuꝫ nōē. Nō veniet xp̄c ad iudicāduꝫ: niſi pͥus veneritantixp̄c ad ſeducēdos ppl̓os ī aīa. Cuiꝰ aduentꝰerit ẜm operatōeꝫ ſathane. in ſignis ⁊ prodigijsmēdacibus. hec augꝰ. ibidem.¶ Circa finale iuditium. de. §. ij.quo vt dictū eſt. vtriuſqꝫ teſtamenti pagina copio ſe loquitur: videnda ſūt ſeptem.Signoꝝ p̄mōſtratio.¶ Ꝙͣtū ad pͥmūMūdi per ignē ꝯfrāgratō.pͣs. Dediſti metuētibꝰ te ſigniOmniū ad iuditiū citatio.Iudicis ad cūctos maīfeſtatō. ficatōꝫ. vt fugiAſſeſſoꝝ cū eo aſſociatō.āt a facie archAccuſatoꝝ ⁊ teſtiū ml̓tiplicatō. vt liberent̉ dileSentētie irreuocabil̓ ꝓlatio.cti tui. Archꝰ ēfinale iuditium. ex qͦ deꝰ ſagittas mortis eterneemittet. maīfeſte ꝯͣ reprobos. Nūc aūt vt ait inalio. pͣs. dd̓. Archū ſuū tetēdit per ſcript̉as maīfeſtādo: et parauit illū p̄parādo cruciatꝰ penaꝝ⁊ poſuit ī eo ſagittas mortis. In archu ē funismollis īfra: et lignū duꝝ ſupͣ. Funis mollis ē diuina clemētia. qͣ ad hoīes īclinat̉ penitētes adparcēdū: ⁊ permanētes ī pct̄is ad expectādumeoꝝ ꝯuerſionē. q̄ clemētia flectit ad ſe lignumduꝝ ſeueritatis dīne iuſtitie. Sꝫ quanto funismagis tͣhit̉ ⁊ īclinat lignū: tāto īde ſagitta emiſſa vehemētiꝰ vulnerat. vn̄ apl̓s. ad ro. ij. Igͦrasqm̄ benignitas dei ad pnīaꝫ te adducit. ẜm aūtduritiā tuā ⁊ īpenitēs cor theſaurizas tibi iraꝫī die ire ⁊ r̄uelatōis iuſti iuditij d̓i. qͦ reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. Et hier. Aoderatō dei ac pie-